
Δεν είναι ποτέ δεδομένο πως θα βρούμε το δικό μας στυλ. Ούτε γεννιόμαστε με αυτή τη γνώση. Ο καθένας μας ακολουθεί τη διαδρομή του και δε φτάνουμε όλοι ταυτόχρονα στην πηγή μας. Κι όλοι μας χρειαζόμαστε μια κατεύθυνση.
Κάνουμε συχνά το λάθος να κρίνουμε τον κόσμο με βάση τη δική μας θέση. Ειδικά σε ζητήματα που θεωρούμε ότι έχουμε βρει τις απαντήσεις. Ως προς το στυλ ειδικά, αντιμετωπίζουμε τους άλλους πιστεύοντας πως θα έπρεπε να έχουν τις γνώσεις που έχουμε εμείς τώρα. Μόνο που και εμείς δεν τις είχαμε πάντοτε αυτές τις γνώσεις. Υπάρχουν φάσεις του εαυτού μας, του παρελθόντος μας, που αν τις βλέπαμε τώρα, θα τις κατακρίναμε, θα θεωρούσαμε τους εαυτούς μας κακόγουστους ή και κουτούς. Το στυλ είναι κάτι πολύ προσωπικό και δεν έχουν όλοι την ίδια «ταχύτητα» ανακάλυψης. Ακόμα κι αν δεχτούμε πως εμείς έχουμε όλη τη γνώση και ξέρουμε, πάλι, αυτό δε μας δίνει το δικαίωμα να κρίνουμε αυστηρά κάποιον, λες και έχει την υποχρέωση να το έχει βρει, να έχει καλό γούστο.
Λόγω, λοιπόν, αυτής της πολύ προσωπικής, ατομικής, μοναχικής αναζήτησης που κάνει κάθε άνθρωπος, αφήνουμε για λίγο στην άκρη τις, χρήσιμες σαφώς, συμβουλές για το πώς να βάλεις το τάδε παντελόνι ή t-shirt και σου δίνουμε τα ερεθίσματα για να διαμορφώσεις εσύ μόνος σου αυτό που θεωρείς ότι σου ταιριάζει, αυτό που θες να είναι το δικό σου στυλ, η σφραγίδα σου. Κατά καιρούς, εδώ και 13 χρόνια, έχουμε κάνει συνεντεύξεις με διάφορους Έλληνες, στυλάτους, και τους θέσαμε αυτό το ερώτημα: Τι είναι στυλ; Οι απαντήσεις τους συνθέτουν ένα παζλ που παρέχει ένα διαφορετικό μάθημα στον καθένα εξ ημών. Υποδεχόμαστε την πληροφορία, φιλτράρουμε, προσαρμόζουμε, διαμορφώνουμε. Και εστιάζουμε στους εαυτούς μας. Όχι στους άλλους. Εκτός αν οι άλλοι εστιάζουν σε εμάς. Εκεί, απαντάμε.
Οι ακόλουθες απαντήσεις δόθηκαν στο πέρασμα των τελευταίων 13 ετών. Είναι όμως διαχρονικές. Κι όσοι τις εκστόμισαν, συνεχίζουν να τις υποστηρίζουν λόγω και έργω.

«Στυλ είναι συνέπεια. Είναι όταν αυτό που φοράς, αυτό που λες και αυτό που δημιουργείς ανήκουν στο ίδιο σύμπαν. Δεν είναι ακριβώς μόδα, είναι ειλικρίνεια».
Τι είναι στυλ αγαπητοί κύριοι;
Πάνος Δημητρόπουλος: Στυλ είναι συνέπεια. Είναι όταν αυτό που φοράς, αυτό που λες και αυτό που δημιουργείς ανήκουν στο ίδιο σύμπαν. Δεν είναι ακριβώς μόδα, είναι ειλικρίνεια.
Φίλιππος Τσαγκρίδης: Να μη σε φοράει αυτό που φοράς.
Παΐσιος Μεντεσίδης: Στυλ είναι το πως θέλει ο κάθε άνθρωπος να υπάρχει και να στέκεται στην κοινωνία. Η υπόγραφή του. Στυλ δεν είναι μόνο το ντύσιμο. Στυλ είναι και ο τρόπος ομιλίας, η γλώσσα του σώματος, ο τρόπος που επιλέγω να κινώ τα χέρια μου. Στυλ είναι όλη μας η υπόσταση.
Μάνος Αθανασιάδης: Στυλ είναι ο τρόπος ζωής του καθενός, η καθημερινότητα του, το πώς αντιλαμβάνεται την ύπαρξη του μέσα στον κόσμο μέσα στο κοινωνικό σύνολο, η ελαφρά μορφή τέχνης μέσα στην οποία ζεις την κάθε μέρα σου.
Συμεών Καμσίζογλου: Το στυλ πλάθεται περισσότερο από τα βιώματα μας παρά από την παιδεία, και απαιτεί χρόνο. Είναι άμεσα συνυφασμένο με το εγώ μας και είναι συνάμα ουσιώδες και επιφανειακό.
Φίλιππος Θεοδωρίδης: Στυλ είναι ο τρόπος που κάποιος επιλέγει να εκφράσει την προσωπικότητα του και τις επιλογές του, μέσα από το ντύσιμο του τα βιβλία που διαβάζει, την μουσική που ακούει ακόμα και το φαγητό που επιλέγει να φάει. Είναι το αντίθετο αυτού που λέμε μόδα γιατί είναι κάτι πολύ προσωπικό.

«Το παράδοξο με το στυλ, θεωρώ, είναι ότι έχει ταυτόχρονα έναν εφήμερο χαρακτήρα, καθώς οφείλει να εξελίσσεται διαρκώς, όπως και το ίδιο το άτομο που το εκφράζει, αλλά και μια διαχρονικότητα, καθώς χαρακτηρίζει, εν τέλει, το άτομο αυτό».
Νικόλας Μπαρελιέ: Στυλ, για μένα, είναι η εξωτερίκευση της υπόστασης του ατόμου μέσω οποιουδήποτε δυνατού μέσου, είτε αυτό είναι υλικό στοιχείο, είτε τρόπος συμπεριφοράς και παρουσίασης του εαυτού του. Οφείλει να αποπνέει μια αίσθηση εσωτερικότητας, ουσίας και να μην έχει επιφανειακό χαρακτήρα. Το παράδοξο με το στυλ, θεωρώ, είναι ότι έχει ταυτόχρονα έναν εφήμερο χαρακτήρα, καθώς οφείλει να εξελίσσεται διαρκώς, όπως και το ίδιο το άτομο που το εκφράζει, αλλά και μια διαχρονικότητα, καθώς χαρακτηρίζει, εν τέλει, το άτομο αυτό.
Στράτος Πατσάκης: Η προσωπικότητα, η ευγένεια, οι καλοί τρόποι συμπεριφοράς, η αυτοπεποίθηση και ο σεβασμός σε συνδυασμό με το αυθεντικό γούστο.
Γιώργος Πίττας: Ένας βαθύς και ουσιαστικός διάλογος περιεχόμενου και μορφής. Εμπεριέχει παιδεία, ήθος, άποψη ζωής. Γι’ αυτό και δεν με συγκίνησαν ποτέ οι μόδες.
Κωνσταντίνος Ξένος: Στυλ για εμένα είναι η ψυχολογία που έχει ο κάθε άνθρωπος όταν ξυπνάει! Το αν πρέπει να ντυθείς κάπως για να πας κάπου συγκεκριμένα δεν είναι στυλ. Έχεις πάρει την «εντολή» του πως πρέπει να ντυθείς, αλλά στην καθημερινότητά σου το στυλ σου το φτιάχνεις σύμφωνα με την διάθεσή σου.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Μιχαήλ Ανδρουλιδάκης: Για εμένα στυλ είναι οτιδήποτε διαχρονικό και αυθεντικό. Σίγουρα, πάντως όχι φόρμες και T-shirt με χαλκομανίες 24/7.
Τάσος Σοφρονίου: Η αρχή των πάντων για να επικοινωνήσεις πρωτίστως την ταυτότητά σου, τα έμφυτα ταλέντα σου και την επιθυμία σου να απελευθερωθείς από την ανασφάλεια της εξωτερικής σου εμφάνισης. Το στυλ είναι μια πανοπλία φτιαγμένη για γερές μάχες και προσδίδει ειλικρινά μακροζωία. Προστατεύει, αλλά και μειώνει την όποια εμφανισιακή ή σωματική ανασφάλεια, αυξάνει την αυτοπεποίθηση και προβάλει ολοφάνερα την προσωπικότητα ενός ανθρώπου. Χωρίς στυλ η ζωή είναι βαρετή.

«Το στυλ αντικατοπτρίζει τη διάθεσή μας καθημερινά, αλλά ακόμα περισσότερο την προσωπικότητά μας εν γένει».
Χάρης Ντάβλας: Το στυλ αντικατοπτρίζει τη διάθεσή μας καθημερινά, αλλά ακόμα περισσότερο την προσωπικότητά μας εν γένει. Στυλ έχουν πολλοί, ακόμα κι αν οι επιλογές τους είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Το στυλ πηγάζει από μέσα μας. Σίγουρα επηρεάζεται και διαμορφώνεται ανάλογα με τις τάσεις που επικρατούν, αλλά πρέπει να υπάρχει μία αντίληψη για την εικόνα που θέλεις να έχεις και φυσικά για τα στοιχεία εκείνα που σε αναδεικνύουν. Για μένα, στυλ είναι να μπορείς να συνδυάσεις τα κομμάτια που έχεις ήδη, με τέτοιο τρόπο ώστε κάθε φορά να φαίνεται ότι φοράς κάτι καινούργιο. Σίγουρα είναι κάτι που δεν ορίζεται από την αγοραστική τοποθέτηση του καθενός, αλλά με την αισθητική του ταυτότητα.
Νίκος Σταθούλης: Στυλ σημαίνει αυτοπεποίθηση. Αυτοσεβασμός. Αυτοσαρκασμός. Να ξέρεις ποιος είσαι και να είσαι φυσικός. Ο εαυτός σου δηλαδή.
Γιώργος Τζάνερης: Σημαίνει αυτοπεποίθηση, άποψη, γοητεία. Στυλ είναι ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι στο «Dolce Vita», ο Μάρλον Μπράντο στο «Λεωφορείον ο Πόθος», ο Μοντγκόμερι Κλιφτ στο «Ξαφνικά, πέρυσι το καλοκαίρι», ο Κάρι Γκραντ στο «Κοινωνικά σκάνδαλα», ο Άντονι Πέρκινς στο «Φαίδρα», ο Κόλιν Φερθ στο «Ένας άντρας μόνος», ο Αλέκος Αλεξανδράκης στο «Μια τρελή τρελή οικογένεια», ο Ντίνος Ηλιόπουλος στο «Το Δόλωμα», ο Gary Oldman στον «Δράκουλα».
Μιχάλης Πάντος: Ευφυία, δυνατή άποψη, καλοί τρόποι, αυτοπεποίθηση, κοφτερό μάτι, και, όπως έχει πει η Diana Vreeland, «Η μόνη πραγματική κομψότητα είναι στο μυαλό: Αν την έχεις, όλα τα υπόλοιπα προκύπτουν από εκεί».
Νεκτάριος Ντάλλας: Γοητεία, φινέτσα, αισθητική και δυναμισμός σε ισορροπία. Το ανεπιτήδευτο που έχει κατακτηθεί μέσα από προσπάθεια και γνώση, με άλλα λόγια, η ιταλική έννοια sprezzatura.

«Τελικά το στυλ είναι μια τόσο λεπτή υπόθεση, όσο η χαραμάδα ανάμεσα στη τρέχουσα μόδα και την πλήρη αδιαφορία για τα εγκόσμια».
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος: Αν κάποιος βγει έξω με τη συνείδηση ότι έχει στυλ, τότε μάλλον δεν το έχει. Παρότι η σύγκριση δεν είναι δόκιμη, θα το παρομοίαζα με ένα όμορφο πρόσωπο, που ό,τι κι αν «φορέσει» ‒μούσια, μαλλιά, γυαλιά‒, θα παραμείνει όμορφο. Αν πρέπει να διαλέξω ανάμεσα στην τάση των σεταρισμένων hipsters, με τις all around περιποιημένες τρίχες, και τους hippies, χίλιες φορές τα παιδιά των λουλουδιών. Καλύτερα γυμνός στην άμμο, παρά φιόγκος σε δεξίωση, ή αποδεκτός σε μια μικρή ομάδα που αυτοσυγχαίρεται. Άνθρωποι με στυλ είναι οι σεμνοί, οι αθώοι, οι γενναιόδωροι, αυτοί που πάνε την συζήτηση παραπέρα, και στους οποίους διακρίνεις έναν ανεπαίσθητο ρομαντισμό στην άκρη του βλέμματός τους. Σαν να πιστεύουν ακόμη στο θαύμα της ζωής. Τελικά το στυλ είναι μια τόσο λεπτή υπόθεση, όσο η χαραμάδα ανάμεσα στη τρέχουσα μόδα και την πλήρη αδιαφορία για τα εγκόσμια.
Βασίλης Μπουρτσάλας: «Προσωπικότητα», δηλαδή μια ιδιαιτερότητα που, είτε μου αρέσει είτε δεν μου αρέσει, μου προκαλεί θετικά το ενδιαφέρον. Πιστεύω ότι το στυλ δύσκολα μπορεί να προσδιοριστεί με λόγια, διότι κυρίως μας προκαλεί συναισθηματικά. Γενικά με καλύπτει πλήρως μια φράση περί στυλ από το βιβλίο του Oscar Lenius «A Well Dressed Gentleman’s Pocket Guide»: «Ένας άνδρας με στυλ έχει κάτι παραπάνω από μια καλή εμφάνιση. Περιβάλλεται από μια αύρα περιωπής, η οποία δύσκολα προσδιορίζεται αλλά εύκολα αναγνωρίζεται».
Πάνος Ρήγας: Μια αιχμηρή οπτική διάβρωσης της καθημερινότητας.
Ειρηναίος Φιλιππίδης: Να ξεχνάς όλα τα στυλ.




