Έχει 3 στοιχεία που θα πεις «Δόξα τω Θεώ»: Η παραδοσιακή ταβέρνα που δεν έχει αλλάξει μενού εδώ και δεκαετίες

Αν έχετε γυρίσει από διακοπές και αναζητάτε μια κοντινή εξόρμηση, τότε αυτή η ταβέρνα στην Κορινθία σας περιμένει.

Πόσες πιθανότητες υπάρχουν άραγε να επισκεφθείτε μια οποιαδήποτε ταβέρνα —το κατεξοχήν λαϊκό φαγάδικο της χώρας— στην κορύφωση του ελληνικού θέρους, μέσα στον Δεκαπενταύγουστο, και όχι μόνο να φάτε καλά, αλλά και να απολαύσετε μερικές ώρες ηρεμίας και χαλάρωσης; Βρέθηκα στους Αγίους Θεοδώρους λίγες μέρες πριν και τζόγαρα τις δικές μου, προσωπικές στιγμές χαλάρωσης, κλείνοντας ένα τραπέζι για δύο στην ξακουστή ταβέρνα της περιοχής, «ο Σούλης». Όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, έπαιξα… και κέρδισα!

Μια ώρα από την Αθήνα, στην πάλαι ποτέ άκρως δημοφιλή, τουριστική κωμόπολη της Κορινθίας, μετά την Κινέτα, λειτουργεί (#διπλής) η ταβέρνα του Σούλη, σερβίροντας το ίδιο μενού εδώ και αρκετές δεκαετίες σε παραθεριστές και μόνιμα διαμένοντες που εκτιμούν την ποιότητα στην πρώτη ύλη, τη συνέπεια, το καλό σέρβις και τη διακριτικότητα.

Ένας από αυτούς υπήρξε και ο εκλιπών, πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης, σταθερός πελάτης-θαμώνας του Σούλη, πάντα παρέα με τη σύζυγό του, Δάφνη και πάντα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Αυτή είναι μάλιστα και η μία εκδοχή, σύμφωνα με την οποία η ταβέρνα του Σούλη αποκαλείται και «ο Πρόεδρος». Η άλλη «τα ρίχνει» στον πατέρα του ιδιοκτήτη, ο οποίος υπήρξε πρόεδρος της τοπικής κοινότητας.

Έχει 3 στοιχεία που θα πεις «Δόξα τω Θεώ»: Η παραδοσιακή ταβέρνα που δεν έχει αλλάξει μενού εδώ και δεκαετίες

Μια ώρα από την Αθήνα, στην πάλαι ποτέ άκρως δημοφιλή, τουριστική κωμόπολη της Κορινθίας, μετά την Κινέτα, λειτουργεί η ταβέρνα του Σούλη, με ένα μενού ίδιο εδώ και δεκαετίες.

Η ταβέρνα του Σούλη βρίσκεται στη μέση περίπου της προμενάδας των Αγίων Θεοδώρων, που ξεκινά από το πολυτελές ξενοδοχείο Isla Brown, καταλήγει στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης και γεμίζει με κόσμο, ειδικά τους θερινούς μήνες. Δυο υπέργηρα πεύκα καλύπτουν —σχεδόν κρύβουν— την πλακόστρωτη αυλή του, άρα και τα καμιά δεκαριά τραπέζια της.

Η χωροταξία του Σούλη τα έχει τοποθετήσει με τέτοιο τρόπο ώστε να υπάρχει διακριτικότητα, όχι μόνο από τους περαστικούς που σουλατσάρουν στον πεζόδρομο, αλλά και μεταξύ των πελατών, από τραπέζι σε τραπέζι. Αν αισθάνεστε ipso facto Παγκρατιώτης και έχετε συνηθίσει να μυρίζετε τα χνώτα έτερων δειπνούντων στον χώρο, ενίοτε να τους ακουμπάτε κιόλας, ίσως να μην εκτιμήσετε τον πολύτιμο χώρο που χαρίζει απλόχερα ο Σούλης στην αυλή του. Προσωπικά, τον απόλαυσα.

Δεν έχει γουρουνοπούλα, δεν έχει κλαμπ σάντουιτς, δεν έχει μπέργκερ ούτε πίτσα, δεν έχει —αν έχετε τον Θεό σας— ούτε σεβίτσε!
Λιτό μενού, τίποτα «πειραγμένο»: Ταβέρνα Σούλης, η ξακουστή της Κορινθίας

Η τοματοσαλάτα με χοντρόφλουδες τομάτες κομμένες σε μικρά κομμάτια, κρεμμύδι, αλάτι και αρκετό ελαιόλαδο, προσφέρει συγκινήσεις σε όσους τους έχει λείψει η καλή τομάτα

Λίγα πιάτα και πολύ καλά θα βρεις στην ταβέρνα

Στα του φαγητού, τίποτα δε θα σας εντυπωσιάσει στου Σούλη. Δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη ή παραδοσιακή, «Αγιοθεοδωριανή» συνταγή —btw, στην περιοχή τιμούν τη γουρουνοπούλα—, δε θα βρείτε τίποτα «πειραγμένο», ενώ ούτε το (μικρό) μενού υπογράφει κάποιος διάσημος και στη συνέχεια εξαφανισμένος σεφ. Δόξα τω Θεώ και για τα τρία.

Δυο μαγειρευτά, τέσσερα «της ώρας», λίγα ορεκτικά, ό,τι ψάρι βγάλει ο ψαράς και 2-3 γλυκά. Τέλος. Τίποτα άλλο. Nada mas. Και βέβαια, δεν έχει γουρουνοπούλα, δεν έχει κλαμπ σάντουιτς, δεν έχει μπέργκερ ούτε πίτσα, δεν έχει —αν έχετε τον Θεό σας— ούτε σεβίτσε! Παρ’ όλα αυτά, τα λίγα φαγητά που θα βρείτε, είναι φτιαγμένα με υλικά εξαιρετικής ποιότητας και τελούν άξια γευστικής αναφοράς.

Η τοματοσαλάτα, με χοντρόφλουδες τομάτες κομμένες σε μικρά κομμάτια, κρεμμύδι, αλάτι και αρκετό ελαιόλαδο, προσφέρει συγκινήσεις σε όσους τους έχει λείψει η καλή τομάτα, αλλά και ευκαιρίες για παραδοσιακή, απολαυστική παπάρα. Οι τηγανητές πατάτες χρυσαφίζουν από το ελαιόλαδο, σχεδόν λαμπυρίζοντας στο σκοτάδι, υποδεικνύοντας καλά προπονημένο τηγάνι, όπως και δυνατή πρώτη ύλη.

Μεταξύ των ρεκτών ψιθυρίζεται ο πολύ δυνατός καγιανάς, τον οποίο όμως δεν παραγγείλαμε —δεν είναι πολύ πρωινό; Αντ’ αυτού, ζητήσαμε το τας κεμπάπ, το οποίο απεδείχθη κορυφαίο μεταξύ όσων προσγειώθηκαν στο τραπέζι μας· εξαιρετικά μαγειρεμένα κομματάκια μοσχαρίσιου κρέατος, αρτυμένα ιδανικά μεταξύ Δύσης και Ανατολής, δίχως κάποιο συνοδευτικό, μόνο στο ζουμάκι τους. Έτοιμος ήμουν να σηκώσω το πιάτο και να το ρουφήξω μονομιάς, όπως ακριβώς κάνει ο γιός μου με το ζουμί από το καρπούζι.

Το τας κεμπάπ απεδείχθη κορυφαίο μεταξύ όσων προσγειώθηκαν στο τραπέζι μας

Οι χρυσαφένιες τηγανητές πατάτες και το χταπόδι σε ζουμί για απολαυστική παπάρα στην ταβέρνα του Σούλη.

Το πιο φημισμένο πιάτο

Το χταπόδι που θα βρείτε κάτω από τη λίστα των ορεκτικών, έρχεται βραστό στο ζουμί του, με ολόκληρους κόκκους μαυροπίπερου και σερβίρεται καρφωμένο, σχεδόν τελετουργικά, με ένα πηρούνι κι ένα μαχαίρι.

Όσο για τα μπιφτέκια του Σούλη, πιάτο για το οποίο φημίζεται η ταβέρνα και το οποίο θα βρείτε στον κατάλογο ως «Κυμάς σχάρας», αν το παραγγείλετε, θα σας έρθει σερβιρισμένο σαν ινσταλέισον τέχνης· δυο οβάλ «σφαιρίδια» μοσχαρίσιου κιμά, στημένα σε ένα μεγάλο λευκό πιάτο και δίπλα τους μισό λεμόνι. Κανένα άλλο συνοδευτικό, τίποτα άλλο για να γεμίσει το λευκό πιάτο, μόνο η υπογραφή «Ταβέρνα ο Σούλης» να ξεχωρίζει με ερυθρωπά τυπωμένα γράμματα στην κορυφή του. Σκληρότερα από ό,τι θα περίμενε κάποιος από την περιγραφή, πλην όμως πιο απαλά και πιο αφράτα στο εσωτερικό —θα τα ήθελα ακόμη περισσότερο.

Μπήκα στον πειρασμό να παραγγείλω τη μελιτζάνα τουρσί, θα δοκίμαζα το στιφάδο μοσχάρι —τους είχε τελειώσει— και στο τσακ γλίτωσε η συμβία μου από ένα ρεπετισιόν τα ίδια από την αρχή.

Όσο για τα γλυκά, δοκιμάστε τα, μη σας ξενερώσουν τα απλοϊκά «Καταΐφι-Παγωτό-Γλυκό του κουταλιού». Μπήκαμε σε όλα και ήταν αξιοπρεπέστατα, κι ακόμη παραπάνω.

Στον Σούλη δεν θα βρείτε ατελείωτη λίστα κρασιών ή σπάνιες ετικέτες. Θα βρείτε όμως μια ντουζίνα εμφιαλωμένα κρασιά, δυο-τρία ούζα κι ένα τσίπουρο – αρκετά για να συνοδεύσουν το φαγητό όπως πρέπει. Εγώ την έβγαλα με μπίρα άνευ αλκοόλ.

Στον Σούλη θα βρείτε αυτό που αναζητούμε σε πολλές εξόδους μας, συχνά μάταια: συνέπεια, καθαρή και ποιοτική πρώτη ύλη, απλότητα και μια επιχείρηση που εν τέλει σέβεται τον εαυτό της και τους θαμώνες της. Κι αυτό, ειδικά εντός της πολύβουης, ελληνικής τουριστικής σεζόν, αποτελεί από μόνο του έναν μικρό θρίαμβο.

* Ακολουθήστε τον Γιάννη Κοροβέση και εδώ.

 

Διαβάστε ακόμη: Στην Ταβέρνα του Οικονόμου για μελιτζάνες ιμάμ και σπανακόπιτα

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top