Πάγος στο κρασί: Σκηνή εγκλήματος ή απλά…cool (διπλής);

Υπήρξε μια εποχή που ήταν απόλυτο ότι ο πάγος στο κρασί είναι έγκλημα τιμής. Σήμερα, η εποχή έχει φέρει νεά δεδομένα.

Αν με ρωτάγατε πριν 4-5 χρόνια πιθανώς να σας κοιτούσα με το ύφος της Μέδουσας θέλοντας να σας κάνω πέτρα. Ήμουν κάθετη, απόλυτη, όταν έλεγα όχι πάγο στο κρασί (όπως και όχι πάγο στο τσίπουρο, τα έχουμε πει). Φυσικά ο λόγος για αυτό δεν ήταν ότι ήμουν snob, υπάρχει λογική εξήγηση γιατί παγάκια και κρασί δεν είναι φούστα μπλούζα. Στην Ευρώπη, στη Γαλλία για παράδειγμα το appellation system (το σύστημα κατηγοριοποίησης πoιότητας ΠΟΠ και ΠΓΕ) έχει όρια μέγιστης στρεμματικής απόδοσης, πχ για τα κόκκινα Grand cru της Βουργουνδίας είναι 35-37 hl/ha.

Αν λοιπόν κάνουμε τόσο κόπο για να πάρουμε λιγότερο σταφύλι, αλλά με πιο συμπυκνωμένα αρώματα και γεύσεις γιατί να θέλουμε μετά να το «νερώσουμε» βάζοντας πάγο; Σκέφτομαι αυτό τον δόλιο τον αμπελουργό που είναι συνέχεια πάνω από αμπελάκι του, το κλαδεύει, το φορμάρει για να πάρει αυτά τα 5 πολύτιμα τσαμπιά και μετά τον οινοποιό που προσπαθεί με αυτά να κάνει το καλύτερο κρασί που μπορεί, με ένταση και ισορροπία. Ρομαντική θα πείτε, ναι στο κρασί ίσως, οπότε μάλλον γι’ αυτό αντιστεκόμουν τόσο σθεναρά στον πάγο.

Τα πράγματα όμως δεν είναι πάντα άσπρο μαύρο, μπορεί να είναι και γκρι. Και ναι, όσο ξεροκέφαλη και απόλυτη κι αν είμαι, ακόμα κι εγώ αλλάζω. Η αρχή σε αυτή την αλλαγή ίσως να έγινε ένα καλοκαίρι πριν χρόνια, σε μια ψαροταβέρνα, σε κάποιο νησί, όπου έκαιγε ο τόπος και η αδερφή μου έριξε 2 παγάκια στο ποτήρι της. Βλέποντας το ύφος της αποδοκιμασίας στα μάτια μου γυρνάει και με απόλυτα βιξενικό τρόπο μου λέει: «χαλάρωσε Εύα, το κρασί αυτό είναι μέτριο και δεν είναι και τέρας συμπύκνωσης οπότε άσε με να πιω το κρασί μου όπως θέλω». Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα, από μέσα μου φυσικά, πως ο πάγος είναι ίσως το μικρότερο πρόβλημα αυτού του κρασιού, έχει άλλα σοβαρότερα και περιέργως, η μικρή μου αδερφή δεν έχει άδικο. Από εκείνη τη στιγμή μέχρι σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει ακόμα περισσότερο. Η τάση προς τα κρασιά με χαμηλό ή καθόλου αλκοόλ έχει αρχίσει και παίρνει μεγάλες διαστάσεις.

Παράλληλα, η δαιμονοποίηση το κρασιού από μέσα και φορείς υγείας έχει οδηγήσει τον κόσμο σε άλλα μονοπάτια και άλλες επιλογές, που μπορεί να μην είναι καν κρασί. Στο αντίποδα των NoLo (No alcohol & Low Alcohol) έχουμε την κλιματική κρίση που οδηγεί το αλκοόλ των κρασιών, ακόμα και από περιοχές που πριν κάποια χρόνια θεωρούνταν ψυχρές, σε υψηλότερα επίπεδα. Παράλληλα, ζούμε στην Ελλάδα, το καλοκαίρι μας είναι καυτό (διπλής) και οι 30 βαθμοί θεωρούνται «δροσιά», επομένως είναι απόλυτα λογικό να θέλουμε να πίνουμε το κρασί μας παγωμένο. Το ιδανικό σενάριο είναι σαμπανιέρα και πάγος στην σαμπανιέρα αλλά η ζωή δεν είναι πάντα ιδανική, το αντίθετο θα έλεγα. Οπότε τι κάνουμε; Να βάλουμε πάγο στο κρασί μας ή όχι;

Το ιδανικό είναι να έχουμε σαμπανιέρα με πάγο για να κρατάει το κρασί σε καλή θερμοκρασία. Αλλά δε μπορούμε να έχουμε πάντα το ιδανικό. (Φωτ. Mnonique Carrati/Unsplash)

Ένας πρακτικός λόγος που βοηθάει ο πάγος στο κρασί

Πριν σας πω την δική μου γνωμούλα θα παραθέσω Jancis Robinson, την Master of Wine που αρθρογραφεί στους Financial Times, είναι συν-συγγραφέας του World Atlas of Wine και της βίβλου, The Oxford Companion to Wine. Σε ένα άρθρο της εξηγεί ότι το κρασί και ο πάγος δεν είναι οι καλύτεροι φίλοι επειδή ο πάγος αλλάζει τη γεύση, την ισορροπία και την ένταση του κρασιού καθώς λιώνει. Σε ένα άλλο, πιο πρόσφατο video της, μέσα από την σελίδα των Financial Times  και γυρισμένο μέσα στον εξωτικό βρετανικό καύσωνα, παραδέχεται ότι ζητά συχνά σαμπανιέρα για να διατηρήσει το κρασί της στη σωστή θερμοκρασία ή σε extreme περιπτώσεις, παγάκια. Προτιμά να κρατήσει το κρασί κρύο με κάθε τρόπο, παρά να το αφήσει να ζεσταθεί πάνω από τους 20°C (απλά τονίζει ο πάγος να είναι καλής ποιότητας).

Όπως λέει χαρακτηριστικά «έχω βάλει πάγο στο κρασί μου σε ένα εστιατόριο και επιβίωσα». Να σημειωθεί εδώ πως οι Βρετανοί είναι πολύ fan του πάγου στο κρασί. Αν πάτε μια βόλτα στο Hurlingham Club τον Ιούλιο θα δείτε πως το παλ ροζέ της Προβηγκίας με παγάκια πίνεται περισσότερο και από νερό. Επίσης, στη Νότια Γαλλία, το καλοκαίρι, παίζει το «piscine rose» που είναι ροζέ κρασί σερβιρισμένο με παγάκια μέσα στο ποτήρι. Και αν το κάνουν οι Γάλλοι αυτό, χωρίς ίχνος ενοχής, μάλλον εγκρίνεται από την «Μέκκα του κρασιού». Να μην ξεχνάμε πως εκτός από τη θερμοκρασία, με τον πάγο το κρασί γίνεται και πιο ελαφρύ ώστε να μπορεί κανείς να πιει 2 ποτηράκια χωρίς να την ακούσει στέρεο μέσα στη ζέστη.

Η δική μου η γνώμη είναι η εξής: θα κάνω ότι μπορώ για να σερβίρω το κρασί μου στη σωστή θερμοκρασία και να το απολαύσω χωρίς πάγο. Δεν θα έβαζα πάγο ας πούμε, σε ένα κρασί που αγάπησα, που πλήρωσα λίγο παραπάνω γι’ αυτό και που θέλω να καταλάβω. Ιδίως αν είναι κόκκινο. Σε ένα καθημερινό κρασί όμως, αν έχει τρομερή ζέστη και είμαι σε ένα τραπέζι όπου κανείς δεν πρόκειται να αναλύσει τίποτα, ένα παγάκι δεν θα φέρει την καταστροφή. Και να σας πω και κάτι άλλο; Αν θέλετε να βάλετε πάγο γιατί έτσι γουστάρετε να μην περιμένετε καμία Wine Vixen να σας πει τι θα κάνετε. Η ουσία είναι να απολαύσουμε αυτό που πίνουμε. Και αν το πάω ένα βήμα παρακάτω θα πω πως προτιμώ να πίνετε ένα κρασί με πάγο πάρα οτιδήποτε άλλο που δεν είναι κρασί.

Διαβάστε ακόμη: Κόκκινο κρασί το καλοκαίρι; Ω, ναι!

TAGS :
κρασιά πάγος

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook