Εδώ εγώ ξέρω ποιος είμαι, έλεγε ο Γιούλιους Κούγκι, ο μεγάλος ορειβάτης, ακμαίος συγγραφέας, αλλά και οργανιστής από την Γκορίτσια, όταν βρισκόταν στις Ιουλιανές Άλπεις του. Ορισμένοι τόποι ενίοτε ταυτίζονται με το είναι μας, συγκροτούν τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με τον κόσμο. Τόποι... Περισσότερα
Κλάουντιο Μάγκρις: «Ο βραχώδης γιαλός των διάσημων»
1. Μην αναβάλλεις τις όμορφες στιγμές. Όπως ο κυνηγός του μύθου που βρίσκει ανοιχτές τις πόρτες της Σαμπχάλα*, κάθε ευκαιρία μάς προσφέρεται μόνο μία φορά. Αν δεν την αγκαλιάσεις, χάνεται για πάντα. Η ζωή είναι υπόθεση του τώρα ή ποτέ. 2. Ζήσε σαν να μην... Περισσότερα
Ιτσίγκο-ιτσιέ: Αυτές είναι οι 10 αρχές για να ζήσεις την ευτυχία της στιγμής
Πιο βίαιο από το «Όταν ξέσπασε η βία» ή το «Battle Royal». Ο πολυβραβευμένος αυστραλός πεζογράφος και θεατρικός συγγραφέας Gabriel Bergmoser καταφέρνει με το μυθιστόρημά του «Θηράματα» (εκδ. Bell, μετάφραση Χριστίνα Ριζοπούλου) να μας ξεκουνήσει καλοκαιριάτικα. Είμαστε σε έναν ερημότοπο στα ενδότερα της Αυστραλίας. Σε... Περισσότερα
«Θηράματα»: το βιβλίο που θα δώσει λίγη παραπάνω ένταση στο καλοκαίρι σας
Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2020, πρωί.     Ο βόμβος, τα διυλιστήρια· ή το τσιμεντάδικο, είτε ακόμη τα πλοία στον κόλπο της Ελευσίνας αραγμένα αρόδο – πάντως φτάνει στ’ αυτιά μου ένας απόηχος μηχανικός και συνεχής. Στέκω στην ακρώρεια του αρχαιολογικού χώρου, πάνε δέκα χρόνια απ’ την τελευταία... Περισσότερα
Νικήτας Σινιόσογλου: 20 χρόνια «Αγέλαστος πέτρα». Περιπλάνηση στην Ελευσίνα.
Eπιδραστικός, πρωτοπόρος, από εκείνους τους φωτογράφους που περιόρισαν ποτέ τους ορίζοντές του. Ο Περουβιανός Μario Testino, για πάνω από τέσσερις δεκαετίες, έχει συνδέσει τις δημιουργίες του με τη μόδα, την κουλτούρα και το lifestyle. Σε όλα πρόσθεσε τη δική του πινελιά αυθεντικότητας, με τέτοιο μάλιστα... Περισσότερα
H σέξι Ιταλία του Μario Testino
Τζέιμς Μπόλντουιν και Γουίλιαμ Φ. Μπάκλει Jr.  Δημόσια συζήτηση στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, 1965.   «Πέρα από όλα τα απτά γεγονότα που θα μπορούσε κανείς να παραθέσει, πέρα από τους βιασμούς και τις δολοφονίες, πέρα από τον αιματηρό κατάλογο της καταπίεσης,τον οποίο, κατά κάποια τρόπο,... Περισσότερα
Τζέιμς Μπόλντουιν: «Δεν είμαι ο νέγρος σου»
Οίκοι ευγηρίας Και βέβαια σε τίποτε δε χρησιμεύει η ποίηση. Εκτός αν κάποιος που διαβάζει τώρα τρέξει μετανιωμένος και την ξαναφέρει σπίτι.   ***   Τηλεφωνήματα Σε σκέπτομαι και μου έρχεται για σένα ιδέα ποιητική. Όμως τη θυσιάζω για να σε παίρνω στο τηλέφωνο  ... Περισσότερα
9 χρόνια χωρίς τον Γιάννη Βαρβέρη
Ο περίπατος αρχίζει εδώ και πολλά χρόνια από την επικίνδυνη, αδηφάγα λεύκα, που με υπόγειο τρόπο διοχετεύει ρίζες προς όλες τις κατευθύνσεις υποσκάπτοντας τα θεμέλια του σπιτιού, ως τον μεγάλο σταυρό που φαίνεται από πολύ μακριά, γιατί, έτσι που ορθώνεται σε ένα ύψωμα, γυαλίζει τόσο... Περισσότερα
Αλέξανδρος Ίσαρης: «Ένας περίπατος που γαληνεύει την ψυχή μου»
Δυστυχισμένη θεοκατάρατη χρονιά. Ποιος θα λησμονήση τι κακά έσυρε μαζί της; Είναι κάτι χρόνοι, όπου τραβούν οπίσω τους τα βάσανα, τις συμφορές, αλυσίδα βαρειά, ατέλειωτη αλυσίδα που σέρνεται στα στήθια. Αφορία από έτη, καταστροφές από σεισμούς, ελπίδες ξερριζωμένες, η ληστεία να βράζη στην Ελλάδα απ’... Περισσότερα
Η ξένη του 1854: όταν η Αθήνα γνώρισε την «αμαζόνα του θανάτου»
Ήταν το Δεκέμβριο του 1989 όταν ο Ρομέν Γκαρί άνοιξε το στόμα του και του φύτεψε μια σφαίρα. Άφησε ένα γράμμα: «Καμία σχέση με την Τζιν Σίμπεργκ […]Επιτέλους, μπόρεσα αληθινά να εκφραστώ». Έζησε χίλιες ζωές, πέρα από εκείνες που επινόησε στα έργα του που είναι... Περισσότερα
«Ο συγγραφέας είναι ένας απατεώνας». Ο γρίφος Ρομέν Γκαρί
Ηταν το 1972, τι χρονιά κι αυτή, που ο David Bowie κυκλοφόρησε το πρωτοποριακό άλμπουμ του «The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars». Μπορεί να μην υπάρχει παρθενογένεση στην τέχνη, εντούτοις εκείνο το άλμπουμ έθεσε έναν νέο κόσμο στη μουσική... Περισσότερα
Όταν ο Μπόουι έγινε Ζίγκι
Ας φανταστούμε την εναρκτήρια σκηνή όπως ακριβώς μάς την μεταφέρει ο Λέοπολντ φον Ζάχερ Μαζόχ στο θαυμαστό πόνημά του «Η Αφροδίτη με τη Γούνα». Ο προσήλυτος του πάθους, Σεβερέν, είναι ακουμπισμένος σε μια αναγεννησιακή κορνίζα τζακιού όταν με βλέμμα πυρετικό αντικρίζει την Αφροδίτη που στα... Περισσότερα
150 χρόνια «Αφροδίτη με τη γούνα»: η βίβλος του μαζοχιστή
Ολοένα και πιο συχνά, σαν μάντρα που επανέρχεται και ποτέ δεν φεύγει, σε στιγμές που δεν το περιμένω, έρχεται στο μυαλό μου ο τίτλος ενός ποιήματος του Μιχάλη Γκανά: «Έρχονται μέρες που ξεχνάω με λένε» (Παραλογή, 1993). Αυτό συμβαίνει με τους ποιητές, σε ακολουθούν. Η... Περισσότερα
Μιχάλης Γκανάς: «Τώρα πεινάμε και διψάμε για μια ανεπαίσθητη χειρονομία αγάπης»
Ο αιώνιος παραμυθάς, άξιος απόγονος του Δον Κιχώτη και του Καπιτάνο της Commedia dell’ arte, πρόγονος του Capitaine Bonhomme (Michel Noël) και πρωτοξάδελφος του Συρανό ντε Μπερζεράκ (Εντμόν Ροστάν), ο βαρόνος Μινχάουζεν συμβολίζει τη δύναμη της ονειροπόλησης. Οι αφηγήσεις του είναι υπερφυσικές, απίθανες, τρελές, καθαρές... Περισσότερα
300 χρόνια από τη γέννηση του αληθινού βαρόνου Μινχάουζεν
Ο Μάρκος είναι ένας φίλος γκαρδιακός που δεν παλιώνει ποτέ. Αναρωτιέμαι συχνά κάθε φορά που τον ακούω, είτε σε χαμηλή υπόκρουση ταβερνοσυμποσίων, είτε όταν εισβάλλει απρόσμενα ανάμεσα σε ουδέτερες ή ανούσιες ραδιοφωνικές ανθολογήσεις, είτε σε κατά μόνας ακροάσεις απ’ το εσαεί ψυχωφελές γραμμόφωνο, πώς γίνεται... Περισσότερα
«Ο Μάρκος είναι ένας φίλος γκαρδιακός που δεν παλιώνει ποτέ»
Μιας και παραμένουμε σπίτι με συνέπεια να παραμορφωνόμαστε, είπα να κατεβάσω από τα πάνω ράφια της βιβλιοθήκης, με την ετικέτα Να Ξαναδιαβαστούν επί Πανδημίας, τη συλλογή διηγημάτων Complete Works and Other Stories (Άπαντα και Άλλες Ιστορίες, κορυφαίος τίτλος!) ενός από τους πλέον, ας πούμε, ιδιόρρυθμους... Περισσότερα
Augusto Monterroso: ο άνθρωπος που έλεγε μια ιστορία με επτά λέξεις
Αναζητώντας κάτι διαφορετικό (για να μη γράφω συνέχεια για αυτοκίνητα και αυτοκινητικές ιστορίες) έπεσα πάνω σε αυτό: ένα γράμμα-απάντηση του συγγραφέα E. B. White προς κάποιον Nadeau που του έγραψε απελπισμένος για το ότι είχε χάσει την πίστη του στην Ανθρωπότητα. Και είπα να το... Περισσότερα
E. B. White: «Βάστα γερά. Κάνε κουράγιο και μην χάνεις την ελπίδα σου»
Έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε ένα βιβλίο σαν κτήμα μας, θεωρώντας μοναδική του αποστολή τη σχέση που αναπτύσσουμε μαζί του. Λησμονούμε όμως ότι ανάλογες σχέσεις δημιουργεί το συγκεκριμένο βιβλίο και με πολλούς άλλους αναγνώστες κι αυτό από μόνο του το διαφοροποιεί σημαντικά. Αποτελεί οικτρή πλάνη να... Περισσότερα
«Ένα ανάγνωσμα δεν είναι ποτέ το ίδιο στα χέρια δύο ανθρώπων»
Αγαπημένος. Θα μπορούσα να ολοκληρώσω τον πρόλογο για τη συζήτηση με τον συγγραφέα και μουσικό παραγωγό του Γ’ Προγράμματος, Γιάννη Ευσταθιάδη, («αυτά να βάλεις ως ιδιότητές μου», όπως μου επισήμανε με επίταση), με αυτή τη λέξη – θα έφτανε, αλλά τελικά δεν αρκεί. Είναι από... Περισσότερα
Γιάννης Ευσταθιάδης: «Ο ιός με τρομάζει γιατί έχει την επιθετικότητα του αρσενικού. Αν ήταν κόρη, θα ήταν πιο τρυφερή»
«Τόπος κρανίου» Ι.   (Ανάμεσα στην Καλαχάρι και το μπάνιο) Αμμόλοφοι μέχρι τους φεγγίτες. Σαλόνια με θαμμένους γείτονες.   ΙΙ.   (Μια μουσική ξεπέφτει από το ράδιο) Απόγευμα στα τζάμια. Αντανακλάσεις. Τα κεφάλια μας στο κάδρο του νερού σαν νούφαρα.   ΙΙΙ.  (Δυο δρεπανιές ακόμα ως το... Περισσότερα
Αλέξιος Μάινας: Tα ποιήματα του εγκλεισμού
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close