Γράμμα από την Ερμούπολη

Το νησί έχει εμφανή αρχοντικό χαρακτήρα και δεν είναι τυχαίο ότι η Ερμούπολη είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα σημεία των Κυκλάδων στους ξένους. Σε αυτό συμβάλλουν και οι γεύσεις, η τοπική γαστρονομία.

Στην αρχή του καλοκαιριού, στο δρόμο για την αγαπημένη μου Πάτμο, το καράβι έκανε την καθιερωμένη του στάση στη Σύρο κι εκεί ανεβαίνοντας στο κατάστρωμα για να ξοδέψω τον περίσσιο χρόνο, ήταν που την πρωτοαντίκρισα. Φινετσάτη κι αγέρωχη, η Ερμούπολη λικνιζόταν στα νερά του λιμανιού της, λάμποντας κάτω από το ροδαλό απογευματινό φως, με τις χρωματιστές εκκλησιές της να πρωτοστατούν στους λόφους της και τα κομψά αρχοντικά να συναγωνίζονται το ένα με το άλλο, σε χάρη. Μια εικόνα που κράτησα μέσα μου σαν κάτι μαγικό, γεμάτο ακαταμάχητη γοητεία που σου κλείνει το μάτι και μοιάζει να μοιράζεται μαζί σου μυστικές υποσχέσεις.

Γράφει η Σταυρούλα Κλειδαριά…

Και να που μόλις μέρες αργότερα, επέστρεψα για να διαπιστώσω από την πρώτη στιγμή πως το ένστικτό μου δεν με γέλασε. Η αρχοντιά της είναι διάχυτη σε κάθε βήμα και κάθε γωνιά της μαρτυράει πως ο τόπος έχει βιώσει γόητρο και μεγαλείο σε τέτοιο βαθμό, που δίκαια χαρακτηρίζεται ως η αρχόντισσα των Κυκλάδων. Κατά πολύ μακριά από όλα όσα χαρακτηρίζουν την κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική, η πόλη διατηρεί την αστική μεγαλοπρέπεια μιας πρωτεύουσας και τα νεοκλασσικά αρχοντικά της αναδύουν την αριστοκρατική αύρα μιας άλλης εποχής, μαρτυρώντας την αίγλη που γνώρισε τον 19ο αιώνα.

Πρώτο και καλύτερο, στην καρδιά της πόλης το επιβλητικό δημαρχιακό μέγαρο είναι ένα αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα που σχεδίασε ο περίφημος Γερμανός αρχιτέκτονας Ernst Ziller. Αξίζει κανείς να ανέβει τα μαρμάρινα σκαλιά και να διασχίσει το υπέρλαμπρο εσωτερικό του που θυμίζει ανάκτορο, γεμάτο χρώμα, φως, κομψά μαρμάρινα περιστύλια και περίτεχνα δάπεδα που αντηχούν πολύτιμα μυστικά αιώνων.

Μπροστά του η μεγαλοπρεπής μαρμάρινη πλατεία Μιαούλη είναι το σημείο συνάντησης όλου του ντόπιου πληθυσμού, η βόλτα, ο καφές, το γλύκισμά και το παιχνίδι των παιδιών, η καθημερινή καλημέρα με όλους.και η τελευταία καληνύχτα. Της ίδιας εποχής και πολύ κοντά του, το θέατρο Απόλλων είναι ένα ολοζώντανο μνημείο πολιτισμού που σχεδιάστηκε σαν μικρογραφία της Σκαλας του Μιλάνου από τον αρχιτέκτονα Pietro Sambo ενώ αιώνες τώρα κρατάει τα ηνία των πολιτιστικών δραστηριοτήτων στον τόπο.

Το νησί στην αρχιτεκτονική του έχει έντονα τα στοιχεία της φραγκικής περιόδου και ξεφεύγει κάπως από τον κυκλαδίτικο χαρακτήρα.

Η Ερμούπολη είναι αρχοντική και νοσταλγική

Ο νοσταλγικός χαρακτήρας της πόλης γίνεται ακόμη πιο γοητευτικός στην αριστοκρατική συνοικία Βαπόρια όπου η θέα της θάλασσας με φόντο τα αρχοντικά συγκινεί, ο γαλάζιος τρούλος του επιβλητικού ναού του Αγίου Νικολάου μοιάζει να αιωρείται πάνω απ’ όλα αγγίζοντας τον ουρανό και τα σε παστέλ αποχρώσεις νεοκλασσικά κτίσματα παρατάσσονται σε σειρά για να απολαύσουν τη θέα σε μια ανείπωτης ομορφιάς αρμονία.

Εδώ, στην ορθογώνια τσιμεντένια προβλήτα που προτάσσεται με θράσος σχίζοντας τα τυρκουάζ νερά και θυμίζοντας τις πισίνες του Hockney, δίνουν το ραντεβού τους οι ντόπιοι. Για το πρωινό τους μπάνιο, το πιο ωραίο που έχω απολαύσει ποτέ, τη μεσημεριανή ή και την απογευματινή τους βουτιά, σε ένα σκηνικό που θυμίζει ελληνική ταινία του ’80, όπου το ελληνικό καλοκαίρι ξεδιπλώνει ένα ένα τα πιο ωραία και αυθεντικά του πρόσωπα, με μια ήρεμη, ταπεινή απλότητα, μεστή και ουσιαστική που μοιάζει να μην την ταράζει τίποτε.

Κάποια από τα ιδιαίτερα μαγαζιά χειροτεχνημάτων που θα συναντήσετε στο νησί.

Στο ίδιο σημείο, η παραλία Αστέρια είναι ανεπιτήδευτη, πολύβουη και γεμάτη κόσμο όλη τη διάρκεια της ημέρας αλλάζοντας διαρκώς πρόσωπα, κοινό, χρώματα και ήχους για να καταλήξει ένα μέρος της, αργά το απόγευμα, να μεταμορφωθεί σε φωταγωγημένο μπαρ που απολαμβάνει το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα. Η Άνω Σύρος με τη μυστικιστική αύρα που χτίστηκε το 1200 από τους Ενετούς κορυφώνεται κι αυτή με μια εκκλησία, αυτή του Αγίου Γεωργίου, είναι ακόμη η περιοχή όπου ζει ο καθολικός πληθυσμός της πόλης και απολαμβάνει απίθανη θέα στο γύρω Αιγαίο.

Στη βόλτα στα πλακόστρωτα δρομάκια της πόλης ευωδιάζουν γιασεμιά και τριγυρνώντας ανακαλύπτεις θησαυρούς ανεκτίμητους. Πρώτο απ’ όλα τη Chimera Art & Craft, την gallery που συγκεντρώνει μια σειρά από εκλεκτά έργα Ελλήνων δημιουργών ενώ αδιάκοπα οργανώνει εκθέσεις, workshops κεραμικής, συνέργειες κι εκδηλώσεις σε μια διαρκή αναζήτηση της ελληνικής χειροποίητης δημιουργικότητας στην πιο αυθεντική της μορφή. Το design άλλωστε έχει ιστορία και παράδοση στον τόπο.

Το Until Sunday είναι το χαριτωμένο και πολύχρωμο δημουργικό studio της ιταλίδας γραφίστριας Chiara Aliotta όπου βρίσκεις αντικείμενα σχεδιασμένα από την ίδια με ιδιαίτερο γούστο.  Στην οδό Χίου βρίσκεται η τοπική αγορά τροφίμων από όπου η πόλη προμηθεύεται με όλα τα καλά. Ο Πρέκας είναι ένας παράδεισος με τα πιο γνήσια τοπικά προιόντα όπου ανακαλύπτεις γευστικούς και όχι μόνο θησαυρούς και φεύγεις σίγουρα με γεμάτα χέρια.

Δείγματα από εκθέσεις που έχουμε δει στη Χίμαιρα.

Τι θα γευτείς στο νησί

Ο Κορρές είναι μια ακόμη απαραίτητη στάση για την τραγανή χαλβαδόπιτα με αμύγδαλο που έγινε απαραίτητη μετά το πρωινό μπάνιο. Οι τραγανοί ξηροί καρποί και τα λουκούμια του σε άπειρες γεύσεις είναι ανεπανάληπτα. Το Epta Syros είναι ένα ακόμη insiders spot, το πιο πολυσύχναστο σημείο συνάντησης για brunch, καφέ και ξένοιαστο ραχάτι κάτω από το πυκνό και απολαυστικό φύλλωμα της πέργκολας που χαρίζει δροσιά στο γραφικό στενάκι.

Στο Mazi θα γευτείς υψηλού επιπέδου πιάτα με τα πιο ταπεινά υλικά.

Το Μazi είναι ο μυστικός κήπος, το πιο μαγικό σημείο για ένα εξαιρετικό ειδυλλιακό γεύμα ανάμεσα σε τροπικά φυτά και πέτρινες τοξωτές καμάρες που βλέπουν ουρανό. Στην παραμυθένια μαγική αυλή του Avant Garden στο δρόμο για τα Βαπόρια με φόντο το ονειρεμένο σκηνικό ενός αρχοντικού του 1830 μπορείς να δοκιμάσεις απίθανες λιχουδιές σε ένα εστιατόριο αξιώσεων. Όπως και στο ειδυλλιακό rooftop του Aristide Hotel, που στεγάζεται σε ένα πανέμορφο κτίριο vintage αισθητικής με εντυπωσιακό design, από όπου η 360 μοιρών θέα είναι συγκλονιστική και το φαγητό πραγματικά εξαιρετικό.

Αν ο οδηγός Michelin κοιτούσε και εκτός Αθηνών, το Avant Garden θα διεκδικούσε αστέρι.

Aπό το αρχοντικό μπαλκόνι του Art hotel Ploes απολαμβάνεις μια διαφορετική θέα των Βαποριών με υπέροχο πρωινό, καφέ ή το βραδινό ποτό σου. Η Giancarlo pizza είναι κάτι που πρέπει να δοκιμάσεις έστω και στο χέρι με τον Ιταλό expert του είδους να δημιουργεί αριστουργήματα και τη γυναίκα του Μαίρη προτείνει διαρκώς καινούριες αναπάντεχες γεύσεις και συνδυασμούς. Ένα ακόμη σημείο που επιβάλλεται να αντέξεις και να περιμένεις στην ουρά είναι το Django Gelato για θεικό παγωτό με φυστίκι Αιγίνης ή σορμπέ ροδάκινο με αλάτι.

Κι έπειτα, η βραδινή βόλτα στο νησί, στα πέτρινα πλακόστρωτα δρομάκια με τους τελευταίους ήχους της ημέρας να σβήνουν σιγά κι απόκοσμα και τα χαμόγελα ανθρώπων, γεμάτων και ικανοποιημένων από μια όμορφη ζωή, να καληνυχτίζουν εκπέμποντας μια σεμνή ευτυχία. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Διαβάστε ακόμη: Πού πάμε για φαγητό και βουτιές στα Κουφονήσια;

TAGS :
Κυκλάδες νησί Σύρος

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook