Στο Zambri για μοσχαρίσιο σιδηρόδρομο με παπαρδέλες και λαχανοντολμά Black Angus

Στο εστιατόριο Zambri ο χώρος σου φτιάχνει τη διάθεση για να απολαύσεις όσο περισσότερο γίνεται τα πολλά γευστικότατα πιάτα του μενού. Δεξιά, το καρπάτσιο Black Angus που έχει ως ιδιαίτερο υλικό το λάδι αστακού.

Θεωρώ αρχή της χρονιάς τον Σεπτέμβριο, τότε μπαίνουν τα μικρά και μεγάλα πλάνα. Η Πρωτοχρονιά είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία να ξεκουραστείς και να απολαύσεις λίγο περισσότερο την οικογένεια και τους φίλους. Οι αποφάσεις παίρνονται τον Σεπτέμβριο. Στην αρχή του φθινοπώρου, λοιπόν, αποφάσισα να σταματήσω το αλκοόλ, καθώς ο μεταβολισμός μου έδειχνε να ασφυκτιά. Δεν έπινα πολύ, έπινα καθημερινά. Είναι το μέσο που γλύκαινε την κοινωνικοποίησή μου και με χαλάρωνε. Μια τέτοια απόφαση δυσκολεύει όταν πας σε ένα εστιατόριο και θες να συνοδεύσεις το φαγητό σου με κάτι premium γευστικά. Συνήθως, η σκέψη πάει στο κρασί. Στο Zambri, το γνωστό εστιατόριο της Κηφισιάς, υπάρχει λύση και λέγεται μ. Artisan Water. Ανθρακούχο ή φυσικό μεταλλικό νερό.

Το μ. Artisan Water έρχεται να προσδώσει μια elevated γεύση στο φαγητό για όσους δε θέλουν να πιουν κάτι αλκοολούχο.

Περνάω τη μεγάλη γυάλινη πόρτα του Zambri -το παλιό Beau Brumell για εκείνους που γνωρίζουν-, για να δοκιμάσω το μενού του Κωνσταντίνου Ακούρου, του ακούραστου head chef που επιμελείται το μενού σε 9 εστιατόρια, ανάμεσά τους το Deos, το Snob, το Gaya, το THEATHINE και το Ciel.

Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος εκχύει το μ. Artisan Water στο ποτήρι του καθώς περιμένει τα ορεκτικά.

Στην ερώτηση «τι θα πιούμε», το μ. Artisan Water είναι η φυσική μου απάντηση – την απόφαση του Σεπτεμβρίου την τηρώ. Aνθρακούχο μ. Artisan Water στο φανταστικό μπουκάλι για απεριτίφ, ενώ χαζεύω το μαγαζί που ανακαινίστηκε την προηγούμενη χρονιά: διαφορετικά επίπεδα και δωμάτια, με αναπαυτικούς καναπέδες, μαρμάρινα τραπέζια και πατώματα αλλά και art deco μεγάλους καθρέφτες που προδιαθέτουν για φλερτ στο ημίφως μέσα από τις αντανακλάσεις. Οι γλυπτές κολώνες, κύματα και κόρες που ίπτανται, δίνουν στον χώρο μια ευχάριστη ανάσα δημιουργώντας ένα περιβάλλον ανάλαφρο και σέξι.

Κίονες. Σήμα κατατεθέν και της διακόσμησης, μα και του μενού -θα καταλάβετε στη συνέχεια.

«Μεσόγειος», θα μου πει ο Κωνσταντίνος Ακούρος όταν τον ρωτάω πώς θα περιέγραφε το μενού. «Έχω ταξιδέψει στο εξωτερικό, όμως αυτή η αίσθηση των πρώτων υλών στην Ελλάδα είναι ανυπέρβλητη». Πράγματι, από το τραπέζι μας θα περάσει ένα μεσογειακό πανόραμα, εμποτισμένο με υλικά και τεχνικές από τις διεθνείς κουζίνες.

Όσα δοκιμάσαμε στο εστιατόριο

Ξεκινήσαμε (ο φωτογράφος Παναγιώτης κι εγώ) με τα ζαχαρένια ψωμιά πατάτας που σερβίρονται με βούτυρο γάλακτος και συνεχίσαμε με τριζάτο carpaccio με ψημένο φουντούκι και λάδι αστακού, και την burrata με ντομάτες και ένα δροσερό γκασπάτσο που, αν και με ξένισε αρχικά ως σκέψη, ήταν νόστιμο και ικανοποιητικό.

Η «ζεστή» κεντρική σάλα στο Zambri. Δεξιά, το ψωμί πατάτας (ιδανικό και για μπέργκερ) με το βούτυρο.

Ένα σνίτσελ Iberico, ο λαχανοντολμάς Black Angus με κρέμα από καμένο λάχανο και αυγολέμονο εσπούμα, τα dumplings κιμαδόπιτα με γαλάκτωμα πρόβειου γιαουρτιού με αριάνι και τα γιουβαρλάκια θαλασσινών με σάλτσα φρικασέ και λάιμ, αποδεικνύουν τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της κάρτας αλλά και της προσωπικότητας του executive chef.

Η μουσική στο εστιατόριο, όσο πρέπει δυνατά για να συνοδεύει φαγητό και κουβέντες. Στο βάθος όμως του Zambri, θα δεις τη μεγάλη σκάλα που οδηγεί στον επάνω όροφο όπου βρίσκεται το club για εκείνους που θέλουν να συνεχίσουν τη βραδιά τους. Εμείς, περιμένουμε τα κυρίως: ο σιδηρόδρομος έμοιαζε μονόδρομος. Μοσχαρίσια κοπή σιγομαγειρεμένη για ώρες με παπαρδέλες μπαμπάτσικες και κρέμα μετσοβόνε καλοφτιαγμένη, έφερε στο τραπέζι τη μαμαδίστικη φροντίδα και την αγάπη του Κωνσταντίνου για πιάτα πληθωρικά. Το élevé φιλέτο ροφού με το ταπεινό ποντιακό κους κους είναι το κλείσιμο του ματιού στη δική μου ρίζα, στις μαγείρισσες και τους μάγειρες που έκαναν θαύματα με 2-3 υλικά.

Μοσχαρίσια κοπή σιγομαγειρεμένη για ώρες με παπαρδέλες μπαμπάτσικες και κρέμα μετσοβόνε και πάστα αμυγδάλου με πραλίνα αμυγδάλου, ζελέ μανταρινιού, κρέμα αμυγδάλου και σορμπέ μανταρινιού.

Αναρωτιόμουν πώς θα είναι η κοινωνική μου ζωή χωρίς αλκοόλ και θα σας απαντήσω: φανταστική -μέχρι νεωτέρας δηλαδή, δεν έχω υπογράψει ισόβιο όρκο. Το μ. Artisan Water μας κρατά καλή παρέα αφού το προσωπικό που σερβίρει, ευγενικό και διακριτικά δίπλα μας, φροντίζει πάντα τα ποτήρια να είναι γεμάτα. Δεν δοκιμάσαμε το δημοφιλές Zambri Tower γιατί προορίζεται για 4 άτομα, αλλά τα γλυκά-κίονες καθισμένα στην πούδρα και η φινανσιέρ (πάστα) με τριπλή εκδοχή αμυγδάλου και διπλή μανταρινιού, έκλεισαν το δείπνο μας. Μ΄ έναν εσπρέσο και ανθρακούχο μ. Artisan Water.

Το ιδιαίτερο γλυκό του μενού, οι κίονες σοκολάτας που «ξαπλώνουν» σε χώμα από κακάο.

Ο κόσμος εναλλάσσεται, εκείνοι που έρχονται στο εστιατόριο για early dinner κι εκείνοι που προτιμούν cocktails και φαγητό. Ούτως ή άλλως, το εστιατόριο Zambri έχει μια επιλογή για κάθε ώρα (φανταστικό brunch, γεύμα, καφέδες και δείπνο) αλλά και για κάθε μέρα: για την παραμονή  Πρωτοχρονιάς, ο Ακούρος έχει ετοιμάσει εορταστικό μενού (δείτε το εδώ). Καλές γιορτές!

Διαβάστε ακόμη: 2 πανεύκολα κοκτέιλ να κάνεις σπίτι σου – Τους αλλάζουμε ένα συστατικό και… απογειώνονται

TAGS :
κηφισιά μ. Artisan Water μενού πιάτα

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook