Σε έναν κόσμο στον οποίον τα πέντε τουλάχιστον έκτα του πληθυσμού είναι καθάρματα ή τρελοί και βλάκες, πρέπει όποιος ανήκει στο τελευταίο ένα έκτο, και δη τόσο περισσότερο όσο διαφορετικότερος είναι από τους άλλους, να βασίζει το σύστημα της ζωής του στο να είναι αποτραβηγμένος... Περισσότερα
Arthur Schopenhauer: «Η τέχνη του γνώθι σαυτόν»
Έχω ιδιαίτερα ανεπτυγμένη την όσφρηση, την πιο πρωτόγονη απ’ όλες τις αισθήσεις του ανθρώπου. Μόλις πριν από λίγα χρόνια έμαθα ότι ένα καθωσπρέπει εστιατόριο δεν πρέπει να μυρίζει κουζινίλα. Είχα οδηγήσει μια Σουηδέζα γνωστή μου σε μια αθηναϊκή ταβέρνα που εκτιμούσα πολύ, αλλά μόλις καθίσαμε... Περισσότερα
Δημοσθένης Κούρτοβικ: «Το λαχανόρυζο του Σταυρού κάποτε στην Αίγινα»
Αυτό που μυστικά φοβάσαι πιο πολύ συμβαίνει πάντα. Γράφω: ω Εσύ, λυπήσου με. Κι έπειτα; Αρκεί λίγο κουράγιο. Όσο περισσότερο προσδιορισμένος και σαφής είναι ο πόνος, τόσο περισσότερο παλεύει το ένστικτο της ζωής και καταρρέει η ιδέα της αυτοκοτονίας. Έμοιαζε εύκολο να το συλλογίζεσαι. Ακόμα... Περισσότερα
Τσέζαρε Παβέζε: 70 χρόνια από τον θάνατό του
Ήμην πτωχόν βοσκόπουλον εις τα όρη. Δεκαοκτώ ετών, και δεν ήξερα ακόμη άλφα. Χωρίς να το ηξεύρω, ήμην ευτυχής. Την τελευταίαν φοράν, οπού ηγεύθην την ευτυχίαν ήτον το θέρος εκείνο του έτους 1876. Ήμην ωραίος έφηβος, κι έβλεπα το πρωίμως στρυφνόν, ηλιοκαές πρόσωπόν μου να... Περισσότερα
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Όνειρο στο κύμα»
Έκδοση σημαίνει δημοσιοποίηση. Ο συγγραφέας διατίθεται να κάνει το μεγάλο άλμα στο κενό, του οποίου είθισται να αγνοεί τα κόλπα και την τεχνική. Οπότε τίθεται ένα πλήθος ερωτημάτων: Ψάχνω για εκδότη ή το εκδίδω μόνος μου; Αν αποφασίσω να απευθυνθώ σε εκδοτικούς οίκους, πώς το... Περισσότερα
Πώς να εκδώσετε το δικό σας βιβλίο
Όταν το πλοίο μπαίνει στο λιμάνι, δεν περιμένεις πια να συμβεί κάτι το εξαιρετικό. Πέρασε ο καιρός –εκεί στα χρόνια του ’60– που το βαπόρι στεκόταν στη μέση του λιμανιού, σαν να μην τολμούσε να πλησιάσει στην αποβάθρα, κι έβλεπες απ’ τη στεριά να ξεκολλάνε... Περισσότερα
Δημήτρης Στεφανάκης: «Όταν το πλοίο μπαίνει στο λιμάνι…»
Τι πρέπει να τρώμε στις διακοπές; Το ερώτημα, αφελές εκ πρώτης όψεως, όταν φωταγωγείται από έναν μάγειρο-ήλιο κι όταν οι σερβιτόροι ενδύονται όλες τις αποχρώσεις του γαλάζιου κύματος, αποκτά μια νομιμοφανή επικαιρότητα. Μπορείς, φερ’ ειπείν, να έχεις βαδίσει κάτω από τον τεθλασμένο ελληνικό φως και... Περισσότερα
Απίκιος: «Τι πρέπει να τρώμε τον Αύγουστο»
Η Θάλασσα – Μιχάλης Μαρκόπουλος (Εκδόσεις Κίχλη) Στην καινούργια του νουβέλα (μετρ του είδους) ο Μιχάλης Μακρόπουλος βουτάει στα σκοτεινά νερά της δυστοπίας και μάλιστα με θέμα άκρως επίκαιρο. Η ανθρωπότητα δέχεται επίθεση από έναν ιό άγνωστης προέλευσης (μπορεί από ατύχημα, μπορεί από ανθρώπινη αβελτηρία)... Περισσότερα
Top 20 νέα βιβλία ελληνικής λογοτεχνίας για τις διακοπές
Μπορούμε να φανταστούμε τα βιβλία που χάραξαν τις νοητές γραμμές του ανθρώπινου πολιτισμού. Εκείνα που αποτέλεσαν τους φάρους της πολιτισμένης σκέψης. Που, εντέλει, δικαίωσαν τον Γουτεμβέργιο την ανακάλυψη της τυπογραφίας. Δύσκολα θα σκεφτόμασταν εκείνα που άμα τη εμφανίσει τους κουβάλησαν -και συνεχίζουν να το κάνουν-... Περισσότερα
95 χρόνια «Ο Αγών μου»: το πιο επικίνδυνο βιβλίο του κόσμου
Ο Φώτης Απέργης, για εμάς τους κάπως παλαιούς των εφημερίδων ήταν πάντα μια σημαντική υπογραφή. Πολιτιστικό ρεπορτάζ στην πάλαι ποτέ ένδοξη Ελευθεροτυπία, σήμαινε ότι ήξερε τι έγραφε. Είχε γνώση, εμπειρία, και άποψη. Τον διαβάζαμε -όπως και άλλους της συγκεκριμένης εφημερίδας- σαν οδοδείκτες: Το έγραψε ο... Περισσότερα
Φώτης Απέργης: «Όχι μόνο η ανάγκη, αλλά κυρίως το ήθος δημιουργεί βαθιές σχέσεις»
[…] Δεν είναι αρκετό ούτε το ξαφνικό ενδιαφέρον της Columbia για τις «μουσικές του κόσμου» ούτε το ταλέντο και οι μουσικολογικές αναζητήσεις του Γκιλ Έβανς για να καταλάβουμε από πού πηγάζει αυτό το θαύμα. Το Sketches of Spain γεννιέται μέσα από την ταυτόχρονη, συντονισμένη και... Περισσότερα
Μάιλς Ντέιβις: 60 χρόνια «Sketches of Spain»
Υπάρχει μία φωτογραφία μου στο οικογενειακό λεύκωμα, που με δείχνει παιδάκι μικρό (τριών ή τεσσάρων χρονών) με μαγιό, στην ακροθαλασσιά. Τα πόδια μου είναι μέσα στη θάλασσα και φοράω ναυτικό καπέλο. Χαμογελάω ανέμελος. Φαίνομαι ευτυχής. Πρέπει (απ’ ό,τι μου είπαν) να τραβήχτηκε στο Ξυλόκαστρο. Με... Περισσότερα
Νίκος Δήμου: «Ο φόβος της θάλασσας»
Εδώ εγώ ξέρω ποιος είμαι, έλεγε ο Γιούλιους Κούγκι, ο μεγάλος ορειβάτης, ακμαίος συγγραφέας, αλλά και οργανιστής από την Γκορίτσια, όταν βρισκόταν στις Ιουλιανές Άλπεις του. Ορισμένοι τόποι ενίοτε ταυτίζονται με το είναι μας, συγκροτούν τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με τον κόσμο. Τόποι... Περισσότερα
Κλάουντιο Μάγκρις: «Ο βραχώδης γιαλός των διάσημων»
1. Μην αναβάλλεις τις όμορφες στιγμές. Όπως ο κυνηγός του μύθου που βρίσκει ανοιχτές τις πόρτες της Σαμπχάλα*, κάθε ευκαιρία μάς προσφέρεται μόνο μία φορά. Αν δεν την αγκαλιάσεις, χάνεται για πάντα. Η ζωή είναι υπόθεση του τώρα ή ποτέ. 2. Ζήσε σαν να μην... Περισσότερα
Ιτσίγκο-ιτσιέ: Αυτές είναι οι 10 αρχές για να ζήσεις την ευτυχία της στιγμής
Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2020, πρωί.     Ο βόμβος, τα διυλιστήρια· ή το τσιμεντάδικο, είτε ακόμη τα πλοία στον κόλπο της Ελευσίνας αραγμένα αρόδο – πάντως φτάνει στ’ αυτιά μου ένας απόηχος μηχανικός και συνεχής. Στέκω στην ακρώρεια του αρχαιολογικού χώρου, πάνε δέκα χρόνια απ’ την τελευταία... Περισσότερα
Νικήτας Σινιόσογλου: 20 χρόνια «Αγέλαστος πέτρα». Περιπλάνηση στην Ελευσίνα.
Eπιδραστικός, πρωτοπόρος, από εκείνους τους φωτογράφους που περιόρισαν ποτέ τους ορίζοντές του. Ο Περουβιανός Μario Testino, για πάνω από τέσσερις δεκαετίες, έχει συνδέσει τις δημιουργίες του με τη μόδα, την κουλτούρα και το lifestyle. Σε όλα πρόσθεσε τη δική του πινελιά αυθεντικότητας, με τέτοιο μάλιστα... Περισσότερα
H σέξι Ιταλία του Μario Testino
Τζέιμς Μπόλντουιν και Γουίλιαμ Φ. Μπάκλει Jr.  Δημόσια συζήτηση στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, 1965.   «Πέρα από όλα τα απτά γεγονότα που θα μπορούσε κανείς να παραθέσει, πέρα από τους βιασμούς και τις δολοφονίες, πέρα από τον αιματηρό κατάλογο της καταπίεσης,τον οποίο, κατά κάποια τρόπο,... Περισσότερα
Τζέιμς Μπόλντουιν: «Δεν είμαι ο νέγρος σου»
Οίκοι ευγηρίας Και βέβαια σε τίποτε δε χρησιμεύει η ποίηση. Εκτός αν κάποιος που διαβάζει τώρα τρέξει μετανιωμένος και την ξαναφέρει σπίτι.   ***   Τηλεφωνήματα Σε σκέπτομαι και μου έρχεται για σένα ιδέα ποιητική. Όμως τη θυσιάζω για να σε παίρνω στο τηλέφωνο  ... Περισσότερα
9 χρόνια χωρίς τον Γιάννη Βαρβέρη
Ο περίπατος αρχίζει εδώ και πολλά χρόνια από την επικίνδυνη, αδηφάγα λεύκα, που με υπόγειο τρόπο διοχετεύει ρίζες προς όλες τις κατευθύνσεις υποσκάπτοντας τα θεμέλια του σπιτιού, ως τον μεγάλο σταυρό που φαίνεται από πολύ μακριά, γιατί, έτσι που ορθώνεται σε ένα ύψωμα, γυαλίζει τόσο... Περισσότερα
Αλέξανδρος Ίσαρης: «Ένας περίπατος που γαληνεύει την ψυχή μου»
Δυστυχισμένη θεοκατάρατη χρονιά. Ποιος θα λησμονήση τι κακά έσυρε μαζί της; Είναι κάτι χρόνοι, όπου τραβούν οπίσω τους τα βάσανα, τις συμφορές, αλυσίδα βαρειά, ατέλειωτη αλυσίδα που σέρνεται στα στήθια. Αφορία από έτη, καταστροφές από σεισμούς, ελπίδες ξερριζωμένες, η ληστεία να βράζη στην Ελλάδα απ’... Περισσότερα
Η ξένη του 1854: όταν η Αθήνα γνώρισε την «αμαζόνα του θανάτου»
Button to top