Η «Τύπου Ταβέρνα» είναι μια ωδή στους μεζέδες, στο Παγκράτι

Η Τσουχτή Μάνης, δηλαδή ζυμαρικά με αυγά μάτια που σπας τον κρόκο και δημιουργούν μια πρωτόγονη καρμπονάρα, είναι το 2ο αγαπημένο μου στην ταβέρνα.

Πριν λίγο καιρό, ένας σεφ μου είχε πει ότι η ικανότητα του μάγειρα δε φαίνεται στα κρεατικά, αλλά στα πιάτα που έχουν vegetarian προσέγγιση. Όπως μου εξήγησε, είναι εύκολο να ψήσεις καλά μια μπριζόλα ή μπιφτέκια, αλλά όχι να κάνεις τα ιδανικά αμπελοφάσουλα. Ή μια μπριζόλα κουνουπιδιού. Κι είχε δίκιο. Δεν το ‘χα σκεφτεί ως τότε. Το καταλαβαίνω από τότε σε αρκετές περιπτώσεις εστιατορίων που έχω πάει, είτε με θετικό είτε με αρνητικό τρόπο. Έχω, δηλαδή, δει και μεγάλη δυσκολία να μου προσφέρουν κάτι εμένα που δεν τρώω κρέας/ψάρι/αυγά και προσπαθώ να καταναλώνω λελογισμένα τα γαλακτοκομικά. Σε μια ταβέρνα στο Παγκράτι όμως, είδα και ένα μενού που μπορούσε να με καλύψει με ποικιλία και με θρεπτικά στοιχεία, χωρίς να κοιτάζω την παρέα μου να τρώει τα πάντα κι εγώ να μένω στις τηγανητές πατάτες, όπως μου έχει τύχει για παράδειγμα στα 12 Πιάτα στο Κουκάκι.

Η Τύπου Ταβέρνα άνοιξε πριν μερικούς μήνες στην οδό Ηρώνδα, στον αριθμό 8, που είναι η προέκταση του πεζόδρομου της Ευφορίωνος, όπου ο μέσος Παγκρατιώτης γνωρίζει ότι βρίσκεται το Cupola. Εγώ, αν και μικρό αδερφάκι του Παγκρατίου, μένω δηλαδή στο Μετς, ομολογώ πως δε γνώριζα ότι ο πεζόδρομος αυτός είχε και συνέχεια. Κι όχι μόνο έχει συνέχεια, αλλά «κρύβει» αυτή την ταβέρνα και το μπαρ Abstract που μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον για να το τσεκάρω κάποια στιγμή.

Μοιάζει σαν αυτός ο πεζόδρομος να θέλει να μείνει κρυφός και να μη γεμίσει από κόσμο, όπως το 99% των σημείων στο Παγκράτι. Κι εγώ που τώρα γράφω γι’ αυτόν, μάλλον κακό του κάνω. Αλλά πώς να μη μιλήσει κανείς για αυτούς τους εκλεκτούς μεζέδες στην Τύπου Ταβέρνα; Προφανώς δεν έχεις απάντηση να μου δώσεις, αγαπητέ αναγνώστη, παρά μόνο αν έχεις πάει στο μαγαζί.

Τα αμπελοφάσουλα με το ροδάκινο και τη σος γιαουρτιού.

Τι θα βρεις στην Τύπου Ταβέρνα;

Είναι ωραία η φάση του στον πεζόδρομο για το καλοκαίρι, έχει σπίτια γύρω, οπότε θα δεις και ταμπέλες που ζητούν χαμηλόφωνες συζητήσεις, αλλά με τέτοιες θερμοκρασίες, όταν ζεσταθεί και το μέσα σου από το φαγητό, κάπως θα ιδρώσεις. Κι ο μέσα χώρος με το πολύ  πράσινο και την ταβερνίστικη διαρρύθμιση μου άρεσε, εννοείται πως με «τράβηξε» η τοιχογραφία με το όνομα και τη λέξη «κατάλαβες», που είναι αργκό της Gen Z και Gen Alpha. Τύπου κατάλαβες. Τύπου Ταβέρνα, ψιλοκατάλαβες κι έτσι.

Ανεμιστήρες δεν υπάρχουν έξω, αλλά μπορεί να σε δροσίσει η μπίρα ΝΟΡΜΑ. Το πρώτο που μου άρεσε εδώ, είναι αυτή η ξανθιά κυρία. Μου αρέσει γενικά να πετυχαίνω στο ξαφνικό μπίρες από μικροζυθοποιίες. Η συγκεκριμένη είναι lager από το Babel και πολύ εύκολη στην κατάποση. Άψογη lager.

Μετά τη μπίρα, έρχεται το φρυγανισμένο ψωμί με λάδι και ρίγανη και η τυροκαυτερή με το τζατζίκι. Το τζατζίκι δε με ικανοποίησε ιδιαίτερα, οπότε δε θα στο πρότεινα, αλλά την τυροκαυτερή πάρε την με κλειστά μάτια. Ξεφεύγει πολύ από τη φασόν τυροκαυτερή που βλέπεις συνήθως σε ταβέρνες, που βγαίνει από αυτόν τον μεγάλο, λευκό κουβά, και είναι μια μάζα. Είναι κανονική αλοιφή που απλώνεται στο ψωμί, χωρίς να έχει σβώλους από φέτα. Εγώ μόνο με αυτά, θα ήμουν πλήρης. Πώς λέει ο Ελύτης για την ελιά, το αμπέλι και το καράβι που ξαναφτιάχνουν την Ελλάδα; Ε, μπορείτε να ξαναφτιάξετε έναν Στέργιο με ΝΟΡΜΑ, τυροκαυτερή και φρυγανισμένο ψωμί.

Τα παϊδάκια προβατίνας είναι από τα πιάτα που δεν χώρεσαν στο τραπέζι την πρώτη φορά, αλλά τη δεύτερη θα είναι πρώτα πρώτα.

Ακολουθούν τα ορεκτικά, τα οποία αποδείχθηκαν ο πρωταγωνιστής του μενού, περισσότερο από τα κρεατικά. Δεν τα πήρε όλα η παρέα μου. Είχε δηλαδή παϊδάκια προβατίνας που δεν τα δοκίμασαν, πήραν τον κόκορα σουβλάκι, τα μπιφτεκάκια και το συκώτι. Τα ορεκτικά-μεζέδες όμως, είχαν ανεβάσει τόσο ψηλά τον πήχη, που τα κρεατικά φάνηκαν απλώς οκ. Δηλαδή, ίσως είναι καλύτερη τακτική να ζητήσεις πρώτα τα κρεατικά και μετά τα υπόλοιπα, για να έχεις ανοδική πορεία και να έρθει η κλιμάκωση.

Πατάτες τηγανητές: το πιάτο που θα σε στιγματίσει.

Ορεκτικά-κυρίως, σημειώσατε άσο

Αμπελοφάσουλα με ροδάκινο και σος γιαουρτιού, βλήτα, τσουχτή Μάνης (ζυμαρικά με αυγό τρομερά), πίτα ημέρας, τηγανητά κολοκυθάκια, σαλάτα ντομάτας με «χώμα» παξιμαδιού και αγγούρια σε κύβους, είναι μια κατάσταση πλήρης. Ή, σχεδόν πλήρης. Διότι άφησα για ξεχωριστή περίοδο τις τηγανητές πατάτες. Από μικρός αναρωτιόμουν πάντοτε πώς γίνεται η γιαγιά μου κι ο παππούς μου, που μου τηγάνιζαν, να κάνουν μια φορά τις τέλειες πατάτες, και την επόμενη να είναι απλά καλές. Στην Τύπου Ταβέρνα πήραμε δύο μερίδες, μία στην αρχή με αυγά και μία στο τέλος, σκέτη, άρα μιλάμε για διαφορετικές τηγανιές, εφόσον πρόκειται για χειροποίητες και μαγειρεμένες εκείνη τη στιγμή, και ήταν το ίδιο υπέροχες. Με copy paste τις έκανε ο μάγειρας.

Δεν έχω ξανανιώσει έτσι για τηγανητές πατάτες. Αν είχα κοπέλα, θα την απατούσα με τις πατάτες, αλήθεια σας λέω. Θα ήθελα να πηγαίνω να τρώω κάθε μέρα μια μερίδα, αλλά δεν πάω γιατί δε θα μείνω σε μία μερίδα και θα γίνω υπέρβαρος. Ειδικά με το αυγό, όπως τις είδα και τις δοκίμασε η παρέα μου, είναι το γεύμα που θες μετά τη θάλασσα. Αυτό έτρωγα τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων που μου έκανε η γιαγιά, όταν γυρίζαμε από τη θάλασσα με τον μπαμπά, τον παππού και την αδερφή μου. Φέρνει αναμνήσεις, αλλά – σόρι γιαγιά και παππού από κει ψηλά –  είναι ελαφρώς καλύτερες από αυτές των παιδικών μου χρόνων. Κι ο παππούς μου ειδικά, ήταν μάστορας.

Έχει και γλυκά το μαγαζί, στα οποία ξεχωρίζει το ρυζόγαλο με λάδι από συκόφυλλο. Το άλλο με τη σοκολάτα δεν ήταν του γούστου μου, το ρυζόγαλο όμως είναι στο top-3 των γλυκών και στην Τύπου Ταβέρνα το κάνουν πάρα πολύ καλό, ιδανικά κρεμώδες, με το ρύζι να είναι μαλακό όσο πρέπει και του έδωσε ένα ευχάριστο twist το λάδι συκόφυλλου.

Καθώς συνειδητοποιώ πως δεν πρέπει να έχει υπάρξει άλλος να έχει αφιερώσει τόσες λέξεις για ένα πιάτο τηγανητές πατάτες, προχωρώ στα πιο πρακτικά, ήτοι την τιμή. 4 άτομα πήγαμε, πήραμε 3 πιάτα με κρεατικά, 8 ορεκτικά, 2 γλυκά, 4 μπίρες, 3 σόδες και μια zero και δώσαμε περίπου 180 ευρώ, δηλαδή 45 ευρώ το άτομο. Θεωρώ πως και με λιγότερα πιάτα, μια χαρά θα είχαμε χορτάσει, οπότε με 30-35 ευρώ το άτομο, καλύπτεσαι. Κάτι που όσο το διαβάζω, συνειδητοποιώ ότι είναι το φθηνό του σήμερα, αλλά το ακριβό μιας δεκαετίας πριν. Αυτοί είναι οι καιροί μας, δε μπορούμε να τους αλλάξουμε, υποθέτω.

Στο τέλος της ημέρας, μετράς τι έχεις πάρει σε γεύση, σε απόλαυση και στην Τύπου Ταβέρνα, εγώ, με τις διατροφικές μου επιλογές, πήρα μεγάλη απόλαυση.

 📍Ηρώνδα 8, Παγκράτι, 2107233508

Διαβάστε ακόμη: Στην Ταβέρνα Οικονόμου για μελιτζάνες ιμάμ και σπανακόπιτα

TAGS :
μεζέδες Παγκράτι πατάτες τηγανητές ταβέρνα

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook