
Το να βάζουμε σοκολάτα σε κάποια γλυκά που δεν την έχουν στην αυθεντική τους μορφή, είναι βαναυσότητα.
Η σοκολάτα είναι η βασίλισσα των γλυκών. Αν θες να φτιάξεις γλυκό, το πρώτο πράγμα που κοιτάς, είναι αν έχεις σοκολάτα στο ψυγείο ή κάπου στα ντουλάπια της κουζίνας. Η ομορφιά, όμως, της σοκολάτας, όπως και κάθε πράγματος στη ζωή, είναι ότι δεν υπάρχουν παντού και στα πάντα. Υπάρχουν γλυκά που δεν έχουν σοκολάτα. Κι είναι αυτά ακριβώς που σου επιτρέπουν να καταλάβεις πόσο σου αρέσει η σοκολάτα. Αν έχεις το κάθε τι στη ζωή διαθέσιμο όποτε θες, θα πάψεις να το εκτιμάς. ΩΠ! Μήπως καταλάβαμε τι πάει λάθος με τις ερωτικές σχέσεις; Αφήνω αυτό το ζήτημα για άλλο κείμενο και επανέρχομαι στις ράγες.
Κάποια γλυκά, λοιπόν, έχουν το χάρισμά τους στην απουσία της σοκολάτας. Στην παρουσία ενός άλλου υλικού που θριαμβεύει γευστικά χωρίς τη σοκολάτα, ενώ αν υπήρχε αυτή, θα το επισκίαζε. Μολαταύτα, δε σταματώ να βλέπω κόσμο να αλλοιώνει γλυκά, να σβήνει τον γευστικό τους χαρακτήρα, έχοντας μια εμμονή με την προσθήκη σοκολάτας. Αν ταίριαζε εξ αρχής αυτό το υλικό, δε θα ήταν το γλυκό εξ αρχής έτσι; Για να μην είναι στα υλικά, μάλλον κάποιος λόγος θα υπήρξε.
Όσο σοκολατάκιας κι αν είναι κάποιος, θα πρέπει να αποδέχεται ότι η ομορφιά και η αυθεντικότητα ενός γλυκού, βρίσκεται εκεί ακριβώς: στο ότι δεν έχει σοκολάτα. Κι αν του βάλεις, γίνεσαι άπληστος. Είναι σα να έχεις 5 εκατομμύρια και να κυνηγάς ένα 10ευρο που σου έπεσε από την τσέπη. Χώρια του ότι σπαταλιέται η σοκολάτα σε γλυκά που δεν τους προσφέρει κάτι. Και επειδή δεν είναι απεριόριστη, τη στερούμε από τα γλυκά που όντως τη χρειάζονται.
Τα 5 «άβατα» για τη σοκολάτα γλυκά
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Μελομακάρονο
Τα έχω γράψει εκτενώς εδώ. Το απλό μελομακάρονο, είναι τέχνη. Καταθέτει την ικανότητα του ζαχαροπλάστη. Αν του ζητάς σοκολάτα, είναι σα να ζητάς να βάλουν στην καρμπονάρα σου τηγανητό αυγό.

Αν σε όλα τα άλλα μπορούμε να κάνουμε τα στραβά μάτια, στον μπακλαβά πατάμε πόδι για τη σοκολάτα.
Μπακλαβάς
Κι όμως, το ‘χω δει κι αυτό. Σε ένα τόσο σιροπιαστό γλυκό να μπαίνει σοκολάτα. Όχι μόνο στη γέμιση με τα φιστίκια στο μέσον. Αλλά και ενδιάμεσα των φύλλων. Είναι μάλιστα από Τουρκία μεριά που έχω δει να το κάνουν κατά κόρον. Οι ίδιοι δηλαδή αλλοιώνουν το γλυκό τους.

Γέμιση και με κρέμα και με σοκολάτα. Όχι, παιδιά!
Μπουγάτσα-κρέμα
Δηλαδή βρε παιδιά τόσο πλούσια κρέμα, δε σας κάνει; Κι άντε και δε σας κάνει. Σε ένα γλυκό που έχει και ζάχαρη άχνη και κανέλα, δε σας φαίνεται καθόλου υπερβολή η σοκολάτα; Επίσης, δεν ξέρω ποιο είναι χειρότερο: να ρίχνεις τη σοκολάτα λιωμένη πάνω από μπουγάτσα-κρέμα ή να μη βάζεις καν κρέμα και η γέμιση να είναι η μπουγάτσα; Μάλλον η σοκολάτα στη γέμιση ως στρώση πάνω από την κρέμα που έχω δει.

Ένωση του τσιζκέικ με μους σοκολάτας. Thank you next.
Τσιζκέικ
Εδώ η σοκολάτα παίρνει πολλές θέσεις. Ενίοτε και σε δύο ή τρεις ταυτόχρονα. Δε μπαίνει δηλαδή μόνο στο μείγμα με την κρέμα τυριού για να γίνει chococheesecake. Μπαίνει και ως επικάλυψη ή και ως στρώση πάνω από τη βάση του μπισκότου. Το χειρότερό μου είναι το σοκολατένιο βάσκικο τσιζκέικ.

Και επικάλυψη και γέμιση σοκολάτας στο τσουρέκι; Ξεπερνά κάθε όριο.
Τσουρέκι
Άλλο ένα θύμα της επικάλυψης. Να έχεις μια ωραία μαστιχωτή υφή, να νιώθεις το μαχλέπι στη γεύση και να πας να επικαλύψεις με σοκολάτα, να δημιουργήσει μια σκληρή κρούστα εξωτερικά και να μη μπορείς να απολαύσεις το τράβηγμα του τσουρεκιού που απλώνεται σαν ακορντεόν;




