Αυτή είναι για τον Καμύ, όπως για τον Σεφέρη, η ιερή τριάδα, έργο της φύσης ή της θεότητας, όπως προτιμάει ο καθένας. Και, κατ’ εικόνα αυτού του έργου, το ανθρώπινο πλάσμα γίνεται αντιληπτό από εκείνους, στους αντίποδες κάθε αφηρημένου ανθρωπισμού: στη συγκεκριμένη, σωματική, ταπεινή παρουσία… Περισσότερα

Το πρωτοποριακό θεατρικό ρεύμα του Θεάτρου του Παραλόγου εμφανίστηκε και κυριάρχησε στη δεκαετία του 1950. Κύρια χαρακτηριστικά του είναι η γλωσσική ασυναρτησία (τα λόγια και οι πράξεις δε συνδέονται λογικά) και η παρωδία καθιερωμένων αξιών. Ως πνευματικός καρπός του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου εκφράζει την έκπτωση… Περισσότερα

«Ό,τι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό». Ναι, αλλά… Πόσο δύσκολο είναι να αναλογίζεσαι την ευτυχία… Το συντριπτικό βάρος όλων αυτών. Το καλύτερο είναι να σιωπήσεις για πάντα και να στραφείς προς τα υπόλοιπα. * Είναι πολύ δύσκολο να υπερασπιστείς τις χώρες που στεγάζουν… Περισσότερα

[…] Πήρα και πάλι το δρόμο για την Τιπαζά. Δεν υπάρχει ούτε ένα απ’ αυτά τα εξήντα εννιά χιλιόμετρα που να μην είναι για μένα σπαρμένο με μνήμες κι αισθήσεις. Η βίαιη παιδική ηλικία, οι εφηβικές ονειροπολήσεις μέσα στο γουργούρισμα του λεωφορείου, τα πρωινά, τα… Περισσότερα

Μεγάλωσα στη θάλασσα και η φτώχεια ήταν για μένα χλιδή, ύστερα έχασα τη θάλασσα κι όλη η πολυτέλεια τότε μου φάνηκε γκριζωπή, η μιζέρια αβάσταχτη. Από τότε περιμένω. Περιμένω τα πλοία του γυρισμού, το σπίτι των νερών, τη διάφανη μέρα. Κάνω υπομονή, βάζω τα δυνατά… Περισσότερα

Ενώ δεχόμουν τη διάκριση με την οποία η ελεύθερη Ακαδημία σας θέλησε να με τιμήσει, η ευγνωμοσύνη μου γινόταν τόσο πιο βαθιά όσο αναμετρούσα ως ποιο σημείο η ανταμοιβή αυτή ξεπερνούσε την προσωπική μου αξία. Κάθε άνθρωπος και, κατά μείζονα λόγο, κάθε καλλιτέχνης θέλει ν’… Περισσότερα