Το μυστικό είναι στις βέργες: Το σουβλάκι 75 ετών που επιλέγουν οι σεφ της Αθήνας

Το σουβλάκι αυτό έχει τεράστια φήμη σε Έλληνες εντός κι εκτός Ελλάδος, αλλά και σε τουρίστες. Και δεν αλλάζει την ταυτότητά του ούτε κατ’ ελάχιστο.

Όπως θα διαβάζεις αυτό το κείμενο, θα είδες ότι κάτω από την κατηγορία «Γεύση», υπάρχει η υποκατηγορία «Μυστικά». Να μας συγχωρείς, αυτό είναι ένα ψέμα. Αυτό το σουβλάκι δε θα μπορούσε να ανήκει με τίποτα στα μυστικά. Είναι στα φανερά. Αν είναι μυστικό, ίσως να είναι για τους τουρίστες που καταλήγουν στα πιο mainstream της πόλης. Για τους Αθηναίους, που σίγουρα έχουμε κάνει το «σφάλμα» να μοιραστούμε με τουρίστες το πού θα βρουν το καλύτερο σουβλάκι της πόλης, αυτό είναι που λέμε «ο κόσμος το ‘χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι».

Άνοιξε πριν 75 χρόνια στην Ομόνοια από τον Πολίτη Σταύρο Σαββόγλου. Τότε, ήταν απλά ένα σουβλατζίδικο. Όταν ανέλαβε ο γιος του ο Λευτέρης, είναι που θεμελιώθηκε ο μύθος. Ο Λευτέρης ο Πολίτης, το θρυλικό σουβλατζίδικο στην Ομόνοια, είναι από εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις όπου η δεύτερη γενιά το μεγαλώνει και δεν το παραλαμβάνει απλώς από την πρώτη γενιά, από τον μπαμπά.

Είναι ένα σπάνιο, για την Αθήνα, case study ο Λευτέρης -δεν είναι τυχαίο ότι όλα αυτά τα σπάνια βρίσκονται στο σουβλάκι, όχι στο μπέργκερ ή την πίτσα.

Σπάνιο όχι μόνο γιατί δεν άλλαξε ποτέ την αρχική του συνταγή, αλλά και γιατί ενώ δεν ήταν ποτέ οικονομική επιλογή σε σχέση με τον μέσο όρο στην αγορά, παρέμενε στις πρώτες επιλογές των Αθηναίων. Ακόμα και τα τελευταία 3-4 χρόνια που το σουβλάκι βρίσκεται κάθε χρόνο σε φάση ανατίμησης προς τα πάνω. Αυτή τη στιγμή, το τυλιχτό του Λευτέρη έχει φτάσει στα 3.10 λεπτά, τιμή που είναι αρκετά καλή για σουβλάκι, όχι όμως για αυτό που το μέγεθός του είναι μικρότερο. Με το ποσοτικό κριτήριο, δηλαδή, είναι ακριβό. Η ποιότητά του όμως έρχεται και το αντισταθμίζει.

Μια τυπική καθημερινή στον Λευτέρη. Τα ΣΚ ο κόσμος είναι ακόμα περισσότερος.

Το σουβλάκι των σεφ

Θυμάμαι ήμουν 18 χρονών, ήταν κάπου το 2009, και ο τότε φίλος και συμμαθητής Μάκης, ήθελε να τον συνοδεύσω στην Ομόνοια για να πάει να δώσει κάτι χαρτιά στο Εθνικό για να δηλώσει συμμετοχή για εξετάσεις. Ότι είχαμε τελειώσει το Λύκειο κι εγώ δεν είχα πολυπερπατήσει το κέντρο της πόλης. Αφού, λοιπόν, δίνει τα χαρτιά, με πάει στον Λευτέρη που τον είχε τιμήσει πολλάκις, κι εγώ τότε ήμουν μαθημένος στα τυλιχτά με τζατζίκι, με καλαμάκι και πατάτες. Και σε μέγεθος πίτας 18 εκατοστά.

Μόλις το βλέπω, αρχικά το απορρίπτω. Ειδικά όταν βλέπω ότι κοστίζει 1.80. Τότε το σουβλάκι κόστιζε κάπου τόσο. Το μεγάλο τυλιχτό. Μου είχε κακοφανεί, λοιπόν. Πήρε ο Μάκης δύο σουβλάκια και μου είπε να φάω μια μπουκιά. Έφαγα και λίγα δευτερόλεπτα μετά ήμουν στο ταμείο και έπαιρνα δύο για μένα. Πικάντικα, με μπιφτέκι ντομάτα, μαϊντανό, τα δικά του μπαχαρικά και την τόσο αφράτη και καλοψημένη πίτα.

Μπορεί να έχει μυστικά ένα τόσο απλό σουβλάκι; Τα μπαχαρικά του, που έχει το μαγαζί ένα δικό του μείγμα, και τις βέργες με τα μπιφτέκια πάνω σε καυτή πλάκα για να απορροφά το κρέας τους χυμούς του. Το πιο μεγάλο μυστικό; Ότι ο Τάσος Σαββόγλου, ο τρίτης γενιάς ιδιοκτήτης, ακολουθεί πιστά τη συμβουλή του Λευτέρη για σεβασμό στην πρώτη ύλη.

Το σουβλάκι του Λευτέρη του Πολίτη είναι γκουρμέ της απλότητας και γι’ αυτό οι Έλληνες σεφ το τιμούν. Στις συνεντεύξεις που έχουμε κάνει για τη στήλη «Μυστικές Διευθύνσεις», όλοι σχεδόν οι σεφ μας έχουν πει για το τυλιχτό του Λευτέρη στην ερώτηση για το αγαπημένο τους street food. Άνταμ Κοντοβάς, Θάνος Φέσκος, Αντρέας Καραπάνος, Μιχάλης Μερζένης, Ασημάκης Χανιώτης, ο pastry chef Αντώνης Σελέκος, ο Κλεομένης Ζουρνατζής, είναι μερικοί από τους Έλληνες σεφ που επιλέγουν το σουβλάκι του Λευτέρη.

Τι αποδεικνύει αυτή η προτίμηση και επιτυχία 75 ετών του Λευτέρη;

1. Ότι ο κόσμος πάντα θα ακολουθεί τον καλλιτέχνη. Δεν είναι ο κόσμος που ζητά ουγγαρέζες και τυροκαυτερές στο τυλιχτό. Είναι ότι τις βρίσκει διαθέσιμες. Όταν όμως ένας μένει πιστός, αυθεντικός σε αυτό που προσφέρει και δεν το μπασταρδεύει, ο κόσμος ακολουθεί.

2. Ότι το σουβλάκι αξίζει καλύτερης αντιμετώπισης και όχι τέτοιας υποτίμησης ή απόρριψης για μπέργκερ ή πίτσα, κάθε φορά που λέγεται ότι θα ανέβει η τιμή του.

3. Ότι υπάρχει σεβασμός στους νέους προς το κληροδότημα και δεν επιχειρούν να το αλλοιώσουν φαντασιώνοντας πως θα αφήσουν τη δική τους σφραγίδα. Όταν απευθύνεσαι στον κόσμο κι ο κόσμος έχει κατασταλάξει, το να τον ακούς, είναι δείγμα σεβασμού. Αυτό κάνει ο Τάσος Σαββόγλου που «διοικεί» το σουβλατζίδικο.

* Φωτογραφίες: Facebook

TAGS :
Αθήνα σεφ σουβλάκι

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook