Γιατί το Peplo είναι το ροζέ κρασί που θα έχεις σε όλα τα καλοκαιρινά σου τραπέζια

Το Peplo είναι ευέλικτο. Πίνεται μόνο του, συνοδεύει brunch, απογειώνει μια σαλάτα με καρπούζι και φέτα, στέκεται δίπλα σε sushi, σε ψαρικά, ακόμα και σε κρεατικά.

Το Peplo του Σκούρα είναι πολλά πράγματα αλλά σίγουρα δεν είναι «ένα ακόμη δροσερό κρασί για το καλοκαίρι». Είναι κομψό αλλά παράλληλα είναι πολυδιάστατο και φοβερός παρτενέρ για φαγητό. Όλα αυτά μας λένε πως ναι, μπορούμε σίγουρα να το απολαύσουμε δροσερό -σαν όαση- τώρα που η θερμοκρασία ανεβαίνει αλλά, κατά τη γνώμη μου, αυτό το ροζέ δεν έχει εποχή, πίνεται πάντα και μάλιστα μετά μανίας. Όσο και να έχω πιει (και έχω πιει πολύ) δεν το βαριέμαι ποτέ, αντιθέτως θέλω πάντα ένα ακόμα ποτήρι (ή και μπουκάλι). Μπορεί να θεωρείτε αυτή τη δήλωση υπερβολική αλλά αν διαβάσετε παρακάτω, θα καταλάβετε γιατί το Peplo είναι το ροζέ που δεν θα βαρεθούμε ποτέ και πάντα θα θέλουμε κι άλλο.

Ξεκινάμε από τη βάση του κρασιού, που κρύβεται πίσω από το μυστικό όπλο του Peplo: την πολυπλοκότητα. Το χαρμάνι αποτελείται από 3 διαφορετικές ποικιλίες, Αγιωργίτικο, Μαυροφίλερο και Syrah. Έτσι σε πρώτη φάση έχουμε το κόκκινο φρούτο και το ανθικό στοιχείο του Αγιωργίτικου, την οξύτητα και τον τριανταφυλλένιο χαρακτήρα του Μαυροφίλερου και το μαύρο, πιπεράτο φρούτο του Syrah, συνδυασμένο με το πιο πλούσιο σώμα του.

Όλα αυτά δημιουργούν πολλές στρώσεις γεύσεων και αρωμάτων, που εξελίσσονται στο ποτήρι αλλά και στη φιάλη (θα το αναλύσω παρακάτω αυτό). Σαν να μην έφτανε αυτό, εκτός από τον συνδυασμό 3 ποικιλιών έχουμε και τον συνδυασμό 3 διαφορετικών μέσων ωρίμασης. Έχουμε και λέμε, το Αγιωργίτικο ωριμάζει σε βαρέλια ακακίας (που υπογραμμίζουν τον ανθικό χαρακτήρα της ποικιλίας), το Syrah σε ανοξείδωτες δεξαμενές (για τη διατήρηση του ζουμερού κόκκινου και μαύρου φρούτου) και το Μαυροφίλερο σε αμφορείς (που κουμπώνουν με τη διακριτική ορυκτότητα του σταφυλιού).

Το Peplo του Σκούρα δεν είναι ίδιο κάθε χρονιά και πιστέψτε με αυτό είναι αρετή. Τα μεγάλα κρασιά φέρουν το σημάδι της χρονιάς που τα γέννησε, έτσι και το Peplo.

Κάθε φορά είναι διαφορετικό

Όλα αυτά προσθέτουν στο παραπάνω χαρμάνι καθαρότητα φρούτου αλλά και γήινη διάσταση, πικάντικες νότες που θυμίζουν λευκό πιπέρι και μια πολύ διακριτική ταννική υπόσταση που κάνουν το στόμα και τη δομή ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Πως να το βαρεθεί κανείς;

Ένας ακόμα λόγος που δεν το βαριέμαι, είναι γιατί με εκπλήσσει κάθε φορά που το δοκιμάζω. Όταν είναι φρέσκο είναι ντροπαλό, μετά από λίγο βγαίνει μπροστά στο Μαυροφίλερο με τα λουλούδια του, έπειτα το κόκκινο φρούτο ενώ όσο μένει στη φιάλη εκφράζεται πιο έντονα ένας διακριτικός mineral χαρακτήρας. Και εδώ κολλάει αυτό που σας ανέφερα παραπάνω, πως αλλάζει στη φιάλη. Δεν εννοώ μόνο μέσα στη χρονιά αλλά και μέσα στα χρόνια γιατί το Peplo του Σκούρα μπορεί και παλαιώνει.

Και όταν λέω παλαιώνει δεν εννοώ πως αντέχει στο χρόνο αλλά πως γίνεται ακόμα καλύτερο μετά από 3-4 χρονάκια. Ξέρω τι λέω γιατί το έχω δοκιμάσει πολλές φορές, πάντα με εκπληκτικά αποτελέσματα. Παράλληλα με αυτό, το Peplo του Σκούρα δεν είναι ίδιο κάθε χρονιά και πιστέψτε με αυτό είναι αρετή. Τα μεγάλα κρασιά φέρουν το σημάδι της χρονιάς που τα γέννησε, έτσι και το Peplo. Άλλες φορές είναι πιο φλοράλ κι άλλες πιο φρουτώδες, άλλες φορές είναι πιο φίνο και άλλες πιο γεμάτο. Η φετινή χρονιά ας πούμε είναι μάλλον η καλύτερη του χρονιά μέχρι σήμερα.

Γιατί; Έχει ξεκινήσει την καριέρα του χωρίς να είναι και τόσο ντροπαλό, αυτή τη φορά. Είναι εξωστρεφές και εντυπωσιακά πολύπλοκο, ακόμα και λίγους μόνο μήνες μετά την εμφιάλωση. Τα τριαντάφυλλα, η λουίζα, το γιασεμί μπλέκονται όχι μόνο με φράουλες και κεράσια αλλά και με βερίκοκα και γιαρμάδες και ροζ γκρέιπφρουτ και ξύσμα λεμονιού. Το στόμα εκρήγνυται με μια εντυπωσιακή συμπύκνωση φρέσκων καλοκαιρινών φρούτων και ζουμερή οξύτητα και εκεί που δεν τον περιμένετε έρχεται μια υποψία ταννινών απλά για να δώσει μια πιο στιβαρή αίσθηση. Αυτή τη χρονιά, του 2024, σίγουρα θα ήθελα να κάνω υπομονή και να την δω μετά από λίγα χρόνια. Θεωρώ πως έχει όλα τα φόντα να εξελιχθεί όμορφα.

Ένα κρασί για να το συνδυάσεις με κάθε φαγητό

Και κλείνω με το καλύτερο κομμάτι που με κάνει να μη βαριέμαι ποτέ το Peplo του Σκούρα, το φαγητό! Το Peplo είναι ευέλικτο. Πίνεται μόνο του, συνοδεύει brunch, απογειώνει μια σαλάτα με καρπούζι και φέτα, στέκεται δίπλα σε sushi, σε ψαρικά, ακόμα και σε κρεατικά. Το έχω βάλει σε σοβαρή ψαροφαγία με αστακούς,  carpaccio σολομού, χταποδάκι στιφάδο και γαρίδες ψητές και το Peplo έχει σταθεί πολύ σοβαρός παρτενέρ.

Από την άλλη μεριά, το έχω πάρει μαζί μου και σε φιλικά bbq και καθόλου δεν έχει μασήσει ακόμα και πλάι στα πιο βαριά κρεατικά. Το πιο αγαπημένο μου pairing από όλα όμως είναι με τις 50 αποχρώσεις της burrata: με φραουλες, τοματίνια και βασιλικό, με ψητά νεκταρίνια και προσούτο, με τοματίνια, φασολάκια και ελιές, με φοκάτσια, τοματίνια, πικάντικο σαλάμι και πέστο κτλ κτλ. Η λίστα είναι μεγάλη και το Peplo πάντα ο καλύτερος συμπρωταγωνιστής.

Σε μια αγορά γεμάτη «ινσταγκραμικά» ροζέ, το Peplo έχει ουσία. To Peplo δεν είναι παλ κρασί γιατί είναι της μόδας αλλά γιατί έτσι σχεδιάστηκε από το δημιουργό του, έχοντας στο μυαλό αυτές τις ποικιλίες και το στυλ κρασιού (γευστικά και δομικά) που ήθελε να κάνει. Δεν είναι τυχαίο, ούτε ακολουθεί trends, είναι δημιούργημα πολλής σκέψης και πειραματισμών που καθιέρωσε τη δική του «μόδα», με αρκετούς οινοποιούς να υιοθετούν τον τρόπο οινοποίησης και τον συνδυασμό διαφορετικών μέσων ωρίμανσης.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Nafplio Cruise Club (@nafplio4sail)

TAGS :
κρασί Σκούρας

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook