Οι ποιητές μας για τον Σοπέν

«Διάχυτη μελαγχολία/ Άρωμα εξαίσιο και φως/ Που ωστόσο ζωντανεύει/ Ακόμα και τα πεθαμένα βλέφαρα». (Mathieu Laca, «Frédéric Chopin»).

Τάκης Βαρβιτσιώτης, «Frédéric Chopin»

Χλωμοί καβαλλάρηδες από ίασπι
Που ξεπροβάλλουν ανέπαφοι
Ανάμεσ’ απ’ την καταιγίδα
Κάτασπρα πλήκτρα ή αστραπές
Λησμονημένες θύμησες
Από το μοναστήρι της Valdemosa
Παρόμοιες με σταλαγματιές βροχής
Ερημικής υδρορρόης
Μπαλάντες και πρελούδια και νυχτωδίες
Ρόδα υπόχροα φυματικά
Καθώς πληγές που τραγουδούν
Μαζούρκες βαρκαρόλες πολωνέζες
Σμαράγδινοι καταρράχτες
Ή δάκρυα που αναθάλλουν
Σε κήπους φθινοπωρινούς
Διάχυτη μελαγχολία
Άρωμα εξαίσιο και φως
Που ωστόσο ζωντανεύει
Ακόμα και τα πεθαμένα βλέφαρα
Ή ανοίγει τη βεντάλια του έρωτα
Μέσα στο στρόβιλο των βαλς
Πένθιμο εμβατήριο όπου
Η αιωνιότητα καθρεφτίζεται
Και γαληνεύει

(Από τη συλλογή «Τα δώρα των Μάγων», εκδ. Καστανιώτη, 1999)

Frédéric Chopin – Cello Sonata Op. 65 in G Minor III. Largo

Στην επόμενη σελίδα: «Μικρή Πολωνέζα».

1 2 3 4 5

TAGS :
έλληνες ποιητές Ποίηση

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook