Ομιλούν ολόγραμμα. Ασώματος κεφαλή. Θαύμα της πολιτικής φύσης, καθώς είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που έχασε τη μιλιά του δίχως κάποιο παθολογικό αίτιο. Περιφερόμενη σπουδαιοφάνεια που ουδέποτε επιβεβαιώθηκε εν τοις πράγμασι. Ψάχνεις να βρεις έναν εύσχημο τρόπο να περιγράψεις την πολιτεία του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή... Περισσότερα
Κώστας Καραμανλής: το «παιδί» μίλησε, αλλά πλέον είναι αργά
Γιατί πλακώνεται ο κόσμος, μπαμπά; Για τη γνώμη ενός συνεργάτη των New York Times στην Αθήνα, ο οποίος έγραψε ότι στη χώρα μας γίνεται της τρελής με τις παρακολουθήσεις και ότι ζούμε μια δύσοσμη κατάσταση που δεν προσιδιάζει στον πολιτικό πολιτισμό μιας δυτικής δημοκρατικής χώρας.... Περισσότερα
Ο αφόρητος επαρχιωτισμός μας απέναντι στα ξένα ΜΜΕ
Βλέπεις το σλόγκαν σε τοίχους, γραμμένο στην άμμο, ακούστηκε στη συναυλία του Λεξ. Ακόμα και στο Ρολάν Γκαρός εκστομίστηκε, στο ντούκου, κατά τη διάρκεια αγώνα ξένων τενιστών. Το εννόησε αποσιωπώντας το, ο ευειδής και ταλαντούχος Χρήστος Δάντης στα μέσα Ιανουαρίου. Προφανώς το βρήκε «πολύ ροκ».... Περισσότερα
«Μητσοτάκη, γ@μιέσ@ι»: όταν ο δημόσιος διάλογος γίνεται χωματερή
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων: η λαϊκή θυμοσοφία έτσι όπως πυκνώνεται στη μορφή των παροιμιών δεν στέκεται σε συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά σε συμπεριφορές, ιδιότητες και ομοειδείς καταστάσεις που μπορούν να περιγραφούν σε ένα τσιτάτο της στιγμής. Γιατί, άραγε, «δύο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα» και γιατί τώρα;... Περισσότερα
Πολάκης – Άδωνις: «Δυό γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα…»
Υπάρχουν αυτοί που τον θεωρούν «κόκκινο πανί» πριν καν ανοίξει το στόμα του. Είναι τόσο σίγουροι πως αυτό που θα πει θα είναι σφόδρα αντίθετο με τις δικές τους απόψεις. Υπάρχουμε κι εμείς που θεωρούμε πως άνθρωποι σαν τον Πέτρο Τατσόπουλο πρέπει να υπάρχουν. Όχι... Περισσότερα
Π. Τατσόπουλος: «Η στάση της εκκλησίας στην πανδημία ήταν εντελώς ηλίθια»
Δεν λείπουν οι γωνίες προσέγγισης της διαδικασίας ανανέωσης της ηγεσίας στο ΚΙΝΑΛ (την τριτοτέταρτη πολιτική δύναμη, σήμερα) το οποίο όλο και περισσότερο απεκδύεται τον μανδύα που κάλυπτε την πραγματικότητα «ΠΑΣΟΚ».  Ιδίως με την κάθοδο/επαναδιεκδίκηση Γιώργου Παπανδρέου, που ξανατάραξε τα λιμνάζοντα νερά του χώρου. Μια γωνία... Περισσότερα
Σε αναζήτηση πολιτικών δελφίνων παντού, με ματιά 5ετίας/10ετίας
Πίσω από τις λέξεις κρύβεται πάντα ο Αλέξης. Εκείνες οι λέξεις που όταν ήταν στα αγγλικά έκανε τάκλιν στη γλώσσα του να τις προφέρει σωστά και τις άλλες, τις αμιγώς ελληνικές, που τις χρησιμοποιούσε πάντα κατά το δοκούν. Αυτό το «δοκούν», φαίνεται να καθόρισε την... Περισσότερα
Αλέξη, μεγάλωσες πια…
Σαν σήμερα, πριν από δύο χρόνια, η Νέα Δημοκρατία επικράτησε στις εκλογές του 2019 και μάλιστα με χαρακτηριστική ευκολία έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Μεσοδρομίς το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να σταθείς λίγο για μια ανάσα και να συνεχίσεις. Ποτέ για να βγάλεις οριστικά συμπεράσματα.... Περισσότερα
Δύο χρόνια πρωθυπουργίας Μητσοτάκη: γι’ αλλού ξεκίνησε, αλλού ο ιός τον πήγε
Aν το παλαιό, εθνικά υπαρξιακό ερώτημα ήταν αν ανήκουμε ή όχι στη Δύση (δίλημμα απαντημένο από τις κεντρικές αποφάσεις που λάβαμε ως χώρα ακόμη και σε ακραίες περιόδους), το σύγχρονο είναι αν οι περισσότεροι από εμάς ανήκουμε στη μεσαία τάξη. Υπάρχει ακόμη ή μήπως έχει... Περισσότερα
«Τα κόμματα να φτιάξουν ξανά τη μεσαία τάξη, αντί να την επικαλούνται συνέχεια»
Kάποτε, σε μια όχι και τόσο μακρινή εποχή, ο Roland Barthes (1915-1980) ηγεμόνευε μεταξύ των διανοουμένων μ’ αυτόν τον αέρα χαρούμενης κόπωσης που περιβάλλει τους συγγραφείς εκείνους που άδραξε η δόξα. Η παρουσία του προκαλούσε την έξαψη. Διαγκωνίζονταν για να παρακολουθήσουν τα μαθήματά του στο... Περισσότερα
Ο Ρολάν Μπαρτ και η λατρεία του για την Ελλάδα
Το θέμα θα μπορούσε να λήξει αυτομάτως με την αυτονόητη παραδοχή «Ο Πολάκης το είπε, άρα δεν έχει αξία». Κι όμως, αυτό που είπε ο ηφαιστειώδης βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ περί άμεσης καταγωγής (;) του κόμματός του από τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, δημιουργεί θυμηδία έως ακραίο γέλωτα.... Περισσότερα
Από πότε είναι Συριζαίος ο Κολοκοτρώνης;
Είναι η έκφραση «γνωστοί άγνωστοι», η οποία πάλι ήρθε να εγκατασταθεί στην δημόσια συζήτηση με τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης, δηλαδή με το λιάνισμα πεσμένου αστυνομικού της ομάδας ΔΕΛΤΑ από ομάδα (πιθανόν, μάλλον, διερευνάται) χουλιγκάνων/όρκς, με την εκκένωση της Πρυτανείας του ΑΠΘ (μετά από 18ήμερη... Περισσότερα
40 χρόνια «Γνωστοί Άγνωστοι»: ήττα αστυνομικών, πολιτικών και ΜΜΕ
Το λες και προαπαιτούμενο για κοινοβουλευτικά κόμματα, αυτά που τα τελευταία χρόνια τα ορίζαμε εντός του δημοκρατικού τόξου: να απορρίπτουν μετά βδελυγμίας την τρομοκρατία (ακροδεξιά και ακροαριστερή) και να μην προσπαθούν να δώσουν συγχωροχάρτι στις πράξεις εκείνων που τη χρησιμοποιούν. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει για... Περισσότερα
Πώς ο ΣΥΡΙΖΑ έπεσε στην παγίδα του Κουφοντίνα
ν έχεις πέσει θύμα σωματικής ή άλλης κακοποίησης το τελευταίο που σε νοιάζει είναι τα πολιτικά πιστεύω του θύτη ή τι ψήφισε στις τελευταίες εκλογές. Αυτός που σου έχει καταστρέψει τη ζωή, είτε δεξιός είναι είτε αριστερός, παραμένει στη ψυχή σου ένα μαύρο φάντασμα που... Περισσότερα
Yπάρχει δεξιός ή αριστερός βιασμός;
Οι επαγγελματίες πολιτικοί είναι πεπεισμένοι πως η πολιτική παράγεται μόνο από εκείνους. Σαν μια αυτοτροφοδοτούμενη μηχανή, στην οποία οι πολίτες, πολύ περισσότερο οι επιστήμονες και οι ειδικοί, παίζουν το ρόλο των κομπάρσων. Δεν ισχύει και το γνωρίζουμε πολύ καλά. Η πολιτική παράγεται με διάφορους τρόπους... Περισσότερα
Nίκος Αλιβιζάτος: «Δεν πιστεύω πως το νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμια σημαίνει αστυνομοκρατία»
ο περιοδικό Monocle είναι ο «Economist του λαϊφστάϊλ»: Σοφιστικέ, μπλαζέ και δήθεν. Είναι ένα απολαυστικό περιοδικό που μεταξύ άλλων, κάθε χρόνο δημοσιεύει την κατάταξη με τις χώρες που ξεχωρίζουν για την «ήπια ισχύ τους». Που επιβάλλονται δηλαδή διεθνώς όχι με τα όπλα αλλά με τις... Περισσότερα
Η γαλανόλευκη εξώφυλλο στο Monocle: Πολύ κακό για το τίποτα
Μπορεί ο Τραμπισμός να μην ηττήθηκε (κέρδισε παραπάνω ψήφους από το 2016) και ο θείος Τζο να μην έκανε περίπατο αλλά θα ήταν λάθος να μην του πιστώσουμε αυτή τη μεγάλη νίκη στην οποία άλλωστε πέτυχε ιστορικό ρεκόρ ψήφων. Και το πέτυχε όχι μόνο χάρη... Περισσότερα
Μπορεί η Ελληνική κεντροαριστερά να διδαχθεί από την πλατιά συμμαχία του Μπάιντεν;
Με την Αυγή ή με τη Χρυσή Αυγή; Με τον Δημήτρη Δημητριάδη ή με τον ΣΥΡΙΖΑ; Με τη Νέα Δημοκρατία ή με τους ακροδεξιούς; Το πιο εύκολο -αλλά, συνάμα, και το πιο επικίνδυνο- είναι να περιπέσεις σε διλήμματα που βρίσκουν τοίχο. Το θύμα σ’ αυτές... Περισσότερα
Ούτε με τη Χρυσή Αυγή ούτε με την Αυγή και τον Δημητριάδη
Τον γνώρισα πριν από πολλά χρόνια και εύχομαι να τον ακούω, να τον βλέπω και να τον διαβάζω για πολλά ακόμη. Γιατί έχει δημοσιογραφική στόφα εμφανέστατη. Γιατί σου εμπνέει σεβασμό και ασφάλεια όταν μιλάει. Ο Απόστολος, παρότι σχετικά νέος, έχει ζήσει πολλά και έχει κυνηγήσει... Περισσότερα
Απόστολος Μαγγηριάδης: «Οι Έλληνες νιώθαμε ότι όλοι μας χρωστάνε»
Λόγος ιοβόλος και ιογενής. Σχόλιο που σκοπεί να χτυπήσει -εντελώς- κάτω από τη ζώνη τον άτυχο που επιλέχθηκε ως αντικείμενο της χλεύης. Άπαξ και πυροδοτηθεί κι έρθει σε επαφή με το οξυγόνο του δημόσιου διαλόγου, η ειρωνική διάθεση αποκτάει την ίδια κρουστική δύναμη με μια... Περισσότερα
Η σκατοψυχιά στον δημόσιο λόγο
Button to top