Είναι πάντα ώρα για καφέ

Με την ποιητική λιτότητα και αναλλοίωτη ομορφιά του ρολογιού Portofino της IWC στον καρπό, απολαμβάνουμε μια κούπα διπλό espresso. Από σήμερα τα αγαπημένα μας στέκια για καφέ ξαναμπαίνουν στην καθημερινότητά μας.

 

Για τον μέσο Έλληνα ο καφές είναι μέρος της κοινωνικής συνθήκης.

H απόλαυση

Μας έλειψαν πολλά όλες αυτές τις ημέρες του εγκλεισμού. Η συνάφεια, οι φίλοι, οι παρέες. Να καθόμαστε αμέριμνοι σε μια καφετέρια συζητώντας για το ένα ή το άλλο. Ο καφές στη χώρα μας δεν είναι απλώς μια συνήθεια, είναι μέρος της κοινωνικής συνθήκης. Τον τραβάει η όρεξή μας διότι είναι ο καταλύτης που κάνει μια συζήτηση να απλώνεται σε μάκρος, δίνει τον τόνο, μας επιτρέπει να χαλαρώνουμε. Για άλλους λαούς είναι το ποτό που τους βοηθάει να ξεδιπλώνονται, στον μέσο Έλληνα αυτή τη δυνατότητα την παρέχει ο καφές.

Από σήμερα (25/5) οι καφετέριες, έπειτα από δύο και πλέον μήνες, ανοίγουν ξανά. Με τις απαραίτητες προφυλάξεις, βεβαίως, και με μια συστολή που αναγκαστικά θα κουβαλάμε για καιρό λόγω του ιού. Ωστόσο, αν πρέπει με κάποιο τρόπο να οριστεί η επόμενη ημέρα από την πανδημία και, τέλος πάντων, να προχωρήσουμε μπροστά, ένα τέτοιο βήμα θα μας το δώσει και το άνοιγμα των στεκιών του καφέ.

Έχουμε μανία με το ρόφημα αυτό, στα όρια ενός Μπαλζάκ που έπινε καθημερινά ένα ποτάμι καφέ για να γράψει. Στη χώρα μας ελάχιστα πράγματα έχουν θεοποιηθεί όσο ο καφές. Από τον ταπεινό αλλά γνήσιο τούρκικο που έπιναν οι γονείς μας και μας μάθαιναν να τους τον φτιάχνουμε, περάσαμε στον φραπέ που δεν τον λες και σοβαρό καφέ, για να έρθει στα μέρη μας η λατρεία του εσπρέσσο, του καπουτσίνο, του φρέντο, και των αμέτρητων άλλων παρασκευών.

Συζητάμε για τον καφέ αδιαλείπτως. Είναι μέρος της καθημερινότητάς μας, αναπόσπαστο στοιχείο της σύγχρονης κουλτούρας μας.

Ένα ρολόι τσέπης που με εμπνευσμένο τρόπο έγινε καρπού.

Αρχίσαμε να σπουδάζουμε εμπειρικά τον καφέ, να αποκτούμε εμπειρίες γύρω από τον ποιος είναι καλός και ποιος όχι. Αν αξίζει να πίνουμε μονοποικιλιακό ή να αρκούμαστε σε λιγότερο εκλεπτυσμένες γεύσεις. Οι vegan τον συνδυάζουν με γάλα βρώμης ή άλλα φυτικά ροφήματα. Οι ρέκτες λένε με επίταση πως δεν πρέπει να βάζουμε με τίποτα ζάχαρη για να μην του καταστρέφουμε τη γεμάτη γεύση του. Όλοι έχουν να προτείνουν το αγαπημένο τους στέκι. Γενικώς συζητάμε για τον καφέ αδιαλείπτως. Είναι μέρος της καθημερινότητάς μας, αναπόσπαστο στοιχείο της σύγχρονης κουλτούρας μας.

Υπάρχουν καφέδες και… καφέδες. Αν, επί παραδείγματι, δοκιμάσετε μια φορά τον καφέ Taf δύσκολα θα επιστρέψετε σ’ αυτόν που πίνατε ως εκείνη τη στιγμή. Θα είναι τέτοια η ποιοτική διαφορά που ακόμη και κάποιος αμύητος στη μαγεία του καφέ θα την καταλάβει. Εδώ και δέκα χρόνια, το όραμα του Γιάννη Ταλούμη έχει πάρει σάρκα και οστά προσφέροντας καφέ υψηλής ποιότητας και έχει κατ’ ουσίαν εκπαιδεύσει το ελληνικό κοινό στην «επιστήμη» του καφέ.

Το σίγουρο είναι ότι ο καφές είναι πάλι αυτός που θα μας ενώσει σ’ αυτή την περίεργη κατάσταση που βιώνουμε. Στην αρχή με άγχος και προσμονή. Οσο θα περνάει ο καιρός, αρκεί η ευνοϊκή συγκυρία με τον ιό να διατηρηθεί, θα βρούμε ξανά τα πατήματά μας. Οι καφετέριες θα γεμίσουν ξανά και η ρόδα της καθημερινότητας θα κυλήσει όπως πρέπει.


Το περίφημο Portofino της IWC. Ένα υπόδειγμα αρμονίας.

Το ρολόι

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή όπου το απλό παύει να είναι απλοϊκό και γίνεται εμπνευσμένο μέσα στη λιτή του χάρη. Αν ξεχωρίζει ένα τρανό παράδειγμα του κανόνα, αυτό μας το προσφέρει η IWC με τη σειρά ρολογιών Portofino. Είναι διάσημη για το γεγονός ότι αντικατοπτρίζει την κλασική γραμμή, αυτό που ονομάζουμε «less is more». Το αισθητικό επίτευγμα αυτής της λιτότητας είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακό. Τη στιγμή, μάλιστα, που δεν γυρεύει να εντυπωσιάσει.

Όπως έγραφε ο Antoine de Saint-Exupery: «Ιστορικά, τα περισσότερα ρολόγια του 19ου αιώνα έκρυβαν τους πολύπλοκους μηχανισμούς τους σε απλές κάσες. Υπήρχε απόλυτη καθαρότητα και χρησιμότητα στο σχεδιασμό τους». Αυτή ακριβώς την παράδοση ακολούθησε και η IWC με τη σειρά Portofino: Απλά ρολόγια στην εμφάνιση, απολύτως ανδροπρεπή, που μέσα τους κρύβουν μηχανισμούς υψηλής ποιότητας.

Το όλον μας φέρνει στο νου ρολόγια που φορούσαν οι πατεράδες μας και πάντα τα ζηλεύαμε. Αυτή την αύρα ρομαντισμού, τα ρολόγια Portofino την φέρουν ατόφια.

Ενδεχομένως όλα ξεκίνησαν με τα κλασικά ρολόγια χειρός IWC περασμένων, «ασπρόμαυρων» δεκαετιών. Εκείνα τα απλά και καλοσχεδιασμένα ρολόγια με το χειροκίνητο κούρδισμα. Αυτά τα ρολόγια είχαν μια σαφήνεια που έδειχνε ότι δεν υπήρχε τίποτα άλλο για να αφαιρεθεί. Είχαν ό,τι χρειαζόταν να έχει ένα καλό ρολόι.

Για την ιστορία να πούμε πως το πρώτο ρολόι της IWC που ονομάστηκε «Portofino» γεννήθηκε από ένα ρολόι τσέπης. Τη δεκαετία του 1970, η IWC ανέπτυξε ένα απλό ρολόι τσέπης που είχε λεπτούς λατινικούς αριθμούς και κλασικούς δείκτες σε στυλ Breguet, καθώς και ένδειξη για τη φάση της σελήνης στο καντράν του.

Γιατί όμως ονομάστηκε Portofino το εκλεκτό αυτό ρολόι; Το λιμανάκι του Πορτοφίνο ήταν κάποτε, όπως και τόσα δικά μας, ένα ψαροχώρι. Κατάφερε όμως από τη δεκαετία του ’50 και μετά, να γίνει σύμβολο της ντόλτσε βίτα στην Ιταλική ριβιέρα, χωρίς να χάσει την απλή και διαχρονική του ομορφιά, ως και σήμερα. Αυτή την απλότητα και τη φινέτσα απηχεί και το διαχρονικό ντιζάιν του Portofino της IWC.

Η παρούσα εκδοχή του Portofino φέρει όλα τα σημάδια της απλότητας, αλλά και της λιτής κομψότητας.

Ένας απόλυτα ανδρικός συνδυασμός.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο επικεφαλής σχεδιασμού της IWC, Hanno Burtscher, συναντήθηκε με τον Kurt Klaus, τότε νεαρό ωρολογοποιό για το IWC, ένα βράδυ σε μια τοπική ταβέρνα. Συζήτησαν διεξοδικά τη μετατροπή ενός κλασικού ρολογιού τσέπης σε ρολόι χειρός. Ο σχεδιαστής έφτιαξε ένα σχέδιο σε μια χαρτοπετσέτα. Το σχέδιό του ήταν τόσο απλό όσο το ίδιο το ρολόι. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένα νέο ρολόι τσέπης για τον καρπό.

Η παρούσα εκδοχή φέρει όλα τα σημάδια της σχεδιαστικής σαφήνειας και της λιτής κομψότητας. Η χρυσαφένια στεφάνη, όπως και οι ντορέ λατινικοί αριθμοί, σε συνδυασμό με το σκούρο καντράν, χαρίζουν μια αύρα ήρεμης πολυτέλειας. Το καντράν αποπνέει αρχοντιά, αν μη τι άλλο. Φανερώνει άντρα παλαιάς κοπής που ξέρει να ξεχωρίζει το απλό και διαχρονικό από το απλοϊκό και εφήμερο.

Με διάμετρο 40mm, αντοχή στο νερό στα 3 bar, μπρασελέ από δέρμα αλιγάτορα και τεχνικές προδιαγραφές που φέρουν την πιστότητα των τεχνητών της IWC, αυτό το ρολόι είναι ένα απόκτημα ζωής που δεν πρόκειται ποτέ να σας αφήσει παραπονούμενους. Είναι από τα ρολόγια που περνούν από γενιά σε γενιά – τόσο αναλλοίωτη είναι η φύση τους.

Συνδυάστε το με καλοκαιρινό σακάκι από μετάξι dupioni, με μακρυμάνικα sea island cotton μπλουζάκια φορεμένα κατάσαρκα, με λινά παντελόνια ghurka, και liberty πουκάμισα. Σκαρώστε ένα δικό σας στυλ μεσογειακού Μπράϊαν Φέρι, και «γειώστε» το με απλές πάνινες εσπαντρίγιες.

 

//INFO

Φωτογράφηση – Styling: Μιχαήλ Ανδρουλιδάκης
Καφές: TAF
Ρολόι: IWC – Portofino Automatic 
Πουκάμισο: Χριστάκης
Γιλέκο: Χριστάκης
Γραβάτα Garza: ΚΥΔΟΣ

 

 

Διαβάστε ακόμα: Η στοχαστική απόλαυση του πούρου.

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close