Οι ποιήτριές μας για το φεγγάρι στα νησιά              

«Όταν γεμίσει το φεγγάρι…»

Αγγελική Σιδηρά, «Νίσυρος»         

Αυτά τα ερειπωμένα σπίτια
όταν γεμίσει το φεγγάρι
ταξιδεύουνε.
Οι καμινάδες τους
μοιάζουν φουγάρα
στοιχειωμένων καραβιών
που ζωντανεύουνε και βγάζουνε
έναν καπνό παράξενο.
Είναι οι ανάσες των ξενιτεμένων
κρατημένες στους τοίχους
που εξατμίζονται και υψώνονται
σε μια βουβή, παράφορη επίκληση.
Κι εκείνο το ξεχασμένο κουρτινάκι
σαν μαντίλι αποχαιρετισμού
ανεμίζει στον σκοτεινό ορίζοντα.

Όταν γεμίσει το φεγγάρι
αυτά τα ερειπωμένα σπίτια ταξιδεύουνε.
Πηγαίνουνε κι αράζουν
στα μαξιλάρια των ξενιτεμένων
και τα όνειρά τους ξετρελαίνουνε.
Γι’ αυτό και οι απόδημοι νησιώτες
πολλές φορές στον ύπνο τους τινάζονται
κι ύστερα αγωνίζονται
ν’ αφουγκραστούν τη θάλασσα,
για να μπορέσουνε να κοιμηθούνε πάλι.

(Από τη συλλογή «Η όγδοη νότα», εκδ. Πιτσιλός 1989 / β’ έκδοση εκδ. Ερμείας, 1995. Περιλαμβάνεται και στη συγκεντρωτική έκδοση «Αγγελική Σιδηρά, Ποιήματα 1983-2001», εκδ. Κέδρος, 2021.)

Στην επόμενη σελίδα: Στη Δήλο.

1 2 3 4 5

TAGS :
πανσέληνος ποιήματα φεγγάρι

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook