Αίγινα: Τα τοπ μέρη για φαγητό και άλλα μυστικά στο κουλ νησί του Αργοσαρωνικού

Το νησί δεν έχει πολλές σπουδαίες παραλίες να σε «φιλέψει». Η Αιγινήτισσα και ο κάβος μετά την Αγία Μαρίνα σε αυτό το κρυφό σημείο με τα βράχια δεξιά, είναι 2 επιλογές.

H Αίγινα, ειδικά την άνοιξη (και στο τέλος του καλοκαιριού, για «σβήσιμο») είναι ένα νησί μούρλια. Είναι ένα πολύ κουλ νησί που δεν έχει το ελαφρώς στημένο των Σπετσών ή το λίγο σνομπ της Ύδρας για να αναφέρω -με όλο το σεβασμό- δύο κοντινά νησιά. Σε κάνει να νιώθεις χαλαρός σαν παιδί που τρώει ένα παγωτό και βολτάρει με το ποδήλατο. Το τοπίο του νησιού είναι εκατό τοις εκατό αττικό, οπότε το καλοκαίρι υπάρχει μια σχετική ξεραΐλα. Το νησί το προσεγγίζεις με ευκολία, αφού από Πειραιά φτάνεις σε 70 λεπτά με το αργό και σε 40 λεπτά με το γρήγορο, με φθηνά εισιτήρια. Γι’ αυτό, χωρίς να έχει την κυκλαδίτικη αίγλη, υποδέχεται κάθε χρόνο πολλές χιλιάδες επισκέπτες.

Την άνοιξη λοιπόν που η Αιγινούλα είναι ανθισμένη, αν επισκεφτείς τον αρχαιολογικό χώρο της Κολώνας με τα οργιαστικά αγριολούλουδα ολόγυρα, μεθάς. Το ωραιότερο βέβαια μνημείο είναι ο ναός της Αφαίας πάνω στο βουνό, επισκεφτείτε τον νωρίς το πρωί και αν δεν νιώσετε να σας “μιλάνε” οι αιώνες, να μη με λένε Κίμωνα. Από εκεί, μέσα από τον Μεσαγρό με τις ελιές και τις φυστικιές του βγείτε στην Παλαιοχώρα που είναι σαν μίνι νησιωτικός Μυστράς, και από το Ανιτσαιο πάνω στο βουνό πηγαίντε ως την Camera Obscura στην Πέρδικα, και απέναντι, στο νησάκι της Μονής.

Αριστερά: Το γλυπτό του Μόραλη «Αίγινα». Δεξιά: Ο πανέμορφος ναός της Αφαίας, ένας από τους ωραιότερους, κατ’ εμέ, στη χώρα.

Επιστρέφοντας στην πόλη, στο ύψος του Μαραθώνα στρίψτε για τον μυστικό, αρχαίο ελαιώνα, που μέχρι και πολλοί ντόπιοι τον έμαθαν όταν έκανε εκεί μια φωτογράφηση η Hermés. Μιλώντας για τον γαλλικό οίκο, οι κληρονόμοι του έχουν σπίτι στο ομορφότερο χωριό του νησιού που αξίζει κι εσείς να ανακαλύψετε, την Παχειά Ράχη. Η Αίγινα ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας πριν και από το Ναύπλιο: Επισκεφτείτε τη Μητρόπολη όπου ορκίστηκε ο Καποδίστριας και το τότε Κυβερνείο που στεγάζει σήμερα το ιστορικό αρχείο της Αίγινας. Και βέβαια το αρχαιολογικό μουσείο που ιδρύθηκε κι αυτό από τον Καποδίστρια, λίγα χρόνια μετά την επανάσταση.

Και οι παραλίες; Εδώ, δεν σκίζει το νησί. Εκτός από τις μεγάλες και γνωστές, Αγία Μαρίνα, Μαραθώνα, κλπ. ψάξτε τη «μυστική» παραλία στον Τούρλο, κοντά στα ναυτικά οχυρά. Το Κλήμα, το Κλειδί. Και κάποιες «καβάτζες» στην ευρύτερη περιοχή Πλακάκια, που ξέρουν οι ντόπιοι.

Πού να πας για φαγητό στο νησί

Πάμε στο φαγητό, λίγο πιο αναλυτικά. Ας ξεκινήσουμε από το ταπεινό σουβλάκι, και θα φτάσουμε στα κορυφαία θαλασσινά: ο «Μαύρος Γάτος» λίγο πίσω από την προκυμαία έχει καλά τυλιχτά, εμπορικά μεν αλλά αξιόπιστα. Ο ηλικιωμένος κύριος «Νικόδημος» στη Βαγία  με τα θρυλικά καλαμάκια του φέρνει ασπρόμαυρη αθωότητα περασμένων δεκαετιών. Μετά το σουβλάκι έρχεται η καντίνα, όπως το τίμιο μαγαζάκι του «Νίκου» στην Αγία Μαρίνα, με τραπεζάκια πάνω στο νερό για καλαμαράκια, γαύρο και τα τοιαύτα. Καλτ κατάσταση είναι και στου «Γελαδάκη» (ψαρομεζετζίδικο) στην ψαραγορά.

Μια παρένθεση εδώ, για τα καφενεία: τα δύο παραδοσιακά καφενεία δίπλα στην αγορά και κάτω από το δημαρχείο είναι μνημεία ελληνικότητας, λες και τα ζωγράφισε ο Τσαρούχης. Πρόκειται περί θαύματος ότι όχι μόνο λειτουργούν ακόμα, αλλά και γεμίζουν. Τώρα στα μαγειρευτά, με πόνο μοιράζομαι μαζί σας το όνομα «Βατζούλιας» διότι είναι ένα συγκινητικά παραδοσιακό παλιό στέκι. Δεν σας λέω ούτε το χωριό ούτε τις ημέρες που είναι ανοιχτό, για να φτάσετε εκεί μόνο όσοι το λέει η καρδιά σας.

Στην Όστρια θα βρεις υπέροχα μαγειρευτά όπως μουσακά. Στον Βατζούλια με το βιντατζ καλαθάκι για ψωμί, θα βρεις την παλιά Ελλάδα, αλλά θα πρέπει να τον ανακαλύψεις μόνος σου.

Για μαγειρευτά σε οικογενειακή κατάσταση, ο «Αργύρης» στο Μεσαγρό είναι άξιος και off Broadway: Δεν θα δείτε τουρίστες ούτε αθηναίους με τζιπ. Το καλύτερο μαγειρευτό φαγητό πάντως το έχει η «Όστρια» στον Μαραθώνα: σπιτικά ντολμαδάκια, βελούδινη φάβα, μερακλίδικα σουτζουκάκια, δικά τους ζαρζαβατικά, και λίγα φρέσκα ψάρια εγγυημένα. Παραθαλάσσιες ψαροταβέρνες υπάρχουν αρκετές, θα διαλέξω τρεις για να μην μακρηγορώ: την πολύ γλυκιά «Καβουρόπετρα», τον «Νώντα» που είναι ο κλασικότερος στην Πέρδικα και την πιο σινεμασκόπ «Αιγινήτισσα» σε ένα πραγματικά ειδυλλιακό σημείο.

Και φτάνουμε στο γκραν φινάλε: ο «Σκοτάδης» είναι το καλύτερο φαγάδικο του νησιού. Εκ πρώτης όψεως, μοιάζει με μια νοικοκυρεμένη ταβέρνα και εδώ που τα λέμε αυτό είναι: αυτό που θα έπρεπε να είναι όλες οι ταβέρνες με φρέσκα πράγματα και μεράκι στο να μην σερβίρουν τα ίδια και τα ίδια. Αν όμως ψάξεις κάτω από την επιφάνεια –και πιάσεις επαφή με τον ιδιοκτήτη, Γιώργο– ανοίγεται μπροστά σου ένα κορυφαίο ιχθυεστιατόριο με φοβερά ωμά, τόσο-όσο δημιουργικές συνταγές εκπάγλου ελληνικότητας, μια καλή επιλογή κρασιών και μια κορυφαία επιλογή ελληνικών αποσταγμάτων. Ρισπέκτ.

Στον Σκοτάδη θα βρεις τρομερή φαντασία στο μενού, με πιάτα όπως το ρείκι με ντομάτα και μαντζουράνα. Και με αυτή τη θέα.(Φωτογραφίες: Έφη Βέργου/Skotadis Instagram)

Διαβάστε ακόμη: Η δική μου Κύθνος: Πού να βουτήξεις, πού να πας για φαγητό και ποτό

TAGS :
Αίγινα νησί σουβλάκι φαγητό

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook