5 χρόνια Wine Vixen στο Andro: Τα οινικά στερεότυπα που σπάσαμε

Εύα Μαρκάκη, η Wine Vixen που μας καθοδηγεί εδώ και μια 5ετία στο κρασί.

Σε κάθε τι πάνω σε τούτο τον πλανήτη, η διαθέσιμη πληροφορία είναι ένα απέραντο χάος. Δεν αντιλαμβανόμαστε σχεδόν ποτέ το μέγεθος του κάθε πράγματος και το πόσο μικροί είμαστε μπροστά του. Αυτό δεν ισχύει μόνο όταν κοιτάμε τα αστέρια, αλλά κι όταν κοιτάμε τη γη. Εκεί όπου παράγεται το κρασί. Κάθε terroir, κάθε μικροκλίμα, κάθε όμορη καλλιέργεια, διαμορφώνουν διαφορετικές λεπτομέρειες. Κι όταν υπάρχει ένα χάος, χρειάζεσαι κάποιον να σε βάλει σε ένα πλαίσιο και να σε καθοδηγήσει. Εδώ στο Andro βρήκαμε τον δικό μας «Σέρπα» στο κρασί, την Εύα Μαρκάκη, τη Wine Vixen μας, που έκανε πριν 5 χρόνια (και μια εβδομάδα) με αυτό το άρθρο, το ντεμπούτο της στήλης της.

Μάθαμε πολλά από τη Wine Vixen μας, μας ταξίδεψε και σε πολλά μέρη, κυρίως όμως μάθαμε να καταργούμε στερεότυπα γύρω από το κρασί. Συγκεντρώσαμε λοιπόν όλους τους οινικούς μύθους που κατέρριψε η ειδικός, σαν ένα rewind αυτής της 5ετίας. Ή μήπως, καλύτερα, σαν ένα re-Wine;

Τι ισχύει και τι δεν ισχύει τελικά για το κρασί;

Τελικά, κόκκινο κρασί και ψάρι δεν είναι παράταιρα. Υπάρχει ένα σημείο συνάντησης. (Photo: thewinebuzz.com)

Achtung! Στερεότυπο: το ψάρι δεν πάει με κόκκινο κρασί

Το κρασί είναι ένας μαγικός κόσμος όπου η επόμενη μεγάλη συγκίνηση βρίσκεται κυριολεκτικά ένα μπουκάλι μακριά. Η άρρηκτη σχέση του με το φαγητό μετράει αιώνες και οφείλω να παραδεχτώ πως ναι σίγουρα υπάρχουν κάποιοι βασικοί κανόνες αρμονίας αλλά τα πιο επικά ταιριάσματα γίνονται από τις αντιθέσεις. Μια τέτοια αντίθεση είναι φαινομενικά και το κόκκινο κρασί με ψάρι. Ο λόγος που το αποφεύγουμε συνήθως δεν είναι μόνο η ελαφράδα του πιάτου αλλά το γεγονός πως ο συνδυασμός των τανινών του ερυθρού οίνου με την ψαρένια πρωτεΐνη δημιουργεί μια μεταλλική γεύση και υπογραμμίζει την «ψαρίλα».

Ωστόσο αν από την εξίσωση βγουν οι πιο τραχιές τανίνες και μπουν πιο στιβαρά ψάρια όπως τόνος, ο ροφός, η στείρα και η συναγρίδα, τότε μπορούμε άφοβα να γευτούμε το τέλειο.

* Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Μη θεωρούμε ότι μόνο ο φελλός είναι ιδανικός «σύμμαχος» για τα κρασιά. (Photo credits: wine.lovetoknow.com)

Achtung! Στερεότυπο: «ίου, βιδωτό καπάκι…»

This? Last year που έλεγε και μια παλιά διαφήμιση. Stelvin πώμα, το γνωστό βιδωτό, συναντάμε πλέον σε πανάκριβα και iconic κρασιά παγκοσμίως. Ο λόγος; Η εξέλιξη που θα έλεγε και ο Δαρβίνος. Είμαι σίγουρη πως δεν ξέρεις πως υπάρχουν Stelvin πώματα που μιμούνται την αναγωγική παλαίωση που προσφέρει ο φελλός και που είναι φυσικά πανάκριβα. Κι όμως!

Βασικά γλιτώνεις από τη δυσάρεστη έκπληξη να έχει ελάττωμα η φιάλη που ανοίγεις, να είναι φελλωμένη ή να έχει οξειδωθεί. Και ενώ το φελλωμένο κρασί στο εστιατόριο επιστρέφεται, στην κάβα που το αγόρασες δεν επιστρέφεται άρα το λούζεσαι. Άσε που τα ατυχήματα συνήθως συμβαίνουν στα παλιότερα και πολυτιμότερα κρασιά που δεν θυμάσαι καν από πότε αναπαύονται στο υπόγειο σου… Σκέτη απογοήτευση.

Το μόνο που θα δεχτώ σαν επιχείρημα είναι ο ρομαντισμός. Υπάρχουν κάποιοι που θέλουν να ζήσουν την ιεροτελεστία με το τιρμπουσόν (tire-bouchon) και το άνοιγμα της φιάλης ή εκείνοι που θέλουν να κρατάνε το φελλό από το κρασί που ήπιαν κάποια σημαντική στιγμή της ζωής του ή από το κρασί που έκανε μια στιγμή τους σημαντική.

* Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Να πώς θα απολαύσετε κόκκινο κρασί και το καλοκαίρι. (Photo credits: punchdrink.com)

Kόκκινo κρασί το καλοκαίρι; Βεβαίως! Διαβάστε πώς και τι…

Ναι ναι το ξέρω σας έρχεται ντουβρουτζάς και μόνο στη σκέψη ότι πίνετε ένα πλούσιο Syrah με 14,5% αλκοόλ μέσα σε ντάλα καύσωνα. Επίσης ξέρω πως το καλοκαίρι ταράζετε τις Μαλαγουζιές, τις Σαντορίνες και τις Προβηγκίες. Και καλά κάνετε. ΑΛΛΑ είναι μερικοί άνθρωποι (και εγώ ανάμεσα σε αυτούς) που αγαπάνε το κόκκινο κρασί και δε θέλουν να το αποχωριστούν ούτε το καλοκαίρι. Εκτός από το να βάλετε το air-condition στους 18 βαθμούς υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να απολαύσετε κόκκινα κρασιά το καλοκαίρι. Η συνταγή είναι απλή: κρασιά με χαμηλό αλκοόλ, μαλακές τανίνες, όχι πολλά βαρέλια και μέτριο σώμα. Γιατί;

Γιατί το πολύ αλκοόλ και το έντονο βαρέλι (με τα πολλά πιπέρια και μπαχάρια) κάνουν το «κάψιμο» πιο έντονο και καταλήγουμε να καιγόμαστε inside out όταν έξω έχει 40 βαθμούς. Επίσης το πληθωρικό βαρέλι και το πλούσιο σώμα σε ένα κόκκινο κρασί έχει το ίδιο αποτέλεσμα με το να τρως 3 κομμάτια καυτό μουσακά, μεσημέρι, μέσα στον ήλιο, Αύγουστο μήνα, με καύσωνα; Ευχάριστο; Δε νομίζω και ας πεθαίνω για μουσακά.

* Διαβάστε περισσότερα εδώ.

«Hμίγλυκο ροζέ και στα μούτρα σου!». Η Wine Vixen του Andro (φωτό) όπως και οι περισσότερες γυναίκες σήμερα, θέλουν σοβαρά κρασιά, σαν το ξινόμαυρο της φωτογραφίας στην κάβα του Warehouse. (Πουκάμισο Kimalé).

«Ποιο ημίγλυκο ροζέ αγόρι μου; Τα σημερινά κορίτσια πίνουν σοβαρά κρασιά!»

Ακολουθεί σκηνικό γνωστό και επαναλαμβανόμενο τόσο σε ταινίες όσο και στη ζωή. Ραντεβού σε γνωστό wine bar, εκείνη παραγγέλνει ένα ποτήρι Ξινόμαυρο Ναουσαία, εκείνος ένα τσάι. Ο ευγενέστατος -κατά τα άλλα- σερβιτόρος αφήνει ενστικτωδώς το τσάι μπροστά της, αλλά νιώθει το καυστικό της βλέμμα και αλλάζει τα ποτήρια, ρίχνοντας ένα βλέμμα απαξίωσης σε εκείνον (που πας με το τσάι, ρε φίλε;).

Όπως καλά φαντάζεστε δεν πήγε πουθενά. Η αλήθεια όμως είναι πως της είχαν ξανασυμβεί πολλά παρόμοια σκηνικά, αλλά πιο αστεία άλλα πιο αμήχανα. Στα μπαρ ας πούμε, οι επιλογές σε ποτήρι κρασιού που της πρότειναν περιλάμβαναν πάντα σχεδόν κάτι ροζέ «που γλυκίζουν και αρέσουν στα κοριτσάκια» ενώ εκείνη αναγούλιαζε και μόνο στη σκέψη και σκεφτόταν από μέσα της «ημίγλυκο ροζέ και στα μούτρα σου ρε φίλε».

Και προς θεού δεν έχω τίποτα με τα ροζέ που έχουν υπολειμματικά σάκχαρα, κάποια είναι και αρκετά συμπαθητικά, απλά δεν είναι τόσο του γούστου μου. Πίνω τον καφέ μου σκέτο και προτιμώ τη μαύρη σοκολάτα με πάνω από 60% κακάο. Τα γλυκά δεν είναι στις γεύσεις μου, πως να το κάνουμε (καλά για τα γλυκερά δε θα σχολιάσω καν, cynical is my middle name).

* Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Ένα εξαιρετικό βοδινό με λευκό κρασία στο εστιατόριο Minazuki του Kobe στην Ιαπωνία. (Photo credits: gurunavi.com)

Σπάμε τα στερεότυπα: κρέας με λευκό κρασί

Από την πρώτη στιγμή που συστηθήκαμε, σας είχα υποσχεθεί πως μαζί θα σπάσουμε τα στερεότυπα και θα φτιάξουμε νέους κανόνες. Πάντα τηρώ τις υποσχέσεις μου και έτσι μετά το επαναστατικό «Ψάρι με κόκκινο κρασί» είπα να πάω και στην απέναντι πλευρά. Μα καλά κρέας με λευκό κρασί, θα σκέφτεστε τώρα, θα ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε; Το ταίριασμα κρασιού και φαγητού είναι ένα ατελείωτο παζλ που με συναρπάζει και μπορεί να παίζει με αρμονίες αλλά και με αντιθέσεις. Κάποιοι μάλιστα λένε πως από τις αντιθέσεις, που είναι και οι πιο ριψοκίνδυνες, βγαίνουν οι καλύτεροι συνδυασμοί.

Η λογική για τα ταιριάσματα που ακολουθούν είναι να ταιριάξουμε αρώματα και γεύσεις, να συνδυάσουμε ή να κοντράρουμε υφές και να παίξουμε με την αρμονία στις εντάσεις (έντονο πιάτο έντονο κρασί). Σας βλέπω δύσπιστους τώρα, γι’ αυτό θα μιλήσω με παραδείγματα και ντοκουμέντα.

* Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Τα κραγιόν αλλοιώνουν τη γεύση του κρασιού που δοκιμάζουμε και, επίσης, γίνονται τα ποτήρια τόσο χάλια που αρκετές φορές, δεν καθαρίζουν.

Προσοχή: 7 θανάσιμα οινικά αμαρτήματα

Είναι πολλές οι φορές που μαζί έχουμε σπάσει στεγανά και στερεότυπα σε ότι αφορά το κρασί και τους “κανόνες” ή τους μύθους του. Αυτή τη φορά όμως θα σας μιλήσω για τα “θανάσιμα” επτά αμαρτήματα του κρασιού (ταιριαστό, αν αναλογιστεί κανείς πως το όνομα μου είναι Εύα). Είναι αυτά τα μικρά και φαινομενικά ασήμαντα πράγματα, που μπορούν να καταστρέψουν εντελώς (και όχι απλά να αλλοιώσουν) τη γευστική εμπειρία ή τη γευσιγνωσία ενός κρασιού.

* Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Υπάρχει σύμπαν στο οποίο ταιριάζει το κρασί με KFC ή πατατάκια; Κι όμως υπάρχει! Αφού το έκανε ο Χούλιο Ιγκλέσιας, γιατί όχι κι εσύ;

Wine Pairing: 6 αντισυμβατικοί συνδυασμοί για να δοκιμάσεις σήμερα

Στη ζωή, όπως και στο κρασί, οι κανόνες είναι απαραίτητοι για να ζούμε και να συνυπάρχουμε αρμονικά αλλά και για να σπάνε επαναστατικά κάποιες φορές. Δε θα σας πω ψέματα, στο κρασί σπάω πιο εύκολα κανόνες από ότι στη ζωή. Αυτό συμβαίνει κυρίως επειδή στο κρασί, αν δεν πειραματιζόμαστε, χάνουμε τη μισή απόλαυση, έτσι καλό είναι να σκεφτόμαστε μερικές φορές έξω από το κουτί, ανακαλύπτοντας μοναδικά, απολαυστικά μονοπάτια. Σήμερα λοιπόν αποφάσισα να παίξω με το αγαπημένο μου παιχνίδι, το κρασί και το φαγητό αλλά με λίγο πιο ανατρεπτικούς συνδυασμούς, έτσι για την…τσαχπινιά, πάντα με αυτοσαρκασμό και τόλμη!

* Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Υπάρχει ένας γαστρονομικός κόσμος όπου το λευκό κρασί εμφανίζεται και τον χειμώνα.

Τα 5 Λευκά Κρασιά του Χειμώνα: Με τι πιάτα συνδυάζονται

Υπάρχει η εντύπωση πως τα λευκά κρασιά είναι για ψάρι και τα κόκκινα κρασιά για κρέας και πως τα λευκά τα πίνουμε το καλοκαίρι και τα κόκκινα το χειμώνα. Έχω «σπάσει» τον πρώτο «μύθο» πριν χρόνια εδώ, έχω γράψει για κόκκινο κρασί το καλοκαίρι εδώ και νόμιζω πως ήρθε η ώρα να καταρριφθεί και ο μύθος για τα λευκά που πίνονται μόνο καλοκαίρι. Ναι, δεν διαφωνώ την άνοιξη και το καλοκαίρι μας τραβάνε περισσότερο τα δροσερά λευκά, με τροπικά και λουλουδάτα αρώματα, αλλά δεν είναι όλα τα λευκά κρασιά φρου φρου και αρώματα. Αν λοιπόν νομίζετε πως με τα κρύα του χειμώνα δεν μπορούμε να πίνουμε λευκά κρασιά, τότε διαβάστε παρακάτω και θα αλλάξετε γνώμη!

Λοιπόν, όπως είπα και παραπάνω, δεν μιλάμε για τα ελαφριά, δροσερά Sauvignon Blanc ή τις Μαλαγουζιές, που πίνουμε σε μπαλκόνια και αυλές με το που μπει ο Μάιος αλλά για λευκά πλούσια και στιβαρά κρασιά, με βαρέλι ή παλαιωμένα. «Και γιατί, κύρια Vixen μου, να τα πιούμε αυτά τώρα δηλαδή», ακούω κάποιον Ξινομαυράκια να διαμαρτύρεται στο βάθος. Κατά κύριο λόγο γιατί ταιριάζουν ταμάμ με πολλά χειμωνιάτικα πιάτα όπως γεμιστά πουλερικά, πιάτα με τρούφες και μανιτάρια, λαχανοντολμάδες, χοιρινό πρασοσέλινο, πίτες και πλούσια κρεμώδη ζυμαρικά ή σουφλέ.  Και όταν λέω ταμάμ εννοώ πως ταιριάζουν ίσως περισσότερο με λευκά κρασιά από ό,τι με κόκκινα.

* Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Έχουμε συνηθίσει να επιλέγουμε ερυθρό οίνο όταν πρόκειται να φιλέψουμε τους καλεσμένους μας με πλατό τυριών, αλλά έρχεται τώρα η Wine Vixen του Andro να μας πει ότι υπάρχει κι άλλο μονοπάτι.

Τελικά, ταιριάζει καλύτερα το λευκό κρασί με το τυρί;

Τις προάλλες «σκόνταψα» σε ένα βιντεάκι ενός Γάλλου sommelier που εξηγούσε με ζέση τον «μύθο» πως το τυρί δεν ταιριάζει με κόκκινο κρασί αλλά με λευκό και πως μάλλον τόσα χρόνια το κάνουμε λάθος. Στην αρχή σκέφτηκα πως δεν ξέρει τι λέει. Μετά από λίγη μελέτη και σκέψη όμως κατέληξα στο ότι ίσως η άποψη του να μην είναι τελείως λάθος. Γιατί; Διαβάστε παρακάτω και θα δείτε. Αρχικά, ας ξεκινήσουμε λέγοντας πως η συνήθεια να τρώμε τυρί με το κρασί ξεκίνησε από τη Γαλλία. Καμία έκπληξη εδώ, αν αναλογιστούμε πόσα κρασιά αλλά και πόσα τυριά βγάζει η χώρα.

Παράλληλα πολλές περιοχές, διάσημες για τα κρασιά τους, κάνουν και τυριά (φωτεινό παράδειγμα ο Λίγηρας με τα Crotin του) οπότε κάπως, αυτά τα δυο πάνε χέρι με χέρι μια ζωή. Επιπλέον, να μην ξεχνάμε και την ευκολία του πράγματος. Όταν έρχεται κάποιος ξαφνικά ή όταν δεν υπάρχει χρόνος ή όρεξη για να ετοιμάσουμε κάτι ιδιαίτερο, ένα πιάτο με δυο τυριά, κριτσίνια και αποξηραμένα φρούτα μπορεί να αποτελέσει ιδανικό συνοδευτικό για το κρασί μας.

Με τι κρασί όμως ταιριάζει το τυρί; Η απάντηση είναι πως εξαρτάται από το τυρί. Σκοπός σε κάθε τέτοιο συνδυασμό είναι να πάμε είτε συμπληρωματικά, είτε αντίθετα, διατηρώντας πάντα την ισορροπία. Συμπληρωματικά σημαίνει να ταιριάζουμε όμοια στοιχεία (αρώματα, γεύσεις, δομή). Για παράδειγμα, ένα τυρί με «καρυδάτο» χαρακτήρα, όπως το παλαιωμένο Comté, βρίσκει φυσική αρμονία σε ένα κρασί με αντίστοιχα αρωματικά στοιχεία, όπως το Vin Jaune (η ευγενική οξείδωση του δίνει αυτόν τον ξηροκαρπάτο χαρακτήρα).

* Διαβάστε περισσότερα εδώ.

TAGS :
κρασιά στερεότυπα

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook