Το «μυστικό» που «εκτοξεύει» τις γεύσεις: Στο εστιατόριο που συζητά όλη η Αθήνα αυτές τις μέρες για «σπάνιο» ψητό κοτόπουλο

Το εστιατόριο Ζιγκοάλα ή, καλύτερα, νεοταβέρνα, είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες νέες αφίξεις στην πόλη.

Ζιγκοάλα-Ζιγκοάλα-Ζιγκοάλα τραγουδάει τον τελευταίο καιρό όλο το κέντρο της Αθήνας (είχαμε κάνει μια πρώτη αναφορά εδώ) και σωστά. Αν και η «Ζιγκουάλα» ακούστηκε πιο εύηχο στον Νίκο Μουρκάκο κι έμεινε, η έμπνευση του τραγουδιού ήταν η Σκανδιναβή λογοτεχνική τσιγγάνα Singoalla, η οποία ενέπνευσε και τον Καζαντζίδη για το γνωστό τραγούδι. Το νέο εστιατόριο, με συνιδιοκτήτη και πρωταγωνιστή τον Κωνσταντίνο Δαγριτζίκο λοιπόν, εκτός από μικρές διορθώσεις στην προφορά της αθηναϊκής εστίασης έχει δημιουργήσει και έναν εξαιρετικά καυτό off the beaten track προορισμό στην Λυκούργου πίσω από την Ομόνοια.

Η σάλα στη Ζιγκοάλα (έκανα και ρίμα) ανοίγεται ολόκληρη μπροστά σου πριν ακόμη μπεις στο εστιατόριο, από την τζαμένια του πρόσοψη, με το μάτι να φτάνει μέχρι το βάθος της μεγάλη ανοιχτής κουζίνας. Πάνω στο απαλά χρωματισμένο μωσαϊκό του ’55 απλώνονται απλά τραπέζια καλυμμένα με χάρτινα τραπεζομάντηλα με αισθητική παλιού αθηναϊκού μαγειρίου λαϊκής περιοχής. Οι τόνοι του εστιατορίου κινούνται στο λευκό, σε ένα πολύ απλό ντεκόρ, αλλά οι λεπτομέρειες δείχνουν ότι κάθε τι είναι μελετημένο, και με μια δόση χιούμορ, όπως η μπλε διακόσμηση στα τραπεζομάντηλα με τον κυκλοφοριακό δακτύλιο σχεδιασμένο όπως κάνουν στα τραπεζομάντηλα των νησιών.

Το «μυστικό» που «εκτοξεύει» τις γεύσεις: Στο εστιατόριο που συζητά όλη η Αθήνα αυτές τις μέρες για «σπάνιο» ψητό κοτόπουλο

Το χαρακτηριστικό χάρτινο τραπεζομάντιλο που πετσοκόβαμε όταν πηγαίναμε μικροί στην ταβέρνα.

Τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του χώρου είναι η ανοιχτή κουζίνα σε inox χρωματισμούς δίπλα από τα ψυγεία με κρασιά, αναψυκτικά και το αγαπημένο μεταλλικό νερό μ. Artisan Water και μια μεγάλη τοιχογραφία ενός οροπεδίου που φαντάζομαι ότι έχει γίνει χιλιάδες πάζλ μέσα στα χρόνια.

Το «μυστικό» που «εκτοξεύει» τις γεύσεις: Στο εστιατόριο που συζητά όλη η Αθήνα αυτές τις μέρες για «σπάνιο» ψητό κοτόπουλο

Ο ιδιοκτήτης του Ζιγκοάλα, Κωνσταντίνος Δαγριτζίκος, με τον συντάκτη του Andro, Παναγιώτη Δουδό.

Ο Κωσταντίνος Δαγριτζίκος ετοιμάζει με αγάπη αυτό το πρότζεκτ σχεδόν μια πενταετία, όπως δείχνει και η στοργή για τον χώρο. Το όνομα «Ζιγκοάλα» επιλέχθηκε μεν επειδή είναι πιασάρικο και μοιάζει εξωτικό, αλλά και γιατί ήθελε να δώσει θηλυκό όνομα στο μαγαζί, όπως οι ναυτικοί στα καΐκια. Ίσως γιατί είναι μια σχέση ζωής και στις δύο περιπτώσεις. Η Ζιγκοάλα δεν θέλει να προσδιοριστεί. Δεν χρησιμοποίησε τον όρο “ταβέρνα” που τόσο τραβάει και δεν διατυμπάνισε ότι έχει κυρίως κρασιά φυσικής οινοποίησης στον κατάλογο κρασιών, του Δημήτρη Κουμάνη (Heteroclito), παρότι πουλάει. Είναι αυτό που είναι, και αν δεν γνωριστείτε βιωματικά, προτιμάει να μην γνωριστείτε καθόλου.

Το ανθρακούχο μ. Artisan Water έρχεται να προσφέρει μια πρόταση για food pairing για όσους δε θέλουν να πιουν κάτι αλκοολούχο, αλλά αναζητούν τη γευστική φινέτσα και την ήρεμη πολυτέλεια.

Κοιτώντας τον μικρό και προσεγμένο κατάλογο του Βασίλη Χαμάμ, ζήτησα, να ανοίξει η όρεξη, το ανθρακούχο μ. Artisan Water. Ειδικά αυτή την περίοδο πριν τις γιορτές, το αλκοόλ ρέει άφθονο σε κάθε εκδήλωση, και ψάχνω ευκαιρίες όπου προσφέρεται και επιλέγω το μ. Artisan Water για το ευχάριστο τραγανό perlage του.

Το εστιατόριο έχει ένα μενού λιτό, ισορροπημένο μεταξύ ωμών και μαγειρεμένων, όπου κυριαρχεί η παλαιστινιακή φιλοσοφία ελέω του σεφ.

Σεφ στο εστιατόριο είναι ο Βασίλης Χαμάμ, με παλαιστινιακές ρίζες, και αυτό φαίνεται στα πιάτα του. Δεξιά, μπακαλιάρος πρασοσέλινο.

Όσα δοκιμάσαμε στο πιο hot εστιατόριο της πόλης

Από τα ορεκτικά της Ζιγκοάλας επέλεξα το ωμό μυλοκόπι με καμμένο μανταρίνι και ωμά κάστανα (14€). Το χοντροκομμένο ωμό μυλοκόπι είναι ρουστίκ, φρέσκο και νόστιμο, με τα ψεγάδια ενός μεγάλου κομματιού ωμού ψαριού στην υφή. Το καμμένο μανταρίνι δίνει μεν γλυκύτητα, αλλά, πιο σημαντικά, αρωματική πικράδα που δίνει όγκο στο πιάτο και αναδεικνύει την αλμυρή, θαλασσινή γεύση του ψαριού. Ένα πολύ ωραίο ορεκτικό, που θα έβλεπα και ως ορεκτικό γεύματος, αλλά και ως ωραίο τσιπουρομεζέ.

Σαλάτα με τραγανό ρεβύθι, φινόκιο, φύλλα μουστάρδας, κουνουπίδι και μανταρίνι.

Το μανταρίνι μάς συνοδεύει και στη βινεγκρέτ της σαλάτας με φύλλα μουστάρδας, κουνουπίδι και τραγανό ρεβύθι. Χειμωνιάτικη φρεσκάδα στα αλμυρά και τραγανά φύλλα μουστάρδας που δρόσιζαν την παλέτα. Πολύ ωραία σαλάτα.

Οι δυνατές πατάτες φούρνου με την τυροκαυτερή κυανού τυριού.

Ακολούθησαν οι πατάτες φούρνου με τυροκαυτερή κυανού τυριού (7€) και η φασολάδα με ταραμά και καπνιστή πέστροφα (14€). Οι πατάτες ήταν τραγανές απ’ έξω και πυκνές αλλά μαλακές μέσα και συνόδευαν μια πληθωρική, νοστιμότατη αλλά όχι καυτερή τυροσαλάτα. Η φασολάδα ήταν χυλωμένη, το ψάρι ήταν μαλακό και ταίριαζε τέλεια (γνωστός συνδυασμός άλλωστε) και η ταραμοσαλάτα ήταν έντονη και ρουστίκ, και φέρνει στο προσκήνιο την Θεσσαλονικιά ρίζα του Ελληνο-Παλαιστίνιου σεφ. Αυτή η επιθετικότητα στην παλέτα και η άγρια αλλά λαχταριστή γεύση, μυρίζει βορρά.

Η φασολάδα με τον λευκό ταραμά και την καπνιστή πέστροφα.

Και τα δυο πιάτα είχαν έντονες λεπτομέρειες -το κυανό τυρί και ο επιθετικός ταραμάς- δυο νότες που δεν πηγαίνουν και μεταξύ τους. Για αυτό το λόγο είναι σημαντική η μέθοδος που θα διαλέξει κανείς να καθαρίζει την παλέτα του (ναι, χρωστάω ένα ακόμη ευχαριστώ στο νερό μ. Artisan Water).

Το «μυστικό» που «εκτοξεύει» τις γεύσεις: Στο εστιατόριο που συζητά όλη η Αθήνα αυτές τις μέρες για «σπάνιο» ψητό κοτόπουλο

Στο εστιατόριο Ζιγκοάλα ξεχωρίζει το κοτόπουλο σε ψωμί taboon με κρεμμύδια σουμάκ κονφί και απλό στραγγιστό γιαούρτι.

Στα κυρίως, πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε το παλαιστινιακό κοτόπουλο (17€). Μια συνταγή μάλλον εμπνευσμένη από το παλαιστινιακό musakhan, ένα κοτόπουλο καρυκευμένο, ψημμένο και σερβιρισμένο επάνω σε ψωμί taboon. Ο σεφ προσφέρει ένα τέλεια μαγειρεμένο ζουμερό κοτόπουλο, χοντροκομμένο για να γεμίζει το στόμα αρώματα και ζουμιά. Σερβίρεται τυλιγμένο σε μια λεπτή πίτα που έχει ποτίσει από το κοτόπουλο μεν, κρατάει ωραία αρωματικότητα ψημένου αμύλου δε, και απογειώνει το πιάτο. Το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη δροσιά που την πετυχαίνει με κρεμμύδια σουμάκ κονφί και απλό στραγγιστό γιαούρτι. Απλότητα και γεύση, δοκιμάστε το.

Το «μυστικό» που «εκτοξεύει» τις γεύσεις: Στο εστιατόριο που συζητά όλη η Αθήνα αυτές τις μέρες για «σπάνιο» ψητό κοτόπουλο

Το γλυκό κυδώνι με τη ναμελάκα αραβικού καφέ.

Το γλυκό, κυδώνι σε καραμέλα με ναμελάκα αραβικού καφέ (8€), έχει και στις δυο παρασκευές μια ελαφριά πικρή επίγευση που του δίνει όγκο και ενδιαφέρον. Ένιωσα ότι ίσως θα μπορούσε να έχει λίγο αλάτι για να ξεκαθαρίζουν οι γεύσεις, αλλά, μεταξύ μας, θα το αναζητήσω και όταν ξαναπάω, οπότε δεν γκρινιάζω.

 

Διαβάστε ακόμη: 2 πανεύκολα κοκτέιλ να κάνεις σπίτι σου – Τους αλλάζουμε ένα συστατικό και… απογειώνονται

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top