Στις 4 Μαρτίου του 1977, στις 21:22 τοπική ώρα, ολόκληρη η Ρουμανία και μεγάλο μέρος από τα Βαλκάνια, συγκλονίστηκαν από τον πολύ μεγάλο σεισμό των 7,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ με επίκεντρο τη Βρανσέα, στα Καρπάθια Όρη. Η περιοχή είχε δώσει, το 1940 έναν ακόμη... Περισσότερα
Ραζβάν Λουτσέσκου: είναι «τρελός» αυτός ο Ρουμάνος
Οι Άγγλοι -οι αγγλόφωνοι, για την ακρίβεια- έχουν μια ιδιαίτερη έκφραση για τους αθλητές που διακρίνονται για τη σκληρή, επίμονη δουλειά τους στον αγωνιστικό χώρο: work ethic. Ο ορισμός της έννοιας είναι ευρύς. Με απλά λόγια σημαίνει κάποιον που, όσο κι αν είναι το ταλέντο... Περισσότερα
Κώστας Τσιμίκας: ο Έλληνας που μετράει τα άστρα της Λίβερπουλ
Kατά το αμερικανικό δόγμα της επιτυχίας: «Ο πρώτος είναι πρώτος και ο δεύτερος τίποτα». Πόσο… τίποτα μπορεί να είναι, άραγε, ο Ρόμπερτ Λεβαντόβσκι που είδε και φέτος την πλάτη κάποιου άλλου (εν προκειμένω του Λιονέλ Μέσι) να ανεβαίνει στο πόντιουμ και να παραλαμβάνει τη Χρυσή... Περισσότερα
Ρόμπερτ, είσαι ο δικός μας «χρυσός» μπαλαδόρος
Έχει ενδιαφέρον να μάθετε τον λόγο που η ισπανική επιτροπή κεφαλαιαγοράς έσπευσε να «τραβήξει το αυτί» σε ένα σύμβολο του ισπανικού ποδοσφαίρου, τον Αντρές Ινιέστα, ο οποίος όχι μόνο είχε μια σπουδαία καριέρα στην Μπαρτσελόνα, αλλά είναι και ο σκόρερ του χρυσού γκολ που έδωσε... Περισσότερα
Πώς τα κρυπτονομίσματα αλλάζουν τη βιομηχανία του ποδοσφαίρου
ετάρτη 29 Μαΐου 1968, Γουέμπλεϊ. Ένας εξτρέμ με γελαστό βλέμμα ρίχνεται σ’ ένα διαβολεμένο σλάλομ. Στο τέλος, ένα γκολ, αυτό που θα οδηγήσει τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην κατάκτηση του πρώτου της Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Η μεγάλη Μπενφίκα καλείται να υποκλιθεί στη χάρη ενός πλεϊμπόι. Του «Quinto... Περισσότερα
Η αξέχαστη, τρυφερή αλητεία του George Best
Η κοινωνία της απόδοσης ζητάει πάντα εμπράγματες αποδείξεις. Το ύψος του τραπεζικού λογαριασμού είναι μια καλή αρχή. Ο αέρας που σκορπίζουν τα μηδενικά διαγουμίζει κάθε προκατάληψη. Ο λεφτάς βρίσκει ανοιχτές όλες τις πόρτες. Διότι ως γνωστόν τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, αλλά μπορούν κάλλιστα... Περισσότερα
Eίναι κακό να είσαι κούριερ;
Στην προθέρμανση του ημιτελικού με την Ισπανία, η ιταλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία ζήτησε να ακουστεί το τραγούδι «A far l’ amore comincia tu» προς τιμήν της Ραφαέλα Καρά, η οποία έφυγε πριν από μια εβδομάδα. Ήταν ακόμα ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της ιταλικής φιλοσοφίας, μιας στάσης ζωής... Περισσότερα
Το βράδυ που η αγγλική αδημονία υποτάχθηκε στο ιταλικό coolness
Γουστάρουμε τους Γάλλους γιατί είναι αυτό που υπόσχονται: φινετσάτοι, αέρινοι κι αποτελεσματικοί. «Αντιπαθούμε» τους Γερμανούς ακριβώς για τον ίδιο λόγο: παίζουν σαν καλοκουρδισμένη μηχανή χωρίς φαντασία. Χθες, στο γήπεδο της Μπάγερν στο Μόναχο, αναμετρήθηκαν οι τελευταίες δυο κάτοχοι του Μουντιάλ, δυο ομάδες με πολλές διεθνείς... Περισσότερα
Eθνική Γαλλίας: μια ομάδα που γουστάρεις να βλέπεις
Δεν τους διακρίνεις εύκολα, αλλά υπάρχουν εκεί έξω. Συνήθως δεν κραυγάζουν για την αξιοσύνη τους. Δεν διεκδικούν για τους εαυτούς τους τα φώτα της δημοσιότητας, δεν έχουν εκείνη την ασπίδα της φιλαυτίας που τους απομακρύνει από τον κόσμο μετατρέποντάς τους σε άπιαστα είδωλα. Ο Σίμον... Περισσότερα
Οι Σίμον Κιάερ αυτού του κόσμου
πρόσφατη αναμπουμπούλα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο πήρε δραματική τροπή σε μόλις λίγα 24ωρα. Δεν πρόλαβε να καταλαγιάσει η σκόνη της είδησης ότι κάποιες από τις κορυφαίες ομάδες της ηπείρου αποφάσισαν να δημιουργήσουν τη δική τους ευρωπαϊκή Super League και το εγχείρημα ήδη κατέρρευσε, πρακτικά εν τη... Περισσότερα
Το ναυάγιο της ευρωπαϊκής «Super League»: Και η μπίζνα έχει τα όρια της
«Δόξα και τιμή στους θυρωρούς, που κλείσανε τις πόρτες και είχαμε νεκρούς», θυμάμαι τη Θύρα 13 να δονείται από το φρικώδες αυτό σύνθημα, όταν πρωτοπήγα στο γήπεδο στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Το σύνθημα αφορούσε στην τραγωδία της Θύρας 7, μετά το τέλος του... Περισσότερα
Ο ΠΑΟ τιμά τα θύματα της Θύρας 7. Χωράει λίγη αλληλεγγύη και στο ποδόσφαιρο;
To 1990 ήμουν 19 χρονών, στην ηλικία που πλέον ένας άντρας έχει μια κάποια εμπεδωμένη άποψη για τα πράγματα. Ένα μεσοδιάστημα όπου δεν απέχεις πολύ από την παιδικότητα, αλλά βλέπεις μπροστά σου τα χρόνια της εμπειρίας να σε υποδέχονται. Είναι η στιγμή, μια από τις... Περισσότερα
Μας έβγαλες την πίστη, αλλά χαλάλι σου
Τις παλιές, καλές εποχές, τότε που πλέναμε τις γρατζουνιές με Talisker (σ.σ.: ασύγκριτα πιο αποτελεσματικό από μπεταντίν), κάθε τρεις και λίγο πεταγόμασταν μέχρι την πραγματική φίλη και γείτονα. Σε ένα από αυτά τα ταξίδια, στο Μιλάνο συγκεκριμένα, πετύχαμε ένα μεγάλο ματς. Μίλαν – Γιουβέντους. Η... Περισσότερα
El Malaka, ένα όνομα-θρύλος
Κάποια στιγμή στα ‘90s μια δράκα Ιταλοί λόγιοι ακτιβιστές σχημάτισαν την κολλεκτίβα Luther Blissett. Ίσως η κορυφαία τους στιγμή ήταν το μυθιστόρημα Εκκλησιαστής (εκδ. Τραυλός) ένα ιστορικό θρίλερ που αν κάποιος καταφέρει να ακολουθήσει α)την πλοκή στο κατακερματισμένο χρονικό πλαίσιο και β) την ακατάπαυστη παρέλαση... Περισσότερα
Όχι Άλλο Χρήστο Δώνη
Eγινε ο ήρωας μιας ολόκληρης πόλης. Ο Μαραντόνα έκανε τη Νάπολη και τον Νότο της Ιταλίας το κέντρο του ποδοσφαιρικού ενδιαφέροντος. Το ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη της οσκαρικής ταινίας, Amy, Ασίφ Καπάντια είναι ένας ύμνος στον μεγάλο αργεντικό σταρ. Έπειτα από μακροχρόνια έρευνα αναδεικνύει πτυχές της... Περισσότερα
Nτιέγκο Μαραντόνα, το ντοκιμαντέρ της πολυκύμαντης ζωής του
Στην χώρα της λήθης, σε μια κοινωνία που -συνήθως, για να μην πω πάντα- (δεν) παίρνει ό,τι της αξίζει, οι άνθρωποι που σκοτώνονται εδώ και δεκαετίες για «σώβρακα και φανέλες» που τραγουδούσε και το «εθνικό μας τρολ» πριν καν υποψιαστεί κάποιος τον όρο, ψήφισαν κάποτε... Περισσότερα
Μια ραψωδία για τον Χατζηπαναγή
Yπάρχουν ναυάγια που σε τραβούν πριν καν ξεκινήσεις. Ξέρες που δεν υπάρχει περίπτωση να μην πέσεις. Τι είναι, άλλωστε, ο άνθρωπος αν όχι τα λάθη που ξέρει εξαρχής πως είναι λάθη, εντούτοις τα διαπράττει. Όπως έλεγε και ο Καβάφης: «Αυτό που μισώ, αυτό πράττω». Η... Περισσότερα
Εθνική ομάδα: από το βοήθα Παναγιά στην κόλαση του Άγγελου
Χάνονται οι ποδοσφαιριστές των χρόνων μας των νεανικών μέσα στη γενική αδιαφορία χάνονται παν τους φίλους τους να βρουν που περιμένουν στη Σουπέργκα χάνονται μες στ’ αεροπλάνα τους οι ίκαροι – προτού τη συντριβή τα πρόσωπά τους μια στιγμή μόνο απορούν – χάνονται οι φίλοι... Περισσότερα
Δημήτρης Χουλιαράκης, «Η Σουπέργκα περιμένει»
Τριάντα τέσσερα χρόνια είναι πολλά. Σχεδόν μια ζωή ματαιωμένη που για αλλού ξεκίνησε κι αλλού οι συγκυρίες την πήγαιναν. Και μπορεί το παρόν να είναι λαμπρό, αλλά τίποτα από τα βάρη του παρελθόντος δεν παραγράφεται, δεν αποσιωπάται και δεν γίνεται να διαγραφεί με σφουγγάρι. Ωσάν... Περισσότερα
Ευτυχώς το πήρε και δεν θα κλείσουν τα Τέμπη
Ένα βροχερό απομεσήμερο Κυριακής, ο πατέρας μου θεώρησε ότι επέστη το πλήρωμα του χρόνου να ενηλιωκωθώ. Να γίνω σωστός, σκληρός και τίμιος άντρας. Μόλις σηκωθήκαμε από το τραπέζι, θυμάμαι σαν χτες τα δυό πιάτα μακαρόνια με κιμά που είχα τσακίσει, με πήρε παράμερα και μου... Περισσότερα
Πατέρας και γιος στο Καραϊσκάκη
Button to top