Κάποτε, η Βίκυ Μοσχολιού τραγουδούσε ότι «υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι». Τέτοιοι, αλλά και ζευγάρια και παρέες, έχουν ξεμείνει στην Αθήνα και δεν είναι τόσο λίγοι όσο φανταζόμουν. Είμαστε αρκετούτσικοι. Όχι τόσοι όσοι έφυγαν τις προηγούμενες ημέρες για τα νησιά. Έφυγαν αρκετοί, ιδίως ιδιοκτήτες και… Περισσότερα
Οδυσσέας Ελύτης, «Της σελήνης της Μυτιλήνης παλαιά και νέα ωδή» Τόσο μου ομόρφυνες τη δυστυχία – που ξέρω: Μόνο σε Σένα θα το πω παλιά θαλασσινή Σελήνη μου. Ήτανε στο νησί μου κάποτες κει που αν δε γελιέμαι Πριν χιλιάδες χρόνους η Σαπφώ κρυφά Σ’… Περισσότερα
Τι πρέπει να τρώμε στις διακοπές; Το ερώτημα, αφελές εκ πρώτης όψεως, όταν φωταγωγείται από έναν μάγειρο-ήλιο κι όταν οι σερβιτόροι ενδύονται όλες τις αποχρώσεις του γαλάζιου κύματος, αποκτά μια νομιμοφανή επικαιρότητα. Μπορείς, φερ’ ειπείν, να έχεις βαδίσει κάτω από τον τεθλασμένο ελληνικό φως και… Περισσότερα
1η Αυγούστου 30 μέρες καλοκαιριού. 720 ώρες δημιουργίας αναμνήσεων. 43,200 λεπτά εικόνων που θα κουβαλάς μαζί σου την υπόλοιπη ζωή σου. 2,592,000 δευτερόλεπτα που θα σε βοηθήσουν να αντέξεις το κρύο του χειμώνα. Με χρήματα, χωρίς χρήματα. Με φίλους ή και χωρίς φίλους. Με το… Περισσότερα
Franco’s, Φηρά, Σαντορίνη. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα άκουγα τα καλοκαιρινά κλισέ ότι η Μύκονος και η Πάρος είναι για διασκέδαση και η Σαντορίνη με τη Μήλο είναι για ζευγαράκια. Δεν ξέρω, ίσως και να ισχύει. Το μόνο σίγουρο είναι πως, αν… Περισσότερα
Γιώργης Παυλόπουλος, «Η μύγα» Η θάλασσα είχε κρεμαστεί από τον ουρανό ξεκόλλαγαν τα σπλάχνα της δάση νερού κατέβαιναν φανήκανε από μέσα οι πνιγμένοι πανάρχαια ναυάγια σκελετοί και ψάρια. Της έφευγαν τα σάλια κι από τα πεθαμένα σπάραχνα βγαίνανε βόθροι και πετρέλαια. Ήταν όλη μιά μαύρη… Περισσότερα
Καρπούζι. Παγωμένο. Και κεράσια. Πολλά κεράσια. Να φέρνει ο παππούς με το αγροτικό από τον μπαξέ. Στην κάτω Πυλαία, δίπλα στη θάλασσα. Να τα μοιράζει στη γειτονιά. Πλούσια η παραγωγή, όλοι να τρώνε. Τα μοιραζόμασταν τα πράγματα, τότε. Σε μια άλλη Ελλάδα. Παξιμάδι με φρέσκια… Περισσότερα
Μίλτος Σαχτούρης, «Το φεγγάρι γελάει» Καίει καίει η νύχτα οι άνθρωποι τρώνε ονομάζοντας σκοτεινές αρρώστιες η γυναίκα λέει για ένα γάμο ανεβαίνει ανεβαίνει φωτεινή ρουκέτα στον ουρανό η νύφη ο γαμπρός κόλλησε στη γη γεμάτος κόκκινα στίγματα και στάχτη κλαίει η γυναίκα το φεγγάρι… Περισσότερα
1. BlankCanvas – The Girl in the White Dress BlankCanvas ονομάζεται το προσωπικό project του Άγγελου Αϊβάζη (Brainwash Squad, His Majesty the King of Spain, The Jaguar Bombs). Στο νέο του δίσκο «Ten Tales of Ordinary Madness», μια ακόμη εξαιρετική παραγωγή του εγχώριου label της… Περισσότερα