
(Φωτογραφία: Aged Malvazija Istriana wines)
Υπάρχουν χώρες με μια ιστορική ή ακόμα και κλασική, θα λέγαμε, σχέση με την παραγωγή κρασιού. Τέτοιες είναι ας πούμε οι χώρες του παλαιού κόσμου όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Ισπανία και η Ιταλία. Μετά μπήκαν στο προσκήνιο και οι χώρες του νέου κόσμου που τείνουν να γίνουν (αν δεν έχουν γίνει ακόμα) κλασικές όπως η Αμερική, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία. Τώρα μπαίνουν στο χορό όμως και άλλες, ίσως όχι και τόσο αναμενόμενες χώρες και μάλιστα πολύ δυναμικά.
Στο πλαίσιο μιας μεγάλης έκθεσης με τα κρασιά της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης στο Λονδίνο, δοκίμασα πολλά και ήρθα να σας πω τι δοκίμασα, τι μου κέντρισε το ενδιαφέρον και τι μελέτησα πάνω σε αυτές τις χώρες, που αναμένεται να μας απασχολήσουν.

(Φωτογραφία: Wine Lion)
Η value for money λογική των ρουμάνικων κρασιών
Οι χώρες που ξεχώρισα σε αυτό το tasting είναι η Ρουμανία, η Κροατία και η Βουλγαρία. Ξεκινάμε με τη Ρουμανία που είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη παραγωγή κρασιού στην Ανατολική Ευρώπη (6η στην Ευρώπη παρακαλώ). Υπάρχουν αρχαιολογικές ενδείξεις ότι οι Ρουμάνοι ασχολούνται με την αμπελουργία εδώ και σχεδόν 6000 χρόνια περίπου, ενώ το κρασί είναι το τοπ αλκοολούχο ποτό σε δημοφιλία, σύμφωνα με το Wine Searcher. Χωρίζεται σε 8 οινοπαραγωγικές ζώνες και αυτή τη στιγμή έχει 33 PDO και 12 PGI που περιλαμβάνουν διάφορες ποικιλίες και στυλ. Να σημειωθεί πως κάνουν και κάποια ice wines και κάποια γλυκά βοτρυτιζέ κρασιά.
Το δυνατό χαρτί της είναι ότι προσφέρει τόσο διεθνείς όσο και τοπικές ποικιλίες, σε εξαιρετικές τιμές. Στις εξαγωγές η signature ερυθρή ποικιλία τους είναι το Pinot Noir (έχω δοκιμάσει 2-3 και είναι τιμιότατα, με φρέσκο κόκκινο φρούτο και μέτριο προς ελαφρύ σώμα). Παράλληλα η μοναδικότητα των ποικιλιών (σας έχω μιλήσει για τη Feteasca Regala σε προηγούμενο άρθρο) της δίνει αυτό το κάτι έξτρα που γοητεύει όσους από μας θέλουν να δοκιμάζουν πάντα κάτι διαφορετικό. Μια άλλη ποικιλία που μου κέντρισε το ενδιαφέρον είναι η Busuioacă de Bohotin, μια ποικιλία με ερυθρωπά σταφύλια, που συνήθως την χρησιμοποιούσαν για λευκά και ροζέ ημίξηρα κρασιά (υπάρχει μια στροφή και σε ξηρά πλέον) και έχει αρώματα λουλουδιών, σταφυλιού και βασιλικού (busuioc είναι ο βασιλικός).
Επιπλέον, στη Ρουμανία συναντάμε και αρκετά υβρίδια που έχουν επιλεγεί για την αντοχή τους σε ζόρικες κλιματικές συνθήκες. Επιπλέον ποικιλίες όπως τo Sauvignon Blanc και το Welschriesling τα πάνε αρκετά καλά στην περιοχή. Στα ερυθρά, το αδερφάκι της Regala, η Feteasca Negra δίνει ανθικό στοιχείο και κομψότητα στα χαρμάνια από Cabernet και Merlot αλλά τη συναντάμε και σόλο σε φρουτώδη και φρέσκα κρασιά με semi carbonic maceration. Οινοποιεία που αξίζει να αναζητήσετε είναι τα εξής: Familia Darabont, Davino και Dealu Mare.

Το λευκό κρασί αντιπροσωπεύει περίπου το 60% της παραγωγής της Κροατίας. (Φωτογραφία: Orvas)
Ο κροατικός οίνος που έκανε «γκολ» τον Bourdain
H Κροατία, από την άλλη, για μένα δεν αποτελεί τόσο μεγάλη έκπληξη μιας και θυμάμαι, χρόνια πριν, ένα επεισόδιο του Bourdain στο «Parts Unknown» νομίζω, που είχε πάει στις Δαλματικές ακτές και βρέθηκε σε ένα οινοποιείο με πέτρινο κελάρι όπου έγινε γκολ με Pinot Noir. Σας το έχω πει πως μπορώ να κατέβω αύριο σε διαγωνισμό άχρηστης πληροφορίας, σωστά; Ότι γράφει δεν ξεγράφει σε τούτο το κεφάλι μωράκια.
Προσπερνάμε την παρένθεση μου και πάμε στο ζουμί. Οι οινοπαραγωγικές ζώνες χωρίζονται ανατολικά και δυτικά από τις Διναρικές Άλπεις, ενώ το περισσότερο και ποιοτικότερο κρασί παράγεται στις παράκτιες περιοχές, ιδίως στις Δαλματικές ακτές (ήξερε ο Bourdain τι έκανε). Επιπλέον πολύ σημαντική περιοχή είναι και η Ίστρια (δοκίμασα κάτι Malvasia από εκεί και μου έφυγε η μαγκιά). Διαθέτει 18 PDO που χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: Vrhunsko vino (οίνος premium ποιότητας) και Kvalitetno vino (οίνος ποιότητας).
Φήμες λένε πως η αμπελουργία έφτασε στην Κροατία είτε από Φοίνικες εμπόρους είτε από τους Αρχαίους Έλληνες (η Jancis στο Oxford Companion λέει για Έλληνες πάντως). Η έκταση των αμπελώνων της έχει μεταβληθεί αρκετές φορές μέσα στα χρόνια αλλά, μια που η ποιότητα άρχισε να ανεβαίνει, μια που αποκαλύφθηκε ότι το Zinfandel είναι το Crljenak Kaštelanski της Κροατίας, άρχισε να αυξάνεται το ενδιαφέρον στην αμπελοκαλλιέργεια και το κρασί. Το λευκό κρασί αντιπροσωπεύει περίπου το 60% της παραγωγής. Οι λευκές ποικιλίες που πρωταγωνιστούν είναι το Welschriesling (εδώ το λένε Grasevina), η Malvasia (καμία σχέση με τις κρητικές εκδοχές μιας και η ποικιλία είναι διαφορετική, λέγεται Malvasia Istriana και γενετικά είναι πιο κοντά στις Ιταλικές Malvasia Bianca, Nera και Lipari) και το Posip. Από ερυθρές ποικιλίες συναντάμε το Plavac Mali και το Teran. Φυσικά δε λείπουν και οι ποικιλίες του Bordeaux, το Chardonnay και το Riesling. Αναζητήστε κρασιά από τα οινοποιεία Stina, Kozlovic (δική τους ήταν η Malvasia που με τρελάνε) και Saint Hills.

Το Mavrud είναι μια ερυθρή ποικιλία που φέρνει λίγο σε Ελλάδα και συγκεκριμένα στο Μαυρούδι της Θράκης. (Φωτογραψία: Starosel Winery)
Το girl power της βουλγάρικης οινοποιίας
Προχωράμε με τη Βουλγαρία, η οποία έχει αρχίσει και βρίσκει τα πατήματα της στιλιστικά στο κρασί, εστιάζοντας πλέον στις τοπικές ποικιλίες όπως το Kadarka, Mavrud και το Melnik. Επιπλέον έχει 52 ονομασίες προέλευσης επιπέδου PDO. Έχει μπει αρκετά δυναμικά στις εξαγωγές, ιδίως στη Βρετανία, όπου κρασιά από τη Βουλγαρία μπορεί να βρει κανείς ακόμα και στο γειτονικό Waitrose. Παράλληλα διαθέτει πολλά υποσχόμενους οινοποιούς και όπως όλα δείχνουν, το Βουλγαρικό κρασί φαίνεται να έχει μέλλον. Να σημειωθεί εδώ πως περίπου το 50% των οινοποιών στη Βουλγαρία είναι γυναίκες (girl power).
Το Mavrud, που αναφέρω παρά πάνω, είναι μια ερυθρή ποικιλία που φέρνει λίγο σε Ελλάδα και συγκεκριμένα στο Μαυρούδι της Θράκης. To Wine Searcher και άλλα site αναφέρουν πως είναι η ίδια ποικιλία, η Jancis πάλι δε λέει τίποτα σχετικά. Επιπροσθέτως, στη Βουλγαρία βρίσκουμε και διεθνείς ποικιλίες όπως το Syrah, το Cabernet Sauvignon και Chardonnay. Η νούμερο ένα λευκή ποικίλια σε φυτεύσεις είναι το Μοσχάτο και ακολουθεί το Chardonnay και το Misket (μια ροζέ ποικιλία που κάνει φρoυτώδη,«εύκολα» κρασιά για άμεση κατανάλωση). Αξίζει να σημειωθεί πως στη Βουλγαρία συναντάμε και την ιδιαίτερη ποικιλία Rubin (local delicacy που λέμε) που αποτελεί διασταύρωση Nebbiolo και Syrah (ναι, στη βουλγαρία το δουλεύουν πολύ το crossing). Επιπλέον στη Βουλγαρία μπορούμε να βρούμε πολλά διαφορετικά στυλ από πλούσια, βαρελάτα κόκκινα (έχουν και δικά τους βαρέλια), μέχρι pet nat και πορτοκαλί κρασιά από πιθάρια. Οινοποιεία που αξίζει να δοκιμάσετε είναι τα εξής: Edoardo Miroglio, Borovitza και Bessa Valley.
Διαβάστε ακόμα: 10+1 value for money Σαντορίνες




