Οι ποιήτριές μας για τη θάλασσα

«Πιο κύμα το κύμα που συναντιέται με κύμα». (Iryna Kastsova, «Music of the sea»).

Μαρία Καντ (Καντωνίδου), «sea through φινιστρίνια»

Τράβα μια θάλασσα στην τύχη, είπες
(μάτι δεν κλείνει, ξέρεις)
και άκουσε πρόθυμα τις λεπτομέρειες:
συνεχείς παφλασμοί στον αστράγαλο,
το κου ντε πιέ και τους προσαγωγούς,
17 μικροκύματα λιωμένα και λιώμα
κι άλλα τόσα να σπάνε τα μούτρα τους
στα sea through φινιστρίνια
(θαμπώνουν εύκολα, ξέρεις).

Τι κρίμα, κανένα δεν αναγνώρισα δικό σου.
Βγήκα, όμως, στην κουπαστή και στάθηκα.
Εκείνη μόλις τη στιγμή. Την εντελώς διάφανη.
Την πεντακάθαρη. Την εντελώς συνεπαρμένη.

Πιο κύμα το κύμα που συναντιέται με κύμα.
Πιο πόντος και έρως και πόρος.

(Από τη συλλογή «stanza», εκδ. Gutenberg, 2021)

Διαβάστε ακόμα: Νίκος Δήμου – «Ο φόβος της θάλασσας»

1 2 3 4 5

TAGS :
θάλασσα ποιήματα