Στο Ohh Boy για άψογο brunch

Μπορεί το Ohh Boy στο Παγκράτι να είναι all day spot, αλλά το brunch του είναι ο πολιορκητικός του κριός.

Το Ohh Boy στο Παγκράτι είναι από τα λίγα μαγαζιά που έμαθα πόσο φημισμένο είναι αφού το επισκεύτηκα. Το είχα ξανακούσει, αλλά δεν είχα ξαναπάει, και στην αναφορά της γευσιγνωσίας μου φίλοι και γνωστοί σκίρτησαν από χαρά για την επίσκεψή μου στο “αγαπημένο τους μπραντσάδικο”. Έχει σίγουρα φανατικούς ακολούθους το κατά τα άλλα διακριτικό Παγκρατιώτικο στέκι.

Το Ohh Boy είναι ένα μικρό, φωτεινό εστιατόριο, με αρκετά -στριμωγμένα μεταξύ τους- τραπεζάκια έξω, γεμάτα ζωντανό και ενδιαφέροντα κόσμο, νέο σε ηλικία (αρχές 20s με μέσα 30s κατά πλειοψηφία) και ζεστό κλίμα που σου δίνει την ευκαιρία να γνωρίσεις και κανέναν άνθρωπο, αν είσαι κάπως κοινωνικός.

Ο εσωτερικός χώρος είναι ζεστός και γλυκός, με μια μαμαδίστικη αίσθηση που επικρατεί και στο μενού του. Πολύχρωμα φυτά προσθέτουν ενδιαφέρον στον ήπια χρωματισμένο χώρο με τα μικρά τραπεζάκια αλλά και το μεγάλο κεντρικό κοινό τραπέζι που καθίζει περισσότερες από μια παρέες, ώστε να μπορέσεις να γνωρίσεις και κανέναν άνθρωπο και να μην είσαι καθόλου κοινωνικός… Κυριαρχεί η μεγάλη μπάρα πλαισιωμένη από την προθήκη με τα γλυκά, που αποτελούν πραγματικό πειρασμό. Ταιριάζει το γλυκό με τους μαμαδίστικους χώρους, δε ξέρω ποιος μπορεί να το αμφισβητήσει.

Το εστιατόριο των Μαργαρίτας Σιδερίδου και Κλέοντος Γρηγοριάδη είναι πολύ σπιτικό και στο μενού του, αν και χωρίς συγκεκριμένη κατεύθυνση, όντας all day καφέ-εστιατόριο-μπαρ. Αυτό το οποίο ισχύει, πάντως, σε ό,τι δοκίμασα, είναι πως ούτε στα φαγητά ούτε στα γλυκά νιώθεις ποτέ πως έφαγες κάτι βαρύ, κάτι ανθυγιεινό ή πως υπερέβαλες. Αν θα έπρεπε να εντοπίσουμε κάποια κατεύθυνση, θα τη χαρακτήριζα: «ελαφρύ φαγητό για όλες τις ώρες».

Ο χώρος του Ohh Boy με τους χαμογελαστούς επισκέπτες καθώς διαβάζουν το μενού. Εκεί θα βρουν και το βάσκικο cheesecake της Αγάπης που τώρα που το μάθαμε, θα το προσθέσουμε εδώ.

Brunch με πρωταγωνιστή το αυγό, αλλά και vegan εκδοχές

Ας μιλήσουμε τώρα για το brunch μενού το οποίο επιβλέπει η Αγάπη Μιχελή, με κάποιες συνταγές από την μαμά της Μαργαρίτας (είναι που δεν είχα χρησιμοποιήσει τη λέξη μαμαδίστικο αρκετά σε αυτό το κείμενο).

Όπως κάθε brunch μενού που σέβεται τον εαυτό του, έτσι και του Ohh Boy έχει πολλές επιλογές με αυγά. Δοκίμασα τη shakshuka, η πάντοτε σχετικά γλυκιά σάλτσα ήταν ωραία και πηχτή και τα εμφανώς ποιοτικά αυγά ήταν άριστα μαγειρεμένα (αρκετά ρευστός κρόκος, αν προτιμάτε τα αυγά σας λίγο πιο σφιχτά να το ζητήσετε). Η αψάδα ήταν πολύ ελαφριά, κάτι που μου έλειψε αρκετά από το πιάτο, αλλά έδινε κάποια ένταση το χώμα από προσούτο και μπέικον, εξισορροπώντας την κατάσταση.

Αν θέλετε να μιλήσουμε για ουμάμι, θα σας πω για το French Open Sandwich. Ψητό πανίνι, μανιτάρια, καραμελωμένο κρεμμύδι, chevre και αυγά ποσέ. Καταλαβαίνετε προφανώς ότι είναι συνδυασμός που δεν χάνει. Το κατσικίσιο τυρί με τα μανιτάρια και το καραμελωμένο κρεμμύδι είναι γνωστή έκρηξη γεύσης και το καρβούνιασμα του ψωμιού γεμίζει λίγο την παλέτα με μια γήινη νότα που χρειάζεται για να ηρεμήσει τα πνεύματα. Τα αυγά είναι τέλεια μαγειρεμένα, αλλά έρχονται σε δεύτερη μοίρα, σε ένα πιάτο που είναι τόσο γευστικό, που θα ήθελα και κάτι λίγο πιο δροσερό να το σπάει.

Δύο από τις brunch επιλογές στο Ohh Boy. Αυγοφέτες σχοινόπρασου με hollandaise και αυγό ποσέ και δεξιά το French Open Sandwich που είναι ψητό πανίνι, μανιτάρια, καραμελωμένο κρεμμύδι, chevre και αυγά ποσέ.

Το Ohh Boy έχει πολλές vegan επιλογές στο μενού του, τιμώντας τις ρίζες του, και δοκίμασα το “Vegan English Breakfast Alt”. “Αυγά” από δύο διαφορετικά είδη τόφου, μπροκολίνι, μανιτάρια και spicy chutney ντομάτας. Νομίζω ότι το συγκεκριμένο πιάτο είχε το καλύτερο τόφου “για πρωινό” που έχω δοκιμάσει. Δεν πιστεύω ότι στα vegan πιάτα που προσπαθούν να μιμηθούν κάτι έχει νόημα η σύγκριση με το πρωτότυπο, αλλά μπορώ να πω ότι αυτό το πιάτο είναι πραγματικά νόστιμο. Τραγανά και μαλακά σημεία, τέλεια αλατισμένο και ισχυρός γήινος χαρακτήρας στην επίγευση. Αν επιλέγετε vegan, δοκιμάστε το.

Επειδή μερικοί το προτιμούν γλυκό, να σας προτείνω ανεπιφύλακτα το Mont Blanc του εστιατορίου. Σπάνια βρίσκω Mont Blanc σε μαγαζιά που κάθεσαι, και ακόμη πιο σπάνια είναι καλό, κάτι που με οδηγεί πάντα σε μια προεόρτια θλίψη – γιατί το Mont Blanc είναι γιορτές. Το Mont Blanc του Ohh Boy λοιπόν είναι ακριβώς αυτό: γλυκό αλλά ισορροπημένο, πολύ κάστανο, ανάλαφρο και αρωματικό στην επίγευση. Γιορτή.

Η σεφ Αγάπη Μιχελή και οι μηλόπιτες που θα βρείτε στο μενού του Ohh Boy.

Αξίζει ειδική μνεία και στην λεμονόπιτα, η οποία δεν φοβάται την οξύτητα (και σωστά), και καταλήγει να είναι ένα εξαιρετικά ισορροπημένο γλυκό, με την μαρέγκα και τη βουτυράτη βάση να επαναφέρουν την ισορροπία. Αν και η λεμονόπιτα έχει το κοινό της που την προτιμάει πάντα. Οι υπόλοιποι σπάνια θα την παραγγείλουν, ό,τι και να γράψουν όλοι οι κριτικοί γεύσης του κόσμου.

TAGS :
μενού Παγκράτι πιάτα

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook