Ο καλός γευσιγνώστης δεν απαρνείται τη μεροληψία του. Αντίθετα την επικαλείται και τη διεκδικεί. Δεν επιτρέπει στους συναδέλφους, ακροατές και αναγνώστες να καθορίζουν το λόγο του. Περιγράφει ένα κρασί σημαίνει ότι αγνοεί μια δεδομένη κοινή αντίληψη και θέτει τη διαφορετική δική του. Εάν η περιγραφή… Περισσότερα

Απέραντος σεβασμός για τους επαγγελματίες και καταναλωτές που αφιερώνουν χρόνο και χρήμα στο προϊόν κρασί προκειμένου να βελτιώσουν τις γνώσεις και τις ικανότητές τους. Η αδυναμία προσδιορισμού και η δυσκολία επανάληψης των αποτελεσμάτων μπαίνει εμπόδιο σε οποιαδήποτε εγωιστική διαμόρφωση των ανθρώπων που ασχολούνται με τη… Περισσότερα

Ποιότητα στο κρασί είναι η διακριτή διαφοροποίηση. Το κρασί από τη στιγμή που παράγεται με σκοπό την εμπορία και το κέρδος γίνεται υποκείμενο κριτικής. Επειδή η ποιότητα στο κρασί δεν είναι κάτι που ορίζεται ούτε είναι αυτονόητα αποδεκτή απαιτείται ο λόγος ώστε να γίνει αντιληπτή…. Περισσότερα

Η αντιγνωμική γευσιγνωσία δεν επιχειρεί να συνθέσει τις διαφορετικές απόψεις δοκιμαστών αλλά να καθορίσει το μέτρο και τη μορφή της μεταξύ τους απόστασης. Η γευσιγνωσία είναι μια μηχανή παραγωγής επιθυμίας και όχι ερμηνείας της επιθυμίας. Η γευσιγνωσία ξεστρατίζει όταν τα προβλήματα ερμηνείας υπερισχύουν των προβλημάτων… Περισσότερα

Η περιγραφή των κρασιών είναι κυρίαρχης σημασίας στην απόλαυση τους γιατί αυτή (η απόλαυση) στηρίζεται στον λόγο του Άλλου, ακόμη και όταν απουσιάζει η βεβαιότητα. Γι αυτό τα κρασιά γίνονται μεγάλα μόνον παρουσίας ομοϊδεατών και συζήτησης. Στη γευσιγνωσία χρησιμοποιούμε όρους που ερμηνεύονται με όρους που… Περισσότερα

Μπορούμε να δεχθούμε μια διαβάθμιση σε περισσότερο και λιγότερο φυσικά κρασιά ανάλογα με τις ανθρώπινες παρεμβάσεις στην παραγωγική τους διαδικασία. Φυσικά κρασιά, δηλαδή που να γίνονται από μόνα τους, δεν υπάρχουν. Εάν θεωρήσουμε ότι και ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης, που είναι, όλα τα… Περισσότερα

Η κατανάλωση του κρασιού είναι εμπειρία πραγματική (η αλκοόλη), συμβολική (κοινωνική καταξίωση) και κυρίως φαντασιακή (λουλούδια, φρούτα, σώμα κ.λπ.), με την απόλαυση, το μικρό α, να βρίσκεται στο σημείο τομής τους. Περιγράφοντας ένα κρασί ταυτόχρονα αλλάζουμε διαρκώς και τον τρόπο που το αντιλαμβανόμαστε τα υπόλοιπα… Περισσότερα

Η μετανεωτερική οινολογία είναι αυτή που αναδεικνύει τα κλασικά ελαττώματα ως προτερήματα: Το υδρόθειο ως ορυκτότητα, την οξείδωση ως φυσικότητα, το ξίνισμα ως πολυπλοκότητα, το στυφό ως πλούτο, αποτελώντας συνέχεια της ευγενούς σήψης. Είναι η εν γνώση μας εισαγωγή στοιχείων που μέχρι πρόσφατα θεωρούταν ως… Περισσότερα

Η γευσιγνωσία δεν είναι επιστήμη γιατί αντίθετα με την οινολογία, αν και διαθέτει διαψευσιμότητα και επαναληψιμότητα, εμπεριέχει αξιολόγηση. Το πρόβλημα των διαγωνισμών είναι ότι βασίζονται στην αυθεντία των συμμετεχόντων και όχι στην επιλογή τους μέσω μιας προκαταρκτικής αυστηρής αξιολόγησής τους, ανεξάρτητης από το κύριο σώμα… Περισσότερα

– Γιατί το έγραψες το βιβλίο; Είναι η δουλειά μου. – Γιατί να το διαβάσει κάποιος που πουλάει κρασιά; Είναι η δουλειά του. – Γιατί να το διαβάσει ο καταναλωτής; Γι αυτόν γράφτηκε. – Ποιοι θα το αγοράσουν; Οι 50.000 Έλληνες που έχουν ένα αμπέλι… Περισσότερα

Η κατανόηση της χρήση του θειώδη ανυδρίτη και αργότερα, μόλις στον προηγούμενο αιώνα, η ψύξη κατά τη διάρκεια της ζύμωσης, ισχυροποίησε τα αρώματα που πριν ήταν δυσδιάκριτα και στόλισε με αυτά τα κρασιά, μετατοπίζοντας το ενδιαφέρον από τη γεύση στο άρωμα. Έτσι φτάνουμε στο κρασί… Περισσότερα