Top 5 Οι ποιητές μας για τον στρατό

Αυτά είναι πέντε από τα ωραιότερα νεοελληνικά ποιήματα για τον στρατό –συνοδευμένα με πίνακες Ελλήνων ζωγράφων: για έναν φίλο στον θάλαμο, για μια αιφνίδια επιστράτευση, για το τι κάνει ένας στρατιώτης όταν τρελαίνεται, για ένα παιδί που ήθελε να γίνει αξιωματικός... Με αφορμή την Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων σήμερα.

 

«Ο θάλαμος σκοτείνιαζε με τη βροχή, ο θάλαμος βράδιαζε σαν τον/ υδράργυρο που χαμηλώνει με το πρώτο φθινόπωρο». (Ανδρέας Δεβετζής, «Απόβραδο στον θάλαμο», 1980).

Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, «Οδοιπορικό 1953»

Αργά, με το σούρουπο, επισκέφτηκα το Γιαννάκη στο θάλαμο.
Τα μάτια του άναβαν σαν τον υδράργυρο που ανεβαίνει επικίνδυνα.
«Αύριο φεύγουμε. Δοκιμάσαμε τον ήλιο τον καυτό μαζί. Ήπιαμε
τα βράχια, την άνυδρη πέτρα, τα λατομεία πιο άσπρα από το φως
κι’ οι λεμονάδες ήταν απρόσιτες, κι’ η Αθήνα, α, η Αθήνα μια υπό-
σχεση μόνο».
Το Σάββατο, στην επιθεώρηση, είδα τις τυλιγμένες κουβέρτες.
Ο θάλαμος σκοτείνιαζε με τη βροχή, ο θάλαμος βράδιαζε σαν τον
υδράργυρο που χαμηλώνει με το πρώτο φθινόπωρο. Το στρατόπεδο
ερημώνει.
Γνώρισα το βήμα του από το παράθυρο. Πήδηξε σ’ ένα τζαίημς
κι’ έφυγε.
Η βροχή δε σταμάτησε όλο το Σεπτέμβρη.

(Από τη συλλογή «Δύσκολος θάνατος», 1954. Περιλαμβάνεται και στη συγκεντρωτική  έκδοση «Ο δύσκολος θάνατος», εκδ. Εγνατία 1978 / εκδ. Νεφέλη 2007)

 

Στην επόμενη σελίδα: «Μα τώρα που γνωρίζω τι σημαίνουν τα παράσημα…»

1 2 3 4 5

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close