
Όσο το Μαυροτράγανο χάνει έδαφος στη Σαντορίνη, τόσο κερδίζει στην υπόλοιπη Ελλάδα και μάλιστα με πολύ εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Το Μαυροτράγανο είναι μια από τις κόκκινες ποικιλίες που διαθέτει η Σαντορίνη αν και τα τελευταία χρόνια όλο και λιγότερα οινοποιεία του νησιού ασχολούνται μαζί του. Οκ, θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος, πως το hype γύρω από το Ασύρτικο είναι ένας καλός λόγος να ασχολούνται σχεδόν όλοι μαζί του. Αυτό που είναι όμως πραγματικά ενδιαφέρον είναι πως όσο το Μαυροτράγανο χάνει έδαφος στη Σαντορίνη, τόσο κερδίζει στην υπόλοιπη Ελλάδα και μάλιστα με πολύ εντυπωσιακά αποτελέσματα.
1. Μαυροτράγανο Clos Stegasta Τ- ΟΙΝΟΣ
Νομίζω πως δεν γινόταν να ξεκινήσω αυτό το άρθρο με άλλο κρασί. Το boutique και super premium οινοποιείο στο χωριό Φαλατάδος της Τήνου ασχολήθηκε πολύ σοβαρά τόσο με την ανάδειξη της ποικιλίας όσο και του terroir της Τήνου και τα κατάφερε κάνοντας ένα πολύ μεγάλο μπαμ στην οινική σκηνή, εντός και εκτός Ελλάδας. Η ερυθρή ναυαρχίδα του οινοποιείου, που κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 2013, μας έδωσε μια τελείως διαφορετική έκφραση της ποικιλίας, με περισσότερη μπορντολέζικη φινέτσα και σαφέστατα πολύ εντυπωσιακό φρούτο.

Πυκνό κόκκινο και μαύρο φρούτο, βότανα της Μεσογείου, βανίλια, πιπέρια, μωβ πέταλα λουλουδιών και κακάο σε ένα στόμα τόσο πλούσιο που το μασάς.
Το Μαυροτράγανο Clos Stegasta T- OINOΣ αγαπήθηκε με πάθος, έσπασε το σύνορα και κάνει διεθνή καριέρα, με τον διάσημο οινοκριτικό James Suckling να το στολίζει πολύ συχνά με αστρονομικές βαθμολογίες αλλά και να το ποστάρει στο instagram του! Το έχω πιει φρέσκο, το έχω πιει παλαιωμένο και καταλήγω πως αυτό το κρασί έχει μια γοητεία που είναι δύσκολο να αντισταθεί κανείς, ακόμα και αν δεν προτιμά τέτοιου στυλ κρασιά. Πυκνό κόκκινο και μαύρο φρούτο, βότανα της Μεσογείου, βανίλια, πιπέρια, μωβ πέταλα λουλουδιών και κακάο σε ένα στόμα τόσο πλούσιο που το μασάς. Είναι γεννημένο για πολυτελείς κοπές κρεάτων όπως Wagyu sirloin.
2. Μαυροτράγανο Ντούγκος
Φεύγουμε από τα νησιά και πάμε Θεσσαλία, στον Θάνο και τη Λουίζα. Εκεί ήταν η πρώτη φορά που δοκίμασα Μαυροτράγανο εκτός Σαντορίνης, το 2015 περίπου. Αν δεν κάνω λάθος τότε το κρασί λεγόταν Τρίγωνο. Θυμάμαι να το δοκιμάζω, τότε μικρή και άπειρη και να σκέφτομαι, μα καλά πως του ήρθε να φέρει Μαυροτράγανο στη Θεσσαλία. Αλλά οι άνθρωποι έχουν και φυτώριο και όπως αποδείχθηκε, ήξεραν κάτι παραπάνω όταν έκαναν αυτή την κίνηση.
Εδώ έχουμε επίσης μια διαφορετική εκδοχή, καθώς έχουμε συνδυασμό και γαλλικού αλλά και αμερικάνικου βαρελιού. Το πυκνό φρούτο, κυρίως κόκκινο, έχει καταπιεί τη γλύκα και τα μπαχάρια του βαρελιού και έτσι το αποτέλεσμα είναι μεν πληθωρικό αλλά και ισορροπημένο. Στο στόμα οι ταννίνες δεν αστειεύονται και ζητούν «αίμα». Βάλτε δίπλα στο Μαυροτράγανο του Ντούγκου σιτεμένες porterhouse, με medium rare ψήσιμο και εξωτικά πιπέρια και δεν θα χάσετε.
3. Λαγότοπος Μαυροτράγανο Μιχαηλίδης
Το 2010 ο Ιορδάνης Μιχαηλίδης αποφάσισε να πειραματιστεί με κάτι τολμηρό: να μεταφυτεύσει το απαιτητικό Μαυροτράγανο στο βόρειο terroir της Δράμας. Τότε για κάποιους ίσως αυτό ακουγόταν τρελό αλλά ο Λαγότοπος Μαυροτράγανο κέρδισε και το στοίχημα και τις εντυπώσεις. Για πολλούς είναι το καλύτερο κρασί του οινοποιείου και δικαίως εξαντλούνται αστραπιαία οι ελάχιστες φιάλες του (μόλις 930).
Μου άρεσε πολύ η περίτεχνη φιάλη, με ετικέτα και στήσιμο που ακροβατεί ανάμεσα σε Sine Qua Non και Birth of Cabernet από Catena. Στο περιεχόμενο τώρα, βρήκα αυτό το Μαυροτράγανο πολύ φίνο και τριανταφυλλένιο, με τραγανό κόκκινο φρούτο, ωραία χρήση βαρελιού και εξαιρετική διαχείριση ταννινών. Σε αυτό το κρασί θα έβαζα δίπλα και πιο ντελικάτα πιάτα όπως φιλέτο μοσχάρι με σάλτσα κρασιού ή πάπια με κεράσια.

Το Amphora Moschopolis και το Avaton από Κτήμα Γεροβασιλείου είναι δύο πάρα πολύ καλά Μαυροτράγανα πέρα από τη Σαντορίνη.
4. Aiora Mavrotragano Amphora Moschopolis
Είναι πολλοί οι λόγοι που το Aiora Mavrotragano Amphora από Moschopolis φιγουράρει στη λίστα μου. Ο πρώτος (και ο βασικότερος) είναι γιατί μου αρέσει πολύ. Η καθαρότητα του φρούτου του, η γήινη διάσταση του και το ζουμερό στόμα του είναι αυτά τα χαρακτηριστικά του που ξεχωρίζω. Δεύτερον, προέρχεται από μια τελείως διαφορετική οινοποιητική προσέγγιση: ηπίων παρεμβάσεων οινοποίηση, σε πήλινους αμφορείς, χωρίς βαρέλι και πρόσθετα θειώδη.
Εδώ το κόκκινο φρούτο, όπως βύσσινο και κράνο, πρωτοστατεί και πλαισιώνεται από νότες λεβάντας και δεντρολίβανου. Πιο ελαφρύ και πιο φίνο από τα προηγούμενα, με τονισμένη οξύτητα όμως που ζητάει πιάτα με τομάτα ή κρασί. Θα του πήγαιναν κεφτεδάκια με σάλτσα και τριμμένη φέτα αλλά και μια χοιρινή τηγανιά κρασάτη. Α και να μην ξεχάσω, ο τρίτος λόγος που το επέλεξα είναι η τιμή του που είναι και προσιτή και «τίμια».
+1 Άβατον ερυθρό Γεροβασιλείου
Ναι δεν είναι 100% Μαυροτράγανο αλλά δε γίνεται να λείπει ο «πρωτοπόρος» από τη λίστα μας και μάλιστα με ένα κρασί διαχρονικό και εξαιρετικό, το κόκκινο Άβατον του! Ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου ήταν από τους πρώτους που διέκρινε τη δυναμική και την ποιότητα του Μαυροτράγανου γι’αυτό και θέλησε να το φυτέψει στον αμπελώνα του στην Επανομή. Από σεβασμό στη Σαντορίνη δεν το κυκλοφορεί σαν μονοποικιλιακό κρασί αλλά μόνο μέσα σε χαρμάνι.
Στο Άβατον του Γεροβασιλείου λοιπόν συναντώνται το Λημνιό, το Μαυρούδι και το Μαυροτράγανο στο καλύτερο, για μένα, ερυθρό του κτήματος. Βελούδινο, πλούσιο αλλά και κομψό, με πυκνό κόκκινο και μαύρο φρούτο και έντονο πικάντικο σεξαπίλ, αυτό το κόκκινο βρίσκεται για χρόνια στις καρδιές (και τις λίστες) μας και πιστεύω πως έτσι ακριβώς θα συνεχίσει κιόλας! Ταμάμ για μαμαδίστικα μαγειρευτά όπως παστίτσιο και σουτζουκάκια αλλά killer δίπλα σε σιγομαγειρεμένες στηθοπλευρές ασιατικής έμπνευσης.
Διαβάστε ακόμη: 8 συχνές απορίες για το κρασί – Πόσο κρατάει μετά το άνοιγμα;




