House on Hill: ένας Αυστραλός μετέτρεψε ένα κοντέινερ σε οικολογικό σπίτι

Το κοντέινερ που έγινε σπίτι.

Το «House on Hill» δεν είναι ένα τυχαίο σπίτι. Είναι ένα πρώην πεταμένο κοντέινερ που μετατράπηκε σε οικία. Το Green Studio, όπως ονομάστηκε, είναι επικεντρωμένο στην επινοητικότητα και την αυτάρκεια και αναπτύσσει την έννοια της «ευέλικτης διαβίωσης» σε ένα δασικό τοπίο στο Gunaikurnai της Αυστραλίας.

Μέσα σε ένα δάσος από ευκάλυπτους, ανάμεσα σε κυματιστούς πρόποδες, δηλαδή σε ένα άκρως φυσικό τοπίο, ο συγκεκριμένος ευφάνταστος Αυστραλός ήθελε να φτιάξει μια κατοικία που να μπορεί να αναδείξει τα φυσικά χαρακτηριστικά του τοπίου και να αφήσει τελικά την τοποθεσία ελεύθερη χωρίς τις συνήθεις επιπτώσεις του οικισμού.

Κάπως έτσι βρήκε ένα παρατημένο κοντέινερ, το μετέφερε με φορτηγό στην τοποθεσία, κράτησε τη βασική δομή του και ξεκίνησε να το σχεδιάζει από την αρχή. Η πρόκληση ήταν να χωρέσουν όλα τα απαραίτητα της καθημερινής ζωής σε αυτό το μικρό αποτύπωμα 15τμ: κουζίνα, σαλόνι, τραπεζαρία, μπάνιο, υπνοδωμάτιο, αποθήκη. Τελικά, τα κατάφερε. Τουλάχιστον, έτσι όπως αυτός οραματιζόταν την έννοια του σπιτιού.

Ξυπνάς μ’ αυτή τη θέα.

Το House on Hill χρησιμοποιεί τέντες βεράντας με δυνατότητα ανύψωσης, κατασκευασμένες από γωνιακό χάλυβα και πολυανθρακικό, που ανοίγουν προς τα πάνω και προς τα έξω και σηκώνονται όταν δεν χρησιμοποιούνται ή κατά τη μεταφορά.

Το σπίτι-κοντέινερ αντέχει στις δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες χάρη σε ένα σκληρό περίβλημα με μεταλλικό εξωτερικό. Μια ορθογώνια μορφή απλού κυματοειδούς φύλλου προσφέρει σκίαση, ενώ γαλβανισμένες γωνίες χάλυβα υποστηρίζουν τα παράθυρα, τις πόρτες και τις τέντες.

Ξύλινη εξώπορτα και τοίχοι από φελλό.

Ολη η κατασκευή μοιάζει με… playmobil που στηρίζεται σε γυάλινα πάνελ, ατσάλινα υπέρθυρα, χαλύβδινες πόρτες, κρυφούς κυλίνδρους, μεταλλικά φύλλα τοίχων, ενώ η ημι-αδιαφανής επένδυση και η πλήρης λειτουργικότητα επιτρέπουν στο μπάνιο να επεκταθεί προς τα έξω σε ένα πυκνό φυσικό περιβάλλον.

Και σκιά διαθέτει το σπίτι.

Η μπροστινή πόρτα από μασίφ ξύλο, προσαρμοσμένη για να στεγάζει ένα δυναμικό παράθυρο μολύβδου, βοηθάει να διατηρηθεί η ζεστασιά στο εσωτερικό. Μπαίνοντας μέσα, τα ανακυκλωμένα βικτωριανά δοκάρια αλληλοσυνδέονται για να σχηματίσουν μια γωνιά εισόδου και εκτεταμένα ράφια βιβλιοθήκης. Τα πλακάκια τοίχου από απτικό και ακουστικό φελλό ορίζουν έναν οικείο χώρο καθιστικού και υπνοδωματίου.

Ένα ειδικά κατασκευασμένο τραπέζι χωράει άνετα τρεις καρέκλες στο εσωτερικό όταν δεν χρησιμοποιείται, σύροντας το τραπέζι προς τα έξω σχηματίζει ένα απλό γραφείο μελέτης, ενώ στρέφοντας 90 μοίρες προς τον πάγκο σχηματίζει μια διάταξη τραπεζαρίας με τις τρεις καρέκλες.

Το ξύλο κυριαρχεί στο εσωτερικό.

Το τραπέζι και οι καρέκλες χρησιμοποιούν μια κλασική τεχνική σύνδεσης, κοινή στα αυστραλιανά έπιπλα αυτού του τύπου. Η ευέλικτη διαβίωση με καινοτόμο λειτουργικότητα όχι μόνο καθιστά δυνατό το μικρό κτίριο, αλλά αυξάνει την «αξία» της ακίνητης περιουσίας από την αίσθηση του ενοίκου.

Το πάτωμα από πεύκο kauri ηλικίας 100+ ετών που αφαιρέθηκε προσεκτικά από μια κοντινή αίθουσα χορού που δεν χρησιμοποιούνταν πια, μετατράπηκε σε επένδυση εσωτερικών τοίχων και οροφής.

Ξύλινα είναι ακόμη και τα πιάτα, τα σκεύη σερβιρίσματος, τα μπολ, τα σκαμπό και κάμποσα άλλα αντικείμενα του σπιτιού, ειδικά κατασκευασμένα για τον ιδιοκτήτη. Κάθε κομμάτι συμβάλλει στην εμπειρία της διαμονής σε ένα διαφορετικό τοπίο.

Έως και… μπαλκόνι υπάρχει για να αγραντεύουν τη φύση.

Ένα συρόμενο ξύλινο πάνελ δημιουργεί προς τα έξω επιπλέον σκιά. Κάπως έτσι, ο μικρός χώρος μετατρέπεται σε ένα εκτεταμένο καταφύγιο. Αυτό το έργο ήταν ένα ταξίδι επινοητικότητας, ένας χώρος ξεχωριστής αυτάρκειας. Ένας τρόπος να σχεδιάζεις και να χτίζεις με αυτά που έχει κανείς παρά αυτά που μπορεί να αγοράσει. Αλήθεια, θα μπορούσαμε να δούμε κάτι τέτοιο στη χώρα μας ή προτιμούμε τις ανέσεις ενός διαμερίσματος;

⇒ Για περισσότερα επισκεφθείτε το archisearch.gr.

Διαβάστε ακόμα: Τρία διαμερίσματα σε κτίριο του ’35 στη Χιλή. Nα μια ωραία ιδέα για την Αθήνα.

TAGS :
design