Γιατί το Μεταξοχώρι; Επειδή είναι όμορφο; Όχι ότι δεν είναι – όμως κι άλλα μέρη είναι όμορφα. Επειδή έχει αυτή τη δροσερή ευωδιά; Επειδή είναι στους πρόποδες του Κισσάβου; Επειδή έχει και θάλασσα κοντά; Όχι, όχι γι’ αυτό. Την πρώτη φορά ήρθαμε με τον Γιάννη... Περισσότερα
«Στο Μεταξοχώρι έμαθα ν’ αγαπάω τη Φύση»
Δεν ξέρω αν το να υποστηρίζεις πως κάποιο βιβλίο σού άλλαξε τη ζωή είναι μια επινόηση, μια φτιαχτή μνήμη, μια πόζα, ή μια αλήθεια. Έπειτα, η ζωή σου δεν αλλάζει τόσο εύκολα, εκτός κι αν είχες τη ροπή από πριν, ήσουν έτοιμος, είχες την κλίση... Περισσότερα
«Το βανάκι της ΧΑΝΘ, ο Όμηρος και οι απαγγελίες της μάνας μου»
Ένα αναπάντεχο ταξίδι της θεατρικής συγγραφέως Έλενας Πέγκα στην Ινδία πριν τρία χρόνια, ακολουθώντας τον σύζυγο της εικαστικό Βαλεντίνο Μαρένγκο σε επαγγελματική επίσκεψη, έμελλε να γίνει αφορμή για το πρώτο της μυθιστόρημα «Αθήνα-Δελχί-Αθήνα». Σε αυτό ξετυλίγεται ένας παραμυθένιος κόσμος ενός πολύχρωμου και θαυμαστού σύμπαντος που... Περισσότερα
Η άγνωστη και μυστηριακή Ινδία της Έλενας Πέγκα
Ιωάννης Καποδίστριας, αυτός ο άγνωστος. Ακούγεται ως βολικό για τίτλος μιας συνέντευξης που περιλαμβάνει τα έργα και τις ημέρες του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας κατά τη μεταβατική περίοδο όπου η Ελλάδα τελούσε υπό την προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων. Βολικό και μυθιστορηματικά ασφαλές. Ωστόσο, και πολιτικά... Περισσότερα
Καρολίνα Μέρμηγκα: «Ένας Καποδίστριας σήμερα; Δηλαδή ένας περίεργος που δεν χάιδεψε αυτιά»
[…] Πήρα και πάλι το δρόμο για την Τιπαζά. Δεν υπάρχει ούτε ένα απ’ αυτά τα εξήντα εννιά χιλιόμετρα που να μην είναι για μένα σπαρμένο με μνήμες κι αισθήσεις. Η βίαιη παιδική ηλικία, οι εφηβικές ονειροπολήσεις μέσα στο γουργούρισμα του λεωφορείου, τα πρωινά, τα... Περισσότερα
Αλμπέρ Καμύ: «Επιστροφή στην Τιπαζά»
Χωρίς ανθρώπους. Η Λεωφόρος ΝΑΤΟ δεν σηκώνει για πολύ ανθρώπους στο πετσί της. Η σχόλη του πεζού τής είναι ξένη, ούτε λόγος για πλήθος και παρέες. Κάποτε βλέπεις τρεις ή τέσσερις άντρες όρθιους, μήπως και προκύψει καμιά δουλειά, κι άλλους ανακούκουρδα, στη στάση του πτηνού.... Περισσότερα
«Στη Λεωφόρο ΝΑΤΟ είδα να κατοπτρίζεται η ωμή εκδοχή της νεότερης Ελλάδας»
15 Αυγούστου 1888  […] Τώρα ζωγραφίζω μ’ ένα κέφι σα Μαρσεγέζος που τρώει μπουγιαμπέσα, πράμα που δεν θα σε ξαφνιάσει, όταν μάθεις πως ζωγραφίζω ηλιοτρόπια.  Ετοιμάζω τρεις πίνακες: 1) τρία μεγάλα λουλούδια σ’ ένα πράσινο βάζο, σε ανοιχτόχρωμο φόντο, πίνακας των 15· 2) τρία λουλούδια,... Περισσότερα
Ο Βαν Γκογκ στον αδελφό του Τεό για τα «Ηλιοτρόπια»
Όπως πάρα πολλά σπασικλάκια που γεννήθηκαν στην Αμερική το 1960, πέρασα μεγάλο μέρος της παιδικής μου ηλικίας με το όνειρο να γίνω ο κυβερνήτης Τζέιμς Κερκ, διοικητής του διαστημόπλοιου Εντερπράιζ. Δεν έβλεπα τον εαυτό μου ως κυβερνήτη Πάους. Φανταζόμουν έναν κόσμο στον οποίο θα είχα... Περισσότερα
Ράντυ Πάους: «Ο κυβερνήτης Κερκ και η ηγετική ικανότητα»
Aν και οδεύουμε πλησίστιοι προς τον εορτασμό των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, μια άλλη εποποιία, αυτή του ’40, παραμένει πάντα ενεργή στη δημόσια συζήτηση – ίσως γιατί είναι ακόμη πιο κοντινή στα δικά μας. Τι γνωρίζουμε, αλήθεια, από εκείνη την εποχή; Τι... Περισσότερα
Το άσυλο, ο φασισμός, το 2021: Συνέντευξη με τον Θάνο Βερέμη
Είναι ψέμα πως έχω διαβάσει κάποιο σπουδαίο βιβλίο και δεν μου άρεσε. Για τον απλούστατο λόγο ότι συνήθως εγκαταλείπω τα βιβλία –σπουδαία ή όχι– όταν δεν μου ταιριάζουν. Και είναι ψέμα επίσης ότι δεν μου άρεσαν όσα δεν ολοκλήρωσα, απλώς η ανάσα μου δεν έφτανε... Περισσότερα
Μένης Κουμανταρέας: «Περί σπουδαιότητας και αρεσκείας»
[…] Ακόμα και ο πιο γνώριμος υδάτινος όγκος, αν τον παρατηρήσει κανείς από ψηλά, προσφέρει μια νέα και απρόσμενη απόλαυση. Από απόσταση μερικών μιλίων δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε ακόμα και το σχήμα των λόφων που υψώνονται πίσω απ’ το χωριό μας. Πολλοί ίσως να μη... Περισσότερα
Χ.Ν. Θορώ: «Δε θα μπορούσα να ζήσω χωρίς να νιώθω αγάπη για τη φύση»
Για τον Αλέξη Πανσέληνο η λογοτεχνία δεν ήταν απλώς μια ακόμη επιλογή στη ζωή του. Ζώντας σε ένα σπίτι όπου κατοικούνταν από λέξεις δεν θα μπορούσε παρά να πορευτεί μ’ αυτές. Γιος του συγγραφέα και ποιητή Ασημάκη Πανσέληνου και της ποιήτριας και πεζογράφου Έφης Πανσελήνου,... Περισσότερα
Αλέξης Πανσέληνος: «Νιώθω ευτυχής κάθε μέρα. Ακόμη και στην πιο μεγάλη δυστυχία»
Η μοίρα των συγγραφέων που κατάφεραν να φτάσουν στην απόλυτη επιτυχία με ένα τους βιβλίο (πόσο μάλλον με ένα που γέννησε κι άλλα με τον ίδιο πρωταγωνιστή): θα έρχονται στο μυαλό μας μ’ αυτό αδικώντας άλλες δημιουργίες τους. Ο Τόμας Χάρις είναι μια τέτοια περίπτωση.... Περισσότερα
Κάρι Μόρα: το νέο μυθιστόρημα του δημιουργού της «Σιωπής των αμνών»
Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, «Οδοιπορικό 1953» Αργά, με το σούρουπο, επισκέφτηκα το Γιαννάκη στο θάλαμο. Τα μάτια του άναβαν σαν τον υδράργυρο που ανεβαίνει επικίνδυνα. «Αύριο φεύγουμε. Δοκιμάσαμε τον ήλιο τον καυτό μαζί. Ήπιαμε τα βράχια, την άνυδρη πέτρα, τα λατομεία πιο άσπρα από το φως κι’... Περισσότερα
Οι ποιητές μας για τον στρατό
Όταν ήμουνα μικρός, τον πατέρα μου τον είχα περισσότερο ως παράδειγμα… προς αποφυγήν. Τον έβλεπα να γράφει πυρετωδώς στο γραφείο του, στο βάθος του σαλονιού, ή άκουγα να μου λένε «Σσς… Ο μπαμπάς γύρισε πολύ αργά από την εφημερίδα χτες το βράδυ και κοιμάται» και... Περισσότερα
Άγγελος Τσιριμώκος: «Ο πατέρας μου, ο Γιάννης Μαρής»
[…] Σε μια στροφή του δρόμου, πέσαμε πάνω στους δυο Μαυρομιχάληδες – θείο και ανιψιό*. Εκείνοι πάγωσαν μόλις μας είδαν. Φορούσαν τα καλά τους. Ο Καποδίστριας κράτησε την ψυχραιμία του και τους χαιρέτησε βγάζοντας το καπέλο του αμίλητος. Εκείνοι ανταπέδωσαν σκυθρωποί και χάθηκαν βιαστικά στα... Περισσότερα
«Ο Καποδίστριας είχε δει να τον περιμένει μισοκρυμμένος ο Μαυρομιχάλης…»
Διάβασα το “Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ” δέκα τεσσάρων χρονών. Δεν θυμάμαι πάντως αν το είχα αγοράσει ή αν το είχα δανειστεί από κάποια  βιβλιοθήκη. Στα ράφια των βιβλιοθηκών μου δεν υπάρχει πια και ούτε το ξαναδιάβασα από τότε. Όμως το βιβλίο αυτό καθόρισε τα εφηβικά... Περισσότερα
«Από την Άννα Φρανκ στον… Φρανκ»
Στον Μυστρά υπάρχουν δρόμοι που φέρουν το όνομά του. Το ίδιο και στη Σόφια της Βουλγαρίας. Ο ίδιος είχε πάθος με το Άγιο Όρος και το επισκεπτόταν συχνά. Η ζωή του ήταν σύμφυτη με την Ελλάδα είτε με έμμεσο είτε με άμεσο τρόπο. Ποιος ήταν... Περισσότερα
Στίβεν Ράνσιμαν, ο σερ που λάτρεψε το Βυζάντιο και την Ορθοδοξία
Μόλις 21 ετών είδε το πρώτο του βιβλίο, «Λιγότερο από το μηδέν», να προκαλεί αντιδράσεις, καθώς παρουσίαζε μια αμερικανική νεολαία βουτηγμένη στην ηδονή, τις καταχρήσεις και την αδιαφορία για το μέλλον. Ήταν 1985 και αυτή ήταν η πραγματικότητα – χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι... Περισσότερα
Μπρετ Ίστον Έλις: «Οι καιροί απαιτούν έναν επικήδειο-κλωτσιά για να συνέλθουμε»
Το καμαρίνι ήταν ζοφερό. Έμοιαζε μάλλον με δημόσιο αποχωρητήριο του υπόγειου σιδηρόδρομου της Μόσχας. Μεγάλο, με στρογγυλές λευκές κολόνες αλλά και λευκή ταπετσαρία. Κάτι σαν χειρουργείο. Μέσα λοιπόν σε αυτό το νεκροτομείο κάθε στεναγμός αμβλυνόταν. Το λευκό πλακάκι κυριαρχούσε. Τι τόπος προετοιμασίας!  Οι παρευρισκόμενοι δεν... Περισσότερα
Ο Μοχάμεντ Άλι στο καμαρίνι, πριν από τη «μάχη της ζούγκλας»
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close