Μη μας τα κάνετε τσουρέκια (σοκολάτας) κι αυτό το Πάσχα

Μόνο έτσι είναι το τσουρέκι. Όλα τα άλλα είναι αλλοιώσεις.

Έχουν πολλά, κατ’ εμέ, στραβά τα ελληνικά έθιμα (και τα ξένα, εδώ που τα λέμε, για να μη λέμε μόνο για τα δικά μας), αλλά δε γίνεται παρά να σε παρασέρνει αυτή η αίσθηση του «εμφωλιασμού», της επιστροφής στη φωλιά, στο σπίτι, στην οικογένεια, μακριά για 3-4 μέρες από δουλειές και ρουτίνες -για όσους τέλος πάντων έχουν αυτό το προνόμιο- και να νιώθεις αυτή τη ζεστασιά. Ειδικά το Πάσχα, έχει και το προνόμιο πως είναι το τελευταίο σύνορο πριν το καλοκαίρι, μια εποχή που αλλάζει τα πάντα εδώ στην Ελλάδα, τις ψυχές μας, τις αισθήσεις μας. Ίσως γι’ αυτό και μόνο μπορεί το πάσχα να σταθεί κάπως ανταγωνιστικά δίπλα στα Χριστούγεννα. Όπως και για τα εδέσματα που το συνοδεύουν. Γαλοπούλα τα Χριστούγεννα; Κοκορέτσια και αρνιά το Πάσχα. Μελομακάρονα τα Χριστούγεννα; Τσουρέκι το Πάσχα.

Φτάσαμε και στο διά ταύτα. Τα μελομακάρονα και το τσουρέκι είναι δύο εδέσματα συνδεδεμένα με εποχή, με περίσταση, αν και το τσουρέκι υπάρχει όλο το χρόνο, όχι μόνο το Πάσχα. Είναι όμως το Πάσχα που εκτοξεύεται η προτίμηση του κόσμου σε αυτό. Και τα δύο εδέσματα, όμως, τα ταλαιπωρεί το ίδιο πράγμα: ο νεωτερισμός.

Πέφτουν θύματα της μανίας μας να μην αντέχουμε τη συνήθεια, να μη μπορούσε τη δέσμευση στο ίδιο. Μπορεί να μην το αντιλαμβανόμαστε, αλλά σε αυτά τα δύο αποτυπώνεται ένα βαθύ ψυχολογικό ζήτημα. Όχι μόνο των Ελλήνων, μα των ανθρώπων γενικά. Αλλά κυρίως των Ελλήνων που ακροβατούμε ανάμεσα στην απόρριψη της καλής παράδοσης και την αγάπη για αυτή. Και, πιθανώς, στο τσουρέκι και το μελομακάρονο αποτυπώνεται η αδυναμία μας να αποδεχτούμε τα πράγματα όπως είναι. Θέλουμε όλα να τα αλλάζουμε. Κι όταν η αλλαγή γίνεται εμμονικά, το αποτέλεσμα δεν είναι ωραίο.

«Πολύ υπερανάλυση και βαθυστόχαστη κουβέντα κάνεις για ένα τσουρέκι, ρε φίλε», θα πείτε και δίκιο θα έχετε. Δεν υποστήριξα ότι είμαι άρτιος. Έχω ελαττώματα και ανάγκες να συζητήσω πράγματα, να παθιαστώ ακόμα και με τα πιο, φαινομενικά, αδιάφορα.

Εδώ να μείνεις, της σοκολάτας τα τσουρέκια μη μας τα δίνεις!

Μην παραχαράσσετε το τσουρέκι

Τι συμβαίνει με το τσουρέκι, λοιπόν; Όλο το χρόνο, αλλά και το Πάσχα, ίσως λιγότερο τώρα ευτυχώς, δεν επιλέγουμε την ατόφια του μορφή, την ορίτζιναλ. Δε μας αρκεί αυτό το χρυσαφένιο καφέ, αυτό το χρυσάφι των εδεσμάτων εξ Ανατολής, από την Πόλη, από την Αρμενία, από εκείνα τα μέρη. Θέλουμε να το μπασταρδέψουμε. Γι’ αυτό τι του κάναμε; Πήγαμε και του βάλαμε από πάνω σοκολάτα πάσης φύσεως. Κανονική, γάλακτος, bitter, λευκή, από τύχη δεν έχει πέσει το μάτι μας σε τσουρέκι Dubai chocolate, αλλά σίγουρα θα έχει υπάρξει κι αυτό. Μπορεί και να έχει υπάρξει και matcha τσουρέκι. Είδα πρόσφατα ότι υπάρχει και νέο trend, το ube.

Δεν είναι αυτή η αληθινή πλευρά του τσουρεκιού. Είναι κάτι άλλο που δε σου επιτρέπει να καταλάβεις τα υλικά του, το μαχλέπι του, τη μαστίχα του, το σωστό δέσιμο. Μα να έχεις τη θεσπέσια χιώτικη μαστίχα και να θες να τη «θάψεις»; Οτιδήποτε χρειάζεται κάτι από πάνω του, σημαίνει πως δεν είναι καλό εσωτερικά. Κάνω μια παύση για να αντιληφθείτε το βαθύτερο νόημα αυτής τη συνειδητοποίησης.

Το βλέπουμε σε πολλά φαγητά. Το είδαμε για πολλά χρόνια στο μπέργκερ και ευτυχώς που ήρθε αυτό το trend των smashed για να επαναφέρει τα μπέργκερ στην πρωταρχική και ιδανική τους μορφή, εκεί όπου μετράει ο κιμάς, το ψωμί και μια μόνο καλή σος. Ούτε πατάτες, ούτε onion rings, ούτε μπέικον, ούτε chutney παπάγιας. Το είδαμε και στο σουβλάκι που κι αυτό έκανε τον κύκλο του και γύρισε στις καταβολές του με παραδείγματα όπως αυτό.

Το μελομακάρονο και το τσουρέκι δεν έχουν κάνει ακόμα αυτή την επιστροφή στις ρίζες. Λέμε πως θέλουμε να τιμάμε τις παραδόσεις. Ε, πώς το κάνουμε αυτό με τσουρέκια σοκολάτας, με επικάλυψη ή γεμιστά; Παράδοση είναι τσουρέκι όπως το γέννησε η μάνα του και να το πάρεις Κυριακή του Πάσχα, πρωί, να το ανοίξεις, να του βάλεις τυρί, αυγό, μορταδέλα, να το ψήσεις βουτυρωμένο στο τηγάνι και να το φας ως σάντουιτς, με αυτή την umami γεύση. Προφανώς, αν θες να πάρεις το τσουρέκι και να το βουτήξεις στη νουτέλα, να το κάνεις. Δεν απευθύνομαι σε σένα που σπιτάκι σου θα το φας όπως θες. Μιλώ στους φουρνάρηδες, στους microbakers. Της σοκολάτας τα τσουρέκια είναι της υπερβολής. Και επικάλυψη, και γέμιση, μόνο γιρλάντες δεν του βάζουν.

To τσουρέκι είναι το δικό μας κρουασάν, το δικό μας brioche. Ειρήσθω εν παρόδω, όλοι εσείς στα microbakeries που κάνετε αφειδώς κρουασανοειδή κλπ., γιατί το σνομπάρετε το τσουρέκι;

Γι’ αυτό, σας ικετεύω, μη μας τα κάνετε τσουρέκια σοκολάτας το Πάσχα. Κάντε τα μας σκέτα τσουρέκια!

TAGS :
Πάσχα τσουρέκι

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook