Το πιάτο που δε λείπει από κανένα μενού εστιατορίου στην Αθήνα: Μόνο σε λευκή εκδοχή με γκουρμέ αποδόσεις

Ταραμοσαλάτα ή λευκός ταραμάς: Δε λείπει από κανένα εστιατορικό μενού

Αριστερά, η θρυλική ταραμοσαλάτα στο εστιατόριο Βασίλαινας -από τους πρώτους διδάξαντες της μεταξένιας υφής. Και δεξιά η σατέν ταραμοσαλάτα στο Yaboo.

Όσοι βγαίνετε σχετικά συχνά θα έχετε ίσως παρατηρήσει ποιο είναι το πιάτο που δεν λείπει από κανένα μενού. Δεν μιλάμε για προϊστορικά πράγματα όπως η ρόκα-παρμεζάνα ούτε για το χλευασθέν σεβίτσε ούτε για τις ποικίλες «κοπές» ούτε καν για smashed μπέργκερ. Υπάρχουν ακόμα κάποια μαγαζιά όπου, όσο και αν ακούγεται απίστευτο, δεν σερβίρεται πατροπαράδοτο smashed μπέργκερ. Όμως, δεν υπάρχει μαγαζί, ειδικά νέο μαγαζί, που να μην έχει… ταραμοσαλάτα!

Σωστά διαβάσατε. Ταραμοσαλάτα. Δεν μιλάμε όμως για οποιαδήποτε ταραμοσαλάτα αλλά για την μοντέρνα υπόλευκη ταραμοσαλάτα με τη μεταξένια υφή που είναι η καλύτερη της Αθήνας. Που δεν τη λένε ταραμοσαλάτα αλλά λευκό ταραμά. Γιατί η ταραμοσαλάτα παραπέμπει σε ταβέρνα, ενώ ο λευκός ταραμάς είναι avant garde, είναι fine dining.

Μόνο τους τελευταίους μήνες, έχουμε πετύχει τον λευκό αέρινο ταραμά ως ορντέβρ παντού. Μεγάλη αγάπη του έχει η σεφ Γεωργιάννα Χιλιαδάκη κι έτσι, στο μενού του Yaboo, βρίσκουμε ταραμά με αυγοτάραχο και τσιπς πατάτας, ενώ βγάζει άλλη εκδοχή και στο Ιώδιο. Στο Γιαγιά Κούκου, έχουμε κρέμα ταραμά με πούδρα χαρουπιού και brick σολομού. Στα εστιατόρια Παπαϊωάννου ο υπόλευκος βελούδινος ταραμάς δε θα μπορούσε να λείπει, όπως και στο Μπαρμπουνάκι του ίδιου ομίλου. Και στον Βασίλαινα υπάρχει χρόνια τώρα διάσημη… σατέν ταραμοσαλάτα. Στο Ateno γευτήκαμε μια λευκή ταραμοσαλάτα καπνιστή με ελαιόλαδο. Ο Σκοτάδης στην Αίγινα έχει δύο ταραμάδες, σατινέ και παλαιού τύπου. Γκραν σουξέ είχε και ο λευκός μεταξωτός ταραμάς του ΦΙΤΑ. Και του Dopios. Και του Travolta. Και τόσων ακόμα…

Το πιάτο που δε λείπει από κανένα μενού εστιατορίου στην Αθήνα: Μόνο σε λευκή εκδοχή με γκουρμέ αποδόσεις

Αριστερά: Η ταραμοσαλάτα που είχαμε δοκιμάσει στις αρχές του έτους στο Ιώδιο. Δεξιά: Η βελούδινη ταραμοσαλάτα στα εστιατόρια Παπαϊωάννου.

Πολλά από αυτά τα μαγαζιά που έχουν αυτή την ταραμοσαλάτα, έχουν ταυτοχρόνως, σε ένα χωροχρονικό και γαστρονομικό παράδοξο, την καλύτερη ταραμοσαλάτα της Αθήνας. Η οποία είναι όντως η καλύτερη. Με αποτέλεσμα η άλλη ταραμοσαλάτα, η γεροντοκόρη, εκείνη η κοκκώδης παλαιών αρχών ταραμοσαλάτα με τις γκριζωπές ή καφετιές (φυσικά όχι ροζ) ανταύγειες και με την ευπρόσδεκτη λαϊκή ψαρίλα που ήταν για λίγες πιρουνιές και όχι για χόρταση και πασπαρτού επάλειψη σαν spicy mayo, να ξεχωρίζει χάρη στην απουσία και τη νοσταλγία της. Και να γίνεται, εκ των πραγμάτων, η επιθυμητή στους μερακλήδες. Και ας μην είναι η καλύτερη.

Συμπέρασμα ή, καλύτερα tip: Όποιο χιψτερομάγαζο βγάλει τέτοια μπαμπάτσικη old school ταραμοσαλάτα δίπλα στα ψωμιά αργής ωρίμασης και στο αγουρέλαιο και στα κεριά του, δεν θα χάσει.

Διαβάστε ακόμη: Σπύρο Πεδιαδιτάκη, πες μας πώς έφτιαξες το γαλακτομπούρεκο που συζητά η Αθήνα.

TAGS :
Αθήνα πιάτο ταραμοσαλάτα