
Μαντινεία του Μορόπουλου και Pet Nat από Σαββατιανό, το φετινό One Off κρασί του Φοίβου Παπαστρατή, είναι δύο ελληνικά κρασιά που ξεχώρισε η Wine Vixen.
Φέτος το Οινόραμα ήταν διαφορετικό αφού δεν ήταν στο Ζάππειο αλλά στο Onassis Ready στο Ρέντη. Αυτό είχε σίγουρα τα προβλήματα του για τον κόσμο που ήθελε να το επισκεφτεί – απόσταση, έλλειψη στάσης μετρό κοντά, δυσκολία στο παρκάρισμα ήταν μερικά από αυτά. Για να τα λέμε όλα βέβαια, είχαν προσπαθήσει να μετριάσουν το δεύτερο με τη χρήση shuttle bus από Συγγρού Φιξ, αν δεν κάνω λάθος. Μα γιατί το έκαναν εκεί, θα αναρωτιέστε. Φυσικά δεν ήταν επιλογή των διοργανωτών αλλά του… Ζαππείου και το Onassis Ready ήταν μια λύση της τελευταίας στιγμής για να πραγματοποιηθεί και φέτος, παρά τις δυσκολίες, η μεγαλύτερη έκθεση κρασιού της χώρας.
Στα θετικά, μπορεί κόσμο πολύ να μην κατάφερε να προσελκύσει αλλά είδα πολύ κόσμο από το εξωτερικό. Συνάντησα, με μεγάλη χαρά, παλιούς συνεργάτες από το Λονδίνο που είχαν έρθει στο Οινόραμα για να εμπλουτίσουν τη γκάμα τους (περισσότερο) με ελληνικό κρασί. Φυσικά και δοκίμασα πολλά, πάρα πολλά, κρασιά, νέα και παλιά. Και όπως κάθε χρόνο αυτά είναι τα νέα κρασιά που ξεχώρισα και θα χαρακτήριζα τα κρασιά της επομένης σεζόν που αρχίζει. Πάμε να τα δούμε;
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ξεκινάω με τα ελληνικά λευκά. Θεωρώ το Οινοποιείο Μορόπουλου τον πρωταγωνιστή του Οινοράματος στα λευκά φέτος. Ο λόγος για αυτό είναι γιατί ασχολείται μόνο με το Μοσχοφίλερο και το κάνει με πραγματικά ενδιαφέρον τρόπο. Αν ο Τρουπής είναι ο μετρ των διαφορετικών εκχυλίσεων και «φυσικών» προσεγγίσεων τότε ο Μορόπουλος είναι ο μετρ της «υπομονής». Όχι όχι, το λέω με απόλυτα θετικό πρόσημο αφού φτάνει με τον τρόπο του την ποικιλία στα άκρα: όψιμος τρύγος για το Νοέμβρη, 4 χρόνια με τις οινολάσπες για το 72 (η χρονιά που φυτεύτηκε ο αμπελώνας) και 6 χρόνια για τη Μαντινεία Late Release 2020. Έτσι πατάμε σε λιγότερο αρωματικό προφίλ αλλά πιο πλούσια υφή και δομή και έναν πιο σοφιστικέ, πολύπλοκο, γαστρονομικό χαρακτήρα. Σε αυτό το σημείο να δώσουμε τα εύσημα και στον οινολόγο του οινοποιείου, τον Λευτέρη Αναγνώστου.
Προχωράμε με τα πιο «περίεργα». Για τον Φοίβο Παπαστρατή και το project One Off (που συνεργάζεται με έναν διαφορετικό οινοποιό κάθε χρονιά) σας έχω μιλήσει αρκετές φορές. Το φετινό του One Off κρασί λοιπόν περιλαμβάνει ένα Pet Nat από Σαββατιανό, με ισορροπημένη γλυκύτητα – οξύτητα, φίνες μπουρμπουλήθρες και πλούσιο πυρηνόκαρπο φρούτο. Το ονειρεύομαι με καυτερό mapo tofu, dan dan noodles και spring rolls.

Το νέο μονεμβασιώτικο σε αμφορέα από το boutique οινοποιείο της Σύρου, OuSyra Winery και το Ποταμίσι του Βαπτιστή από την Τήνο.
Συνεχίζουμε με το νέο μονεμβασιώτικο σε αμφορέα από το boutique οινοποιείο της Σύρου, OuSyra Winery. Αχλάδι, περγαμόντο, λευκά άνθη και μια αλμύρα, που θαρρώ πως υπογραμμίζεται από τη χρήση αμφορέα, συνθέτουν ένα πολύ απολαυστικό λευκό, με χαρακτήρα.
Συνεχίζουμε νησιωτικά με το Ποταμίσι του Βαπτιστή από την Τήνο. Ναι, αυτό δεν είναι νέα ετικέτα αλλά φέτος άλλαξε τη συνταγή. Τρία διαφορετικά δοχεία (δεξαμενή, βαρέλι και τσιμεντένιο αμφορέα) ήρθαν και κούμπωσαν πάνω στο αχλάδι, το ροδάκινο και το κίτρο χωρίς να τα επισκιάσουν, αλλά εμπλουτίζοντας τη δομή και την υφή του κρασιού. Το λάτρεψα!
Έπειτα έχουμε ένα πολύ σπέσιαλ χαρμάνι, που συνδυάζει την Μαλαγουζιά και την Malvasia. Φεύγουμε από τα νησιά και πάμε στο ψυχρό Αμύνταιο, στο Arktos Elevation Vineyards του Αρτέμη Καραμολέγκου και στο Cuvee Malou. Βοτανικός χαρακτήρας, λουλούδια, ροδάκινα, βερίκοκα και ζωηρή οξύτητα συνθέτουν ένα λευκό κρασί που δύσκολα θα περάσει απαρατήρητο.

Cuvee Malou από το Arktos Elevation Vineyards του Αρτέμη Καραμολέγκου και το Collectioneuse, ένα ροζέ από Ξινόμαυρο και Αμάσσι, από το Κτήμα Ζην Ηδέως.
Συνεχίζω με ένα ροζέ αφρώδες κρασί της χαράς και του πάρτι, σχεδόν όπως ξεκίνησα δηλαδή. Αυτή τη φορά δεν έχουμε pet nat αλλά ένα αφρώδες με μέθοδο κλειστής δεξαμενής, όπως το Prosecco. Το Collectioneuse λοιπόν είναι ένα ροζέ από Ξινόμαυρο και Αμάσσι, από το Κτήμα Ζην Ηδέως, όπου τα αρώματα της φράουλας, της τομάτας και του ροδάκινου κυριαρχούν. Βρήκα πολύ φίνο και ευχάριστο τον αφρισμό του, ισορροπημένη την τραγανή οξύτητά του και αμέσως μου ήρθε στο μυαλό πίτσα στο μπαλκόνι και σου σου.
Κλείνω με ένα κόκκινο από το Lacules Estate από Grenache, ξέρετε την αδυναμία μου για αυτό το σταφύλι. Αυτό το πληθωρικό και πιπεράτο κόκκινο, από το ηλιόλουστο terroir της Κορώνης, ξεχειλίζει από ώριμη φράουλα, ασιατικά μπαχαρικά, βανίλια και αποξηραμένα άνθη. Αν και όπως γνωρίζετε, δεν είμαι πολύ fan των πολύ πλούσιων κόκκινων με τονισμένο αλκοόλ, εδώ βρίσκω πως υπάρχει ισορροπία και μια υπόγεια κομψότητα που φέρει το σημάδι της ποικιλίας που μου κέντρισαν πολύ το ενδιαφέρον. Πάσχα έρχεται, με τις αμαρτωλές λιχουδιές από κρέας θα τα πάει πρίμα.

Το 7 terroirs από Gut Hermannsberg, από τη Sofeast, έχει ασύλληπτη τη σχέση ποιότητας – τιμής. Δεξιά, Sauvignon Blanc από το οινοποιείο της Clotilde Davenne.
Τα εισαγόμενα κρασιά στο Οινόραμα 2026
Εκτός από ελληνικό κρασί είχαμε και πολύ εισαγόμενο και αξίζει να πω εδώ πως έρχονται πολλά και πολύ καλά κρασιά πια. Δοκίμασα πολύ ωραία πράγματα αλλά ξεχώρισα 4, τρία λευκά και ένα κόκκινο. Από τα λευκά πρώτο πρώτο ήταν το 7 terroirs από Gut Hermannsberg, από τη Sofeast. Ναι, οκ, όλα τα κρασιά του που δοκίμασα ήταν εξαιρετικά αλλά σε αυτό βρήκα ασύλληπτη τη σχέση ποιότητας – τιμής, αφού μιλάμε για ένα καθαρόαιμο Riesling από το Nahe, με γλυκό φρούτο και έντονο mineral στοιχείο, ωραία συμπύκνωση και φίνο στόμα, στα 20 ευρώ περίπου.
Μετά έχουμε δυο Sauvignon Blanc από πιο… εξωτικά μέρη. Το πρώτο μας έρχεται από το Saint Bris, ένα μικρό appellation της Βουργουνδίας που ω, τι έκπληξη, δεν κάνει Chardonnay αλλά Sauvignon. To κρασί είναι από το οινοποιείο της Clotilde Davenne και από την Assagio. Εκρηκτικά αρωματική μύτη και γοητευτικά σοβινιονίζουσα, με πιπεριά, gooseberry, ροδάκινο και lime σε πρώτο ρόλο. Ζουμερό στόμα, με λεμονάτη οξύτητα.

Το Picol είναι ένα Sauvignon από το Friuli και την Jeroboam, από το οινοποιείο Lis Neris και το Turpino είναι ένα πολύ ιδιαίτερο χαρμάνι με Cabernet Franc, Syrah και Merlot από το σπουδαίο οινοποιείο Querciabella.
Προχωράμε με ένα άλλο Sauvignon από το Friuli και την Jeroboam. To κρασί ονομάζεται Picol και το οινοποιείο Lis Neris. Εδώ έχουμε έναν πιο savory χαρακτήρα, πιο βοτανικό και πράσινο αλλά και πιο mineral στοιχείο. Η πολύμηνη παλαίωση σε βαρέλι χαρίζει και στη μύτη αλλά και στην υφή στο στόμα και σχεδόν μας υποχρεώνει να βάλουμε δίπλα του φαγητό όπως λαχανοντολμάδες και μπακαλιάρο φρικασέ.
Κρατάω ένα ερυθρό για το τέλος, από το σπουδαίο οινοποιείο Querciabella στο Chianti. Πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο χαρμάνι που με κέρδισε από την πρώτη «μυτιά». Έχουμε Cabernet Franc, Syrah και Merlot και παραμονή για 16 μήνες σε γαλλικά δρύινα βαρέλια. Το αποτέλεσμα είναι αιθέριο, σούπερ λουλουδάτο και πικάντικο, με ζουμερό φρούτο και ωραία ενσωματωμένες ταννίνες.
Αυτά από μένα. Και του χρόνου!
ΥΓ 1. Άφησα απέξω το Botilia και την Trinity για ευνόητους λόγους άλλα ένα έχω να σας πω: έρχονται πολύ ωραία πράγματα και αν περάσατε από το stand 226 πιθανά να πήρατε μια γεύση.
ΥΓ 2. Ενώ η Wine Vixen μετρά κάμποσα χρόνια (5 πια), εγώ ακόμα νομίζω πως τη διαβάζουν μόνο οι γονείς μου. Είναι πάντα μεγάλη έκπληξη και χαρά να συναντώ όλους εσάς που με διαβάζετε και θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά για την αγάπη και την υποστήριξη. Αυτή η στήλη είναι για μένα κάτι παραπάνω από μια στήλη κρασιού καθώς έχουμε μοιραστεί πολλά όλα αυτά τα χρόνια, από τον Covid μέχρι τη μετακόμιση στο Λονδίνο και το δρόμο για το δρόμο για το Master of Wine. Ευχαριστώ από καρδιάς.




