Το κυκλαδίτικο νησί που σε 2 ώρες απολαμβάνεις βουτιές και φαγητό - Εδώ θα φας τα ωραιότερα καλαμαράκια της ζωής σου

Ιούνιο τιγκάρει, Αύγουστο έχει τόσο όσο: Το κυκλαδίτικο νησί που πας σε 2 ώρες - Τοπ εστιατόρια και παραλίες

Η Μαργιώρα είναι το ξακουστό εστιατόριο στο νησί, με αυτή την αυλή και πιάτα που κατά καιρούς μας έχουν συναρπάσει, όπως αυτός ο κόκορας με τραχανά.

Η δική μου Κύθνος αρχίζει και τελειώνει στον καταπέλτη του πλοίου. Με το που θα τον πατήσει το πόδι μου, είμαι στο νησί. Και τελειώνει πατώντας το τσιμέντο του Λαυρίου την τελευταία φορά που θα φύγω στο τέλος του καλοκαιριού. Μπορεί ενδιάμεσα να πάω και να ‘ρθω άλλες 10 φορές αλλά αυτές δε μετράνε. Είναι σαν να είμαι εκεί. Βαθιά αναπνοή και πίσω. Και ξέρεις, κάθε καλοκαίρι λέω πως θα δω καινούρια νησιά, πως θα πάω και κάπου αλλού. Και κάθε χρόνο, σαν από εσωτερική ανάγκη, βρίσκομαι πάλι μόνο στην Κύθνο.

Δεν το παθαίνω μόνο εγώ. Όποιος φίλος ή γνωστός κι αν έρθει στο νησί, μετά από δύο (κυριολεκτικά) μέρες, με ρωτάει αν μπορώ να του βρω ένα σπίτι. Όχι γιατί δεν υπάρχουν ωραία μέρη αλλού, αλλά γιατί η Κύθνος γίνεται εύκολα το «εκεί»σου. Ξέρεις γιατί; Με το που πατάει το πόδι σου στο νησί, η πίεσή σου πέφτει 2 μονάδες. 10 η μεγάλη, 7 η μικρή.

Στο Soiree θα βρεις ντόπιες γεύσεις για πρωινό/brunch, όπως ταραχτά και φριτάτα.

Από τον πρωινό καφέ έως το βραδινό ποτό σου τα πράγματα εδώ είναι απλά. Στο Soiree στα Φλαμπούρια νωρίς το πρωί για χαλαρό καφέ και πιταρό, την παραδοσιακή κυθνέικη τυρόπιτα που η Μαρία την κάνει τέλεια, με μπόλικο ντόπιο τυρί, αλλά και ταραχτά, που είναι ο κυθνέικος καγιανάς. Και αν θέλεις να ανοίξει το μάτι για τα καλά, ρίχνεις και μια πρώτη βουτιά στα Φλαμπούρια μια παραλία που χωρίζεται στα δύο, με το πανέμορφο εκκλησάκι της Παναγιάς της Φλαμπουριανής στη μέση, τα προστατευόμενα θαλάσσια κρινάκια που μοσχομυρίζουν το πρωί και το πιο ωραίο ηλιοβασίλεμα του νησιού. Βόλτα στα στενά της Δρυοπίδας, δεύτερο καφεδάκι στο Παραμύθι και αν πεινάς ακόμα, τυρόπιτα από το Le ble.

Το νησί έχει 96 παραλίες, τις πιο γνωστές και γεμάτες τις βρίσκεις αλλού εύκολα, εδώ σου έχουμε τις πιο ιδιαίτερες, τις ανατολικές, τις πιο περιπετειώδεις.

Οι παραλίες στο νησί είναι χωρισμένες στα δύο: στις δυτικές-κοσμοπολίτικες και στις ανατολικές-περιπετειώδεις-δύσβατες. (Φωτογραφία: Chun Jie Lim/Unsplash)

Ποιες παραλίες να δεις στο νησί

Ο μεγάλος προβληματισμός της μέρας είναι σε ποια από τις 96 (ναι, 96!) παραλίες του νησιού να πας. Συμβουλή. Πριν κάνεις οτιδήποτε, κοιτάς τον αέρα. Μετά, αν δεν ξέρεις, ρωτάς. Οι παραλίες είναι χωρισμένες στα δύο. Οι δυτικές, πιο κοσμικές, βλέπε Απόκρουση, Επισκοπή, Μαρτινάκια με τα μπιτσόμπαρα, τις μουσικές και τις ξαπλώστρες τους και οι ανατολικές, ανέγγιχτες, πιο δύσβατες. Οι παραλίες της Κύθνου έχουν αλμυρίκια. Είτε σ΄αρέσουν είτε όχι, αν τα προλάβεις έχει καλώς, αλλιώς έλα οργανωμένος.

Αγαπημένη μου ο Άγιος Νικόλαος, με το μονοπάτι μέσα στα δέντρα να σε οδηγεί σε μια παραλία με παχιά, ξανθιά άμμο που σε ανταμείβει για κάθε σταγόνα ιδρώτα και κάθε λακούβα που υπέμεινες στον κακοτράχαλο δρόμο ως εκεί. Η Γαϊδουρόμαντρα είναι μαγική, με τα νερά της να κοντράρουν στα ίσια τα νερά του Ιονίου αλλά ο δρόμος της είναι ίσως ο χειρότερος του νησιού και τα 80 σκαλιά στο τέλος δίνουν αρκετό χρόνο για σκέψη στην επιστροφή. Αν με ρωτάς, αξίζει κάθε σκαλί.

Ναι, το ξέρω, υπάρχει και η Κολώνα. Αν δεν την έχεις δει, πρέπει να πας. Μια λωρίδα άμμου που χωρίζει σαν το Μωυσή τη θάλασσα στα δύο και οδηγεί σε ένα μαγευτικό εκκλησάκι, είναι ίσως ότι πιο εντυπωσιακό θα βρεις στο Αιγαίο. Αλλά δεν ξέρω πολλούς να έχουν ξαναπάει.

Στο νησί υπάρχει μια ταβέρνα όπου θα φας τα καλύτερα τηγανητά καλαμαράκια της ζωής σου.

Τα καλαμαράκια δε θα σου λείψουν στο νησί. Τα πολύ καλά καλαμαράκια, είτε τηγανητά σκέτα είτε με ζυμαρικά σε ιδιαίτερες συνθέσεις.

Πού να πας για φαγητό και ποτό

Για φαγητό μετά το μπάνιο, με τα αλάτια, στο Αρόδου, στον Άγιο Στέφανο, το ψαροταβερνάκι των ονείρων μου. Εμένα αφήστε με εδώ… Αν στην Κύθνο τα πράγματα είναι χαλαρά, εδώ η κατάσταση φτάνει στα όρια. Δίπλα στο κύμα, με θέα που μοιάζει λες και της έχουν κάνει μοντάζ, θα λατρέψεις το φαγητό, τους ανθρώπους και την απλότητα που έχουμε ξεχάσει.

Πράγματα που είναι αυτό που λένε, χωρίς καμιά πολυπλοκότητα, χωρίς καμιά περιττή πινελιά. Πολύ και καλοψημένο ψάρι, τα καλύτερα καλαμαράκια της ζωής σου, πατάτες τηγανητές πιο νόστιμες και τραγανές κι απ’ της γιαγιάς μου, χταπόδι που θα πάρεις και δεύτερο και ζυμαρικά με βόγκολες που θα ζητήσεις ψωμί για βούτες. Ψαγμένα κρασιά, κορυφαία ρακή, ωραίες, αναπάντεχες μουσικές, για μένα είναι πάντα το μέρος που έρχεται στο μυαλό κάθε φορά που σκέφτομαι καλοκαίρι…

Extra Tip: Καλό είναι να κάνεις κράτηση γιατί εξυπηρετούν συγκεκριμένο αριθμό ατόμων κάθε μέρα για να το κάνουν σωστά.

Αρόδου πας για τα ψάρια και θαλασσινά του.

Άλλο σκηνικό που μοιάζει σαν από ταινία, η Μαργιώρα στη Χώρα. Σκέψου βραδάκι, πλατεία του χωριού με την εκκλησία της, με τα σκαλοπάτια της, πιο αρχετυπικό δε γίνεται και εκεί δεσπόζει το παλιό αρχοντικό της Μαργιώρας, ένα εκπληκτικά αναπαλαιωμένο κτίριο που λέει όλη την ιστορία του νησιού με εξαιρετικά σικ τρόπο. Το λες wine restaurant, με την πιο δημιουργική κουζίνα του νησιού, που το βράδυ ανεβάζει ρυθμούς και ξεσηκώνει την πλατεία. Και του αλωνιού και του σαλονιού.

Αν πάλι θες κάτι πιο χαλαρό, υπάρχει και το καφενείο στα Θερμιά ακριβώς κάτω από τη Μαργιώρα, για μεζεδάκι, τσίπουρο και κουτσομπολιό στην περατζάδα. Αν πάλι το βράδυ σε βρει στη Δρυοπίδα, το Χάρτινο Καράβι, με την Αφροδίτη στο τιμόνι και τον Αλέξανδρο μαέστρο, είναι μια εξαιρετική επιλογή για φαγητό, μέσα στα γραφικά στενάκια του χωριού.

Και στον Μέριχα έχει πράγματα να δεις και να κάνεις. Για κοκτέιλ πας στο upAlou πάνω από το λιμάνι, με θέα τα κατάρτια και μαγικό ηλιοβασίλεμα. Εκεί η Λου (το έπιασες πως βγήκε το όνομα) θα σου κάνει περίτεχνα πράγματα που δύσκολα βρίσκεις σε νησί. Και για τελείωμα πας εκεί μιας και έχει καθιερωθεί σαν το αφτεράδικο του νησιού. Αν πάλι επιθυμήσεις burger ή καμιά κοπή, στο Mirra των φίλων μου, του Νικόλα και της Κωνσταντίνας, θα απολαύσεις τα καλύτερα του νησιού πάνω στο κύμα. Σου είπα ότι πηγαινοέρχομαι πολλές φορές στο νησί μέσα στο καλοκαίρι. Κάθε, μα κάθε φορά μια από τις πίνσες του, αυτή με τα μανιτάρια και την τρούφα, φεύγει μαζί μου στο καράβι, για να κάνει υποφερτή την επιστροφή. Μέχρι την επόμενη φορά…