Royal Pop: Μα φλεξάρισμα με αυτό το ρολόι; Είστε με τα καλά σας;

Το ρολόι τσέπης Royal Pop οδήγησε δεκάδες χιλιάδες έξω από καταστήματα Swatch να περιμένουν ώρες ή και ολόκληρη μέρα για να το αγοράσουν. Γιατί; Για να το επιδείξουν.

Δεν έχουμε όλοι τα λεφτά να πάρουμε ένα ρολόι των 5.000 ευρώ. Έτι περισσότερο, δεν έχουμε όλοι λεφτά να πάρουμε ένα ρολόι αξίας 50-60.000 ευρώ που φέρει και το brand ενός σπουδαίου οίκου, της Audemars Piguet. Δη όταν αυτό το ρολόι έχει και -σε ένα πολύ μικρό ποσοστό- κάτι από τον θρύλο του Royal Oak. Δε θα το κρύψω, κι εγώ, όταν ανακοινώθηκε η συνεργασία της AP με τη Swatch, σκεφτόμουν να πάω να αγοράσω το Royal Pop. Μέχρι να ανακοινωθεί πως πρόκειται για ρολόι τσέπης τελικά, έλεγα πως θα ήθελα να είναι αυτό το πρώτο μου ρολόι, κι ας μην είναι μεγάλης αξίας. Μετά την ανακοίνωση, ανέκρουσα πρύμναν, οπισθοχώρησα και το σκέφτηκα έτι περισσότερο.

Όχι ότι είναι αμελητέα τα ρολόγια τσέπης. Αν είναι να νιώσω όμορφα με το χειρός, γιατί να μη νιώσω όμορφα με το τσέπης; Ήταν περισσότερο το σχέδιο αυτό που με απέτρεψε. Κάποιους άλλους, πολλές χιλιάδες σε όλο τον κόσμο, δεν τους απέτρεψε. Δε θα το κατακρίνω. Δε θα το κατέκρινα, δηλαδή, μέχρι να δω τις εικόνες που εκτυλίχθηκαν έξω από καταστήματα Swatch σε όλο τον κόσμο, και στα μέρη μας φυσικά.

Άνθρωποι να πιάνουν στασίδι σε ουρά από την προηγούμενη ημέρα, από την 15η Μαΐου, αναμένοντας να ανοίξει το πρωί της 16ης το κατάστημα και να σπεύσουν να πάρουν πριν τελειώσει το απόθεμα, άλλοι να τρέχουν να αγοράσουν και τα 8 μοντέλα για να τα μεταπωλήσουν σε διπλάσια, τριπλάσια ή και τετραπλάσια τιμή, κάποιοι να κρατάνε θέση στη σειρά για να την πουλήσουν για τριψήφιο αριθμό, ενώ μερικοί έπαιξαν μέχρι και ξύλο ή έφαγαν δακρυγόνα από σεκιούριτι γιατί δεν άντεχαν να μην το πάρουν την πρώτη μέρα, μιας και κάποια καταστήματα Swatch δεν άνοιξαν, εν τέλει, στις 16.

Όλα τα παραπάνω μου προκάλεσαν μια απώθηση και αναρωτήθηκα ειλικρινά γιατί να υποβάλλει κάποιος τον εαυτό του σε κάτι τέτοιο, όταν πρόκειται για ένα ρολόι που δεν είναι χειρός, που είναι βιοκεραμικό, που δεν είναι αξίας, που, ουσιαστικά, δεν έχει καμία σχέση με το Royal Oak; Κι η απάντηση είναι πάντοτε μία: φλεξάρισμα.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη The Straits Times (@straits_times)

Δεν παίρνουμε ένα ρολόι γιατί το εκτιμάμε, αλλά για να το μοστράρουμε

Μια λέξη που έχει γίνει τόσο πολύ καραμέλα, ώστε έχει παλιώσει. Την τελευταία 3ετία, έχει κατασκηνώσει στο μυαλό και τη γλώσσα της Gen Z που την «ξερνάνε» κάθε τρεις και λίγο. Ή την πραγματώνουν. Δεν υπήρχε περίπτωση άνθρωποι που είναι εραστές των ρολογιών, που είναι συλλέκτες ή που απλά τα γουστάρουν και αγοράζουν αυτό που αντέχει η τσέπη τους, να αποδέχονταν αυτή την κατάσταση για το Royal Pop.

Δεν υπάρχει περίπτωση να επικροτήσει ένας αληθινός watch lover την ίδια τη συνεργασία. Η συντριπτική πλειοψηφία κατέκρινε σφόδρα αυτό το αποτέλεσμα και έκανε λόγο, πάρα πολύ εύστοχα, για το labubu των ρολογιών.

Κι όμως, οι ουρές μεγάλες και σε κάθε πόλη σε Ευρώπη, Ασία και ΗΠΑ-Καναδά όπου υπάρχει Swatch κατάστημα. Κι όλα αυτά για ένα ρολόι που δεν είναι στα 400 ευρώ, αλλά, αν βάλουμε και το ότι κάποιοι θα αγόρασαν μια καλή θέση στην ουρά ή μπορεί να το πάρουν από μεταπωλητή, φτάνουμε στα 800, 1000, ακόμα και 1.500 ευρώ. Όχι μόνο δεν έχει κάτι το premium ως κατασκευή, αλλά κοστίζει και υπερβολικά παραπάνω από την πραγματική του αξία.

Λέμε πολύ συχνά τελευταία για αυτή τη διακριτική πολυτέλεια, για το να θες να πάρεις κάτι premium απλά για να το απολαμβάνεις εσύ που το έχεις, όχι για να το επιδεικνύεις στους άλλους, αλλά είναι ακόμα μεγάλη η απόσταση να διανύσουν πολλοί, ειδικά στη Gen Z, μέχρι να μιλήσουμε πραγματικά για μια διακριτική πολυτέλεια.

Το φλεξάρισμα είναι ο κυρίαρχος των πάντων στον αναλογικό και τον ψηφιακό κόσμο και έχει ως αφέντη του τον αλγόριθμο στον ψηφιακό κόσμο. Θέλουμε να το επιδείξουμε για να εντυπωσιάσουμε, να πάρουμε likes, να μας προωθήσει ο αλγόριθμος, να φανούμε σε πολλά προφίλ, να τονώσουμε τη «δόξα» μας, να εδραιώσουμε το brand name μας. Γιατί αυτό είμαστε ψηφιακά. Brands. Θέτουμε εαυτούς προς πώληση. Και πια το κάνουμε ασυνείδητα. Όχι συνειδητά. Δεν το κατανοούμε ότι μετατρέψαμε τους εαυτούς μας σε προϊόντα, σε βιτρίνες.

Πιστεύουμε ότι αν δείξουμε στον άλλον πως πήραμε έστω το Royal Pop, βάζοντας και λίγη έξτρα σος στην τιμή του, θα μας ζηλέψει, θα δώσει η ζήλεια του αξία παραπανίσια στη ζωή μας. Και θα νιώσουμε καλά.

Το ίδιο κάνουμε εδώ στην Αθήνα και με τις επιλογές μας για διασκέδαση, το πού πάμε για φαγητό ή ποτό. Τα έγραψα αναλυτικότερα εδώ. Η ζωή μας ανήκει πια στο θεαθήναι κι όχι στο είναι. Γιατί τα social media εξέθρεψαν την ανάγκη μας να χαρούμε με την αδυναμία του άλλου, όχι με τη δική μας δύναμη. Θέλουμε να κοροϊδέψουμε τον άλλον για όσα δε μπορεί, αντί να νιώσουμε πλήρεις για όσα μπορούμε. Αξίζουμε μόνο μέσα από τη σύγκριση. Γι’ αυτό και φλεξάρουμε.

Let’s talk about flex baby.

TAGS :
Audemars Piguet Royal Pop social media Swatch

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook