Για ποιον ακριβώς πρέπει να γίνει παράδειγμα ο ΟΦΗ;

Όχι, ο ΟΦΗ δεν είναι παράδειγμα προς μίμηση, πολύ απλά γιατί δεν αντιγράφονται όλες οι συνταγές με την ίδια επιτυχία. Ο ΟΦΗ πετυχαίνει γιατί λειτούργησαν όλα μαζί με την ίδια νοοτροπία σε αυτό το ήρεμο περιβάλλον. 

Ο ΟΦΗ συνεχίζει να προκαλεί τον θαυμασμό του φίλαθλου ελληνικού κοινού και να τυγχάνει της αποδοχής όλων, ανεξαρτήτως οπαδικών προτιμήσεων. Η χθεσινή του νίκη απέναντι στη Χοφενχάιμ, η πρώτη σε επίπεδο League Phase στην πρώτη του κιόλας παρουσία, είναι μια νίκη ιστορική, για πολλούς λόγους, αλλά και μια νίκη που δηλώνει ότι ο ΟΦΗ δεν είναι εδώ για να μαζέψει μόνο την εμπειρία της συμμετοχής. Είναι εδώ για να πάει ως το τέρμα τις πιθανότητες του για να διεκδικήσει την πρόκριση και να την πάρει, είτε στην ενδιάμεση φάση είτε, ακόμα ακόμα, απευθείας στους 16 του Europa League. Όλα καλά κι ωραία ως εδώ.

Έχει ξεκινήσει από χθες ή, για την ακρίβεια, συνεχίζει σε μεγαλύτερη ένταση από χθες μια συζήτηση για το ότι ο ΟΦΗ βάζει τα γυαλιά σε όλους που πετυχαίνει όσα πετυχαίνει με 7-8 Έλληνες ποδοσφαιριστές στην εντεκάδα του και 3-4 ακόμα που έρχονται ως αλλαγή και είναι στο βασικό rotation, και είναι μια συζήτηση που τη βρίσκω φτηνή, σφόδρα λαϊκίστικη, που αποδεικνύει είτε το πόσο άσχετοι με το ποδόσφαιρο είναι κάποιοι είτε την επιλογή, ειδικά στα αθλητικά μίντια, να γράφουν κάτι απλά για να γραφτεί και να προκαλέσει συζήτηση.

Πάμε να τα εξηγήσουμε. Ναι, ο ΟΦΗ κάνει κάτι πολύ όμορφο. Η διοίκησή του, ο Κόντης με το επιτελείο του, οι ποδοσφαιριστές, αυτό δε γίνεται να μην τους αναγνωριστεί. Και αναμφίβολα βάζει σε σκέψεις και σε μια καλή ζήλεια τις άλλες ομάδες, εκτός του Big 4, για να το πετύχουν αυτό.

Αλλά για ποιο λόγο η επιτυχία του ΟΦΗ να συνιστά προβληματισμό ή αποτυχία κάποιας άλλης ομάδας; Για ποιο λόγο τα επιτεύγματα του συλλόγου και του κάθε μέλους του να μην αφορούν μόνο τους ίδιους και να πρέπει να αποτελούν επιχείρημα μομφής προς τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ;

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη OFI Crete FC (@oficretefc)

Θα άντεχαν οι παίκτες του ΟΦΗ αν φορούσαν ερυθρόλευκα, πράσινα, κιτρινόμαυρα, ασπρόμαυρα;

Σαφώς οι 4 ομάδες θα πρέπει να ενισχύουν και να στηρίζουν τους παίκτες από τις ακαδημίες τους. Και, με εξαίρεση την ΑΕΚ που είχε μείνει πολύ πίσω, δε νομίζω πως οι άλλοι 3 δεν το κάνουν. 3 πωλήσεις των 15+ εκατομμυρίων έκανε σε 2 καλοκαίρια ο Ολυμπιακός. Σίγουρα, στον Ολυμπιακό έχασαν τον δρόμο τους με την πρωταθλήτρια Ευρώπης στους Νέους ομάδα τους και δε μπόρεσε ο Μεντιλίμπαρ να εντάξει τον Παπακανέλλο, τον Πνευμονίδη και τους έτερους μικρούς ή δεν θέλησε να έχει τον Αθανασίου στην ομάδα.

Ο ΠΑΟΚ έχει βγάλει την τελευταία 6ετία τους Τζόλη, Γιαννούλη, Τζίμα, Κωνσταντέλια, Χατσίδη, Μιχαηλίδη, Μύθου, Κουλιεράκη. Ο Παναθηναϊκός πούλησε πέρσι Ιωαννίδη-Βαγιαννίδη και έχει βασικό επιθετικό τον Τετέη, βασικό αριστερό μπακ τον Κυριακόπουλο, ενεργά μέλη της ομάδας του τον Τσάπρα, τον Κοντούρη και τον Κάτρη (θα είχε και τον Παντελίδη αν δεν είχε τραυματιστεί), ενώ σιγά σιγά βάζει και τον Μπινιάρη. Η ΑΕΚ έχει τον Ρότα και τον Πήλιο (άσχετα που το παιδί επέλεξε την Εθνική Αλβανίας) και έχει δώσει αρκετές ευκαιρίες στον Καλοσκάμη που δεν τις έχει αξιοποιήσει, ενώ φέτος στο κύπελλο βάζει βασικό έναν πιτσιρικά από τις ακαδημίες. Η ΑΕΚ σίγουρα πρέπει να κάνει περισσότερα για να ενισχύσει τον ελληνικό κορμό.

Ναι, δεν αποτελείται η εντεκάδα καμίας εκ των 4 μεγάλων από 7-8 Έλληνες, αλλά δεδομένων των απαιτήσεων που υπάρχουν σε αυτές τις ομάδες, δε θεωρώ ότι είναι λίγο αυτό που διαπιστώνεται στην προηγούμενη παράγραφο. Κι αν υποθέσουμε ότι πρέπει κάποιος να φταίει, αυτοί είναι οι φίλαθλοι, οι ίδιοι που σήμερα λένε στις ομάδες τους «εσύ γιατί δεν το έκανες έτσι», που είναι πρώτοι να θάψουν έναν Έλληνα ποδοσφαιριστή. Μην πάμε μακριά, δείτε τι ακούει ο Ρέτσος εδώ και ένα μήνα.

Οι παίκτες που πετυχαίνουν στον ΟΦΗ, δεν πετυχαίνουν από μόνοι τους. Με εξαίρεση τον Ταξιάρχη Φούντα που έχει το ταλέντο να παίζει έτσι σε οποιοδήποτε πλάνο παιχνιδιού, όλοι οι υπόλοιποι εξελίσσονται μέσα από το πλάνο του Κόντη. Ένα πλάνο το οποίο μπορεί να εξυπηρετηθεί γιατί στον ΟΦΗ δεν υπάρχει απαίτηση πρωταθλητισμού με ωραία μπάλα και πορεία στην Ευρώπη. Σας πάω ό,τι στοίχημα θέλετε, να πάρετε την ίδια ομάδα, το ίδιο αγωνιστικό σχέδιο και να τα βάλετε στο Καραϊσκάκης. Να παίζει ο Ολυμπιακός αμυντικά απέναντι στην Χοφενχάιμ μέσα στην έδρα του με στοχευμένες αντεπιθέσεις. Το κράξιμο του αιώνα θα πέσει και γι’ αυτό έφυγε κι ο Μεντιλίμπαρ. Κι αν ο Κόντης επιχειρήσει να αλλάξει το σχέδιο και να παίξει με αυτούς τους παίκτες, τον Μπουχαλάκη, τον Αθανασίου, τον Κωστούλα, ένα παιχνίδι κατοχής, build up και δημιουργίας 20 φάσεων, να δούμε αν θα μπορέσουν να το εξυπηρετήσουν.

2-3 από αυτούς ναι, θα μπορούσαν να έχουν θέση βασικού σε μια από τις 4 μεγάλες ή να είναι στους 15-16 ποδοσφαιριστές που εμπιστεύεται ο προπονητής. Αλλά το βάρος, οι απαιτήσεις, οι στόχοι, που όλα συνδέονται και με την οικονομική σταθερότητα, θα έπνιγαν τους παίκτες αυτούς. Ακόμα και το ότι θα έπαιρναν 5πλάσια συμβόλαια και θα έπρεπε να αποδίδουν παραπάνω για να δικαιολογήσουν το μισθό τους, θα τους κατέβαλλε. Δείτε πόσο πιο αγχωμένος είναι στο παιχνίδι του ο Τετέη στον Παναθηναϊκό σε σχέση με την Κηφισιά. Πόσο επιπόλαιος γίνεται γιατί θέλει να αποδείξει πως είναι ο ιδανικός για βασικός σέντερ φορ. Νιώθει μια πίεση να πρέπει να σκοράρει σε κάθε ματς και αυτό καταστρέφει συχνά υποσχόμενες επιθέσεις της ομάδας. Προχθές, απέναντι στην Κηφισιά, έγινε 3 φορές αυτό.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη OFI Crete FC (@oficretefc)

Μια αβάσιμη εικασία

Γι’ αυτό ακριβώς μιλάω για λαϊκισμό. Είναι λαϊκισμός να υποστηρίζεις ότι μπορείς να πάρεις την ίδια ακριβώς συνταγή που δούλεψε σε μια ομάδα με άλλο στάτους και να την εφαρμόσεις εξίσου αποτελεσματικά σε μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ. Άλλα μεγέθη, άλλο το οικονομικό διακύβευμα. Ένα σενάριο υπάρχει στο οποίο πιθανώς να πετύχαινε αυτή η συνταγή: να έδιναν φίλαθλοι και διοίκηση στην ομάδα τους ένα διάστημα 3 ετών για να χτιστεί μια ομάδα με Έλληνες που θα έχουν και 4-5 πολύ καλούς ξένους δίπλα τους, να δοκιμαστεί και να χτίσει εμπειρία, ικανότητα, λειτουργία ως σύνολο, να μπορεί να μακιγιάρει αδυναμίες και να αναδείξει τα δυνατά της στοιχεία.

Αυτό όμως θα σήμαινε οικονομικές απώλειες που θα πήγαιναν πίσω την εταιρεία. Το ξεχνάμε αυτό: είναι ΠΑΕ, όχι ομάδες. Καλούνται να υποστηρίξουν μπάτζετ, παίκτες, έναν στρατό από υπαλλήλους που δουλεύουν σε άλλα τμήματα. Το να πεις σε έναν αντίστοιχο Κόντη να πάρει 5 παίκτες από την ακαδημία, να του αγοράσεις και 3-4 καλούς Έλληνες από το ελληνικό πρωτάθλημα και να φτιάξεις μια 11άδα. Το ρίσκο τεράστιο. Μπορεί να βγεις και πρώτος, αλλά μπορεί να βγεις και 6ος. Και να έχεις μια χρονιά χωρίς Ευρώπη. Δε χρειάζεται να εξηγήσω τι θα ακολουθούσε από τους απαιτητικούς φιλάθλους.

Ακόμα όμως κι αν υποθέσουμε ότι αυτό το σενάριο λειτουργούσε και η ομάδα στη 2η χρονιά της κατακτούσε το πρωτάθλημα και έβγαινε στην Ευρώπη, αυτό θα σήμαινε πως έχει τουλάχιστον 4-5 πάρα πολύ καλούς παίκτες. Για όλους θα έσκαγαν σωρηδόν προτάσεις, οι ίδιοι θα ήθελαν να πάνε στο εξωτερικό με τα τριπλάσια λεφτά που θα τους προσφέρονταν και φυσικά την παρουσία σε ένα καλύτερο πρωτάθλημα. Σε ένα καλοκαίρι η ομάδα αυτή θα διαλυόταν.

Όχι, ο ΟΦΗ δεν είναι παράδειγμα προς μίμηση για κανέναν. Είναι μια επιτυχία που ανήκει στον οργανισμό και δε χρειάζεται να την ευτελίζουμε στο τσουκάλι του λαϊκισμού. Η αλήθεια είναι πως οι καλοί Έλληνες παίκτες που να μπορούν να αντέξουν σε μια από τις 4 μεγάλες ομάδες, είναι αυτοί που έχουν ήδη φύγει στο εξωτερικό ή αυτοί που είναι ήδη σε αυτές και παίζουν. Και κάθε επόμενος θα θέλει να φύγει έξω στην πρώτη ευκαιρία. Ναι, ο Αθανασίου μια χαρά μπορεί να σταθεί. Αλλά και ο Αθανασίου, και ο Κωστούλας, και ο Κανελλόπουλος, και ο Μπουχαλάκης, και ο Φούντας, και ο Πούγγουρας, όλοι αυτοί μαζί, δεν είναι δεδομένο πως μπορούν να αποδώσουν το ίδιο. Ο Πούγγουρας για παράδειγμα ήταν σε ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό, τις πήρε και με το παραπάνω τις ευκαιρίες του. Δεν είναι ότι αδικήθηκε. Δε βοήθησε το timing, δε βοήθησαν οι συνθήκες, κάτι δεν λειτούργησε. Αλλά ευκαιρίες πήρε. Δεν τον απέρριψαν για χάρη κάποιου ξένου.

Γι’ αυτό ας μείνουμε στο επίτευγμα του ΟΦΗ αυτό καθαυτό και ας αφήσουμε τις συγκρίσεις και τις αερολογίες που δε βασίζονται σε λογικά επιχειρήματα, αλλά μόνο σε ευσεβείς πόθους και αιθεροβασίες.

TAGS :
Europa League ΟΦΗ ποδόσφαιρο

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook