Αναμνήσεις από ένα παγωτό χωνάκι

Καμία σχέση με το κομψευόμενο κουταλάκι. Το χωνάκι αφήνει τη γλώσσα ελεύθερη να έρθει σε επαφή τρίτου τύπου με το ψυγμένο νέκταρ. Aνάμεσα σε σένα και τη δροσερή γυναικεία σάρκα. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

 

Το χωνάκι αφήνει τη γλώσσα να υποκαταστήσει το κουταλάκι.

Όπως κι εγώ, ο Ιούλιος Καίσαρ τρελαινόταν για παγωτό. Κι ο Τζάκομο Λεοπάρντι τα καταβρόχθιζε ανελλιπώς κι αδιακρίτως. Μάλιστα, οι φήμες λένε ότι αυτός ο ρομαντικός υπηρέτης της μούσας ετελεύτησε δοξαστικώς, καθότι έγκωσε από τα παγωτά και τις γρανίτες.

Η πληροφορία αξιοποιήθηκε προσφυώς από τον Ιταλό ιστορικό Αλμπέρτο Σαβίνιο σ’ ένα εξόχως διασκεδαστικό άρθρο του για τον ποιητή, το οποίο όμως εθεωρήθη ασεβές από το φασιστικό Υπουργείο Πολιτισμού, πρόφαση για να απαγορέψει την κυκλοφορία του περιοδικού Omnibus που τό ‘χε δημοσιεύσει.

Τα παγωτά ανέκαθεν διατηρούσαν στενές σχέσεις με την κουλτούρα και την τέχνη. Την εποχή του Ροσίνι, θυμάμαι τα διαλείμματα στις παραστάσεις όπερας που ονομάζονταν «οι μελωδίες του σορμπέ». Οι θεατές στα θεωρεία επωφελούνταν ασμένως, κατά τρόπον που η μουσική μετατρεπόταν σε χαλί της γεύσης.

Το χωνάκι αφήνει τη γλώσσα να υποκαταστήσει το κουταλάκι, επιτρέποντας μια επαφή τρίτου τύπου.

Η κατανάλωση γινόταν στα όρθια, με τη λιμπιστική παγωμένη κρεμούλα μέσα σ’ ένα χωνάκι, μια γκοφρέτα σε σχήμα καπέλου νεράιδας, το οποίο μετεξελίχθηκε σε σήμα κατατεθέν του παγωτού απανταχού.

Αρχής γενομένης με σχήματα απλά, ιπποδάμεια, το χωνάκι ανθίζει σαν λουλούδι. Το περιεχόμενο δεν είναι ποτέ αρκετό: σαν τη μαργαρίτα που μαδάς και σταματάς στο «μ’ αγαπάς, και μού ‘μεινε κι ένα».

Το αντικείμενο προσφέρεται στις μεταμορφώσεις, όπως αποδεικνύεται ρητώς από τον τρόπο που το απολαμβάνεις γλείφοντας, διεκδικώντας επιστροφή στο μέλλον, αναρριγώντας, με νοσταλγικές παλινδρομήσεις στην παιδική ηλικία και το θηλασμό του μητρικού στήθους. Μακραίωνες οι σχέσεις μου με την Τούλα στο Παγκράτι.

Το χωνάκι αφήνει τη γλώσσα να υποκαταστήσει το κουταλάκι, επιτρέποντας μια επαφή τρίτου τύπου, ανάμεσα στο όργανο της γεύσης και το ψυγμένο νέκταρ. Aνάμεσα σε σένα και τη δροσερή γυναικεία σάρκα.

Δεν χρειάζεται πάνω από μία ωρίτσα, για να φτιάξετε μόνοι σας καμιά ντουζίνα απ’ αυτούς τους λαχταριστούς, κομψούς, μικρούς κώνους.

Ειδυλλιακό. Όπως μια σχέση, το χωνάκι χτίζεται σπιράλ. Μια γλυκιά κουβέντα, ένα χάδι, το ορθώνει, ώστε να υποδεχτεί φρέσκα αρώματα. Ωστόσο, αρκεί μια προδοσία, μια αφηρημάδα, κάποια έλλειψη σεβασμού, ώστε αυτό το λυγερό κορμάκι να ατυχήσει. Είναι εύθραυστο όπως μια γυναίκα. Οι ενδιαφερόμενοι αποχωρούν αγανακτισμένοι.

Εντούτοις, μια καλλιεπής αναπροσαρμογή του μπισκότου είναι εφικτή. Σαν την ειλικρινή αποκατάσταση μιας σχέσης. Ένα ερωτικό δάγκωμα στην τραγανή σάρκα, που φέρνει το σύμπαν στα συγκαλά του.

Τελικά, η διαδικασία μοιάζει με παιδικό παιχνίδι. Δεν χρειάζεται πάνω από μία ωρίτσα, για να φτιάξετε μόνοι σας καμιά ντουζίνα απ’ αυτούς τους λαχταριστούς, κομψούς, μικρούς κώνους. Αρκούν 1 αβγό, 60 γρ. βούτυρο, 125 γρ. ζάχαρη, 125 ml ζεστό νερό και 125 γρ. αλεύρι. Προσθέστε το άρωμα της αρεσκείας της. Το χωνάκι πάντα μου έκανε καλό στη δίαιτα του έρωτα.

 

Διαβάστε ακόμα: Ερωτισμός και φαινομενολογία της γυναικείας κάλτσας.

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top