Χρίστος Λάσκαρης, «Διαβάζοντας ένα ποίημα» Διάβαζα ένα ποίημα για την άνοιξη όταν την είδα να έρχεται από μακριά: μισή γυναίκα, μισή όνειρο. Κατέβαινε το μονοπάτι κάτω στεφανωμένη με άνθη κερασιάς. Τότε κατάλαβα τι δύναμη έχουν τα ποιήματα.   (Από τη συλλογή «Τέλος του προγράμματος», 1997.... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για ένα κορίτσι την άνοιξη
Ενός λεπτού σιγή Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά, έναν ώμο ν’ ακουμπάτε την πίκρα σας, ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας, κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας, έστω και μια φορά; είπατε να κρατήσετε... Περισσότερα
Ντίνος Χριστιανόπουλος: «Να σου γλείψω τα χέρια, να σου γλείψω τα πόδια»
Τάκης Βαρβιτσιώτης, «Λυρικό εγκώμιο για την κοίμηση του Οδυσσέα Ελύτη– 6» Τώρα που έχεις αποδημήσει Κι όλα λυγίζουν πιο θλιβερά Θέλω να ζήσω επιτέλους Ανάλαφρος σαν τη φωτιά Που υψώνεται κατακόρυφα Με το ανυπέρβλητο ανάστημά σου Και να μπορώ πια να εμπιστεύομαι Κάθε στιγμή της... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τον Ελύτη
  Οδυσσέας Ελύτης, «Ο χαρταετός» Κι όμως ήμουν πλασμένη για χαρταετός. Τα ύψη μου άρεσαν ακόμη και όταν έμενα στο προσκέφαλο μου μπρούμυτα τιμωρημένη ώρες και ώρες. ένιωθα το δωμάτιο μου ανέβαινε -δεν ονειρευόμουν- ανέβαινε φοβόμουνα και μου άρεσε. Ήταν εκείνο που έβλεπα πως να... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τον χαρταετό
Ελεύθερη ένωση  Η γυναίκα μου με μαλλιά φωτιάς από ξύλα Η γυναίκα μου με σκέψεις αστραπών της ζέστης Με μέση κλεψύδρας Η γυναίκα μου με μέση σβίδρας ανάμεσα στα δόντια της τίγρης Η γυναίκα μου με στόμα κονκάρδας και ανθοδέσμης άστρων μικρότερου μεγέθους Με δόντια... Περισσότερα
Αντρέ Μπρετόν: «Η γυναίκα μου με αιδοίο φλέβας χρυσού κι ορνιθορύγχου»
Γιάννης Ευσταθιάδης, Άτιτλο Βρέχει πάλι απόψε μέρες Σεπτεμβρίου φετινές μα οι σταγόνες πέφτουνε σε χρόνια ασύμμετρα και μακρινά στα μάτια σου Mυρτάλη βρέχει κι όμως δεν είναι το βρεγμένο χώμα που ανασαίνω μα η μυρωδιά απ’ τα μαλλιά σου η μυρωδιά από καπνό βιβλίων διαβασμένων... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για την πρώτη τους αγάπη
Σοφία Πόταρη, «Ο χορός» Αγαπημένε μου έξω κρουστό απλώνεται το χιόνι και στροβιλίζονται αλαφρές νιφάδες όπως το άχυρο λιχνίζεται στ’ αλώνι. πόσο η ψυχή φλογίζεται, κι ωραία που με τρυπάει σαν μακρύ βελόνι της παγωνιάς η αψάδα κι η παρέα! ο χρόνος μου ολοένα και... Περισσότερα
Οι νεότεροι ποιητές μας για το χιόνι
Περίμενε να γεράσει για να βγει στην ποίηση. Κοίταξε πίσω ή μπροστά; Έκλεισε την πόρτα του πιάνονας μολύ- βι και χαρτί. Το πρωί γράφει από φως, τις νύχτες από σκοτάδι, και στο μεσοδιάστημα κυκλώνεται από ομίχλη. Έπρεπε να γεράσει για να στοχαστεί τον έρωτα. Κοίταξε... Περισσότερα
Δημήτρης Καταλειφός: «Περίμενε να γεράσει για να βγει στην ποίηση»
Δήμητρα Αγγέλου, Άτιτλο Το είπε μια γριά μάγισσα σαν ήμουνα μικρή Το είδε ανάμεσα στα μάτια μου Ένα πεφταστέρι Εσύ θα πέφτεις Θα πάρεις φωτιά Διερχόμενη απ’ την ατμόσφαιρα των ανθρώπων Αλλά έχεις δει πεφταστέρια Μην περιμένεις και πολλά Δεν διαρκούν Κι αν τύχει –πράγμα... Περισσότερα
Οι νεότεροι ποιητές μας για την παιδικότητα
«Αισθηματικό» Μια Κυριακή απόγιομα ένας νεκρός φαντάρος μπήκε στον κινηματογράφο πέντε μ’ εφτά. Κάθισε μόνος σε μιαν άκρη στο πίσω μέρος του εξώστη χωρίς κανένας να τον βλέπει κι έκλαιγε ήσυχα στα σκοτεινά. Το έργο ήταν αισθηματικό κάποτε το ’χε ξαναδεί μαζί μ’ ένα κορίτσι... Περισσότερα
Γιώργης Παυλόπουλος: «Πριν φύγει για το μέτωπο»
Είναι από τα πιο συζητημένα πρόσωπα στο λογοτεχνικό σινάφι. Όχι μόνο τώρα για την έκδοση της «Άγονης Γης» που προκάλεσε νέα ανάφλεξη από διάφορους ποιητές που τον εγκάλεσαν για το γεγονός ότι ακούμπησε τη Σεφερική «Έρημη Χώρα» του Έλιοτ, αλλά και για τη δική του... Περισσότερα
Χάρης Βλαβιανός: «Ο αυριανισμός ζει και βασιλεύει»
Ηλίας Κεφάλας, «Ιέρεια του φθινοπώρου» Έχει καιρό να βρέξει. Το χώμα στέγνωσε. Τα φύλλα εκλιπαρούν την κίτρινη φωταύγεια. Και ο άνεμος θερμός μάς ψιθυρίζει Ειδήσεις από μακρινά ναυάγια. Μα ποιος ακόμα τα νομίζει μακρινά; Γι’ αυτό σε θέλω τώρα. Αυτήν την κρίσιμη Στιγμή, ακριβώς, χωρίς... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για ένα κορίτσι το φθινόπωρο
Χάρης Μεγαλυνός, «Τέλος Αυγούστου» Ας τελειώσει ο Αύγουστος, ο μήνας που υπάρχει στο ημερολόγιο μόνο και μόνο για να επισκεπτόμαστε ατμοπλοϊκώς τις άγονες αλληλουχίες των νησιών, μόνο και μόνο για να κάνουμε ότι προσευχόμαστε στα εκκλησάκια με τους μαυρισμένους απ’ τα κεριά αγίους και να... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για το τέλος των διακοπών
Αυτό που μυστικά φοβάσαι πιο πολύ συμβαίνει πάντα. Γράφω: ω Εσύ, λυπήσου με. Κι έπειτα; Αρκεί λίγο κουράγιο. Όσο περισσότερο προσδιορισμένος και σαφής είναι ο πόνος, τόσο περισσότερο παλεύει το ένστικτο της ζωής και καταρρέει η ιδέα της αυτοκοτονίας. Έμοιαζε εύκολο να το συλλογίζεσαι. Ακόμα... Περισσότερα
Τσέζαρε Παβέζε: 70 χρόνια από τον θάνατό του
Γυμνός, Iούλιο μήνα Γυμνός, Iούλιο μήνα, το καταμεσήμερο. Σ’ ένα στενό κρεβάτι, ανάμεσα σε δυο σεντόνια χοντρά, ντρίλινα, με το μάγουλο πάνω στο μπράτσο μου που το γλείφω και γεύομαι την αρμύρα του. Kοιτάζω τον ασβέστη αντικρύ στον τοίχο της μικρής μου κάμαρας. Λίγο πιο... Περισσότερα
Γυμνός, Iούλιο μήνα
Γιώργος Σεφέρης, «Θερινό ηλιοστάσι – ΙΑ΄» Η θάλασσα που ονομάζουν γαλήνη πλεούμενα κι άσπρα πανιά μπάτης από τα πεύκα και τ’ Όρος της Αίγινας λαχανιασμένη ανάσα· το δέρμα σου γλιστρούσε στο δέρμα της εύκολο και ζεστό σκέψη σχεδόν ακάμωτη κι αμέσως ξεχασμένη. Μα στα ρηχά... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για την Αίγινα
Οίκοι ευγηρίας Και βέβαια σε τίποτε δε χρησιμεύει η ποίηση. Εκτός αν κάποιος που διαβάζει τώρα τρέξει μετανιωμένος και την ξαναφέρει σπίτι.   ***   Τηλεφωνήματα Σε σκέπτομαι και μου έρχεται για σένα ιδέα ποιητική. Όμως τη θυσιάζω για να σε παίρνω στο τηλέφωνο  ... Περισσότερα
9 χρόνια χωρίς τον Γιάννη Βαρβέρη
Ορέστης Αλεξάκης, «Ο περιπατητής της παραλίας» Βρίσκω εκκωφαντικά τα γεγονότα τις διατυπώσεις πληκτικές το όλον έργο περιττό και χρονοβόρο Κι αν ίσως κάποτε συμπράττω θύμα κι εγώ μοιραίων συσχετισμών όμως κρατώ τις όποιες αποστάσεις τεκμήρια της αθωότητάς μου Γι’ αυτό αποφεύγω τους συνωστισμούς και προτιμώ... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για την παραλία
Ολοένα και πιο συχνά, σαν μάντρα που επανέρχεται και ποτέ δεν φεύγει, σε στιγμές που δεν το περιμένω, έρχεται στο μυαλό μου ο τίτλος ενός ποιήματος του Μιχάλη Γκανά: «Έρχονται μέρες που ξεχνάω με λένε» (Παραλογή, 1993). Αυτό συμβαίνει με τους ποιητές, σε ακολουθούν. Η... Περισσότερα
Μιχάλης Γκανάς: «Τώρα πεινάμε και διψάμε για μια ανεπαίσθητη χειρονομία αγάπης»
«Βecause» Δόντια των λέξεων Δαγκάνοντας κρύον αέρα BECAUSE Το χάος μετριέται μόνο με χάος Φέρετρο φέρετρο Που πετάς γύρω μου γύρω μου Μερόνυχτα τώρα Ανάμεσα Τετέλεσται και Πριν Μεσάνυχτα πάντα Όλο δεξιά και καταστροφή Ποίηση πάλι Μ’ ένα νυστέρι που σκάβω Ανάμεσα Σάββατο Και φωτεινή... Περισσότερα
Αλέξης Τραϊανός: «BECAUSE το χάος μετριέται μόνο με χάος»
Button to top