Το νέο μπαρ της Αθήνας… «δεν είναι στην Αθήνα»

Η επιγραφή με το όνομα του μπαρ είναι ιταλικού τύπου, θυμίζει Ρώμη.

Αν έχεις περάσει από τον Προφήτη Ηλία στο Παγκράτι, στην αρχή της Εφράνορος, θα έχεις δει τι συμβαίνει τα βράδια έξω από το μπαρ Profitis Spritzeria και την Agave. Ένα πεζοδρόμιο τιγκαρισμένο, κόσμος στριμωγμένος έξω από τα δύο μαγαζιά, που φτάνει στον δρόμο ή, ενίοτε, αράζει πάνω στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Μόνο σε δέντρα δεν τους έχω δει να σκαρφαλώνουν. Τα τελευταία 2 χρόνια έχω εντοπίσει περιπτώσεις σαν αυτή στον Profitis, και, με την εμπειρία που έχω για τα νέα μαγαζιά που ανοίγουν στην Αθήνα, μπορώ να καταλάβω πότε ένα μπαρ θα βιώσει μια αντίστοιχη συνθήκη.

Το Not In Athens, που άνοιξε μόλις πριν μια-δυο βδομάδες στην Κιάφας, ένα στενό πεζόδρομο μεταξύ Ακαδημίας και Σόλωνος, είναι ένα μπαρ που έχει όλα τα φόντα για να γίνει ο επόμενος Profitis. Αυτό αντίκρυσα πηγαίνοντας το βράδυ της Κυριακής για να δω περί τίνος πρόκειται. Προσέξτε! Σε μια Κυριακή βράδυ που πλήθος κόσμου ήταν στη συναυλία των Green Day, που η Ακαδημίας, η Σόλωνος, η Πανεπιστημίου ήταν μισοάδειες, που άνετα ξάπλωνα στην Ακαδημίας στη μέση του δρόμου για 4-5 δευτερόλεπτα, το Not In Athens είχε γεμίσει έναν πεζόδρομο και άφηνε τα γύρω μαγαζιά να παρατηρούν τον κόσμο που πάει αθρόα σε ένα σημείο, όπου δε θα χωρέσει. Απλά και μόνο γιατί εκεί φαίνεται να είναι η φάση.

Αυτό είναι η Αθήνα την τελευταία διετία. Μια μάζα ανθρώπων απλώς μετακινείται από το ένα μπαρ στο άλλο, θέλει να μάθει το κάθε καινούργιο μέρος, απλά επειδή το άκουσε ή ψάρωσε από τις neon ταμπέλες και τις ψαγμένες πινακίδες ή ονόματα, και απορροφά εμπειρίες που ελάχιστα διαφέρουν από κάτι προηγούμενο. Και, προφανώς, δε βγάζω την ουρά μου απ’ έξω. Κι εγώ, με πρόσχημα τη δουλειά, πάω τρέχοντας να δω από τους πρώτους ένα νέο μαγαζί. 4-5 stories αρκούν για να πάω να το τσεκάρω.

Ο χώρος του dj με την επιγραφή που εξηγεί ότι κάποιες φορές, θα το ακούσεις και θα το ξανακούσεις, γιατί… είναι ωραίο.

Hi-Fi, Listening και όλα τα σχετικά

Τι εννοώ; Το Not In Athens είναι ένα ωραίο μπαρ. Ωραίος χώρος. Αλλά δεν έχει κάτι διαφορετικό να προσφέρει. Είναι ένα ακόμα ωραίο μπαρ στην Αθήνα, κι ας λέει Not In Athens. Δε βρήκα δηλαδή έναν λόγο να βρεθεί κάποιος στο κέντρο και να πει «α, εκεί θα πάω, γιατί είναι με διαφορά το καλύτερο». Ο καθένας μας, και λογικά, θα παρασυρθεί από το ότι βλέπει πολύ κόσμο και θα θεωρησεί πως υπάρχει κάτι το ουάου να βιώσει ή απλά θα θέλει να είναι στον κόσμο λόγω του Fear of Missing Out.

Κάπου έχει χαθεί η κουλτούρα της επιλογής στη διασκέδαση, νομίζω. Το να πεις «πάω εκεί γιατί θέλω να πάω εκεί». Χάθηκαν και τα στέκια. Όσο καλό κι αν είναι τελικά ένα μέρος, ο κόσμος δεν πάει συνειδητά για να δει τι έχει να του προσφέρει σε μουσική, σε vibe, σε ποτά, σε φαγητό. Πάει γιατί θέλει να βγάλει στόρι την χιπστεροταμπέλα και να ζήσει τη φάση.

Δηλαδή, στο Not In Athens, βρήκα ακόμα ένα Hi-Fi/Listening μπαρ (πολύ τον έχουμε βάλει στο λεξιλόγιό μας τον όρο αυτό, λες και προκαλεί κάποια ανατριχίλα στον αναγνώστη, που εν τω μεταξύ τι listening να κάνεις με τόσο κόσμο που κάθεται και έξω από το μαγαζί), που έχει βινύλια και έναν ωραίο χώρο για τον dj, έντονο ξύλο στο design και οκ κοκτέιλ. Δοκίμασα δηλαδή μια δική τους εκδοχή Pina Colada, που ήταν ανθρακωμένη, και δεν ενθουσιάστηκα, δοκίμασα και ένα Mai Tai με ένα blend με 4 ρούμια, που μου άρεσε. Και μου άρεσε και η εξυπηρέτηση, διότι ο barista που μου τα έφτιαξε, κατάλαβε πως δε μου άρεσε το πρώτο, και δε μου το χρέωσε.

Πολλές οι επιγραφές μέσα στο μαγαζί. Από τα κοκτέιλ, το Mai Tai σε μια δική τους εκδοχή, δοκίμασέ το, αξίζει.

Απλά ακόμα ένα ωραίο μπαρ στην πόλη

Ναι, ίσως  αυτό να είναι που διαφέρει, τελικά, σε κάθε μπαρ. Οι άνθρωποί του και ο τρόπος που θα σε προσεγγίσουν. Δε θυμάμαι να μου το έχουν κάνει αυτό ξανά, να μην πληρώσω δηλαδή ένα ποτό που κατανάλωσα, επειδή δε μου άρεσε. Δεν το ζήτησα καν εγώ. Μόνος του το έκανε ο barista.

Ορίζει, όμως, αυτό τη συνολική εμπειρία; Μπορώ να μιλήσω για ένα καταπληκτικό μπαρ;  Ναι, πολύ ωραίο. Είναι ένα ακόμα μαγαζί στο κέντρο για να πας. Όπως και όλα τα μαγαζιά που ανοίγουν στην Αθήνα πλέον. Έχουμε χορτάσει από νέα ανοίγματα. Είχα κάτσει να μετρήσω και μόνο το 2024 άνοιξαν κοντά 130 νέα μαγαζιά παντός είδους: μπαρ, εστιατόρια, πιτσαρίες, σουβλατζίδικα. Μόνο που τα περισσότερα από αυτά, έχουν μεν μια ταυτότητα στο όνομα, αλλά καλύπτουν και μια άλλη ανάγκη. Μια πιτσαρία, για παράδειγμα, λειτουργεί και ως μέρος για να πας να πιεις ένα ποτό. Κάπως ενώνονται όλα και τελικά είναι όλα, πάνω κάτω τα ίδια.

Δε θα δεις στο Not In Athens κόσμο που δεν έχεις «φάει με το κουτάλι», ούτε θα πιεις κάποιο υπερεξεζητημένο κοκτέιλ/ποτό. Θα περάσεις ωραία. Θα χορέψεις στον μέσα χώρο όπου δεν κάθεται κανείς τώρα το καλοκαίρι. Αλλά, νομίζω, σε 1-2 βδομάδες ή, έστω, μετά τον Αύγουστο, θα είναι τόσο γεμάτος ο χώρος έξω από το μαγαζί, που ούτε στον δρόμο δε θα βρίσκεις σημείο να κάτσεις με την παρέα σου. Ήδη χθες, είδα κάποιους να κάθονται στο απέναντι πεζοδρόμιο επί της Ζωοδόχου Πηγής. Αλλά δε θα εκστασιαστείς. Δεν υπάρχει και περιθώριο για κάτι τέτοιο. Πόσο να ενθουσιαζόμαστε πια με νέα μαγαζιά; Όσο ωραία κι αν είναι. Κι αν είναι όλα ωραία, τελικά τίποτα δεν είναι ωραίο. Τώρα είναι όλα σαν τις ταινίες και τις σειρές στο Netflix. Απλά πατάς το play.

Διαβάστε ακόμη: Το νέο hi-fi μπαρ της Αθήνας που θα σε στείλει στην Κυψέλη

TAGS :
Αθήνα διασκέδαση κέντρο κοκτέιλ μπαρ

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook