Τέλος οι ξενύχτηδες Αθηναίοι, να σας συστήσουμε τους «καλησπεράκηδες»

Η τάση στα μπαρ (και όχι μόνο) της Αθήνας, είναι να πηγαίνει στο ζενίθ της το πάρτυ νωρίτερα. Ακόμα κι από τις 11-12 το πρωί, όπως έγινε στο Hippy 3 πριν 3 εβδομάδες.

Το slow clubbing ή soft clubbing επαναπροσδιορίζει την διασκέδαση και από νυχτερινή την καθιστά πιο early, πιο υγιεινή, πιο προσβάσιμη. Αντί για τη νύχτα της υπερβολής που γεννά επικά hangovers την άλλη μέρα, η νέα τάση προτείνει πρωινές ή απογευματινές συναντήσεις σε εναλλακτικούς χώρους-καφέ, φούρνους, σούπερ μάρκετ, μπαρ, γκαλερί, στούντιο γυμναστικής, ανθοπωλεία, λαϊκές αγορές, ζήτω η Βαρβάκειος!-όπου ο διασκεδαστικός στόχος βρίσκεται περισσότερο στη σύνδεση, τη συνειδητότητα και την ευεξία. Αλίμονο, οι σημερινοί νέοι δεν καπνίζουν, ατμίζουν. Θεωρούν το μεθύσι cringe και στηρίζουν πολύ περισσότερο από ό,τι οι γενιές των σημερινών 30 plus και 40ρηδων τα mocktails από τα σφηνάκια μπόμπες, που, πάλαι ποτέ, κατέβαιναν σα γάργαρο νεράκι χωρίς πολλή σκέψη σε θρυλικά ξενυχτάδικα ανά την Αθήνα και τα νησιά του καλοκαιριού.

Τα νέα πάρτυ της πόλης, που συχνά ξεκινούν μεσημέρια Κυριακής με την αφορμή κάποιου dj set ή live, είναι συχνά alcohol-optional ή και εντελώς νηφάλια, απευθύνονται στους«sober-curiou» και προσφέρουν έναν πιο προσιτό τρόπο να απολαύσει κανείς τη μουσική και την παρέα, με ουσιαστικές συζητήσεις και χωρίς το βάρος της επόμενης ημέρας.Έτσι διαμορφώνεται ένα υπόδειγμα σύγχρονων συναθροίσεων, προσφέροντας μια ουσιαστική εναλλακτική για όσους δεν ταυτίζονται με την κλασική νυχτερινή ζωή και τα παλιά μπαρ.

Τον γύρο των social media κάνουν ατάκες και λεζάντες τύπου «Not too late, not too loud» και «Daytime dance, sober vibes». Τα hashtags #SoftClubbing, #DaytimeDance, #SoberCurious γεμίζουν τα feeds, influencers δίνουν και παίρνουν, ενώ τα wellness/lifestyle brands σπεύδουν για συνεργασίες.

Κάποιος πιο πονηρεμένος, θα έλεγε ίσως ότι δεν υπάρχει σάλιο για ξόδεμα και ότι αυτές οι επιλογές (να βάλεις ένα φουστάνι και να πιεις ένα ποτήρι βιολογικό κρασί ακούγοντας Ουγγαρέζο να παίζει στα decks που εμφανίζεται στο Belize για νωρίσμιση dj set) είναι κάπως πιο πορτοφόλι-friendly. Η νύχτα θέλει χρήματα! Το ταξί, τα έξτρα ποτά, τα κεράσματα που προκύπτουν από την ψυχική ανάταση (και δώστου οι γύρες τα σφηνάκια…), το βρόμικο μετά το πιώμα συνθέτουν μια κατάσταση ξοδέματος. Αλλά, μήπως αυτό δεν σημαίνει η λέξη «διασκέδαση»; Σκόρπισμα σημαίνει.

Η καλοκαιρινή μας ιδιοσυγκρασία με τα sunset parties όπου ξεδίνουμε από τις 7 μέχρι τις 11 το βράδυ, έχει επιδράσει για να έχουμε και το χειμώνα τα μπαρ του before κι όχι του after. (Φωτογραφία: Erik Witsoe/Unsplash)

Τα μπαρ αναγκάζονται να αλλάξουν 

Στα νέα πάρτυ και μαζώξεις, με rooftop bazaars, yoga sessions με πράσινα τσάγια και μικρά δωράκια (σαπούνια από ελαιόλαδο και μαστίχα, χειροποίητα αναμνηστικά και λοιπά feelgood πραγματάκια) ο κόσμος μπορεί να περνάει μια χαρά. Και, από πάνω, να κάνει και γνωριμίες. Όλα έχουν μεταφερθεί κάτω από το φως της μέρας, μια ώρα ζώνης που ποτέ δεν υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής στην ξέφρενη Αθήνα των τελευταίων πέντε δεκαετιών. Καλέ, ακόμα και τα σινεμά (βλέπε Cinobo Opera, που είναι πολύ hot εσχάτως) έχουν φροντίσει για προβολές μες στην μέρα. Μιλούσα σχετικά με αυτό με έναν συνάδελφο δημοσιογράφο και λέγαμε τι ωραία που θα είναι να πάμε καμιά φορά πρωί Σαββάτου για ταινία με έναν τετραπλό καπουτσίνο στο χάρτινο και μετά φαγητό έξω και βόλτες στη χειμωνιάτικη λιακάδα.

Από την άλλη, αμέσως μετά, νιώσαμε κάπως «γέροι». Μήπως γεράσαμε στ’ αλήθεια; Μήπως οι σημερινοί νέοι είναι νεόγεροι; Προσέχουν τόσο πολύ την υγεία τους, από είκοσι και εικοσιπέντε χρονών. Μην και φάνε junk, μην και καπνίσουν ένα τσιγάρο, μην και εκτεθούν σε συνθήκες βλαπτικές της επιδερμίδας, της ψυχολογίας και των positive vibes τους. Δεν κρίνω, αλλά, να, καθόλου rock n roll, ρε παιδί μου. Πολλή μαυρίλα είχε κι αυτό, πολλές σκόνες, πολλή συμφορά μυαλών και κορμιών-αλλά είχε και ένα απαράμιλλο sexyness, ένα κατάμουτρα φτύσιμο του θανάτου μέσα από τον έρωτα, από το παρανάλωμα της στιγμής, από το έκλυτο πάθος.

Πόσο πάθος μπορεί να χωρέσει σε ένα vinyl session με μπύρες από μικροζυθοποιούς και cool άτομα που δε λένε πολλά πολλά μεταξύ τους, αλλά σκρολάρουν ήσυχα και τσιλαριστά στα κινητά τους, βρίσκοντας πιθανά το επόμενο ταίρι τους εκτός δωματίου, αλλά σε ψηφιακό περιβάλλον, κανονίζοντας ήδη το πρόγραμμα της μεθεπόμενης Κυριακής τους; Θεωρώ ότι το δέλεαρ της νυχτερινής άγρας φλερτ ή της δυνατότηας για άγρια/έύκολα/αναζωογονητικά one night stands έχει ξεφτίσει.

Οι νέοι κανόνες που διέπουν την συνάντηση των ατόμων στον ερωτικό στίβο, η πολιτική ορθότητα, η αποστασιοποίηση των κοριτσιών και ο τρόμος των αγοριών για απόρριψη ή/και οιαδήποτε κατηγορία (από γλίτσας μέχρι βιαστής), έχουν επέμβει δραστικά στις διαθέσεις, στα ρίσκα και στην ανοιχτωσιά. Οι νέοι δεν είναι ξέφρενοι και λυσσαλέοι με τον τρόπο που απεικονίζονται σε ταινίες και ντοκιμαντέρ των 80s. Οι νέοι σκέφτονται περισσότερο, σιωπούν, επιλέγουν αλλιώς και κάνουν το κέφι τους κυρίως μες στα ανεξάντλητων δυνατοτήτων chambres του Internet-από τέχνη και chats μέχρι Onlyfans και στοιχήματα, όλα τα καλά συμβαίνουν στην οθόνη τους.

Το «έξω» είναι κάτι άλλο για αυτούς. Συνδυαστικά, οι στρατιές των σχετικά καταπονημένων από κρίση-καραντίνα-πολιτικές ανακατωσούρες και, ίσως λίαν προσφάτων μαμάδων και μπαμπάδων millenials, ενώνει τις γενιές των νέων της Αθήνας (από 20 έως 45 ετών, χοντρά χοντρά) τα απογεύματα, σσε ένα καφέ-μπαρ-ρέστοραντ. Οι μεν δε γουστάρουν ή δεν δύνανται ξενύχτια άνευ ουσίας, οι δε δεν αντέχουν.

Στα μπιφοράδικα το πάρτυ αρχίζει με λίγο από το φως της δύσης του ηλίου και τελειώνει πριν έρθει το μεσάνυχτο σκοτάδι.

Τα «νωρίσμιση» πάρτυ της Κυριακής

Αμφότερες οι κατηγορίες πιέζονται οικονομικά, λιγότερο ή περισσότερο. Πάρα πολλοί άνθρωποι κάνουν δυο και τρεις δουλειές-μπορεί αυτές να μην είναι οικοδομή/ταξί/ντελίβερι, αλλά να είναι γραφιστική/φωτογραφία/κειμενογραφία. Τα ψυχοφάρμακα, οι επισκέψεις στον ψυχολόγο, το γυμναστήριο, οι δουλειές για να πληρωθούν όλα αυτά συν οι υποχρεώσεις του βίου έχουν κάπως καταναλώσει χρόνο, διάθεση και έχουν προτεραιοποιήσει αλλιώς τις ζωές μας-για κακό ή για καλό, το μέλλον θα δείξει. Οι νύχτες είναι αφιερωμένες στον ύπνο, στην ξεκούραση, στην απομόνωση ή σε πιο ποιοτικές επιλογές: τόσες πλατφόρμες ταινιών, πια, κι αυτές κλέφτ(ρ)ες θα γίνουν;

Τα «μπιφοράδικα», δηλαδή μαγαζιά όπου η διασκέδαση πιάνει το peak της κάπου στις 8-9, γεννήθηκαν κι από μια ανάγκη. Το gentrification έχει φέρει ενόχληση σε πολλούς κατοίκους που καταγγέλουν για διατάραξη κοινής ησυχίας κάποια μπαρ -τo Coterie στο Παγκράτι έκλεισε πριν κλείσει χρόνο, λόγω αυτού. Η έννοια του «early party» είναι και σαν μια ροή που συνεχίζει από το καλοκαίρι όπου τα sunset parties έχουν γίνει πιο γοητευτικά από το ξενύχτι ως τις 5 το πρωί λες κι είμαστε φοιτητές. Στην Αθήνα βλέπουμε πια συχνότερα μπαρ να καθιερώνουν τη φάση αυτή, με το Hippy 3 να έκανε την αρχή πριν χρόνια με τα Sunday Parties, αλλά πλέον να μη μιλάμε μόνο για Κυριακές. Βασικά, τις Κυριακές μιλάμε για ακόμα πιο νωρίς, όχι για 6-7 το απόγευμα. Πριν λίγες μέρες, μάλιστα, οι Mangat Project έκαναν στο παγκρατιώτικο στέκι το πρώτο πάρτι soft clubbing που ξεκίνησε στις 11 το πρώι και τελείωσε στις 3.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Mångata Projekt (@mangataprojekt)

Πάνω σε αυτή την ανάγκη έχουμε μπουζούκια που τις Κυριακές ξεκινούν στις 22:00, λόγω αυτού τα κοκτέιλ κερδίζουν έδαφος έναντι των κανονικών ποτών, λόγω αυτής της ανάγκης βλέπουμε μπαρ να συνδυάζουν το snacking (πίτσα και κοκτέιλ) και να δίνουν έμφαση στα finger foods, ενώ πάλαι ποτέ μπαρ κλείνουν για να δώσουν τη θέση τους σε φαγάδικα. Και, αν βάλουμε στην εξίσωση και τον νέο ΚΟΚ που τους έχει τρομάξει όλους, μάλλον τα μπιφοράδικα ήρθαν για να μείνουν και τα αφτεράδικα θα μπουν στον «πάγο».

Τα νούμερα, πάντως, από διάφορες έρευνες σχετικά με την άνοδο του slow clubbing μιλούν για μια πραγματική (και όχι ψηφιακή ή καθοδηγούμενη από τα media) τάση:  Η Eventbrite κατέγραψε εκτόξευση των πρωινών πάρτι στο Ντένβερ κατά 343% μέσα σε έναν χρόνο, ενώ στο Σικάγο, τα καφέ τιγκάρουν με dj sets χωρίς σταγόνα αλκοόλ. Στις ΗΠΑ συνολικά, τα coffee-clubbing events ανέβηκαν 478%, τα sauna raves 256%, ενώ τα πρωινά dance parties κινήθηκαν περίπου στο +20%. Μια κανονική και με το νόμο επανεφεύρεση της διασκέδασης, του «βγαίνω έξω». Τα κορίτσια και τα αγόρια του Sex and The City θα κοιτούσαν και θα απορούσαν…Ποιος νοιάζεται; Νέα sex and the cities γράφονται καθημερινά και, μάλιστα, κάτω από το φως του ήλιου, που στην Ελλάδα, τους περισσότερους μήνες κρατά μέχρι αργά το απόγευμα, και όχι κάτω από κάποια ντισκομπάλα. Η νύχτα ξαναγράφεται από την αρχή και η διασκέδαση μπορεί να ανήκει σε όποια ώρα της ημέρας μάς κάνει κέφι.

Τι θα λέμε άραγε σε δέκα και σε είκοσι χρόνια; Μήπως τότε νοσταλγούμε ακόμα και αυτά τα coffee parties με Pan Pan και ρεβιθοκεφτέδες στο μπωλ; Μήπως τότε διασκεδάζουμε τελείως αλλιώς και πάλι γράφουμε κατεβατά για την «παλιά, ανέμελη ζωή»; Ίδωμεν. Για την ώρα, αν σας λείπει το all time classic ξενύχτι, κάντε κανένα πάρτυ σπίτι σας και καλέστε μας. Θα φέρουμε και ποτό. Αλλά, θα σπάσουμε τις πρώτες πρωινές ώρες. Όπως παλιά. Σύμφωνοι; Εκτός αν μας καταδώσει κανένας γείτονας στην αστυνομία και πάμε αυτόφωρο…

Διαβάστε ακόμη: Η αυτοκρατορία του Negroni

TAGS :
Αθήνα πάρτι

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook