Τα 10 καλύτερα κρασιά του 2025

Αν ακόμα ψάχνετε τι κρασιά θα βάλετε στο πρωτοχρονιάτικο τραπέζι σας, το top-10 της Wine Vixen μας έχει επιλογές για κάθε γευστική επιθυμία.

Κάθε χρόνο δοκιμάζω πολλά κρασιά, είτε λόγω επαγγελματικού ενδιαφέροντος (ή διαστροφής) είτε λόγω της “προπόνησης” για το Master of Wine. Κάποια από αυτά γράφουν λίγο παραπάνω μέσα μου και τα θυμάμαι μήνες αφού τα δοκιμάσω. Κάποια λίγα είναι αυτά και για αυτά τα λίγα, αυτά που ξεχώρισα φέτος (δείτε του 2024 εδώ και του 2023 εδώ), θα σας μιλήσω σε αυτό εδώ το άρθρο. Πριν ξεκινήσω όμως με τα κρασιά της χρονιάς, θέλω να τονίσω πως τρία είναι αυτά που με έκαναν πολύ ευτυχισμένη για τις επιλογές μου στη ζωή και στη δουλειά και θα τα αφήσω για το τέλος. Πάμε όμως από την αρχή τώρα.

Διαβάστε ακόμη: 5 top κόκκινα ιταλικά κρασιά για τις γιορτές

Τα top-10 κρασιά της χρονιάς

H Κυδωνίτσα Παλυβού είναι ένα απολαυστικό λευκό, ενώ το Pnoe 2024 Arktos έχει πρωτότυπο και επιτυχημένο χαρμάνι που συνδυάζει το Sauvignon και το Ασύρτικο με το Ξινόμαυρο.

Pnoe 2024 Arktos – Elevation Vineyards

Το αγάπησα από την πρώτη γουλιά και το απόλαυσα άπειρες φορές φέτος. Και αυτό είναι που έχει σημασία, να γουστάρουμε ένα κρασί τόσο που να μην το βαριόμαστε. Η παρθενική εμφάνιση του οινοποιείου του Αρτέμη Καραμολέγκου στο Αμύνταιο στέφτηκε με απόλυτη επιτυχία και το Pnoe είναι αυτό που ξεχώρισα καθώς έχει πρωτότυπο και επιτυχημένο χαρμάνι που συνδυάζει το Sauvignon και το Ασύρτικο με το Ξινόμαυρο. Είναι αρωματικό, φλοράλ, φυτικό και φρουτώδες, με ζωηρή οξύτητα που ταιριάζει με ποικίλα πιάτα της ελληνικής κουζίνας.

Κυδωνίτσα Διάσελο Παλυβός

Και τα κορίτσια του Παλυβού έκαναν το θαύμα τους φέτος στο Decanter και δικαίωσαν και την ομάδα του Οινοχόου που είχε ξεχωρίσει την Κυδωνίτσα Διάσελο νωρίτερα. Μπορεί να σκέφτεστε πως η φίνα Κυδωνίτσα δεν σηκώνει πειραματισμούς με βαρέλια αλλά το Διάσελο, με αμερικάνικο και γαλλικό βαρέλι, είναι ένα απολαυστικό λευκό που δεν κρύβει τις αρετές της ποικιλίας αντιθέτως τις υπογραμμίζει μοναδικά. Αν έχετε φιάλες κρατηθείτε και δείτε τις τα επόμενα 2-3 χρόνια.

Βότανα, κεράσια, μούρα, φράουλες, δαμάσκηνα, λιαστές τομάτες, λεβάντες, μπαχάρια και ταννίνες καλογυαλισμένες και απόλυτα ισορροπημένες με το σύνολο στη Γουμένισσα. Αιθέριο αλλά και στιβαρό, με πλούσιο μπλε φρούτο, πιπέρια και φυσικά βιολέτες το Cote Rotie Terrases 2019.

Γουμένισσα 2021 Χατζηβαρύτη

Ναι μωρή Χλόη, σάρωσες στο Decanter φέτος με τη Γουμένισσά σου και φόρεσες ένα χαμόγελο σε όλους εμάς που πίνουμε…κρασί στο όνομα σου και που ψηφίζουμε εδώ και χρόνια Γουμένισσα Χατζηβαρύτη δαγκωτό. Βότανα, κεράσια, μούρα, φράουλες, δαμάσκηνα, λιαστές τομάτες, λεβάντες, μπαχάρια και ταννίνες καλογυαλισμένες και απόλυτα ισορροπημένες με το σύνολο. Από εκείνα τα κρασιά που δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν, απλά κερδίζει όποιον το δοκιμάζει.

Cote Rotie Terrases 2019 Jean-Luc Jamet

Το Cote Rotie είναι με βεβαιότητα το αγαπημένο μου appellation του Ροδανού. To Syrah εδώ φοράει τις μαύρες δαντέλες του, τα μεθυστικά αρώματά του και είναι έτοιμο για να σαγηνεύσει όποιον σταθεί μπροστά του. Αυτό του Jean-Luc Jamet, που ήπια με φίλους στο Paleo, έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι του στη γευστική μου μνήμη αφού είναι αιθέριο αλλά και στιβαρό, με πλούσιο μπλε φρούτο, πιπέρια και φυσικά βιολέτες.

Ο Φοίβος Παπαστράτης έκανε κίνηση ρουά ματ μπλεντάροντας τη Μανδηλαριά με Αγιωργίτικο που της δίνει φρούτο, φρεσκάδα και οξύτητα. Δεξιά, ένα εξαιρετικό, premium ελληνικό κόκκινο κρασί από ένα ιστορικό οινοποιείο.

Αγιωργίτικο – Μανδηλαριά 2024 F by Foivos

Έχουμε ξαναπεί πως η Μανδηλαριά δε με ψήνει μια; Σίγουρα. Έχω όμως αρχίσει να αναθεωρώ με κρασιά σαν αυτό του Φοίβου Παπαστρατή, που με ένα μαγικό τρόπο καταφέρνει και δαμάζει την ζόρικη Μανδηλαριά. Η κίνηση ρουά ματ ήταν να την μπλεντάρει με Αγιωργίτικο που της δίνει φρούτο, φρεσκάδα και οξύτητα. Έτσι έχουμε ένα ζουμερό κόκκινο που ήπια αρκετές φορές μέσα στη χρονιά, χειμώνα – καλοκαίρι.

Legacy 1879 2013, Boutari

Ένα πρωί, γύρω στις 11:00 ένα ποτήρι προσγειώθηκε στο γραφείο μου. Το μυρίζω, το δοκιμάζω, το σκέφτομαι, δυσκολεύομαι να καταλήξω στο τι μπορεί να είναι. Και ξαφνικά… η λέξη Ξινόμαυρο αναβοσβήνει στο κεφάλι μου. Αν και δεν ήταν τόσο ντοματένιο που να φωνάζει την καταγωγή του, είχε αυτή την οικειότητα, το μπουκέτο από τσάι, αστεροειδή γλυκάνισο, βότανα, πάστα ελιάς και τη δομή που στο μυαλό μου πάντα με πάνε στο Ξινόμαυρο. Το δοκίμασα ξανά και όχι τυφλά και μπορώ να πω πως κάθε φόρα μου άρεσε όλο και πιο πολύ. Ένα εξαιρετικό, premium ελληνικό κόκκινο κρασί από ένα ιστορικό οινοποιείο.

Αριστερά, ένα κρασί πληθωρικό, με εξαιρετική διαχείριση βαρελιού, σφιχτή δομή στο στόμα και λεμονάτη οξύτητα. Δεξιά, ένα από τα καλύτερα κρασιά της Ισπανίας, με χρώμα που δεν προδίδει την ηλικία του.

Burgstadter Berg Weissburgunder 2022, Rudolf Fürst

Θα μπορούσα να το μπερδέψω άνετα με Meursault αλλά (δυστυχώς για μένα) δεν είναι Chardonnay αλλά ένα Pinot Blanc από γερμανικό έδαφος, από έναν παραγωγό που ξέρει να μεταμορφώνει το «ασχημόπαπο» σε κύκνο. Πληθωρικό, με εξαιρετική διαχείριση βαρελιού, σφιχτή δομή στο στόμα και λεμονάτη οξύτητα, είναι από τα λευκά που δεν γίνεται να περάσουν απαρατήρητα.

Castillo Ygay Blanco 1986, Marqués de Murrieta

Φέτος είχα την απέραντη τύχη να επισκεφτώ το οινοποιείο Marques de Murrieta στη Rioja. Εκεί, σε ένα γεύμα υψηλών αξιώσεων, μας σέρβιραν το Castillo Ygay Blanco 1986. Ήμουν φοβερά περίεργη να δω πως θα ήταν μια λευκή Rioja σχεδόν 40 ετών. Σε αυτό το σημείο να πω, πως τον Φεβρουάριο γίνομαι 40 και κάπως είχε μια παραπάνω αξία να δοκιμάσω ένα κρασί από τη γενέθλια χρονιά μου. Σε αναμέτρηση με το Castillo Ygay για φρεσκάδα και ζωντάνια κερδίζει ξεκάθαρα το Ygay. Με χρώμα που δεν προδίδει ούτε κατά διάνοια την ηλικία του και αρώματα από μελισσοκέρι, φουντούκι, ώριμο πυρηνόκαρπο φρούτο, φλούδα μανταρίνι το κρασί αυτό είναι δικαίως ένα από τα καλύτερα της Ισπανίας. Έπος!

O Dal Forno μπορεί να κάνει το Amarone όχι μόνο θελκτικό αλλά και ερωτεύσιμο ακόμα και στους πιο δύσκολους απέναντι στα Amarone. Δεξιά, ένα κρασί που πάγωσε το χρόνο. Έκρηξη κόκκινων φρούτων, πράσινου τσαγιού, μπαχαριού και γραφίτη, με στόμα παχύ μετάξι.

Amarone della Valpolicella 2016, Dal Forno Romano

Σιχαίνομαι το Amarone, αλήθεια, γιατί το υψηλό αλκοόλ του και το ογκώδες στόμα του μου κλωτσάνε. Από την άλλη βέβαια, ούτε το Amarone πρέπει να με πολυσυμπαθεί αφού σε κάθε τυφλή δοκιμή με δικάζει. Έχοντας πει αυτά, όταν βρέθηκε μπροστά μου η φιάλη Amarone della Valpolicella 2016 του Dal Forno Romano είπα, πως αν είναι να μου αλλάξει κάποιος γνώμη αυτός είναι μόνο ο «μάγος» Dal Forno. Το αδιαπέραστο σκούρο μωβ χρώμα του έβαφε το ποτήρι και η τρομακτική συμπύκνωση του «έβαφε» σίγουρα το στόμα, με τέτοιο τρόπο που να καθιστά αδύνατο να δοκιμάσει κανείς άλλο κρασί μετά από αυτό. Και ενώ μιλάμε για ένα τόσο πληθωρικό και έντονο κρασί, ούτε ένα λεπτό δε με ενόχλησε το αλκοόλ του (που ήταν τέλεια χωνεμένο) και για ούτε μια στιγμή δε σκέφτηκα πως είναι «άγαρμπο» – πράγμα που σκέφτομαι πάντα για το Amarone. Ε ναι, ο Dal Forno μπορεί να κάνει το Amarone όχι μόνο θελκτικό αλλά και ερωτεύσιμο ακόμα και στα δικά μου μάτια.

Corton Grand Cru 2022, Bonneau du Martray

Αυτό είναι το κρασί που πάγωσε το χρόνο. Όταν σερβίρεις σε έκθεση με fine wines και έχεις μπροστά σου 30 άτομα να εξυπηρετήσεις και έχεις ξεχάσει μέχρι και τι μέρα είναι, είναι πρακτικά αδύνατο να δοκιμάζεις ότι σερβίρεις. Κάποια στιγμή, μου λένε, αυτό πρέπει να το δοκιμάσεις. Πιάνω το ποτήρι μηχανικά και βάζω μια γουλιά στο στόμα μου και ΜΠΟΥΜ. Φανταστείτε τη σκήνη των romcoms που το αγόρι βλέπει για πρώτη φορά το κορίτσι της ταινίας και όλα γύρω της σταματάνε ή σβήνουν. Έτσι ένιωσα και εγώ με αυτή τη μαγική γουλιά Corton Grand Cru από το iconic Bonneau du Martray. Για αυτά τα μεγάλα κρασιά αξίζει ειλικρινά κάθε ευρώ και κάθε λεπτό αναμονής. Έκρηξη κόκκινων φρούτων, πράσινου τσαγιού, μπαχαριού και γραφίτη, με στόμα παχύ μετάξι. Μια από τις στιγμές της χρονιάς που ένιωσα τυχερή που κάνω αυτή τη δουλειά.

Καλή χρονιά, με τύχη γιατί, τα έχουμε ξαναπεί, υγεία είχαν και στον Τιτανικό!

TAGS :
2025 κρασί

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook