Τι ξεχωρίσαμε στο νέο μενού του zohós: Τα πιάτα που αξίζει να δοκιμάσεις και οι καλές τιμές

Μπορεί να σου προτείνουμε τα πιάτα που δοκιμάσαμε, αλλά μη μείνεις μόνο σε αυτά, γιατί το εστιατόριο έχει κι άλλα δυνατά.

Για το zohós τα έχουμε ξαναπεί, το εστιατόριο στον κήπο του Electra Palace στη Πλάκα. Είναι γνωστή η συμπάθεια που του έχω. Ο ίδιος ο κήπος, με την τακτική στιλπνή του αισθητική, η κουζίνα του σεφ Σάκη Βενέτη με όμορφα επιμελημένες παραδοσιακές συνταγές με φαντασία είναι λόγοι να χαίρομαι την κάθε επίσκεψη στο εστιατόριο. Κάτι αξιοπρόσεκτο όμως στο καλοκαιρινό μενού, είναι οι απροσδόκητα προσιτές τιμές, που δίνουν την ευκαιρία σε μια πολύ μεγάλη μερίδα κόσμου να χαρεί ένα προσεγμένο και value for money δείπνο.

Ο χώρος είναι μια ανάσα καθαρής patio αισθητικής, που χρησιμοποιεί εύστοχα σαν κάδρο τα όμορφα κτήρια της Πλάκας που τον περιβάλλουν. Χωρίς φλυαρίες, δίνεται μια ανάσα φρεσκάδας με τα πυκνά αρωματικά φυτά που γεμίζουν τον χώρο του zohós, αγκαλιάζοντας όμως το αστικό τοπίο της περιοχής. Τα τραπέζια είναι άνετα απομακρυσμένα το ένα με το άλλο, δίνοντας τον απαραίτητο προσωπικό χώρο στους επισκέπτες, αλλά ταυτόχρονα προσδίδοντας μια ευχάριστη ζωντάνια στον κήπο όταν αυτός γεμίσει.

Ο κήπος στο εστιατόριο δίνει το στίγμα για την εμπειρία του δείπνου.

Το προσωπικό είναι ευγενέστατο και εξυπηρετικό. Όσοι με διαβάζετε, γνωρίζετε ότι δεν αναφέρομαι συχνά στην εξυπηρέτηση. Όχι ότι δε τη θεωρώ σημαντική, κάθε άλλο, αλλά όπως φαντάζεστε, η εξυπηρέτηση στους δημοσιογράφους γεύσης είναι συνήθως καλύτερη από το μέσο πελάτη, και άρα μη αντιπροσωπευτική. Στο zohós όμως, φαίνεται ότι η εξυπηρέτηση γίνεται απο καρδιάς, ενώ το γνωστικό επίπεδο όσον αφορά τη γαστρονομία και τα οινοχοϊκά ταιριάσματα είναι επίσης επαρκώς υψηλό.

Ένα από τα κοκτέιλ του καλοκαιρινού μενού στο εστιατόριο

Μην ξεχάσεις τα κοκτέιλ

Πριν περάσουμε στο φαγητό όμως, η αγαπημένη μου αρχή κάθε γεύματος, ένα κοκτέιλ. Δοκίμασα δύο από τα signature κοκτέιλ του zohós, το Enigma (14€), ένα τύπου Mai-Tai με Kavo, ένα ελληνικό ρούμι, και το Kipos (14€), μια μίξη με ελληνικό gin (Mataroa), “πράσινες” γεύσεις (αγγούρι, σέλερι) και σόδα κεράσι. Το Enigma ήταν ισοροπημένο σχετικά, αν και πιο γλυκό απ’ ότι πιστεύω ότι ταιριάζει στα τύπου Mai-Tai, αλλά αναδείκνυε ομαλά τα γλυκά αρώματα του Kavo. Ένα κάπως κοινότυπο, αλλά συμπαθητικό απεριτίφ.

Το Kipos είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον, με τον συνδυασμό αλμυρών λαχανικών και γλυκών φρούτων στη σόδα να φτιάχνουν ένα ελαφρύ, δροσιστικό, απογευματινό κοκτέιλ. Νιώθω ότι θα το προτιμούσα για μια ανάσα δροσιάς μόνο του, και όχι τόσο σαν απεριτίφ. Ίσως να έχει νόημα σαν χωνευτικό μετά, αλλά με τα χωνευτικά έχω κάποιες αγκυλώσεις, θα τα πούμε σε άλλο κείμενο.

Πριν μιλήσω για το φαγητό, πρέπει να κάνω ειδική μνεία στις τιμές του θερινού μενού του zohós. Έτσι κι αλλιώς ο σεφ Σάκης Βενέτης έχει μια φιλοσοφία μεζέ, με πιάτα που να μοιράζονται, οπότε είναι εύκολο για μια παρέα να δοκιμάσει πολλά πιάτα χωρίς να περιορίζεται σε αυστηρές φόρμες 1ο-2ο-κυρίως πιάτο κοκ. Αυτό γίνεται ακόμη πιο εύκολο με δεδομένο ότι το ακριβότερο πιάτο του μενού είναι στα 20€. Στις τιμές που συναντάμε συνήθως, μιλώντας για ένα εστιατόριο πεντάστερου ξενοδοχείου, είναι εντυπωσιακό και  κλείνει το μάτι σε πολλούς ανθρώπους που θέλουν ένα καλό φαγητό χωρίς να πρέπει να δώσουν το μισό τους νοίκι.

Κροκέτες από καπνιστό χέλι.

Τα πιάτα που ξεχωρίσαμε στο εστιατόριο zohós

Ο zohós τιμά αυστηρά την ελληνική κουζίνα, με νησιώτικη έμπνευση και κάποιες ευφάνταστες πινελιές του σεφ. Στα ορεκτικά ξεκινήσαμε με την ντοματοσαλάτα με ξύγαλο Σητείας, βασιλικό και φράουλα (12€), ένα πιάτο που περιγράφεται επαρκώς από τα υλικά του, μια δροσερή σαλάτα που όσο μπαίνουμε βαθύτερα στο καλοκαίρι θα γίνεται όλο και καλύτερη. Η κροκέτα με καπνιστό χέλι (14€) ήταν ενδιαφέρουσα, με χαρακτηριστική θαλασσινή γεύση, και ευχάριστη λιπαρή οξύτητα από τη μαγιονέζα με λεμόνι τουρσί. Η κροκέτα δεν είναι καθόλου λαδερή, και πολύ αφράτη, που απο τη μια κάνει ανάλαφρο το πιάτο για τα ζεστά απογεύματα του καλοκαιριού, αλλά από την άλλη με άφησε να αναζητώ ελαφρώς το ωραίο, σφρυγιλό δάγκωμα του καπνιστού χελιού.

Το ψητό καλαμάρι με τη σιφνέικη ρεβυθάδα.

Νοστιμότατο ήταν το ψητό καλαμάρι με σιφνέικη ρεβυθάδα και πικάντικο λαδολέμονο (15€). Το καλαμάρι κρατούσε την λαχταριστή υφή του χωρίς να έχει παραμαγειρευτεί, η ρεβυθάδα είχε χυλώσει και καραμελώσει άψογα, μιας και μαγειρεύεται όλο το βράδυ, βγάζοντας μεστές, γλυκές νότες που συμπληρώνουν τη φρεσκάδα του θαλασσινού. Ένα πολύ ωραία εκτελεσμένο, παραδοσιακό πιάτο.

Τέλος, στα πιο βαριά πιάτα, υπάρχει ένας μπακαλιάρος τύπου πλακί (19€), με νοστιμότατη σάλτσα γεμάτη πικάντικα βότανα όπως ρίγανη και έντονα καραμελωμένες γεύσεις από σιγομαγειρεμένα κρεμμύδια. Παρόλο που η σάλτσα ήταν ευωδιαστή και νοστιμότατη, ένιωσα ότι ο φρέσκος μπακαλιάρος ήθελε να καρυκευτεί λίγο παραπάνω για να μην φαίνεται ξένος στο πιάτο. Συνολικά όμως, μια νόστιμη συνταγή.

Το κατσικάκι Κιμώλου που θα σου εντυπωθεί στη μνήμη.

Ανώτερή της όμως, και το καλύτερο πιάτο που δοκίμασα στο zohós, ήταν το σιγομαγειρεμένο κατσικάκι Κιμώλου στη γάστρα (20€). Υπέροχο κατσικάκι που λιώνει στο στόμα, και έχει κρατήσει όλα του τα αρώματα, με μια όμορφα αλμυρή, όξινη σάλτσα του ευωδίαζε ρίγανη. Σερβιριζόταν με χειροποίητα μακαρόνια, οχι πολύ καρυκευμένα για να αφήσουν το κατσικάκι να κυριαρχήσει, εξαιρετικό πιάτο, το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Κλείνοντας με ένα γλυκό, θα πρότεινα το μπισκότο αμυγδάλου με παγωτό σοκολάτα και κεράσια, που παρόλο που δεν είμαι από τους ανθρώπους που λατρεύουν κάθε τι σοκολατένιο, με κέρδισε με την τολμηρή, παιχνιδιάρικη γλυκύτητά του, και το έντονα αλατισμένο μπισκότο που έδενε εξαιρετικά.

Διαβάστε ακόμη: «Σεράμικο» στον Κεραμεικό: comfort γεύσεις από τη Μακεδονία

TAGS :
Αθήνα εστιατόριο μενού πιάτο

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook