COVID-19

Για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο διχαστικός λόγος ήταν «μια κάποια λύσις». Και τώρα;

Τα δύο γκάλοπ που είδαν το φως της δημοσιότητας χθες (2/4) φανερώνουν τη διάθεση του κόσμου να ταχθεί υπέρ της ομοψυχίας. Ο κορονοϊός προάγει την συναίνεση. Αλλά σε κλίμα συναίνεσης τι λόγο ύπαρξης έχει ο παλιός Τσιπρισμός του «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν»;

 

Ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να βρουν επειγόντως μια νέα και προπαντός εποικοδομητική πολιτική πρόταση για να μην καταστούν… irrelevant (Nikos Libertas / SOOC).

Λόγια που καταγράφονται και δεν σου επιτρέπουν να τα αφήσεις να πέσουν χάμω. Εκείνο το «θα λογαριαστούμε μετά» που εκπορεύτηκε προ ημερών από την Κουμουνδούρου, εννοώντας πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεχνάει και μετά τη λήξη του συναγερμού με τον κορονοϊό θα ζητήσει το λόγο από την κυβέρνηση, κερδίζει επάξια το βραβείο του πιο άστοχου δημόσιου λόγου. Εντελώς bad timing.

Απόδειξη είναι τα «μπρεζνιεφικού» τύπου ποσοστά που έλαβε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την κοινή γνώμη σε δύο δημοσκοπήσεις που βγήκαν στον τηλεοπτικό αέρα χθες (2/4). Και στις δύο, η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου τάσσεται υπέρ των μέτρων που έχει λάβει ως τώρα η κυβέρνηση, ακόμη και στο πιο αμφιλεγόμενο, την απαγόρευση κυκλοφορίας. Ο συνήθως… αναρχικός Έλληνας, έστω κι αν μέσα του φλέγεται να αντιδικήσει με τις Αρχές και να παραβεί όλους τους νόμους έτσι για τη χάρη της επανάστασης, καταλαβαίνει πως η παρούσα κατάσταση δεν χωράει ψευτομαγκιές.

Τα ποσοστά είναι αυταπόδεικτα: σύμφωνα με δημοσκόπηση της Pulse που έγινε για τον ΣΚΑΪ, το 82% κρίνει θετικά και μάλλον θετικά την Κυβέρνηση. Όσον αφορά στα μέτρα στήριξης της οικονομίας των επιχειρήσεων και των εργαζομένων το 67% τα κρίνει σίγουρα και μάλλον θετικά. Το 86% αξιολογεί σίγουρα και μάλλον θετικά τα μέτρα για τον περιορισμό των μετακινήσεων και των συγκεντρώσεων προκειμένου να περιοριστεί η εξάπλωση του κορονοϊού. Στη δημοσκόπηση της Alco, το 92% θεωρεί αρκετά-πολύ επιβεβλημένο τον περιορισμό της κυκλοφορίας, ενώ το 83% είναι έτοιμο να αποδεχθεί εάν χρειαστεί επέκταση του μέτρου.

Είναι γνωστό πως σε καιρούς κρίσης αναδεικνύονται κάποια πρόσωπα και καταβαραθρώνονται κάποια άλλα. Ευεξήγητο: στις ηλιόλουστες ημέρες όλοι είναι καλοί και… αγιασμένοι. Στα δύσκολα φαίνεται ποιος μπορεί να υπερβεί ακόμη και τον εαυτό του, να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να μην σκεφτεί μικρόψυχα και κοντόθωρα.

Για πρώτη φορά, η Ελλάδα, σε ένα παγκόσμιο πρόβλημα, δεν βρίσκεται στο προσκήνιο με αρνητικό πρόσημο, αλλά με άκρως θετικό.

Δεν  συνιστά «τοποθέτηση πολιτικού προϊόντος» αν πούμε πως οι μέχρι τώρα κινήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη κινούνται στο πλαίσιο της ομοψυχίας. Μπορεί στο μεταναστευτικό να φάνηκε αρχικά αστόχαστος, όμως στη συνέχεια έδειξε πως λαμβάνει άμεσα το μάθημά του. Στην έκρηξη με την Τουρκία αποδείχθηκε αταλάντευτος και στην ασύμμετρη απειλή του κορονοϊού, πιο «Προμηθέας» από πολλούς άλλους ευρωπαίους ηγέτες.

Τα επίχειρα της αβλεψίας ή της λάθος εκτίμησης τα βλέπουμε έκτυπα στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Αγγλία και τις ΗΠΑ. Ο κορονοϊός τιμωρεί άσχημα τις πολιτικές αβελτηρίες. Ίσως για πρώτη φορά, η Ελλάδα, σε ένα παγκόσμιο πρόβλημα, δεν βρίσκεται στο προσκήνιο με αρνητικό πρόσημο, αλλά με άκρως θετικό. Ακόμη κι αν υπήρξαν λάθη ή παραβλέψεις από την κυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν μικρής σημασίας και σίγουρα αποδείχθηκε από τα δύο γκάλοπ ότι οι πολίτες δεν του τα χρεώνουν. Αυτή τη στιγμή έχει εμπεδωθεί στη μεγάλη πλειοψηφία πως πρέπει να συνταχθούμε όλοι σε έναν κοινό σκοπό: την αναχαίτιση του ιού.

Ας είμαστε όλοι μαζί την επόμενη ημέρα και θα έχουμε πολλές ευκαιρίες να αντιπαραταχθούμε για άλλα λιγότερο μείζονα ζητήματα. Είναι άλλωστε φανερό πως η επόμενη ημέρα θα αφήσει τόσες πληγές στην κοινωνική ζωή και την οικονομική δομή της χώρας που η όποια σφοδρή σύγκρουση θα υπολείπεται της ζημίας. Αυτό το «θα λογαριαστούμε μετά» της αντιπολίτευσης είναι άκαιρο και για την επόμενη ημέρα. Όταν θα πρέπει να ανασυγκροτηθεί η χώρα και να μαζευτούν τα συντρίμμια της, το τελευταίο που πρέπει να σκέφτεται το πολιτικό προσωπικό είναι η εκ του συστάδην αναμέτρηση.

Τα ποσοστά του Αλέξη Τσίπρα υποχωρούν κατά τέσσερις μονάδες στα νέα γκάλοπ (53% λαμβάνει ο Μητσοτάκης και μόλις 22% ο Τσίπρας).

Το ότι τα ποσοστά του Αλέξη Τσίπρα υποχωρούν κατά τέσσερις μονάδες στα σχετικά γκάλοπ (53% λαμβάνει ο Μητσοτάκης και μόλις 22% ο Τσίπρας) δείχνει πως η κοινωνία έχει σταματήσει να σκέφτεται με όρους αντιπαράθεσης για την αντιπαράθεση. Η πόλωση ανήκει σε μια πρότερη πολιτική και κοινωνική κατάσταση, αυτή των Μνημονίων, η οποία έχει παρέλθει πια, αφού πρώτα μας τραυμάτισε καίρια. Ουδείς νουνεχής άνθρωπος θα σκεφτόταν τώρα να εκμεταλλευτεί την κατάσταση μικροπολιτικά με επισφαλή μάλιστα τα υπέρ του αποτελέσματα.

Αυτή την ιδιαζόντως δύσκολη περίοδο αναδεικνύονται θετικοί πόλοι. Η καθ’ ολοκληρίαν αποδοχή του Σωτήρη Τσιόδρα δείχνει πολλά. Ολοι μας συντασσόμαστε μαζί του διότι είναι η φωνή της λογικής σε μια κατάσταση άκρως παράλογη. Οποιος σκέφτεται με όρους πολιτικού κέρδους είναι μαθηματικά βέβαιο πως την επόμενη ημέρα θα καταγράψει πολλαπλές ζημιές. Το να πολιτεύεσαι πάνω από τα ερείπια δεν συνιστά έξυπνη επιλογή. Το πιο πιθανό είναι να σε πλακώσουν.

Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται σταδιακά να το αντιλαμβάνεται αυτό, καθώς έχει χαμηλώσει τους τόνους. Αυτό είναι μεν θετικό, αλλά αποκαλύπτει και κάτι υπαρξιακό για τον ΣΥΡΙΖΑ: Πρέπει να βρει επειγόντως μια νέα και προπαντός εποικοδομητική πολιτική πρόταση για να μην καταστεί… irrelevant.

 

Διαβάστε ακόμα: Κορονοϊός – Ποια «χούντα»; Ιδού παραδείγματα πραγματικής καταπίεσης διεθνώς.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top