Καμία συμπόνια αν παρανομείς: Ναι, να σου το κλείσουν το μπαρ

Όσο ωραίο κι αν είναι το μπαρ σου, αν κάθε τρεις και λίγο κάνεις φασαρία σε ώρες κοινής ησυχίας, αν καταλαμβάνεις πεζοδρόμια χωρίς άδεια κλπ., τότε ναι, να στο κλείσουν.

Μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό μαγαζιών που έχουν ανοίξει τα τελευταία 2-3 χρόνια στην Αθήνα, υπάρχουν και μερικά, ελάχιστα σε σχέση με όσα θα έπρεπε, που έχουν βρεθεί στη δίνη των μόνιμων καταγγελιών, με αποτέλεσμα κάθε τρεις και λίγο να αναγκάζονται να διακόψουν τη λειτουργία τους, σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμα πιο λίγες, έχουν επιλέξει να κλείσουν οριστικά, αντιλαμβανόμενοι ότι δε θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν σε τόσες καταγγελίες ή αν τελικά συμμορφωθούν με το νόμο. Ή ότι θα βλέπουν τον ανταγωνισμό να τη σκαπουλάρει διαρκώς ενώ είναι πολύ χειρότερη η κατάσταση εκεί.

Ας ξεκινήσουμε από μια παραδοχή. Όσο περισσότερα μαγαζιά ανοίγουν, μπαρ κυρίως, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να μπορέσουν να λειτουργήσουν ως χώροι διασκέδασης στις ώρες κοινής ησυχίας. Θα πρέπει να επενδύσουν αρκετά πολύ στην ηχομόνωση, αλλά και πάλι ίσως να μην είναι αρκετή, με την έννοια πως μόνο αυτοί που θα μπαινοβγαίνουν, αν το μαγαζί εξυπηρετεί και σε εξωτερικό χώρο, θα προκαλούν μια συχνή ηχορύπανση.

Οι αραιοκατοικημένες περιοχές στην Αθήνα είναι λίγες. Ειδικά αυτές που να βρίσκονται και σε κοντινά σημεία σε μέσα μεταφοράς, για να μπορεί να έρχεται κόσμος και από άλλες γειτονιές. Αναπόφευκτα, θα υπάρχει φασαρία στις γειτονιές, η οποία θα φτάνει σε ανθρώπους που μένουν εκεί, που θέλουν να ησυχάσουν, που δε θα μπουν στη διαδικασία να συμβιβαστούν ή να κάνουν υπομονή. Ούτε να το πολυσυζητήσουν με τους ιδιοκτήτες σε ήρεμο και ευγενικό τόνο. Φταίνε αυτοί; Προφανώς και όχι.

Αφορμή γι’ αυτό το κείμενο είναι 2 περιπτώσεις μπαρ που είδα ότι έκλεισαν τον τελευταίο χρόνο, ενώ είχαν ανοίξει κάπου το 2024, και αιτία γι’ αυτό ήταν ότι είχαν δεχτεί πολλάκις καταγγελίες και πλήρωναν αρκετά σε πρόστιμα ή τους έκλειναν αρκετά συχνά για 2-3 μέρες το μαγαζί. Το ένα μάλιστα σε σημείο σε μια από τις πιο ασφυκτικά γεμάτες γειτονιές, όπου άλλα 2 μαγαζιά κάνουν περισσότερη φασαρία, καταλαμβάνουν πεζοδρόμια και θα τους άξιζε περισσότερο να φάνε πρόστιμα.

Δεν υπάρχει κανένας χώρος για λύπη. Όλοι είναι υπεύθυνοι των πράξεων τους. Κι ούτε θα λυπηθούμε κανέναν επειδή τιμωρήθηκε αυτός κι όχι και ο άλλος.

Αν δε λειτουργεί το μπαρ σου σύμφωνα με το νόμο, να μη λειτουργεί καθόλου

Όσο κι αν μπορεί ένα μαγαζί να μας αρέσει, ένα μπαρ να είναι το στέκι μας, να περνάμε καλά, να γουστάρουμε τη μουσική, αν ο τρόπος λειτουργίας του δεν είναι συμμορφωμένος με τους νόμους, τότε δε βρίσκω και κανέναν λόγο να το λυπηθούμε. Ξέρει πολύ καλά τι κάνει, επιλέγει να πάρει ρίσκο, ας λουστεί τις συνέπειες. Κανονικά, θα έπρεπε κάθε φορά που παραβαίνει τον νόμο να τρώει καταγγελία. Θα έπρεπε ως πολίτες, ακόμα κι αν είμαστε πελάτες εκείνη τη στιγμή στο μαγαζί, να πάρουμε τηλέφωνο την αστυνομία και να καταγγείλουμε την παρανομία.

Είναι δυνατά η μουσική; Καπνίζουν σε εσωτερικό χώρο; Έχουν καταλάβει παραπάνω έκταση στο πεζοδρόμιο; Θα έπρεπε να σπάνε τα τηλέφωνα στο τηλεφωνικό κέντρο του 100 από καταγγελίες. Χωρίς καν να χρειαστεί να μπω σε διαδικασία καταμέτρησης, η συντριπτική πλειοψηφία των μπαρ στην Αθήνα, έχει διαπράξει μέσα στην εβδομάδα τουλάχιστον μια φορά μια παράβαση από τις 3 παραπάνω. Και την έχει γλυτώσει. Και κάποιο άλλο μπαρ την έχει πληρώσει. Είναι αδικία; Όχι. Είναι μερική δικαιοσύνη. Δυστυχώς, ακόμα και σε καλύτερα κράτη από το δικό μας, απόλυτη δικαιοσύνη δε μπορεί να επιβληθεί. Δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί, επαρκείς πόροι και ανθρώπινο δυναμικό. Απλά σε άλλες χώρες έχουν υψηλό αίσθημα ευθύνης και σεβασμού προς τον νόμο.

Εδώ, στη χώρα του Έλληνα που πάντα του φταίει το κράτος μα ποτέ τα μούτρα του, αν τολμήσεις να του πεις να μην καπνίζει σε κλειστό χώρο, θα σου πουλήσει και μαγκιά και είτε θα φας ξύλο είτε θα δώσεις ξύλο και θα σε συλλάβει η αστυνομία.

Δε θα την πληρώνουν πάντα όλοι. Το ζήτημα είναι να την πληρώνουν κάθε φορά διαφορετικοί, με την ελπίδα πως η μία τιμωρία αρκεί για να συνετίσει και να αλλάξουν μυαλά. Κι όχι, δεν είναι ρουφιάνοι ή μ@λ@κες όσοι καταγγέλουν. Νομοταγείς πολίτες λέγονται. Εσύ που έχεις το μπαρ έχεις το πρόβλημα. Όχι αυτοί.

Διαβάστε ακόμη: Ποιος «μαζοχιστής» απολαμβάνει να διασκεδάζει έτσι;

TAGS :
Αθήνα διασκέδαση μαγαζιά