
Το εστιατόριο Cantina μοιάζει σα να «φυτρώνει» από τα βράχια αποτελώντας παράδειγμα για το τι ζητάμε το καλοκαίρι στο νησί, τόσο γευστικά όσο και αρχιτεκτονικά.
Πόσοι από εσάς έχετε δει την ταινία The Menu με τον Ρέιφ Φάινς και την Άνια Τέιλορ-Τζόι; Σε εκείνη την ταινία που εξελίσσεται σε ένα θρίλερ ολκής, τα πάντα συμβαίνουν σε ένα εστιατόριο που και μόνο η διαδρομή προς αυτό, πρώτα με αυτοκίνητο και μετά πλωτά, δικαιολογεί την τιμή που απαιτείται για να φάει κάποιος εκεί. Υποτίθεται ότι η ταινία «κλείνει το μάτι» στο ξακουστό Noma. Κάνουμε αυτή την αναφορά και αναλογία, όχι γιατί στο Cantina στη Σίφνο (σας είχαμε μιλήσει εδώ γι’ αυτό) ο σεφ σκοτώνει τους καλεσμένους, αλλά για να πούμε ότι έχουμε γενικά στα νησιά μας εστιατόρια που η εμπειρία σε αυτά αρχίζει από τη διαδρομή ως εκεί. Και για να πούμε πιο συγκεκριμένα ότι το Cantina είναι μάλλον το πιο ενδιαφέρον μέρος για να φάει κανείς σε νησί. Οκ, ίσως υπερβολή. Έστω, στις Κυκλάδες.
Το Cantina βρίσκεται στην άκρη της παραλίας Σεράλια, με θέα σε έναν από τους πιο άγριους και ιστορικούς κόλπους της Σίφνου, και προσφέρει μια γαστρονομική εμπειρία που καθορίζεται εξίσου από το τοπίο όσο και από το μενού του. Η ίδια η διαδρομή προς το εστιατόριο αποτελεί μέρος της εμπειρίας. Οι επισκέπτες κατεβαίνουν 99 πέτρινα σκαλοπάτια και διασχίζουν μια βοτσαλωτή παραλία που την «αγκαλιάζει» ο άνεμος, για να φτάσουν σε μια αναπαλαιωμένη ψαράδικη καλύβα που μοιάζει να ξεπροβάλλει απευθείας μέσα από τα βράχια.
Το κτήριο, που ανακαινίστηκε προσεκτικά το 2020, διατηρεί τον χαρακτήρα της παλιάς του μορφής. Εκτεθειμένο για δεκαετίες στα στοιχεία της φύσης του Αιγαίου, οι φθαρμένες από τον χρόνο τοιχοποιίες του φέρουν τα σημάδια του αλατιού, του ανέμου και της αρμύρας. Ακόμα και σήμερα, οι προμήθειες φτάνουν με τον ίδιο τρόπο όπως παλιά: μεταφέρονται με τα πόδια ή με μουλάρια μέσα από τα στενά μονοπάτια του κόλπου.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Όταν συχνά ρωτάμε ή αναρωτιόμαστε ποια πρέπει να είναι η ταυτότητα των εστιατορίων και εν γένει των μαγαζιών στα νησιά, ακολουθεί το ερώτημα: πόσο εφικτό είναι; Το Cantina δείχνει ότι όλα είναι εφικτότατο να βάζεις στην ίδια εικόνα την ελληνική αρχιτεκτονική, την εκμετάλλευση του τόπου και την ελληνική γαστρονομία. Προφανώς, δε μπορούν όλα τα εστιατόρια να μπουν σε ψαράδικες καλύβες και βράχους, αλλά μπορούν να δουν όσα τους δίνει ο τόπος και να ενσωματωθούν σε αυτά, όχι να τα καταπατήσουν. Αυτό που βλέπουμε στο Cantina, είναι μια μορφή τέχνης που πρέπει να γίνει κανόνας: γεωαρχιτεκτονική. Και ένα παράδειγμα προς μίμηση στην πορεία της αναζήτησης του ελληνικού ύφους, της ελληνικότητας και της διατήρησής της.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Όλο το νησί αποτυπώνεται στο πιάτο
Λειτουργώντας από τα τέλη Απριλίου έως τα τέλη Σεπτεμβρίου, το Cantina, υπό τον σεφ Γιώργο Σαμοΐλη, ακολουθεί μια φιλοσοφία βαθιά ριζωμένη στους ρυθμούς του νησιού. Η κουζίνα βασίζεται σε τρεις απλές αρχές: την προμήθεια τοπικών προϊόντων, την εποχικότητα και την ελαχιστοποίηση των αποβλήτων. Τα πιάτα διαμορφώνονται ανάλογα με ό,τι προσφέρει το νησί τη δεδομένη στιγμή, ακολουθώντας τις καθημερινές ψαριές, τις σοδειές και τις ανεπαίσθητες μεταβολές από τη μία μικρο-εποχή στην άλλη. Αυτή η προσέγγιση βασίζεται σε μια στενή κοινότητα παραγωγών, των οποίων η δουλειά καθορίζει την ταυτότητα του εστιατορίου.
Αγρότες, ψαράδες, κτηνοτρόφοι και κεραμίστες συμβάλλουν όλοι στη δημιουργία του Cantina. Αυτή η αίσθηση του τόπου είναι που καθιστά το εστιατόριο τόσο ξεχωριστό. Άγρια βότανα κρύβονται ανάμεσα στα βράχια, βρώσιμα αγκαθωτά φυτά ευδοκιμούν στο ξερικό έδαφος και παραγωγοί μικρής κλίμακας συνεχίζουν παραδόσεις που διαμορφώθηκαν από γενιές ανθρώπων.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Από το Cantina παίρνουμε ένα πολύ χρήσιμο μάθημα για το πώς είναι να έχεις εστιατόριο σε νησί ή σε τόπο απομακρυσμένο από το κέντρο του εμπορίου και του δικτύου ανεφοδιασμού. Βλέπουμε ότι ένα εστιατόριο δεν είναι ο σεφ, η ομάδα του στην κουζίνα και οι άνθρωποι του σέρβις. Όχι. Είναι οι άνθρωποι που αναλαμβάνουν τη συντήρηση του χώρου, που επιδιορθώνουν οποιαδήποτε δυσλειτουργία, είναι οι άνθρωποι που προμηθεύουν με την πρώτη ύλη τον σεφ και κάνουν το 50% της δουλειάς για την κουζίνα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
* Με στοιχεία από thegreekfoundation.com




