Απόδραση στο Νεραϊδοχώρι 
Ταξί: Στο Λονδίνο «Γνώση», στην Αθήνα «Απόγνωση» 
Τα «αναξιοθέατα» του Λονδίνου: Μην πέσετε σε αυτές τις τουριστοπαγίδες 
Ο νέος ξενώνας του Vasilikia στην Παύλιανη σε μεταφέρει στο Λος Άντζελες των 60s 
Όταν μπλέξεις με τον βρετανικό οργανισμό υγείας (NHS), εκτιμάς το ΕΣΥ 
Το Λονδίνο είναι μια πόλη με μοναδική αισθητική στα εστιατόρια, όπου πας πρώτα για την ατμόσφαιρα και μετά για τις γεύσεις.
Το Λονδίνο έχει αλλάξει δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες. Νέες γειτονιές, νέα χρήματα, νέα γούστα. Κι όμως, κάτω από την επιφάνεια της διαρκούς ανανέωσης, επιβιώνει μια άλλη πόλη. Μια πόλη πιο αργή, πιο σταθερή, που συνεχίζει να τρώει και να πίνει στα ίδια μέρη εδώ και δεκαετίες. Αυτά τα εστιατόρια και bars δεν ενδιαφέρονται να εντυπωσιάσουν. Δεν αναζητούν viral στιγμές. Υπάρχουν για όσους εκτιμούν τη συνέχεια, το τελετουργικό και την αίσθηση ότι το καλό γούστο δεν χρειάζεται εξηγήσεις. Αφού, λοιπόν, σας έδωσα τα φώτα μου για τις τουριστοπαγίδες εδώ, ώρα να μιλήσουμε για γαστρονομία και drinks σε μια πόλη που είναι ένα teaser για το μέλλον της Αθήνας. Ή μήπως έχει μείνει πίσω; Θα το συζητήσουμε αυτό σε επόμενο άρθρο.
Πού να φάτε στο Λονδίνο
Στο μενού δεν υπάρχουν εκπλήξεις, μόνο τελειότητα: στρείδια από τις καλύτερες βρετανικές ακτές, dressed crab, smoked salmon κομμένος όπως πρέπει, και το διπλοφουρνιστό σουφλέ.
Wilton’s – St James’s
Το Wilton’s είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα εστιατόριο. Είναι θεσμός. Οι ρίζες του φτάνουν στον 18ο αιώνα, όταν ξεκίνησε ως oyster bar για την αριστοκρατία του St James’s. Σήμερα παραμένει το κατ’ εξοχήν λονδρέζικο εστιατόριο θαλασσινών, με πελατεία που περιλαμβάνει πολιτικούς, διπλωμάτες και ανθρώπους που πηγαίνουν εκεί επί δεκαετίες χωρίς να νιώθουν την ανάγκη να το αναφέρουν σε κανέναν. Η αισθητική είναι αυστηρά παραδοσιακή: ξύλο, λευκά τραπεζομάντηλα, πίνακες κυνηγιού και αίσθηση ιδιωτικής λέσχης. Στο μενού δεν υπάρχουν εκπλήξεις, μόνο τελειότητα: στρείδια από τις καλύτερες βρετανικές ακτές, dressed crab, smoked salmon κομμένος όπως πρέπει, και φυσικά sole meunière, ίσως η καλύτερη της πόλης. Το Wilton’s δεν προσπαθεί να σε πείσει. Αν ανήκεις στο κοινό του, το ξέρεις ήδη.
Η κουζίνα είναι κλασική αγγλική comfort food στα καλύτερά της. Roast chicken με τραγανή πέτσα, αρνί αργοψημένο, pies με πλούσιες γέμιες και εποχικά λαχανικά.
Maggie Jones’s – Kensington
Το Maggie Jones’s μοιάζει περισσότερο με αγγλικό σπίτι φίλων παρά με εστιατόριο. Κρυμμένο σε έναν ήσυχο δρόμο του Kensington, έχει αποκτήσει σχεδόν μυθική φήμη ακριβώς επειδή δεν άλλαξε ποτέ. Η ατμόσφαιρα είναι ζεστή, οικεία, σχεδόν θεατρικά παλιά: λουλουδάτες κουρτίνες, χαμηλός φωτισμός, τραπέζια που σε φέρνουν κοντά με τους διπλανούς σου. Η κουζίνα είναι κλασική αγγλική comfort food στα καλύτερά της. Roast chicken με τραγανή πέτσα, αρνί αργοψημένο, pies με πλούσιες γέμιες και εποχικά λαχανικά. Είναι το είδος του μέρους που σου θυμίζει γιατί η βρετανική κουζίνα έχει κακή φήμη μόνο όταν γίνεται χωρίς φροντίδα. Εδώ όλα είναι μαγειρεμένα με συνέπεια και γενναιοδωρία. Ένα εστιατόριο για όσους εκτιμούν τη φιλοξενία χωρίς σκηνοθεσία.
Το μενού είναι μια δήλωση πίστης στην κλασική γαλλική κουζίνα: boeuf bourguignon, confit de canard, terrines, crème brûlée. Και φυσικά, poule au pot.
La Poule au Pot – Belgravia
Το La Poule au Pot είναι γαλλικό μπιστρό όπως θα το έβρισκες στο Παρίσι της δεκαετίας του ’70, μεταφερμένο αυτούσιο στο Belgravia. Από την πρώτη στιγμή που μπαίνεις, καταλαβαίνεις ότι εδώ δεν αλλάζει τίποτα εύκολα. Καρό τραπεζομάντηλα, στενός χώρος, φασαρία ανθρώπινη και όχι επιτηδευμένη. Το μενού είναι μια δήλωση πίστης στην κλασική γαλλική κουζίνα: boeuf bourguignon, confit de canard, terrines, crème brûlée. Και φυσικά, poule au pot, ένα πιάτο που συνοψίζει ολόκληρη τη γαλλική φιλοσοφία του φαγητού ως πράξη φροντίδας. Είναι αγαπημένο μέρος πολιτικών, δημοσιογράφων και Γάλλων expats, και παραμένει ένα από τα πιο αξιόπιστα σημεία της πόλης για φαγητό με χαρακτήρα.
View this post on Instagram
The Ritz Restaurant – Piccadilly
Το δείπνο στο Ritz είναι τελετή. Η αίθουσα, με τους πολυελαίους, τους καθρέφτες και τη σχεδόν παλατιανή διάταξη, σε επιβάλλει έναν διαφορετικό ρυθμό. Εδώ ντύνεσαι σωστά, μιλάς χαμηλότερα, παρατηρείς περισσότερο. Η κουζίνα παραμένει αυστηρά γαλλική haute cuisine, με έμφαση στην τεχνική και την ακρίβεια. Δεν υπάρχουν μοντερνισμοί, ούτε μόδες. Το Ritz δεν ενδιαφέρεται να είναι επίκαιρο, μόνο άψογο. Είναι το είδος του μέρους που υπενθυμίζει ότι η πολυτέλεια, όταν είναι πραγματική, δεν χρειάζεται ανανέωση.
View this post on Instagram
The Bull’s Head – Chiswick
Το Bull’s Head, κοντά στον Τάμεση στο Chiswick, είναι μία από εκείνες τις pubs που αποδεικνύουν ότι η βρετανική pub κουλτούρα είναι πολιτισμός από μόνη της. Με ιστορία αιώνων, παραμένει βαθιά τοπικό, χωρίς να γίνεται κλειστό. Η αισθητική είναι αυθεντική: ξύλινα τραπέζια, χαμηλές οροφές, αίσθηση γειτονιάς. Το φαγητό είναι εξαιρετικό, με έμφαση στα ψητά, στα εποχικά υλικά και στην απλότητα, εξαιρετικό για Sunday roast. Είναι το είδος του μέρους όπου μπορείς να πας μόνος, με φίλους ή με οικογένεια, και πάντα θα νιώθεις ότι ανήκεις.
View this post on Instagram
Arlington – St James’s
Το Arlington είναι από εκείνα τα εστιατόρια που δεν τα βρίσκεις αν δεν ξέρεις πού να κοιτάξεις. Διακριτικό, κομψό, βαθιά συνδεδεμένο με την κοινωνική ζωή του St James’s, απευθύνεται σε ανθρώπους που δεν χρειάζονται επίδειξη. Η αισθητική είναι understated: καθαρές γραμμές, ήσυχοι τόνοι, έμφαση στη συνομιλία. Το μενού είναι κλασικό ευρωπαϊκό, με άριστες πρώτες ύλες και σταθερή ποιότητα. Είναι ιδανικό για δείπνα όπου το φαγητό συνοδεύει τη συζήτηση και όχι το αντίστροφο.
Το Cecconi’s ξεκίνησε ως ιταλικό για τους insiders του Mayfair και εξελίχθηκε σε διεθνές brand, χωρίς όμως να χάσει εντελώς τον χαρακτήρα του.
Cecconi’s – Mayfair
Το Cecconi’s ξεκίνησε ως ιταλικό για τους insiders του Mayfair και εξελίχθηκε σε διεθνές brand, χωρίς όμως να χάσει εντελώς τον χαρακτήρα του. Παραμένει σταθερά καλό, με κοσμοπολίτικη ενέργεια και ιταλική άνεση. Το μενού βασίζεται στα κλασικά: ζυμαρικά, θαλασσινά, carpaccio, risotto. Η αισθητική είναι μοντέρνα αλλά διαχρονική, και το κοινό ένα μίγμα Λονδρέζων, Ευρωπαίων και ανθρώπων της μόδας. Δεν είναι μυστικό, αλλά είναι αξιόπιστο.
Πού πίνουμε
Frank’s Bar at Maison François
Το Frank’s είναι από τα καλύτερα cocktail bars του κεντρικού Λονδίνου. Γαλλική φινέτσα, άψογη τεχνική και μια αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε σοβαρό bar και όχι σε σκηνικό. Τα cocktails είναι κλασικά, εκτελεσμένα με ακρίβεια, χωρίς ακροβατικά.
View this post on Instagram
45 Jermyn Street
Πάνω από το ιστορικό Floris, το 45 Jermyn Street είναι ένα από τα πιο διακριτικά bars της πόλης. Το κοινό του είναι σταθερό, τα ποτά άριστα, και η ατμόσφαιρα σχεδόν ιδιωτική. Ένα bar για όσους εκτιμούν τη σιωπηλή ποιότητα.
View this post on Instagram
Mr Fogg’s
Εμπνευσμένο από τη βικτωριανή φαντασία, το Mr Fogg’s είναι πιο θεατρικό, αλλά παραμένει καλοφτιαγμένο. Ιδανικό για ένα ποτό νωρίς το βράδυ, πριν συνεχίσεις κάπου αλλού στο Λονδίνο.
View this post on Instagram
Bar upstairs at Rules
Το Rules είναι το παλαιότερο εστιατόριο στο Λονδίνο και το κρυμμένο μπαρ στον πάνω όροφο είναι ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά σημεία για whisky ή martini. Ξύλο, πίνακες και αίσθηση παλιάς Αγγλίας.
Brasserie Zédel – Bar Américain
Κάτω από το Piccadilly Circus, το Zédel θυμίζει Παρίσι του Μεσοπολέμου. Ζωντανό, μουσικό, κομψό, ιδανικό για βραδινό ποτό χωρίς επιτήδευση.
Και τελικά, αυτό που ξεχωρίζει το καλό Λονδίνο από το απλώς εντυπωσιακό είναι η αίσθηση συνέχειας. Τα μέρη αυτά δεν επιβίωσαν επειδή προσαρμόστηκαν σε κάθε μόδα, αλλά επειδή αρνήθηκαν να αλλάξουν τον χαρακτήρα τους. Εστιατόρια και μπαρ όπου το φαγητό, το ποτό και ο χώρος λειτουργούν ως σκηνικό μιας κοινωνικής ζωής με κανόνες, μνήμη και ρυθμό. Σε μια πόλη που διαρκώς επανεφευρίσκει τον εαυτό της, αυτές οι διευθύνσεις προσφέρουν κάτι σπανιότερο: την πολυτέλεια της σταθερότητας, και την παρηγορητική βεβαιότητα ότι, τουλάχιστον σε ορισμένα τραπέζια και μπαρ, ο χρόνος συνεχίζει να κυλά με τον σωστό τρόπο.
-
- Follow us:
Ακολουθήστε το Andro στο Facebook
