Αυτό το κτίριο του 1935 στη Χιλή απέκτησε νέα χρήση.

Αν μη τι άλλο στην Αθήνα εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά παλαιά κτίρια που ακόμη δεν έχουν δοθεί για πολυκατοικίες. Αν και, πλέον, εδώ και καιρό οι οικοδομικές επιχειρήσεις άρχισαν πάλι να δραστηριοποιούνται ενεργά σε διάφορες περιοχές της πόλης. Το σίγουρο είναι ότι η πόλη έχει πολλά παλαιά κτίρια, τα οποία μένουν αναξιοποίητα για διάφορους λόγους.

Αντί, λοιπόν, να χτιστούν πολυκατοικίες που οι περισσότερες μοιάζουν μεταξύ τους (ειδικά αρκετοί εργολάβοι έχει παρατηρηθεί ότι φτιάχνουν το ίδιο σχέδιο παντού) ή να παλαιά κτίσματα να μείνουν ανεκμετάλλευτα και στο τέλος να ερειπώσουν, υπάρχει μια ενδιάμεση και σαφώς πιο ήπια λύση που θα έδινε άλλο χρώμα στην Αθήνα. Στην ουσία, με κάποιο τρόπο θα συνέδεε την παλαιά Αθήνα με τις ανάγκες της σύγχρονης, ειδικά σε γειτονιές όπως ο Ταύρος ή ο Κεραμεικός (αφού σχεδόν καταστράφηκαν η Καισαριανή και τα Πετράλωνα).

Το ένα διαμέρισμα βλέπει κατευθείαν στον κήπο.

Αυτό το παράδειγμα μάς έρχεται από τη μακρινή Χιλή. Εκεί ο αρχιτέκτονας Sebastián Bravo του αρχιτεκτονικού γραφείου Oficina Bravo μεταμόρφωσε ένα σπίτι του 1935 στο Σαντιάγκο και αντί να το μετατρέψει σε ένα θεόρατο κτίριο με διαμερίσματα-κουτιά, δημιούργησε τρεις αυτόνομες κατοικίες που επαναπροσδιορίζουν τις σχέσεις του παλιού σπιτιού μέσω νέων χρήσεων, ενώ προσφέρει στους ενοίκους μια ζωντανή σύνδεση ανάμεσα στο εσωτερικό των σπιτιών και του κήπου που υπάρχει στον περιβάλλοντα χώρο.

Αυτό που έκανε ο αρχιτέκτονας ήταν να «γεννήσει» τρία νέα διαμερίσματα μέσα από ένα παλαιό κτίριο στη γειτονιά Providencia του Σαντιάγο.

Ακόμη και το εσωτερικό είναι μελετημένο με γούστο.

Αυτό που έκανε ο Bravo ήταν να «γεννήσει» τρία νέα διαμερίσματα μέσα από ένα παλαιό κτίριο στη γειτονιά Providencia του Σαντιάγο. Πιο συγκεκριμένα: δύο μικρά διαμερίσματα και ένα ακόμη που έχει άμεση πρόσβαση στον κήπο.

Εκμεταλλευόμενος την αρχική δομή του κτιρίου, η κάτοψη χωρίστηκε σε δύο μισά, αφήνοντας την κύρια μονάδα στα βόρεια και τα δύο διαμερίσματα στα νότια. Με αυτόν τον τρόπο, τα μικρότερα διαμερίσματα έχουν κοινή πρόσβαση μέσω του μπροστινού κήπου και η κύρια μονάδα έχει τη δική της είσοδο και έξοδο στον βόρειο κήπο.

Το κτίριο θαυμάζεται για τους ανοιχτούς του χώρους.

Ίσως για κάποιους να φαίνεται ουτοπικό κάτι τέτοια να συμβεί στην Αθήνα, κι όμως θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα καινοτομία που θα έσπαγε τη μονοτονία των πολυκατοικιών.

Για το σκοπό αυτό κατασκευάστηκε μια νέα πτέρυγα από χάλυβα και γυαλί για την αποκατάσταση της κουζίνας και του κλιμακοστασίου. Αυτό επαναπροσδιορίζει τη σχέση του εσωτερικού με τον κήπο και γίνεται ο κύριος χώρος της νέας κατοικίας.

Aκόμη και η στριφογυριστή σκάλα έχει την ομορφιά της.

Ίσως για κάποιους να φαίνεται ουτοπικό κάτι τέτοια να συμβεί στην Αθήνα, κι όμως θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα καινοτομία που θα έσπαγε τη μονοτονία των πολυκατοικιών, θα δημιουργούσε μικρές εστίες συνύπαρξης και όχι αυτό το χαοτικό συνονθύλευμα από ενοίκους στις μεγάλες πολυκατοικίες, ενώ η ύπαρξη ενός κήπου στην καρδιά του οικήματος θα προσέφερε άλλου είδους ομορφιά. Ζητάμε πολλά;

 

⇒ Για περισσότερα επισκεφθείτε το archisearch.gr.

 

Διαβάστε ακόμα: Tα 10 ωραιότερα interiors του 2024 στην Ελλάδα.

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top