Γιατί πήγαμε; Τι ακριβώς θέλαμε στα βάθη της Ανατολίας; Ήταν ο μεγαλοϊδεατισμός μας ο μέγας εχθρός μας που οδήγησε στην καταστροφή του 1922; Σε λίγο καιρό συμπληρώνονται 100 χρόνια από εκεί τη μαύρη σελίδα της ελληνικής ιστορίας κι ακόμη δεν έχουν μελετηθεί όλες οι πτυχές... Περισσότερα
Ηλίας Μαγκλίνης: γιατί πήγαμε στα βάθη της Ανατολίας το ’22 με αποτέλεσμα την ολική καταστροφή;
[…] Μικρό όπως είναι, το χωριό του Γερολιμένα, είναι μια υπεκφυγή από τον έξω κόσμο, από την αυστηρή απομόνωση της Μάνης. Τα καΐκια δίπλα στην προκυμαία, οι άγκυρες και τ’ αλυσέλικτρα, τα σπειρώματα των κάβων, οι επίχρυσες επιγραφές στα μπουκάλια ενός φαρμακείου, τα σακιά, τα... Περισσότερα
Πάτρικ Λη Φέρμορ: Ένα καλοκαιρινό μεσημέρι του 1952 στον Γερολιμένα της Μάνης
Αν μια τραγωδία είναι η αρχή, η επούλωσή της είναι η συνέχεια και η αποδοχή το τέλος. Δεν υπάρχει καμία  αναντίρρητη γραμμικότητα στο πώς υποδέχεται ένας άνθρωπος τα γυρίσματα της ζωής του. Ούτε και κάποιος νόμος που πρέπει να ακολουθήσει κατά γράμμα. Κάθε άνθρωπος είναι... Περισσότερα
Κωνσταντίνος Καμάρας: «Με στοιχειώνει ακόμη το 62% του δημοψηφίσματος»
Ολα ξεκίνησαν όταν ο μικρός Μορίς άκουγε τον πατέρα του να του διηγείται ιστορίες βγαλμένες από την Τόρα, τις οποίες και καρύκευε με κάμποσες ρατσιστικές λεπτομέρειες. Αυτό κόστισε πολλές αποβολές στον μικρό, αλλά με κάποιο τρόπο του έφτιαξε μια πρώτη «μαγιά» για το πώς δημιουργεί... Περισσότερα
Μορίς Σέντακ: ο αγαπημένος συγγραφέας των παιδιών τώρα και στα ελληνικά
Mπορώ να τον φανταστώ να τα πίνει με τον Κωστή Παπαγιώργη στον «Ένοικο» («μπαρ και μπαράκια/ και τα κουμπαράκια» που έλεγε και ο Μίλτος Σαχτούρης στο ποίημά του Lynne). Θα ταίριαζαν τα χνώτα τους. Είναι και οι δύο δύσκολοι χαρακτήρες, που σημαίνει αβόλευτοι, που σημαίνει... Περισσότερα
Νικήτας Σινιόσογλου: «Είμαστε εθισμένοι ν’ ανιχνεύουμε τις κακές στιγμές των άλλων»
Αν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ως εύρημα, θα ήταν υπερβολικό. Τόσο κραυγαλέο μάλιστα, που θα εκτροχίαζε την πρόθεση. Όμως το είδα σήμερα (η ζωή, αντίθετα από τον μύθο, ανέχεται το οριακό), κοιτάζοντας μια τηλεόραση, απ’ αυτές που δεν σταματούν τις βραδινές ώρες στα γραφεία τελετών: Βράδυ,... Περισσότερα
«Αυτή είναι η διασημότερη παρτίδα σκάκι στην ιστορία του σινεμά»
Το 1957 όσοι Αθηναίοι δεν σωφρονίζονταν στην Ανάφη και στον Άγιο Ευστράτιο, χόρευαν με δίσκους ελαφράς μουσικής, διάβαζαν Ρομάντσο, παρακολουθούσαν ραδιοφωνικά σήριαλ, κατασκοπικές ταινίες στον κινηματογράφο, και από τον ουρανό, δίπλα στις παλιές διώροφες μονοκατοικίες, έπεφταν πήλινα κανάτια, καθώς ο Σακελλάριος, εκείνη τη χρονιά, γύρισε... Περισσότερα
Νίκος Κουφάκης: «O Βιτσέντζος Κορνάρος που με… έφερε στη ζωή»
Πιθανότατα ο πιο «εμπύρετος» συγγραφέας που πάτησε ποτέ το χνάρι του σε σελίδες βιβλίου. Για τον Τζέιμς Τζόυς η περιπέτεια της γραφής είναι μια βαβυλωνική γιορτή από λέξεις επινοημένες ή πραγματικές, πεποιημένες ή αλήτικες.  Άλλωστε, κι ο ίδιος ήταν ένας «φυγάς θεόθεν και αλήτης». Καθήμενος... Περισσότερα
140 χρόνια Τζέιμς Τζόυς: ο Δουβλινέζος που αγάπησε την Ελλάδα
Συμβαίνει πάντα όταν πεθαίνει ένας σπουδαίος συγγραφέας: τα βιβλία του που βγαίνουν μετά θάνατον, γνωστά ως post mortem, σε γεμίζουν περισσότερο με θλίψη παρά με απαντοχή να βουτήξεις στις λέξεις τους. Δεν είναι η απογοήτευση ότι έχει χαθεί με τα χρόνια η χρυσόσκονη, που σπάνια... Περισσότερα
«Σίλβερβιου»: το λογοτεχνικό αντίο του σπουδαίου Τζον Λε Καρέ
Πρωινό κατά  την «προϊστορική» εποχή των νεανικών μου χρόνων, κατέβαινα την Ευριπίδου με κατεύθυνση στην πλατεία Κουμουνδούρου. Ο ήλιος είχε καβαλήσει τα δίπατα της Αθηνάς και τεμαχιζόταν σε λωρίδες ανάμεσα σε καφάσια με φρέσκα λαχανικά, στοιβαγμένα γεωργικά και άλλα εργαλεία και τις σκέψεις μου που... Περισσότερα
Kορνήλιος Καστοριάδης: 100 χρόνια από τη γέννηση ενός σπουδαίου διανοητή
Εχουν περάσει 35 χρόνια από τον θάνατο του Αλέξανδρου Ιόλα (8 Ιουνίου 1987) στη μακρινή Νέα Υόρκη κι ενώ θα έλεγε κανείς πως η απόσταση του χρόνου θα επέτρεπε να ξαναδιαβαστεί η ιστορία του, να τοποθετηθεί η προσωπικότητά του σε ένα πιο αντικειμενικό πλαίσιο και,... Περισσότερα
Ελένη Κουτσούδη-Ιόλα: «Αυτός είναι ο θείος μου, όπως δεν τον ξέρετε»
«Το μυρωμένο λιβάδι όπου διασκεδάζουν οι αισθήσεις» είναι το γυναικείο κορμί, ένας επίγειος παράδεισος όπου και οι πλέον ανήκουστες ηδονές είναι δυνατές. Αλλά πρέπει να μυηθείς στα μυστήρια και τα μυστικά του. Έργο του σεΐχη Αμπού Αμπνταλάχ Μουχάμαντ Αλ Ναφζάουι, είναι το υπέρτατο εγχειρίδιο της... Περισσότερα
Το αραβικό Καμασούτρα: ένα εγχειρίδιο εκμαυλιστικού σεξ
O Χρήστος είναι ένας γαλαντόμος άνθρωπος. Και με αυτή την έννοια, πολύ εύστοχα και πολύ του ταίριαξε που όρισε το βραβείο του σαν μία αναγνώριση της Ελλάδας. Της Ελλάδας που αγαπά ειλικρινά τόσο πολύ – τόσο που δεν το φανταζόμουν όσο καλά και αν νομίζω... Περισσότερα
Χρήστος Χωμενίδης: «O κίνδυνος είναι να πάρεις πάρα πολύ σοβαρά τον εαυτό σου»
Οι διακοπές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς μπορεί να είναι ολιγοήμερες για να είναι αρκετές, εντούτοις, επειδή βρίσκονται στην καρδιά του χειμώνα πάντα τις έχουμε ταυτίσει σε πράγματα που μας αρέσουν, που μας ξεκουράζουν, που μας βάζουν σε μια ιδιαίτερη κατάσταση. Δεν θα μπορούσε να... Περισσότερα
20+1 (νέα) βιβλία της ελληνικής λογοτεχνίας για τα Χριστούγεννα
Εικόνα 1 (από συνέντευξη του Ευγένιου Ιονέσκο): «Είδα τον Σάμιουελ Μπέκετ παρέα με τον ζωγράφο Bram Van Velde στην Coupole. Πέρασαν ώρες μαζί, ακίνητοι, δίχως να ανταλλάσσουν ούτε  λέξη. Όταν χώρισαν, ο Μπέκετ είπε: «Ωραία ήταν! Να το ξανακάνουμε». Εικόνα 2 (μεταφέρει ο Φιλίπ Σολέρ):... Περισσότερα
Σάμιουελ Μπέκετ: Ο σημαντικότερος συγγραφέας του 20ου αιώνα;
Είναι ένας από τους πλέον επιδραστικούς συγγραφείς της σημερινής ελληνικής λογοτεχνίας. Καίτοι αθέατος από το «παιχνίδι» των social media, χαίρει της ευρύτερης προβολής. Κάθε βιβλίο του ανεβαίνει αμέσως σχεδόν στις λίστες των ευπώλητων. Για τον ίδιο, η δημιουργική φάση χωρίζεται σε δύο περιόδους: αυτή της... Περισσότερα
Ισίδωρος Ζουργός: «Κουβαλάμε περισσότερο Βυζάντιο σήμερα από όσο φανταζόμαστε»
Ο Oscar Wilde ήξερε από σκάνδαλα. Ήταν οικογενειακή παράδοση. Είχε δει τη μητέρα του, την αστραφτερή «Σπεράντζα», περισσότερο ηρωίδα παρά μητέρα, πασιονάρια του Σιν Φέιν, ποιήτρια διαπρεπής, κοσμική και καλλιεργημένη, να σέρνεται στη λάσπη από μια φοιτήτρια που καυχιόταν ότι βιάστηκε από τον σύζυγό της,... Περισσότερα
Η ελληνική ζωή του Όσκαρ Ουάιλντ
Έχουν ειπωθεί πολλά πράγματα για τον Στιβ Τζομπς, αλλά μια αρκετά άγνωστη πλευρά της ζωής του είναι ο τρόπος της μύησής του στο ζεν, το οποίο έμελλε να σημαδέψει τα δημιουργήματά του στην Apple. Στα δύο χρόνια που ήταν στο πανεπιστήμιο, από τα οποία το... Περισσότερα
Στιβ Τζομπς: Έτσι μυήθηκε στο ζεν
Λιτός, στοχαστικός, βαθύτατα ανθρώπινος. Ο Κώστας Καναβούρης είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση ποιητή. Αν τον γνωρίσεις από κοντά, αν πιεις μαζί του ένα καφέ ή ένα ποτό και τον ακούσεις να μιλάει -με εκείνο το ευγενές πάθος του νέου που κουβαλάει εμπειρίες κάποιων δεκαετιών-, τότε θα... Περισσότερα
Κώστας Καναβούρης: «Ο δικός μου θεός είναι ο άνθρωπος»
Ποιος άνοιξε την καταπακτή στου ανθρώπου τις σκοτεινές αβύσσους; Έφηβος ήμουν όταν είχα πέσει πάνω στα βιβλία του μεγάλου Ρώσου. Οι δαιμονισμένοι, ο αιώνιος σύζυγος, Έγκλημα και Τιμωρία, Ταπεινωμένοι και Καταφρονεμένοι, ο Παίχτης διάβαζα. Διάβαζα ακανόνιστα, χωρίς μέθοδο, χωρίς καθοδήγηση, χωρίς καν μια στοιχειώδη σειρά.... Περισσότερα
200 χρόνια Ντοστογιέφσκι: ο συγγραφέας που άνοιξε την καταπακτή του ανθρώπου
Button to top