Σε «σκληροπυρηνική» γειτονιά: 2 λόγοι που η νέα πίτσα της Αθήνας είναι και η καλύτερη μαργαρίτα που έχουμε φάει

Η αλήθεια είναι ότι πλέον η ιταλικού τύπου πίτσα, ειδικά η ναπολιτάνα, έχει εξαπλωθεί παντού στην Αθήνα. Γιατί λοιπόν ξεχωρίζουμε αυτήν εδώ;

Το Hasselhof άνοιξε στο δεύτερο μισό του 2025 στην πλατεία Νέας Σμύρνης. Σας το είχαμε γράψει μαζί με τα άλλα νέα openings, εδώ.

Ανάμεσα στα σουβλατζίδικα και στα μπεργκεράδικα της πλατείας προστέθηκε και ένα πιτσαράδικο. Μέχρις εδώ, τίποτα αξιομνημόνευτο. Μόνο που το συγκεκριμένο μαγαζί κάνει πολύ καλή πίτσα. Ίσως γιατί δεν κάνει τίποτε άλλο.

Δεν έχει ούτε τραπέζια και το concept είναι απλό: παίρνεις την πίτσα σου στο χέρι, μια μπίρα, και συνεχίζεις τη βόλτα σου στην πλατεία. Το vibe είναι φασέικο, με την καλή έννοια, ενώ το όνομά αποτελεί χαριτωμένη αναφορά στα τιμημένα 80s και στον θρυλικό Ιππότη της Ασφάλτου.

Το πιτσομενού είναι μικρομεσαίο σε έκταση (8 κωδικούς έχει) αλλά καθόλου βαρετό. Δίπλα στις κλασικές επιλογές υπάρχουν και μερικοί πιο απρόσμενοι συνδυασμοί: μια πίτσα με προσούτο προβατίνας που δίνει ένταση και χαρακτήρα ή μια άλλη με τέσσερα τυριά, μέλι και μπούκοβο, όπου η γλυκιά και πικάντικη αντίθεση δουλεύει θαυμάσια.

 

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Hasselhoff Pizza (@hasselhoff.pizza)

2 λόγοι που κάνουν τοπ αυτή την πίτσα μαργαρίτα

Η πραγματική πρωταγωνίστρια όμως εδώ είναι η μαργαρίτα. Με τιμή 10 ευρώ είναι –χωρίς υπερβολή– η καλύτερη που φάγαμε φέτος στην Αθήνα.

Ο πρώτος λόγος είναι η ντομάτα. Η σάλτσα έχει εκείνη τη χαρακτηριστική καθαρή γεύση της ντομάτας San Marzano που εισάγουν: γλυκιά, με ελαφριά οξύτητα και άρωμα που ξεχωρίζει σε κάθε μπουκιά.

Ο δεύτερος λόγος είναι η μοτσαρέλα. Χρησιμοποιείται με φειδώ και είναι βουβαλίσια, με εκείνη τη χαρακτηριστική μυρωδιά φρέσκου γάλακτος. 

Ναι, η φειδωλή αυτή μαργαρίτα μάς θυμίζει τη λογική της cucina povera που άλλωστε γέννησε την πίτσα στον ιταλικό νότο: λίγα υλικά αλλά νόστιμα, πάνω σε ζυμάρι, για να χορτάσει ο λαός.

Πάμε λοιπόν και στη ζύμη: Αργής ωρίμανσης, μαστιχωτή και εύπεπτη, χωρίς υπερβολικό αλάτι. Είναι πολύ λεπτή κατα βάση, ενώ οι άκρες φουσκώνουν στον φούρνο σαν λουκουμάς. Τρώγονται άνετα και σκέτες στο τέλος κάθε κομματιού ή, όπως προτείνουμε εμείς, βουτηγμένες σε λίγο ελαιόλαδο με τσίλι.

 

📍2ας Μαΐου, πλατεία Νέας Σμύρνης.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top