
Ζούμε στην Αυτοκρατορία της Gen Z κι αφού δε μπορούμε να γλυτώσουμε, ας χορέψουμε τον χορό τους, ας μιλήσουμε τη γλώσσα τους με επίκεντρο το κρασί.
Φαντάζομαι, μετά από τόσα χρόνια, γνωρίζετε πως έχω πάντα διάθεση για χιούμορ και πως απεχθάνομαι τη σοβαροφάνεια. Από αυτό εδώ το μετερίζι έχω γράψει σχεδόν για τα πάντα και κυρίως έχω παρομοιάσει το κρασί με ποικίλα πράγματα ή πρόσωπα, από παπούτσια, εσώρουχα και μοτοσικλέτες, μέχρι ηθοποιούς και οδηγούς του Moto GP. Κάπως έτσι μπήκε η ιδέα στον δαιμόνιο αρχισυντάκτη μας, τον Στέργιο, για αυτό το καυτό θεματάκι. Αφού λοιπόν άνοιξα «λεξικό» και Google για να μάθω τι εννοεί η Gen Z όταν λέει delulu και cookin’ (είμαι αρκετά μακριά από τη γενιά αυτή κλαψ λυγμ) αποφάσισα πως είμαι έτοιμη για το τολμηρό αυτό pairing των slang εκφράσεων της Gen Z με κρασιά. Τι άλλο θα κάνω για να πιει η νέα γενιά κρασί, δεν ξέρω…
Ποιο κρασί έχει Rizz και ποιο Main Character Energy;

To πιο delulu στιλ κρασιού είναι τα «φυσικά» κρασιά.
1. Delulu
Καλά δίπλα σε αυτή την έκφραση περνάνε άπειρες επιλογές κρασιών (που έχουν αυταπάτες, αυτό σημαίνει το delulu) από το μυαλό μου. Αυτό είναι το επόμενο Ασύρτικο, το άλλο είναι το αντίπαλο δέος του Bordeaux, το παρά- άλλο είναι η ποικιλία που ήρθε για να μείνει και σύντομα είδαμε πως είναι άνθρακες ο θησαυρός και τίποτα δεν αντεκατέστησε το Ασύρτικο ή το Bordeaux. To πιο delulu στιλ κρασιού όμως είναι τα «φυσικά» κρασιά. Ξεκινάμε από το όνομα: φυσικά λες και όλα τα άλλα είναι αφύσικα. Παράλληλα, αν αφήναμε ένα αμπέλι στην ησυχία του και μαζεύαμε τα σταφύλια και κάναμε ένα κρασί χωρίς καμία παρέμβαση, αυτό θα ήταν μάλλον «φυσικό» αλλά είμαι σχεδόν σίγουρη πως το πιο πιθανό είναι ότι θα έμπαινε στη φακή και όχι στο ποτήρι.
Το άλλο είναι μέρος της πεποίθησης πως μόνο τα φυσικά κρασιά είναι καλά, υγιεινά και εφράζουν το terroir. Αρχικά, τίποτα δεν είναι υγιεινό όταν μιλάμε για αλκοόλ. Αν αναφερόμαστε στα θειώδη τότε η πραγματική αλλεργία αφορά 1-5% περίπου του πληθυσμού, στα καρύδια είναι πολύ μεγαλύτερο το ποσοστό. Το terroir ή ο χαρακτήρας του τόπου και της ποικιλίας αν θέλετε, εκφράζεται καλύτερα μέσα από καθαρά και καλοφτιαγμένα κρασιά, είτε ήπιας παρέμβασης είτε συμβατικά. Και τέλος, έχω πιει σίγουρα πολλά κακά κρασιά που ήταν «φυσικά». Να μην παρεξηγηθώ, μου αρέσουν πολλά κρασιά αυτής της κατηγορίας (που σωστότερα καλείται ήπιας παρέμβασης ή οινοποίησης) και αρκετά είναι και μύθοι του οινικού κόσμου, αλλά προτιμώ το κρασί μου όπως και τους ανθρώπους, χωρίς ταμπέλες (και χωρίς ασυγχώρητα ελαττώματα).

Δεν υπάρχει πιο slay κρασί από τη Σαμπάνια μωράκια. Όχι απλά αφρώδες, όχι prosecco, όχι «σαν σαμπάνια», μόνο Σαμπάνια.
2. Slay
Σε ελεύθερη απόδοση slay σημαίνει να κάνει κάποιος κάτι εντυπωσιακά, τόσο καλά που όλοι να θέλουν να του μοιάσουν, να μπαίνει στο χώρο και όλοι να κουνάνε το κεφάλι με επιδοκιμασία, χωρίς να μιλάνε από respect. Έχοντας πει αυτά, δεν υπάρχει πιο slay κρασί από τη Σαμπάνια μωράκια. Όχι απλά αφρώδες, όχι prosecco, όχι «σαν σαμπάνια», μόνο Σαμπάνια. Από την Καμπανία, με δεύτερη ζύμωση στη φιάλη, υψηλή οξύτητα, βελούδινες φυσαλίδες και κύρος που δεν χρειάζεται εξηγήσει κανείς. Είναι το κρασί που μπαίνει στο δωμάτιο και αλλάζει αυτόματα το κλίμα, χωρίς καν να προσπαθήσει. Επιπλέον, αν ψάξετε τα quotes που έχουν ειπωθεί/γραφτεί για τη Σαμπάνια θα καταλάβετε πόσο slay είναι. Αφήνω το αγαπημένο μου εδώ, που έχει τελείως βιξενικό ύφος: you were my cup of tea but I drink champagne now!

Apollo’s Praise The Knoll ξηρό Riesling κι ένα ημίξηρο Riesling από το οινοποιείο Wagner έχουν main character energy.
3. Main character energy
Main character energy, φυσικά, έχει το Riesling. Σπάνια μπλεντάρεται και πρωταγωνιστεί όπου και αν εμφανιστεί, από τη Γερμανία μέχρι την Αλσατία και την Αυστραλία. Σε τυφλη δοκιμή, ανάμεσα σε πολλά λευκά, διάφανα σχεδόν, κρασιά είναι αυτό που, όχι μόνο θα ξεχωρίσει από την πρώτη στιγμή αλλά και εκείνο που δεν θα δημιουργήσει ούτε δευτερόλεπτο αμφιβολίες για την «βασιλική» καταγωγή του. Γιατί; Μα επειδή ο συνδυασμός κοφτερής οξύτητας, έντονου αρωματικού χαρακτήρα, που παίζει από λουλούδια και εσπεριδοειδή μέχρι τροπικά φρούτα και βενζίνη και πολυτελούς ποιότητας είναι πάντα Riesling. Α και κάτι ακόμα, ακόμα κι όταν μπαίνει σε blend ή μασκαρεύεται σε Sekt δίνει πάντα το στίγμα και κλεβει την παράσταση όπως κάθε πρωταγωνιστής που σέβεται τον εαυτό του.

Τα κρασιά που ζυμώνονται με ολόκληρα τσαμπιά, είναι αυτά που hit different σε κάθε γουλιά.
4. Hits different
Αυτό δεν χρειάστηκε καν να το ψάξω γιατί το χρησιμοποιώ κάθε φορά που δοκιμάζω κόκκινο κρασί με whole bunch (ζύμωση με ολόκληρα τσαμπιά). Με το που φέρνω το ποτήρι στη μύτη, αυτή η σχεδόν πρόστυχη ένταση του φρούτου αλλάζει τη βιοχημεία του εγκεφάλου μου, όπως παρόμοια συμβαίνει και στον έρωτα. Και αφού έχω πέσει σαν το σύκο (έρωτας ντε) και βάλω μια γουλιά στο στόμα μου και γευτώ τις δαντελένιες ταννίνες που χαρίζει αυτή η μέθοδος οινοποίησης σκέφτομαι, ναι ρε φίλε whole bunch hits different, every-fucking-single time. Δοκιμάστε και θα δείτε πως… «χτυπάει αλλιώς».

Ένα κρασί έχει το charisma, με μαεστρία και πιο υπόγεια, πιο αισθησιακά, κι αυτό είναι η ερυθρή Βουργουνδία και το Pinot Noir.
5. Rizz
Το rizz βγαίνει από το charisma, και είναι ο χαρισματικός, αυτός που γοητεύει. Ένα κρασί το κάνει αυτό με μαεστρία και πιο υπόγεια, πιο αισθησιακά, είναι η ερυθρή Βουργουνδία και το Pinot Noir. Είναι το κρασί που δεν φωνάζει και δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει, ούτε με το χρώμα του, ούτε με το γεμάτο σώμα του, ούτε τις εντάσεις του. Παρόλα αυτά το κάνει, χωρίς να έχει τίποτα από αυτά, γιατί πολύ απλά έχει φινέτσα και προσωπικότητα που ακόμα και αν προσπαθήσει κανείς να σνομπάρει, κάποια στιγμή, θα τα φέρει έτσι η ζωή και θα υποκύψει, μια για πάντα.

Το Nebbiolo, ίδιως από τη βόρεια Ιταλία και όταν του δώσουμε το χρόνο του, είναι ένα κρασί με το οποίο δύσκολα χάνει κανείς.
6. Let him cook
H έκφραση «let him cook» σημαίνει να αφήσουμε κάποιον να κάνει αυτό που ξέρει καλά μιας και πετυχαίνει πάντα διάνα και εδώ το Nebbiolo σηκώνει το χέρι πρώτο. Υψηλές ταννίνες και οξύτητα, αρώματα ξετυλίγονται αργά και κρασιά που πραγματικά χρειάζονται χρόνο για να μας δείξουν το μεγαλείο τους. Το Nebbiolo, ίδιως από τη βόρεια Ιταλία και όταν του δώσουμε το χρόνο του, είναι ένα κρασί με το οποίο δύσκολα χάνει κανείς αφού ξέρει τι κάνει και το κάνει σίγουρα καλά!
ΥΓ. Χιούμορ κάνουμε και να με συγχωράτε αν παρερμήνευσα κάτι, είμαι και λίγο… boomer! Cheers!




