Πάνω κάτω τη Φωκίωνος Νέγρη. Κάποτε, εκεί στα αθώα 80’s και τα αφιονισμένα 90’s, ο συγκεκριμένος δρόμος μπορούσε να κονταροχτυπηθεί άνετα με την βιοποικιλότητα και το κυτταρικό σθένος του Κολωνακίου. Υπήρχε ζωή, σφρίγος, έκπληξη, αστικός χρωματισμός. Υπήρχαν σταθερά σημεία συνάντησης που δίχως αυτά καμία περιοχή... Περισσότερα
Το cult ύφος του Νίκου «Paezano» Χατζηκώστα (1946-2022)
Μπορεί πολλοί να παραξενεύτηκαν όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην πρόσφατη ομιλία του στο Κογκρέσο αναφέρθηκε στα πολλά κοινά σημεία που μπορεί να βρει κανείς ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ελλάδα. Πέραν των κεντρικών γεγονότων που λίγο πολύ είναι γνωστά, υπάρχουν κι άλλες συσχετίσεις, λιγότερο γνωστές,... Περισσότερα
To αναγεννησιακό στυλ του Κωνσταντίνου Μπρουμίδη (1805-1880)
Στα βάθη του χρόνου, στη σκόνη των ημερών, στις πίσω σελίδες της ιστορίας. Ορισμένοι άνθρωποι, όσο κι αν υπήρξαν πρωτοπόροι, όσο και αν η μάνητα του πνεύματός του πύρωνε τους ίδιους και όσους τους γνώρισαν, έχουν μια άγρια μοίρα να τους περιμένει στο τέλος του... Περισσότερα
Το παράφορο στυλ του Περικλή Γιαννόπουλου (1869-1910)
Όσοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε από κοντά μπορούμε να πιστοποιήσουμε πως η απουσία του είναι εκκωφαντική. Άνθρωπος σπάνιας ευαισθησίας, μειλίχιος, σχεδόν στωϊκός (καίτοι αναρχικός στην τέχνη του), όπου μέσα του κυκλοφορούσαν οι λέξεις ανεμπόδιστα. Ο Μάνος Ελευθερίου υπήρξε το αντηχείο μιας ολόκληρης χώρας,... Περισσότερα
Το κουλ, ποιητικό στυλ του Μάνου Ελευθερίου (1938-2018)
Ευλογητός ο Άλεκ Ισηγόνης, ο οποίος δημιούργησε το επαναστατικό αυτοκινητάκι που έμεινε στην ιστορία με το όνομα «Mini». Μερικά εκατομμύρια μοντέλα αργότερα, εξακολουθεί να είναι το ίδιο αγαπησιάρικο. Ίσως γιατί υπήρξε το πρώτο κόμπακτ που ήταν ταυτόχρονα γερό και προσεγμένο, λειτουργικό και ρομαντικό, κλασάτο αλλά... Περισσότερα
Ο θρυλικός Άλεκ Ισηγόνης, μπαμπάς του εθιστικού «Mini» (1906-1988)
Ενας θρύλος δεν πεθαίνει ποτέ ακόμη και αν βγαίνει από το στόμα του η ύστατη ανάσα. Πέθανε -ουσιαστικά- ο Καζαντζίδης; Πέθανε ο Στράτος Διονυσίου. Πώς, λοιπόν, θα πεθάνει ο Τόλης Βοσκόπουλος; Ακόμη κι αν σήμερα (19 Ιουλίου) η είδηση του θανάτου του (σε ηλικία 81... Περισσότερα
Το πριγκιπολαϊκό στυλ του Τόλη Βοσκόπουλου (1940-2021)
Σαν σήμερα, 28 Ιουνίου 1985, φεύγει από τη ζωή ο αγαπημένος «Λαμπρούκος» του ελληνικού σινεμά. Έπασχε από διαβήτη. Τα τελευταία χρόνια, μετά από δύο εγκεφαλικά, είχε αποσυρθεί από το θέατρο. Ζούσε στο σπίτι με τη γυναίκα του Φιλιώ. Σε κατάθλιψη. Δεν μιλούσε, έγραφε και κρατούσε... Περισσότερα
To αρχοντικό στυλ του Λάμπρου Κωνσταντάρα (1913-1985)
Κάποιοι μπορεί νά ‘πεσαν για πρώτη φορά πάνω στο όνομά του μέσα από τις σελίδες του «My Family and other Animals» (Η οικογένειά μου και άλλα ζώα) του Βρετανού φυσιοδίφη και θερμού φιλέλληνα Gerald Durell, μια μαγική περιγραφή της παιδικής του ηλικίας στην Κέρκυρα. Ήταν... Περισσότερα
Το οικουμενικό στυλ του Θεόδωρου Στεφανίδη (1896-1983)
Εισηγητής «καινών δαιμονίων» στην ελληνική ζωγραφική. Λιτός και αυστηρός στις γραμμές του, αλλά με έντονη πλαστικότητα και μουσικότητα. Κοσμοπολίτης, αλλά και με ζέση για την αναζήτηση της ελληνικότητας. Ακραιφνής βενιζελικός και στη συνέχεια κοντινός του Μεταξά. Βυζαντινός και συνάμα αρχαιοπρεπής. Ο Κωνσταντίνος Παρθένης που γεννήθηκε... Περισσότερα
Το ανανεωτικό στυλ του Κωνσταντίνου Παρθένη (1878-1967)
Βλέμμα εντατικό και συνάμα ήρεμο, σαν δάσκαλος ζεν που δεν διστάζει να περπατήσει στη φωτιά. Παχύ μούσι που δεν αποχωρίστηκε ποτέ. Κάποτε παιδί της λουλουδιών, της γλυκιάς επανάστασης που έφεραν οι Aphrodite’s Child στην ελληνική ροκ σκηνή. Με την απαραίτητη ένδυση των ’70’s που του... Περισσότερα
Το παγκόσμιο στυλ του Βαγγέλη Παπαθανασίου
Τούτος ο δαιμόνιος κύριος από την Αρκαδία, ήταν ίσως ο μοναδικός Έλλην εξερευνητής της εποχής του. Πνεύμα ανήσυχο που αισθανόταν τα σύνορα ως σκλαβιά και με θαυμαστή επιμονή, ο Ποταγός πραγματοποίησε δύο μεγάλα εξερευνητικά ταξίδια στην Κεντρική Ασία (από το Ιράν ως τη Μογγολία) και... Περισσότερα
Το ριψοκίνδυνο στύλ του Παναγιώτη Ποταγού (1838-1904)
εννήθηκε ως Ιωάννης Φωκάς, αλλά και ως Απόστολος Βαλεριανός (από το χωριό της καταγωγής του, το Βαλεριάνο της Κεφαλονιάς), ωστόσο παγκοσμίως έγινε γνωστός με το ισπανικό του όνομα: Χουάν ντε Φούκα. Χουάν, ο παράτολμος έλληνας θαλασσοπόρος που ανακάλυψε τα στενά του Βανκούβερ και το πέρασμα... Περισσότερα
Το ταξιδιάρικο στυλ του κεφαλονίτη Juan de Fuca ή Iωάννη Φωκά (1530-1602)
Τον περιγράφει ο ζωγράφος Γιώργος Μανουσάκης: «Ήταν ψηλός, αδύνατος και μελαχρινός, αγριωπή αλλά αγαθή όψη…. Περιφέρετο ντυμένος με ένα παλιό σκούρο κουστούμι, με μια εφθαρμένη καμπαρτίνα και φόραγε πάντα γραβάτα μαύρη πλεκτή. Ζούσε μόνος του… Είχε πάντα μαζί του μια τσάντα με πινέζες. Μέσα εκεί... Περισσότερα
To μυστικιστικό ύφος του Τζούλιο Καΐμη (1897-1982)
Η πρώτη εικόνα: η σπαρακτική φωνή του στο «Ηθοποιός σημαίνει φως» του Μάνο Χατζιδάκι που γράφτηκε το 1962 για τις ανάγκες της μουσικής παράστασης «Οδός Ονείρων» που ανέβηκε στο Θέατρο Μετροπόλιταν. Η δεύτερη εικόνα: το λυγμικό «Σ’ αγαπώ» προς την απούσα Έλλη Λαμπέτη στην «Κάλπικη... Περισσότερα
To φλεγματικό στυλ του Δημήτρη Χορν (1921-1998)
Ας φανταστούμε τη σκηνή: είμαστε στο έτος 1776. Ο Ιωάννης Βαρβάκης βρίσκεται στην Αγία Πετρούπολη έχοντας γλιτώσει παρά τρίχα από τους Οθωμανούς που τον είχαν επικηρύξει στην Κωνσταντινούπολη (αφού πρώτα του κατάσχεσαν ό,τι είχε και δεν είχε) και βρίσκεται στον προθάλαμο των ιδιαιτέρων διαμερισμάτων της... Περισσότερα
Το αποφασιστικό στυλ του Ιωάννη Βαρβάκη (1745-1825)
Θα ‘μουνα δέκα χρονών. Το καλοκαίρι, όταν τέλειωνα το σχολείο κατέβαινα στο ισόγειο δικηγορικό γραφείο του πατέρα μου, όπου και με έβαζαν να αντιγράφω δικόγραφα. Για τις τέσσερις σελίδες χωρίς περιθώριο, πληρωνόμουν μια δραχμή. Καθισμένος σ’ ένα από τα γραφεία των βοηθών χάζευα πού και... Περισσότερα
Κωνσταντίνος Τσάτσος (1899-1987): «Έτσι κατάλαβα τι σημαίνει αρχοντιά»
Ανακάλυψα τον Γιούγκερμαν στα 12 μου χρόνια. Στάθηκα τυχερός. Ο ευπατρίδης κύριος στου Ελευθερουδάκη, όταν η μητέρα ρωτούσε αν το βιβλίο είναι κατάλληλο για μένα, της απαντούσε «Α, γι’ αυτόν είναι; Εντάξει τότε…» Διάβαζα ξέπνοα τις σελίδες των «πανάρχαιων ελληνικών τραγωδιών του», διψασμένος, κρυμμένος νύχτα... Περισσότερα
Το σκοτεινό στυλ του Μ. Καραγάτση (1908–1960)
Θα μπορούσε να είναι και η μόνη του παρακαταθήκη, αλλά δεν είναι. Ο βίος του περιλαμβάνει πολλές πτυχές (φανερές, κρυφές και άλλες που μένουν να καταδειχθούν στο βάθος της Ιστορίας). Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, σε μια κρίση αυτοαναφορικότητας, είπε κάποτε: «Δεν γνωρίζω τι πέτυχα και δεν... Περισσότερα
Το δωρικό στυλ του Κωνσταντίνου Καραμανλή (1907-1998)
Πίσω στο ελάχιστα μακρινό 2009, ο Άγγελος Δεληβορριάς, ο άνθρωπος που ταυτίστηκε όσο κανένας άλλος με το θαυμαστό Μουσείο Μπενάκη, δέχεται την πρόσκληση της δημοσιογράφου Βίβιαν Ευθυμιοπούλου να διαλέξει εκείνος εστιατόριο και μενού για να του κάνει θέμα (σ.σ.: για λογαριασμό της Lifo). Εκείνος αποδέχεται... Περισσότερα
Το αυθεντικά ελληνικό στυλ του Άγγελου Δεληβορριά (1937-2018)
Ο Κώστας Γαβράς είναι τόσο σημαντικός σκηνοθέτης που θα ήταν ιεροσυλία να ενδιαφερθούμε μόνο για το στυλ του. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να εμπνευστούμε από την ήρεμη δύναμη που εκπέμπει με την παρουσία του. Η επιτυχία του ξεκινά το 1969 -πριν από... Περισσότερα
Το ευγενές στυλ του Κώστα Γαβρά
Button to top