Κώστας Διαμάντης: «Το πιο ακριβό πράγμα που έχει ο άνθρωπος είναι η ζωή»

Ο ιδιοκτήτης της ιστορικής ταβέρνας του «Οικονόμου» είναι ένας ηπειρώτης με καρδιά - μάλαμα, γνήσια λαϊκός αλλά και φίλος καρδιακός σημαντικών καλλιτεχνών και διανοουμένων. Η ταβέρνα του έχει καθιερωθεί εδώ και δεκαετίες, ως το «πρυτανείο» της γειτονιάς των Άνω Πετραλώνων. Ένας ωραίος Έλληνας και πάνω απ'όλα αυθεντικός άνθρωπος έχει δυο λόγια να μας πει για το νόημα της ζωής.

 

«Νοσταλγώ τη παιδική μου ηλικία και τα χρόνια που έζησα στα Γιάννενα». Φωτό: Andro.gr.

– Πόσο συχνά νοσταλγείτε ή μετανιώνετε για το παρελθόν;
Πολύ συχνά.

– Πότε; Γιατί;
Νοσταλγώ την παιδική μου ηλικία και τα χρόνια που έζησα στα Γιάννενα. Διότι μου έδωσαν τη δυνατότητα, μέσα από την πάλη για την επιβίωση, να ακολουθήσω τον σωστό κατ’ εμέ δρόμο, και να κάνω τις επιλογές που με καθόρισαν.

– Ανησυχείτε για το αύριο ή κάνετε όνειρα ότι όλα κάποτε στο μέλλον θα είναι καλύτερα;
Πάντα κάνω όνειρα για ένα καλύτερο αύριο.

– Πώς καταφέρνετε να ζείτε στο παρόν χωρίς να τρέχει αλλού ο λογισμός σας;
Δεν το έχω καταφέρει.

– Το προσπαθείτε;
Προσπαθώ να ζω την κάθε στιγμή αλλά το μυαλό μου τρέχει προς το μέλλον, με φαντάζομαι να επιστρέφω εκεί που γεννήθηκα.

– Έχετε νιώσει βαθιά δυστυχής;
Όχι.

– Έχετε νιώσει αληθινά ευτυχής;
Όχι.

«Από μικρό παιδί, πέντε χρονών, ήμουνα τσοπανόπουλο. Δεκαπέντε χρονών, έπιασα δουλειά σε εργοστάσιο μαρμάρων».

– Θυμάστε τι σας παρακινούσε όταν ήσασταν παιδάκι;
Ο αγώνας για την επιβίωση και τη μόρφωση.

– Πείτε μας, πώς μεγαλώσατε στην Ήπειρο;
Από μικρό παιδί, πέντε χρονών, ήμουνα τσοπανόπουλο και έκανα και άλλες αγροτικές δουλειές. Από δεκαπέντε χρονών έπιασα δουλειά σε εργοστάσιο μαρμάρων ενώ πήγαινα στο νυχτερινό γυμνάσιο. Για λίγο δούλεψα και σε ένα βιβλιοπωλείο.

– Θυμάστε τις υποσχέσεις που δώσατε στον εαυτό σας στην εφηβεία;
Ναι.

– Ποιες ήταν;
Η υπόσχεση που έδωσα ήταν ό,τι κάνω στη ζωή, να το κάνω πάντα τίμια και να αποκτήσω μια σωστή οικογένεια. Επειδή το πιο ακριβό πράγμα που έχει ο άνθρωπος είναι η ζωή και ένιωθα ότι έπρεπε να τη ζήσω με τέτοιον τρόπο που να μη ντραπώ για το οποιοδήποτε πρόστυχο, ή τιποτένιο παρελθόν μου.

– Ο κόπος που αφιερώσατε στη δουλειά σας, άξιζε τελικά;
Ναι.

– Γιατί;
Διότι μου έδωσε τη δυνατότητα να κάνω αυτό που αγαπούσα. Χάρη στη δουλειά μου, είχα την χαρά να γνωρίσω σπουδαίους και αξιόλογους ανθρώπους, πράγμα για το οποίο νιώθω περήφανος όπως και για την οικογένειά μου.

– Καταφέρνετε να χαίρεστε με τα απλά πράγματα της ζωής και ποια είναι αυτά για εσάς;
Ναι. Ένα γεύμα με τη γυναίκα μου, ένα καλό θέατρο.

– Έχετε πάθη; Αφήνεστε στα πάθη σας;
Όχι.

– Τελικά ο έρωτας είναι δύναμη δημιουργίας ή μια φενάκη;
Μια φενάκη.

– Νιώθετε εξαρτημένος από τα αντικείμενα που σας περιβάλλουν;
Νιώθω εξαρτημένος από τα βιβλία μου, από μια αγαπημένη μου μπλούζα την οποία έχω 25 χρόνια και από τους πίνακες Ελλήνων ζωγράφων που έχω στο μαγαζί.

– Λέμε συχνά ότι δεν αξίζει να στενοχωριόμαστε αρκεί να έχουμε την υγεία μας. Τι κάνετε για να έχετε υγεία, ευεξία και μακροζωία; Τι κάνετε για τον εαυτό σας;
Τίποτα.

«Συμφιλιώνομαι με τη φθορά αλλά ταυτόχρονα νιώθω και πικρία για πράγματα που ήθελα να πω και δεν είπα».

– Πιστεύετε ότι είστε ένας καλός άνθρωπος;
Ναι, δε μπορώ να κάνω κακό.

– Τι κάνετε για το κοινωνικό σύνολο;
Αγώνα για το περιβάλλον.

– Τι φοβάστε περισσότερο;
Την αχαριστία.

– Καθώς μεγαλώνετε συμφιλιώνεστε με τη φθορά ή νιώθετε πικρία για το χαμένο χρόνο;
Συμφιλιώνομαι με τη φθορά αλλά ταυτόχρονα νιώθω και πικρία για πράγματα που ήθελα να πω και δεν είπα. Και για συναισθήματα που δεν μπόρεσα να εκφράσω στο παρελθόν.

– Σκέφτεστε το θάνατο και με ποιον τρόπο;
Ναι, περπατώντας στη φύση, στο χωριό μου.

– Πιστεύετε στη μετά θάνατον ζωή; Στη μετενσάρκωση; Στην κόλαση και στον παράδεισο;

Όχι.

– Γιατί αισθάνεστε ότι ερχόμαστε στη ζωή; Έχει κάποιο νόημα η ύπαρξη μας; 

Ερχόμαστε για να συμπληρώσουμε την ευτυχία των γονέων μας.

– Για τη ζωή σε άλλους πλανήτες τι ψυχανεμίζεστε; Υπάρχει, και αν ναι θα θέλατε να έρθετε και να έρθουμε ως ανθρωπότητα σε επαφή μαζί της;

Πιστεύω ότι υπάρχει ζωή σε μακρινούς πλανήτες. Μακάρι να μπορούσαμε να έρθουμε σε επαφή.

– Υπάρχει θεός; 

Όχι. Τον θεό τον δημιούργησε ο άνθρωπος.

 

Διαβάστε ακόμα: Γιώργος Κωνσταντίνου – «Έτσι έμαθα από πολύ μικρό παιδί να χαίρομαι με τα απλά της ζωής».

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Παράδειγμα ευψυχίας και αγάπης για τη ζωή. Ο Αλέξανδρος Ταξιλδάρης μετέτρεψε το κινητικό του πρόβλημα σε ακατάβλητη δύναμη προσφοράς. Μιλάει στο Andro για το νόημα της ζωής, την μετά θάνατον ζωή, τις χαρές και τις λύπες του, αλλά τα όνειρά του για το μέλλον.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Το σπίτι του βρετανού ταξιδιωτικού συγγραφέα και της γυναίκας του αποδεικνύει περίτρανα πόσο αγάπησαν την Ελλάδα. Είναι ένας θύλακας αυθεντικής αρχοντιάς, λιτότητας και απαράμιλλης τεχνοτροπίας. Ανοιξε ξανά για το κοινό χάρη στη συνέργεια του Μουσείου Μπενάκη και του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος που το συντήρησαν και το ανακαίνισαν με περισσή λεπτότητα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Είναι κάτι παραπάνω από χαζομπαμπάς που χαίρεται με τις επιτυχίες του γιου του. Είναι ο προπονητής και μέντοράς του. Είναι ο άνθρωπος που τον έσωσε από βέβαιο πνιγμό πριν από χρόνια.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Μπορεί να ήταν εκνευριστικό, ειδικά όταν ταξίδευες στην εθνική οδό, όμως το «σύνδρομο του παρμπρίζ» τείνει να εκλείψει σε ανησυχητικό βαθμό. Αιτία και πάλι ο άνθρωπος και ο τρόπος που συμπεριφέρεται στο οικοσύστημα. Κοινώς: την βάψαμε. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro