Η κεχαριτωμένη ελληνικότητα, ένα άγιο δισκοπότηρο που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, ολίγον γρατσουνισμένο, σε κάπως πιο θαμπό σκεύος και με το περιεχόμενό του άλλοτε θολό κι άλλοτε μισογεμάτο, δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα έσω ήθος. Ένας τρόπος να βλέπει κανείς την πατρίδα του… Περισσότερα

ο κορίτσι εκείνη τη χρονιά το λέγανε Τόνια και πηγαίναμε στο ίδιο φροντιστήριο, στο Μαρούσι. Καθόμασταν μαζί στο θρανίο· εκείνη μου αντέγραφε στο τετράδιο ποιήματα της Μαρίας Πολυδούρη, εγώ της διάβαζα το Μονόγραμμα του Ελύτη, εκείνη μου μιλούσε για τον Λειβαδίτη, εγώ για τη Σαπφώ… Περισσότερα