Ένας άνθρωπος… γαλανός. Μπορεί το πραγματικό όνομα του ηθοποιού Νίκου Γαλανού να ήταν Νίκος Σουπιωνάς, εντούτοις η αύρα του αποδείχθηκε ταυτόσημη με το ανοιχτό γαλάζιο του ουρανού. Ένας ζεν πρεμιέ που έμεινε ως τέτοιος ως το τέλος. Ένα τέλος πικρό, έτσι όπως ήρθε, καθώς μπορεί… Περισσότερα

Τον γνωρίζουμε ως Ίωνα, αλλά βαφτίστηκε ως Ιωάννης Δαμιανός. Το όνομά του είναι ταυτισμένο με σπάνια έργα τέχνης τα οποία συνέλεγε με θρησκευτική ευλάβεια. Οι κάτοικοι της Παιανίας θα τον θυμούνται, φυσικά, και ως δήμαρχό τους. Ένας ευπατρίδης του παλιού καλού καιρού. Τότε που οι… Περισσότερα

Σήμερα οι περισσότεροι τον μνημονεύουν όταν πρόκειται να αναφερθούν στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Αθήνας! Κι όμως πολύ πριν υπάρξει το «Ελ. Βενιζέλος», υπήρξε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ο κατά γενική ομολογία μεγαλύτερος πολιτικός της νεώτερης Ελλάδας, που συνέδεσε το όνομά του με το όραμα της Μεγάλης… Περισσότερα

Τον Αύγουστο του 2023 κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Resistance Books και το Διεθνές Ινστιτούτο για την Εκπαίδευση και την Έρευνα στο Άμστερνταμ, το βιβλίο του Hall Greenland με τίτλο «The Well-Dressed Revolutionary. The Odyssey of Michel Pablo in the age of uprisings» (Ο καλοντυμένος… Περισσότερα

Υπήρξε μια εποχή που οι συγγραφείς και οι δημοσιογράφοι ήταν σεπτά μέλη της ελληνικής κοινωνίας. Έχαιραν της εκτίμησης των αναγνωστών, αναγνωρίζονταν στο δρόμο όταν περπατούσαν και ήταν εκείνοι που με τα γραπτά τους έδιναν το στίγμα της εποχής. Ίσως τότε (αρχές του 20ου αιώνα και… Περισσότερα

Οι παλαιότεροι θα τον θυμούνται με νοσταλγία και άλλοι, καθόλα ανέγνωροι, με κάποια θυμηδία. Τη δεκαετία του ’80, τότε που η τηλοψία δεν ήταν κατακλυσμένη από λογής «σκουπίδια» και είχες τη δυνατότητα να βλέπεις σπουδαίες ταινίες, υπήρχε μια εκπομπή στην ΕΡΤ1 που λεγόταν «Κινηματογραφική Λέσχη»…. Περισσότερα

Σεπτός καθηγητής. Δημόσιος κατήγορος. Ευσταλής στρατιωτικός. Γερμανός κατακτητής. Ο Ζώρας Τσάπελης ήταν κάτι περισσότερο από ένας κλασικός καρατερίστας της παλιάς καλής Φίνος Φιλμ όπου έμαθε να ζει στη σκιά των μεγάλων ζεν πρεμιέ όπως ο Νίκος Κούρκουλος και ο Κώστας Καζάκος. Με εδραία θεατρική σκευή… Περισσότερα

Έτος 2014. Ένα κορίτσι καθισμένο στο γραφείο του, στο μικρό ισόγειο διαμέρισμά του στα Εξάρχεια, ξυπόλητο, έπινε κρασί, σημείωνε διάφορες σκέψεις και άκουγε μουσική από το Youtube στο λάπτοπ του. Σπούδαζε Νομικά, αρθρογραφούσε αφιλοκερδώς σε σάιτ και εφημερίδες φρι πρες, τραγουδούσε σε μικρά ταβερνάκια και… Περισσότερα

Ιερατική φιγούρα. Πλασμένη θαρρείς από το χώμα, τα βουνά και τη βλάστηση της Κρήτης. Θα μπορούσε να είχε ξεπηδήσει από κάποιον πίνακα του Ελ Γκρέκο. Ευθυτενής, με προτεταμένα μήλα, πρόσωπο όλο γωνίες, ρουφηγμένα μάγουλα, βλέμμα ευθύ και ενίοτε τραχύ. Το επέβαλαν και οι ρόλοι του,… Περισσότερα

Eύπλαστες γεωμετρίες, μελωδικά χρώματα, καμπυλώσεις του ελληνικού τοπίου, γραμμικές τροχιές που αποπνέουν τρυφεράδα. Τα απρόσωπα σώματα που μέσα στην αφαιρετικότητά τους αναδεικνύουν το κάλλος, το θάλπος και τη βουή των συναισθημάτων τους. Οι πίνακες του Γιάννη Μόραλη σε τραβούν κοντά τους. Ακόμη και οι μεγάλες… Περισσότερα

«Κατσαρός λέγομαι. Επίθετο παραληφθέν από ετών. Ποιητής στο επάγγελμα, στίχων». Αν το επώνυμο είναι μια μοίρα, τότε αυτή του Μιχάλη Κατσαρού ποτέ δεν θα μπορούσε να είναι… ίσια. Λογοπαίγνιο για να περνάει η ώρα; Μα, η ώρα ποτέ δεν περνάει πραγματικά και ο εν λόγω… Περισσότερα

Να ήταν η παράπλευρη απώλεια σε έναν επιχειρηματικό πόλεμο που μαινόταν με τον πατέρα του στον κέντρο της προσοχής; Να ήταν η γνωστή «κατάρα» που ακολούθησε τον οικογενειακό οίκο; Μήπως, τελικά, να ήταν μια άτυχη στιγμή από εκείνες που κόβουν ακαριαία το νήμα της ζωής;… Περισσότερα

Πάνω κάτω τη Φωκίωνος Νέγρη. Κάποτε, εκεί στα αθώα 80’s και τα αφιονισμένα 90’s, ο συγκεκριμένος δρόμος μπορούσε να κονταροχτυπηθεί άνετα με την βιοποικιλότητα και το κυτταρικό σθένος του Κολωνακίου. Υπήρχε ζωή, σφρίγος, έκπληξη, αστικός χρωματισμός. Υπήρχαν σταθερά σημεία συνάντησης που δίχως αυτά καμία περιοχή… Περισσότερα

Μπορεί πολλοί να παραξενεύτηκαν όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην πρόσφατη ομιλία του στο Κογκρέσο αναφέρθηκε στα πολλά κοινά σημεία που μπορεί να βρει κανείς ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ελλάδα. Πέραν των κεντρικών γεγονότων που λίγο πολύ είναι γνωστά, υπάρχουν κι άλλες συσχετίσεις, λιγότερο γνωστές,… Περισσότερα

Στα βάθη του χρόνου, στη σκόνη των ημερών, στις πίσω σελίδες της ιστορίας. Ορισμένοι άνθρωποι, όσο κι αν υπήρξαν πρωτοπόροι, όσο και αν η μάνητα του πνεύματός του πύρωνε τους ίδιους και όσους τους γνώρισαν, έχουν μια άγρια μοίρα να τους περιμένει στο τέλος του… Περισσότερα

Όσοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε από κοντά μπορούμε να πιστοποιήσουμε πως η απουσία του είναι εκκωφαντική. Άνθρωπος σπάνιας ευαισθησίας, μειλίχιος, σχεδόν στωϊκός (καίτοι αναρχικός στην τέχνη του), όπου μέσα του κυκλοφορούσαν οι λέξεις ανεμπόδιστα. Ο Μάνος Ελευθερίου υπήρξε το αντηχείο μιας ολόκληρης χώρας,… Περισσότερα

Ευλογητός ο Άλεκ Ισηγόνης, ο οποίος δημιούργησε το επαναστατικό αυτοκινητάκι που έμεινε στην ιστορία με το όνομα «Mini». Μερικά εκατομμύρια μοντέλα αργότερα, εξακολουθεί να είναι το ίδιο αγαπησιάρικο. Ίσως γιατί υπήρξε το πρώτο κόμπακτ που ήταν ταυτόχρονα γερό και προσεγμένο, λειτουργικό και ρομαντικό, κλασάτο αλλά… Περισσότερα

Ενας θρύλος δεν πεθαίνει ποτέ ακόμη και αν βγαίνει από το στόμα του η ύστατη ανάσα. Πέθανε -ουσιαστικά- ο Καζαντζίδης; Πέθανε ο Στράτος Διονυσίου. Πώς, λοιπόν, θα πεθάνει ο Τόλης Βοσκόπουλος; Ακόμη κι αν σήμερα (19 Ιουλίου) η είδηση του θανάτου του (σε ηλικία 81… Περισσότερα

Σαν σήμερα, 28 Ιουνίου 1985, φεύγει από τη ζωή ο αγαπημένος «Λαμπρούκος» του ελληνικού σινεμά. Έπασχε από διαβήτη. Τα τελευταία χρόνια, μετά από δύο εγκεφαλικά, είχε αποσυρθεί από το θέατρο. Ζούσε στο σπίτι με τη γυναίκα του Φιλιώ. Σε κατάθλιψη. Δεν μιλούσε, έγραφε και κρατούσε… Περισσότερα

Κάποιοι μπορεί νά ‘πεσαν για πρώτη φορά πάνω στο όνομά του μέσα από τις σελίδες του «My Family and other Animals» (Η οικογένειά μου και άλλα ζώα) του Βρετανού φυσιοδίφη και θερμού φιλέλληνα Gerald Durell, μια μαγική περιγραφή της παιδικής του ηλικίας στην Κέρκυρα. Ήταν… Περισσότερα