Περίμενε να γεράσει για να βγει στην ποίηση. Κοίταξε πίσω ή μπροστά; Έκλεισε την πόρτα του πιάνονας μολύ- βι και χαρτί. Το πρωί γράφει από φως, τις νύχτες από σκοτάδι, και στο μεσοδιάστημα κυκλώνεται από ομίχλη. Έπρεπε να γεράσει για να στοχαστεί τον έρωτα. Κοίταξε... Περισσότερα
Δημήτρης Καταλειφός: «Περίμενε να γεράσει για να βγει στην ποίηση»
Κάποιοι λένε πως οι σιντοϊστικές αξίες ένωσης με τη φύση χάνονται πια. Ένας από τους μεγαλύτερους επικριτές αυτής της απώλειας είναι ένας δημιουργός γεννημένος με ένα ικιγκάι πολύ καθορισμένο, ο Χαγιάο Μιγιαζάκι, σκηνοθέτης ταινιών κινούμενων σχεδίων Γκίμπλι. Σχεδόν σε όλες τις ταινίες του εμφανίζονται η... Περισσότερα
«Μπορεί κανείς να αποσυρθεί στ’ αλήθεια, αν αυτό που κάνει τον παθιάζει;»
Λένε πως πίσω από έναν επιτυχημένο άντρα βρίσκεται μια γυναίκα. Μπορεί και να ισχύει. Μπροστά από έναν επιτυχημένο άντρα, όμως, βρίσκεται το τιμόνι του αγαπημένου του αυτοκινήτου. Δεν είναι δα και καινούργια διαπίστωση: η σχέση που έχουμε αναπτύξει με τα αυτοκίνητά μας είναι ιδιαίτερη. Φτάνει... Περισσότερα
Ο άντρας και το αυτοκίνητο του: μια σχέση (συλλεκτικής) στοργής
O Ράγκναρ Γιόνασον δεν προέκυψε ξαφνικά. Είχε τραβήξει ήδη την προσοχή των κριτικών και των αναγνωστών για τη σύγχρονη κλασική σειρά Dark Iceland. Oμως, φαίνεται πως δεν επαναπαύθηκε σ΄αυτό. Το νέο του βιβλίο «Το σκοτάδι», το πρώτο που κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις... Περισσότερα
«Το σκοτάδι»: γιατί το crime novel του Ράγκναρ Γιόνασον προκαλεί εθισμό
Η φράση αυτή παραλλάσσεται κατά περίπτωση (και ανάλογα με την ένταση της εντύπωσης), όμως η μάνα δεν απουσιάζει ποτέ από την παραλλαγμένη εκδοχή· απλώς, συμπληρώνεται, ενίοτε, από την παρουσία της γιαγιάς («Σαν της μακαρίτισσας της γιαγιάς μου!»), ενώ απουσιάζει εντελώς ο μπαμπάς (εκτός, φυσικά, αν... Περισσότερα
Απίκιος: «Η μαγειρική της μάνας – θαλπωρή της περασμένης ευτυχίας»
Mία μίξη σπάνια – από αυτές τις γυναίκες που λες το κλασικό «τα έχει όλα». Εξυπνη, όμορφη, διακεκριμένη επαγγελματίας, μητέρα, φίλη. Και θες να πιείς ένα ποτήρι κρασί παραπάνω όταν την βλέπεις, για να μιλάτε ποτέ, προσπαθώντας να μην την υποβάλεις στο εξοντωτικό μαρτύριο να... Περισσότερα
Μαριαλένα Σπυροπούλου: «Δεν φταίνε οι σημερινές γυναίκες για τον ευνουχισμό των αντρών»
α βιβλιοπωλεία άνοιξαν, η εποχή του εγκλεισμού «τραβάει» περισσότερη εσωτερικότητα, η σχόλη των επικείμενων εορτών προσφέρει τον απαραίτητο χρόνο. Τα βιβλία είναι πάντα εδώ να μας προσφέρουν ευχαρίστηση και συντροφιά. Εμείς σας προτείνουμε δέκα βιβλία της πρόσφατης βιβλιοπαραγωγής από έλληνες συγγραφείς που αξίζει να τα... Περισσότερα
Τα 10 καλύτερα βιβλία της ελληνικής λογοτεχνίας για τις γιορτές
Κάποτε υπήρξε ένας Ντέιβιντ Τζον Μουρ Κόρνγουελ που ξαναβαπτίστηκε σε Τζον Λε Καρέ. Τα διπλά ονόματα είναι ίδιον των κατασκόπων. Ενίοτε και των συγγραφέων. Ο συγκεκριμένος ένωσε και τις δύο ιδιότητες. Θα έλεγε κανείς πως η μια τον οδήγησε στην άλλη. Ο Τζον Λε Καρέ... Περισσότερα
Τζον Λε Καρέ, ο συγγραφέας που έφυγε για το κρύο
Είναι η «Λολίτα» που του χάρισε τον τίτλο του σκανδαλώδους συγγραφέα. Αυτή επέτρεψε σε τούτον τον αυστηρό ηθικολόγο, τον Ρώσο αριστοκράτη που εκδιώχτηκε με την Οκτωβριανή Επανάσταση, τον δάσκαλο του τένις και του μποξ στο Βερολίνο των ‘20s, τον μέτοικο στις ΗΠΑ είκοσι χρόνια αργότερα,... Περισσότερα
Η «Λολίτα» του Ναμπόκοφ: ένα σκάνδαλο που μετράει 65 χρόνια
[…] Ακόμη και ως νέος άντρας, ο Φράνσις Άλμπερτ Σινάτρα, επίσης γνωστός ως «Γερογαλανομάτης», είχε το ασυνήθιστο χάρισμα να εκφράζει τις χαρές και τις λύπες από περασμένους έρωτες μέσα από το πρίσμα της ανάμνησης από την πλεονεκτική σκοπιά μιας στοχαστικής και νοσταλγικής τρίτης ηλικίας. Εξέφραζε... Περισσότερα
«Όταν ο Σινάτρα τραγουδάει το Once Upon a Time»…
Είναι κάτι σαν το παλιό «κιθαρίστας ή ντράμερ». Ομοίως στην περίπτωσή του «σεφ ή συγγραφέας;», δίχως όμως κάποια διλημματική επιβολή. Λανθασμένα θεωρούμε πως συγγραφέας μπορεί να γίνει μόνο ένας φιλόλογος ή δάσκαλος, εν γένει, ή, τέλος πάντων, κάποιος που καθημερινά ασκείται στη γραφή. Ο Ανδρέας... Περισσότερα
«Είμαι τόσο μάγειρας που χρησιμοποιώ μαγειρικά κόλπα όταν γράφω»
[…] Οι έμποροι και οι εταίροι περιφρονούσαν ανέκαθεν τον υπερβατισμό, τους υψηλούς νόμους κ.ο.κ., γκρινιάζοντας: «Φτάνει πια με τις ανοησίες σας», σαν να ήταν γαντζωμένοι από κάτι όχι απλώς συγκεκριμένο, αλλά βέβαιο κι απαράλλαχτο. Αν υπήρχε ένα ίδρυμα που διατυμπάνιζε ότι έθετε τις βάσεις του... Περισσότερα
Χένρι Ντέιβιντ Θορώ: «Το χρήμα δεν είναι για φάγωμα»
Ο θάνατος του Γιούκιο Μισίμα ήταν τόσο θεαματικός, που σχεδόν κατάφερε να μας κάνει να ξεχάσουμε τα αναρίθμητα καμώματά του, θαρρείς και η συνεχής επιδειξιμανία που τον χαρακτήριζε σε όλη του τη ζωή να μην είχε άλλο σκοπό παρά να εξασφαλίσει την προσοχή του κόσμου... Περισσότερα
Έτσι έκανε χαρακίρι ο Γιούκιο Μισίμα
Πίσω στα 70’s, ο Κen Follett είχε έρθει στο λογοτεχνικό προσκήνιο ως ένας κλασικός «μπεστ-σελερίστας» των θρίλερ με το κλασικό και βραβευμένο «Mάτι της Βελόνας». Θα μπορούσε να ακολουθήσει μια προδιαγεγραμμένη πορεία που σαφώς θα τον εδραίωνε στο είδος, όμως, ο ίδιος αποδείχθηκε πως κάτι... Περισσότερα
Ken Follett: 868 σελίδες, το νέο μπεστ-σέλερ για να «βγάλετε» την καραντίνα
[…] Ό,τι πιο συναρπαστικό, ό,τι πιο συγκινητικό είδα σ’ ολόκληρη τη Ρωσία ήταν ο τάφος του Τολστόι. Ο περίφημος αυτός τόπος προσκυνήματος βρίσκεται σ’ ένα μοναχικό κι απόμερο σημείο, στα βάθη του δάσους. Ένα στενό μονοπάτι οδηγεί κατευθείαν σ’ αυτόν το λόφο, που δεν είναι... Περισσότερα
Στέφαν Τσβάιχ: «Η συγκλονιστική απλότητα του τάφου του Τολστόι»
– Στο βιβλίο σου «Βορράς», που πρόσφατα εκδόθηκε από τις εκδόσεις Εστία, καταπιάνεσαι με την αναζήτηση της ευτυχίας. Δεν νομίζεις ότι είσαι πολύ νέος για κάτι τέτοιο; Αν εννοείς ότι δεν έχω στιβαρά επιχειρήματα για να υποστηρίξω οποιοδήποτε συμπέρασμα, τότε σίγουρα ναι. Το εγχείρημα του... Περισσότερα
Φοίβος Οικονομίδης: «Η γενιά μου προχωράει σε μια ομίχλη. Γι’ αυτό θυμώνει»
Την έχεις διαβάσει – ένα βιβλίο της, ένα κείμενο, ένα σχόλιο στο Facebook. Μπορεί και να έχεις δει την Οδό Πολυδούρη στο θέατρο ή κάποιο άλλο έργο. Αν πάντως την έχεις γνωρίσει είσαι τυχερός. Το μυαλό της και οι αφηγήσεις της ταρακουνούν τον εγκέφαλό μου... Περισσότερα
Ρούλα Γεωργακοπούλου: «Η πανδημία έχει ξυπνήσει ό,τι κακό είχα μέσα μου»
Χαμένοι μέσα στο πλήθος των άλλων και στο πλήθος των εαυτών μας, πού κρύβεται το αυθεντικό μας εγώ και γιατί πρέπει να το αναζητούμε; Πρόκειται περί μιας ακόμη εικόνας ενός Νάρκισσου που επιθυμεί διακαώς να βλέπει το είδωλό του παντού; Τι είναι αυτό που θα... Περισσότερα
Νίκος Ερηνάκης: «Tο ιδεώδες της ευτυχίας είναι υπερεκτιμημένο»
23.5.1952 Μια Μιλλερική στιγμή. Ανέβηκα σήμερα στους λόφους – καυτή λιακάδα, ελαφρό αεράκι, εκθαμβωτικά λαμπρή ατμόσφαιρα. Τα πάντα στο εσωτερικό του νησιού είναι αποξηραμένα, στεγνά σαν πέτρα – από λουλούδια, μόνο ένας μπλε-μοβ θάμνος θυμαριού και λίγα κοντόσωμα κίτρινα σπάρτα. Όμως τα πεύκα δίνουν σκιά.... Περισσότερα
Τζων Φώουλς: Κάποτε στις Σπέτσες
Ο Πάνος Δημάκης στο βιβλίο «Δεκαεπτά Κλωστές» (σ.σ.: το κάνει σενάριο η Μιρέλλα Παπαοικονόμου) καταπιάνεται με ένα πρωτοφανές έγκλημα που συνέβη στο βαθύ παρελθόν στα Κύθηρα. Το θέμα αφορά περισσότερο στην ψυχολογία του δολοφόνου παρά στα εγκλήματα αυτά καθαυτά, καθώς μιλάμε για έναν άνθρωπο που... Περισσότερα
Πάνος Δημάκης: «Ολοι είμαστε εν δυνάμει εγκληματίες»
Button to top