Νίκος Καρούζος, «Ο Γιάννης μέσα στο έαρ» Τι ολόμαυρα μαλλιά που τόσο χύνονταν στις πλάτες (γλυκειά αίσθηση τα σπλάχνα μου) ωσότου χάθηκε στη γωνία του δρόμου η γυναίκα. Δεν είναι πια (ο θάνατος) δεν ήτανε πριν (η ανυπαρξία) και πόσο να ’μενε στα λίγα δευτερόλεπτα.... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για ένα κορίτσι τον Απρίλιο
Button to top