Σοφία Πόταρη, «Ο χορός» Αγαπημένε μου έξω κρουστό απλώνεται το χιόνι και στροβιλίζονται αλαφρές νιφάδες όπως το άχυρο λιχνίζεται στ’ αλώνι. πόσο η ψυχή φλογίζεται, κι ωραία που με τρυπάει σαν μακρύ βελόνι της παγωνιάς η αψάδα κι η παρέα! ο χρόνος μου ολοένα και... Περισσότερα
Οι νεότεροι ποιητές μας για το χιόνι
Περίμενε να γεράσει για να βγει στην ποίηση. Κοίταξε πίσω ή μπροστά; Έκλεισε την πόρτα του πιάνονας μολύ- βι και χαρτί. Το πρωί γράφει από φως, τις νύχτες από σκοτάδι, και στο μεσοδιάστημα κυκλώνεται από ομίχλη. Έπρεπε να γεράσει για να στοχαστεί τον έρωτα. Κοίταξε... Περισσότερα
Δημήτρης Καταλειφός: «Περίμενε να γεράσει για να βγει στην ποίηση»
Δήμητρα Αγγέλου, Άτιτλο Το είπε μια γριά μάγισσα σαν ήμουνα μικρή Το είδε ανάμεσα στα μάτια μου Ένα πεφταστέρι Εσύ θα πέφτεις Θα πάρεις φωτιά Διερχόμενη απ’ την ατμόσφαιρα των ανθρώπων Αλλά έχεις δει πεφταστέρια Μην περιμένεις και πολλά Δεν διαρκούν Κι αν τύχει –πράγμα... Περισσότερα
Οι νεότεροι ποιητές μας για την παιδικότητα
«Αισθηματικό» Μια Κυριακή απόγιομα ένας νεκρός φαντάρος μπήκε στον κινηματογράφο πέντε μ’ εφτά. Κάθισε μόνος σε μιαν άκρη στο πίσω μέρος του εξώστη χωρίς κανένας να τον βλέπει κι έκλαιγε ήσυχα στα σκοτεινά. Το έργο ήταν αισθηματικό κάποτε το ’χε ξαναδεί μαζί μ’ ένα κορίτσι... Περισσότερα
Γιώργης Παυλόπουλος: «Πριν φύγει για το μέτωπο»
Είναι από τα πιο συζητημένα πρόσωπα στο λογοτεχνικό σινάφι. Όχι μόνο τώρα για την έκδοση της «Άγονης Γης» που προκάλεσε νέα ανάφλεξη από διάφορους ποιητές που τον εγκάλεσαν για το γεγονός ότι ακούμπησε τη Σεφερική «Έρημη Χώρα» του Έλιοτ, αλλά και για τη δική του... Περισσότερα
Χάρης Βλαβιανός: «Ο αυριανισμός ζει και βασιλεύει»
Ηλίας Κεφάλας, «Ιέρεια του φθινοπώρου» Έχει καιρό να βρέξει. Το χώμα στέγνωσε. Τα φύλλα εκλιπαρούν την κίτρινη φωταύγεια. Και ο άνεμος θερμός μάς ψιθυρίζει Ειδήσεις από μακρινά ναυάγια. Μα ποιος ακόμα τα νομίζει μακρινά; Γι’ αυτό σε θέλω τώρα. Αυτήν την κρίσιμη Στιγμή, ακριβώς, χωρίς... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για ένα κορίτσι το φθινόπωρο
Χάρης Μεγαλυνός, «Τέλος Αυγούστου» Ας τελειώσει ο Αύγουστος, ο μήνας που υπάρχει στο ημερολόγιο μόνο και μόνο για να επισκεπτόμαστε ατμοπλοϊκώς τις άγονες αλληλουχίες των νησιών, μόνο και μόνο για να κάνουμε ότι προσευχόμαστε στα εκκλησάκια με τους μαυρισμένους απ’ τα κεριά αγίους και να... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για το τέλος των διακοπών
Αυτό που μυστικά φοβάσαι πιο πολύ συμβαίνει πάντα. Γράφω: ω Εσύ, λυπήσου με. Κι έπειτα; Αρκεί λίγο κουράγιο. Όσο περισσότερο προσδιορισμένος και σαφής είναι ο πόνος, τόσο περισσότερο παλεύει το ένστικτο της ζωής και καταρρέει η ιδέα της αυτοκοτονίας. Έμοιαζε εύκολο να το συλλογίζεσαι. Ακόμα... Περισσότερα
Τσέζαρε Παβέζε: 70 χρόνια από τον θάνατό του
Γυμνός, Iούλιο μήνα Γυμνός, Iούλιο μήνα, το καταμεσήμερο. Σ’ ένα στενό κρεβάτι, ανάμεσα σε δυο σεντόνια χοντρά, ντρίλινα, με το μάγουλο πάνω στο μπράτσο μου που το γλείφω και γεύομαι την αρμύρα του. Kοιτάζω τον ασβέστη αντικρύ στον τοίχο της μικρής μου κάμαρας. Λίγο πιο... Περισσότερα
Γυμνός, Iούλιο μήνα
Γιώργος Σεφέρης, «Θερινό ηλιοστάσι – ΙΑ΄» Η θάλασσα που ονομάζουν γαλήνη πλεούμενα κι άσπρα πανιά μπάτης από τα πεύκα και τ’ Όρος της Αίγινας λαχανιασμένη ανάσα· το δέρμα σου γλιστρούσε στο δέρμα της εύκολο και ζεστό σκέψη σχεδόν ακάμωτη κι αμέσως ξεχασμένη. Μα στα ρηχά... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για την Αίγινα
Οίκοι ευγηρίας Και βέβαια σε τίποτε δε χρησιμεύει η ποίηση. Εκτός αν κάποιος που διαβάζει τώρα τρέξει μετανιωμένος και την ξαναφέρει σπίτι.   ***   Τηλεφωνήματα Σε σκέπτομαι και μου έρχεται για σένα ιδέα ποιητική. Όμως τη θυσιάζω για να σε παίρνω στο τηλέφωνο  ... Περισσότερα
9 χρόνια χωρίς τον Γιάννη Βαρβέρη
Ορέστης Αλεξάκης, «Ο περιπατητής της παραλίας» Βρίσκω εκκωφαντικά τα γεγονότα τις διατυπώσεις πληκτικές το όλον έργο περιττό και χρονοβόρο Κι αν ίσως κάποτε συμπράττω θύμα κι εγώ μοιραίων συσχετισμών όμως κρατώ τις όποιες αποστάσεις τεκμήρια της αθωότητάς μου Γι’ αυτό αποφεύγω τους συνωστισμούς και προτιμώ... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για την παραλία
Ολοένα και πιο συχνά, σαν μάντρα που επανέρχεται και ποτέ δεν φεύγει, σε στιγμές που δεν το περιμένω, έρχεται στο μυαλό μου ο τίτλος ενός ποιήματος του Μιχάλη Γκανά: «Έρχονται μέρες που ξεχνάω με λένε» (Παραλογή, 1993). Αυτό συμβαίνει με τους ποιητές, σε ακολουθούν. Η... Περισσότερα
Μιχάλης Γκανάς: «Τώρα πεινάμε και διψάμε για μια ανεπαίσθητη χειρονομία αγάπης»
«Βecause» Δόντια των λέξεων Δαγκάνοντας κρύον αέρα BECAUSE Το χάος μετριέται μόνο με χάος Φέρετρο φέρετρο Που πετάς γύρω μου γύρω μου Μερόνυχτα τώρα Ανάμεσα Τετέλεσται και Πριν Μεσάνυχτα πάντα Όλο δεξιά και καταστροφή Ποίηση πάλι Μ’ ένα νυστέρι που σκάβω Ανάμεσα Σάββατο Και φωτεινή... Περισσότερα
Αλέξης Τραϊανός: «BECAUSE το χάος μετριέται μόνο με χάος»
Από χτες το μεσημέρι εδώ. Γράφω μπροστά στο ανοιχτό παράθυρο, προχωρημένο απόγεμα. Αργές καμπάνες της Μ. Παρασκευής και, κάθε ώρα, το κανόνι του Προγυμναστηρίου. Από το παράθυρο πεύκα, ένα κομμάτι θάλασσα, στο βάθος ο ανατολικός κάβος κομμένος στον αυχένα από το δρόμο που πάει κατά... Περισσότερα
Γιώργος Σεφέρης: Μια Μεγάλη Παρασκευή στον Πόρο
ια καιόμενη βάτος. Ένα παρανάλωμα νεφών με παντελόνια. Ένας ερωτιδέας του γυναικείου σώματος και της επανάστασης. Για τον Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι ξέρουμε πολλά, όσα ο μύθος του απονενοημένου τέλους του μας προσέδωσε και όσα η ποιητική του ορμή μας χάρισε. Ήταν ένα διάπυρο άστρο που δεν... Περισσότερα
Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι: μέγας ποιητής, μέγας εραστής, με αλφαδιασμένο στυλ
«Τόπος κρανίου» Ι.   (Ανάμεσα στην Καλαχάρι και το μπάνιο) Αμμόλοφοι μέχρι τους φεγγίτες. Σαλόνια με θαμμένους γείτονες.   ΙΙ.   (Μια μουσική ξεπέφτει από το ράδιο) Απόγευμα στα τζάμια. Αντανακλάσεις. Τα κεφάλια μας στο κάδρο του νερού σαν νούφαρα.   ΙΙΙ.  (Δυο δρεπανιές ακόμα ως το... Περισσότερα
Αλέξιος Μάινας: Tα ποιήματα του εγκλεισμού
Τάκης Βαρβιτσιώτης, «Ήρθες κοντά μου» Ήρθες κοντά μου Με την εύνοια των χελιδονιών Μου μίλησες Με τη σιωπή των άστρων Και το χαμόγελό σου έτρεμε Πάνω στα χείλη σου   (Από τη συλλογή «Αλφαβητάριο», 1955. Περιλαμβάνεται και στη συγκεντρωτική έκδοση «Τάκη Βαρβιτσιώτη, Σύνοψη, Ποιήματα, Τόμος... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τα χελιδόνια
Λευτέρης Ξανθόπουλος, «Ο θάνατος του Μίλτου Σαχτούρη» Aπό τον θάλαμό του στο νοσηλευτήριο ηλικιωμένων Βασιλάκειον της οδού Τενέδου και πολύ κοντά στο μικρό διαμέρισμα της οδού Μηθύμνης όπου ζούσε τα τελευταία είκοσι τέσσερα χρόνια της ζωής του μόνος και εντελώς μέσα στη δική του περιοχή... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τον Σαχτούρη
Η απατηλή επιφάνεια του νερού που αντικαθρεφτίζει την όψη του Νάρκισσου και η γνωστή άποψη του Κητς για τον χαμαιλεοντικό χαρακτήρα του ανθρώπου που γράφει στίχους δεν υπόσχονται μεγάλη ευκρίνεια για το πρόσωπο του ποιητή. Το πρόσωπο κάποιων ποιητών δεν διασώθηκε άλλωστε. Στη θέση της... Περισσότερα
Στρατής Πασχάλης: «Το πρόσωπο του ποιητή»
Button to top